Nog veel meer ontwerptips en domme fouten

Vergeet ook niet die prachtige 'kleurcode maar dan in cijfers' op kleine keramische schijfjes.
Goed, ik weet heus wel dat er geen condensatoren van 103 of 102 pF zijn; dat zijn dus 10 000pF (10n) en 1000 pF (1n) schijfjes.

Nu heb je er ook, die vreselijk ijzerenheinig aan dit schema vasthouden en een 100pF condensator een opdruk '101' geven. Ook dat is nog wel te duiden.
Jammer alleen dat niet iedereen dat dan doet. Ik heb hier een paar verschillende schijfjes met '100' erop en ik vrees toch ècht dat sommige daarvan werkelijk 100pF zijn, maar de andere 10pF.

hahahaha
die is GENIAAAL... Maar in hetzelfde kaliber: als een leerling bij ons na herhaaldelijk waarschuwen zijn sponsje och te nat maakt knijp ik het boven zijn hoofd uit!!!

ook altijd een succes

Mijn vriendin heeft een keer tijdens het werken met een plasmasnijder (waarom zij wel, en ik niet!? Ik wil ook spelen!), haar knie geparkeerd in een druppel gesmolten staal. Gat in overall, gat in spijkerbroek, en dikke brandblaar op haar knie. Die kijkt sindsdien ook erg goed uit.

Die kleine dingen kunnen een minder hoge spanning tegenhouden nadat ze doorgeslagen zijn. (Anders slaan ze nog een keer door, maar in een andere betekenis des woords). Dus wel een beetje mee uitkijken.

Natuurlijk tijdelijk, maar ik zie in dezen het gevaar nog niet zo heel erg. Wat er kan gebeuren is dat de stroom zo hoog oploopt dat het tin smelt, maar dan is die zekering ook al door. Een tweede punt zou overslag kunnen zijn, in geval we met erg hoge spanningen te maken hebben. Dat is wel kwalijker. Ik ben ook wel benieuwd waar hij uit komt.

Fred is de hoofd-calibrator. Die verspilt zijn tijd niet met zekeringen...

Wat maartenbakker schrijft, is idd. een punt om rekening mee te houden. 'k Heb zo'n 400mA glaszekering eens aan de tand gevoeld. Voeding ingesteld op een stroom van 1A, en vervolgens de spanning in stapjes van 1mV verhoogd.
Tot 600mA doet het ding of er niets aan de hand is.
Bij 800mA gaat de draad gloeien, en neemt de stroom terug af tot 700mA! Een PTC-karakteristiek, dus.
Heel raar. 'k Ga het morgen nog eens testen...

Pros, ik maak ook zelf wel eens zekeringen. Vaak gaat het om wazige maten uit oude apparaten. Jou manier is een mooie tip. In zo'n geval denk ik, beter een niet optimale zekering dan geen zekering. Ligt natuurlijk aan de toepassing. Ik bewaar ook oude defecte zekeringen als het afwijkende maten zijn.

Bij glaszekeringen die ik het volgende. Ik verhit de kapjes tot ze loslaten. Bij oude zekeringen zitten er gaatjes in de eindkapje, dus tin weg zuigen tot gaatje open is. Dan pak ik een dun draadje, zet er stroom op en kijk of hij bij de werkspanning en stroom heel blijft en daarna bij welke stroom hij door gaat. Als dat goed is duw ik zo'n draadje door het glasbuisje en de gaatjes ik de dopjes en soldeer ik het weer vast.
Maar nogmaals, dit doe ik waneer het rare afwijkende maat zekeringen betreft in niet kritieke toepassingen.
Er zijn heel veel verschillen tussen zekeringen. Niet alleen constructietechnisch ( veertjes, zand, keramisch) maar ook in electrische eigenschappen. Traag of fast zijn bv geen SI eenheden

@Tommyboy: USB is sowieso niet bijzonder goed bestand tegen EMC rommel; wij hadden er vroeger (toen ik nog in die branche zat) vaak last van bij plasma snijmachines. Een USB keyboard of muis op meer dan 5 meter vanaf de boog valt uit, terwijl de CANbus, die er veel dicht bij ligt, en, geloof ik, zelfs geen afgeschermde kabel had, zonder problemen bleef lopen.

@fred101: heb je ook wel eens getest wat zulke zekeringen na assemblage doen? Door het glas kan de draad zijn warmte veel moeilijker kwijt, maar de kapjes zullen wel weer een beetje helpen om de waarmee af te voeren. Ik zou zelf eerder en ander formaat zekering passend maken, denk ik.

Nee, maar dat kan ik wel eens doen. Overigens zitten ze meestal op plaatsen waar ze door gaan als er iets flink fout is en vergeet niet dat bv een 1A traag, ook niet bij een puls van 2A gaat. Ze overleven vaak 20% overbelasting gedurende lange tijd. Een snelle zekering heeft 10 ms nodig bij 10X de rated stroom en 100 ms bij 2X te veel. Maar als er echt en kortsluiting is gaan ze toch wel. Voor een kritieke toepassing waarbij je uP's enz molt niet zo fijn om het risico te nemen maar een dikke voeding van een buizenscoop gaat niet kapot als er een fractie langer an gepland stroom loopt.

Bob Pease schrijft een heel stuk over zekeringen in zijn boek trouble shooting. Ook hij deed dit soort dingen trouwens als ik het goed onthouden heb uit een ander schrijfsel van hem. Hij schrijft in zijn boek dat hij bezig was om een snelle electronische zekering te bedenken. Ik weet niet of dat ooit gelukt is.

Een 230VAC zekering mag trouwens maar zo'n 32VDC hebben omdat bij AC er veel meer tijd isom en vonk te laten uitdoven. Bij DC kan de vlamboog in extreme gevallen (geholpen door ionisatie ?) in stand blijven. Daarom adviseert hij zekeringen die aan de secundaire kant moeten direct na trafo voor gelijkrichter, dus in het AC deel te plaatsen.

Er schijnt een goed boek van Ian Sinclair te zijn over passieve componenten.

Kleiner zelf maken voor DC is dus linker dan de draad veranderen. In die oude buizen spullen zitten vaak grote lange zekeringen en zijn de spanningen hoog.

Relais op de verkeerde zijde gesoldeerd?
Wel een mooi printje.

[Bericht gewijzigd door Kareltje op vrijdag 23 maart 2012 17:20:32 (22%)]

Nee, zo zitten ze toch goed? (Afgezien dat het misschien niet in de behuizing past, maar een omgepoolde spoel is niet erg (tenzij ingebakken blusdiode), en alle contacten zijn naar buiten gevoerd dus kun je extern omdraaien)

Als je ze aan de andere kant zou solderen moet alle stroom die geschakeld wordt door de doormetaliseringen heen. Daar is al menig Bosch (Siemens) vaatwasser door uitgevallen... nvm, er zitten aan beide kanten sporen. Netjes

ik zou het niet als domme fout zien, eerder als waardeloze manier van aansluiten maar toch.

Ik kwam afgelopen week bij toeval achter de slechte staat van de elektra van mijn studentenkamer. Ik keek even wat voor peertje er in mijn lamp zat, toen viel in elk geval op dat de lamp amper vast zat. 2 schroeven in een gipsplaat (en niet in een achterliggende balk), beide amper nog iets houdend. en in plaats van een nuldraad een fase. het schakeldraad was geïmproviseerd door de 2 aderen van een tweelingsnoer in elkaar te draaien.

de fitting heeft overigens van die klemcontacten en geen schroeven. en zo te zien zijn ze al heel veel gebruikt. het fasedraad (normaal vd draad) zit gewoon los en het tweelingsnoer natuurlijk ook (dat is gewoon samen gedraaid stro.

De schakelaar is een dubbele versie en iemand had het idee om ze beide hetzelfde te laten doen door de 2 aderen van het tweelingsnoer op de afzonderlijke schakelaars te zetten. alleen komt er maar 1 nuldraad binnen dus had het nog geen zin.

De lamp is verder ook niet geaard (zie ook geen aardedraad) terwijl er wel overal geaarde stopcontacten zitten. volgende week maar eens kijken hoe de rest er aan toe is en voor de zekerheid neem ik maar vast wat draad en een goede fitting mee. heb weinig zin in brand door rammelende snoeren

@timberleek
Is het in een studentenhuis?
Zo ja dan bezint eer gij begint, ik weet uit ervaring dat wanneer je er eenmaal aan gaat klussen het eind zoek is.
Beter de huurbaas in zijn nek springen over de onregelmatigheden in de installatie.
Want als jij er aan gaat rommelen en er gaat iets mis dan kan hij jou zomaar het een en ander in de schoenen schuiven.

Dat zijn ze in dergelijke gevallen allemaal wel centjes beuren maar verder ho maar.

ken die huizen , en over het algemeen is elke cent uitgegeven er 1 teveel daar. m'n baas heeft er meerdere in de regio . er is daar altijd wel wat stuk , en het probleem waar je voor komt is bijlange na niet het ergste defect. het zijn altijd panden die anders gesloopt zouden worden want ze zijn al volledig uitgeleefd . niemand doet er wat bijhouden , laat staan de kliko buitenzetten op vuilnisdag . alles plakt in die huizen , en is de maand langer als de inhoud van de portemonee dan is er ineens weer iets missende van de huisraad..

toch ,als ik er moet zijn dan probeer ik toch alles te maken wat kan . halve wcd's in de badkamer bijv . en problemen met de verwarming die blijken te komen door een lekkende warme kraan enz enz..
maar offtopic genoeg weer

Tja, alles leuk en aardig, maar ik zou het ook wel weten als ik er eind juni weer weg zou zijn. Een beetje juridisch gaan lopen hannesen kost meer tijd dan zelf die draad trekken.

Maareh, ik zie klachten over een tweelingsnoer, maar het schakelen van de nul vinden we heel gewoon???!

Tja, ook niet zo vreemd, die monteurs doen niet meer dan een thuisnetwerkje opzetten. Je kunt niet van zo'n man verwachten dat ie het hele net gaat uitpluizen om te zien wat er wel en niet aan elkaar mag hangen.

Wat hij wel had kunnen doen is het spul NIET aansluiten, met zijn laptopje testen of het werkt en de rest aan de gebruiker laten.

Ik had een aantal chinese ESC's (driver voor borstelloze motor) gekocht. Nu na lang debuggen van communicatieproblemen, over een differentiele RS485 bus, ga ik meten met de scoop en pikt de probe zodra de scope in de buurt kwam van zo'n esc en vooral zijn voedingskabel een heel rommelig sinusachtig signaal op.

Blijkt dat de ingebouwde 5V uitgang (die ik niet gebruik) bestaat uit 4 parallel geschakelde regelaars (zonder herkenbaar nummer, enkel een half maantje en het getal 5). Deze produceerden een 5V spanning met ongeveer elke 0.25us een 10ns lange rare piek/dip. Dit ging samen met het trekken van een hoge stroom op de voeding (1-2A tijdens de piek). Blijkbaar worden die regelaars onstabiel als ze parallel worden geschakeld zonder last. Vanaf het afnemen van 300mA verdween de storing volledig maar dat vond ik wat zonde dus ik heb op elke esc 3/4 regelaars hun uitgang afgeknipt, dan is de 5v nog steeds beschikbaar, en treed er toch geen probleem op.

Ik vraag me wel af hoe sterk een stoorsignaal moet zijn om een 38400buad differentiele twisted pair bus te storen op ~15cm afstand die er volledig galvanisch gescheiden van is (enige verbinding is door 2 optocouplers)...

EDIT: Ik had nog 1 onaangepaste ESC en heb de oorzaak van de storing onderzocht. Het probleem is niet dat het differentieel signaal wordt gestoord, maar dat een common mode spanning wordt geinduceerd die buiten het bereik van de ontvanger gaat. De buskabel en de positieve voedingskabel van de ESC's liggen parallel dus dat is denkbaar...

Ik heb deze week een pcb gemaakt voor een Watt-meter en omdat mijn Steadler transparante sheets op waren heb ik nieuwe gekocht.
Te weten het merk Nobo.
Wel, die wil NOBOdy hebben.
Zo'n doos kost pittig geld en ik wil de mensen hier even waarschuwen dat ze absoluut niet geschikt zijn om pcb ontwerpen met de inktjet (waarvoor ze zijn) af te drukken.

Pas bij het etsen had ik in de gaten dat er allemaal streepjes op de print kwamen.
Enfin, na veel geexperimenteer met verschillende afdruk mogelijkheden, een kleine 20 sheets in de prullenbak, mijn hoofdafdruk in mijn bureau en bepaalde krachttermen die mijn kinderen beter niet hadden kunnen horen kwam ik erachter dat er in de transparante sheets op de afdrukkant kleine groefjes zitten.

Met een overheadprojector heb je hier geen last van, maar de groefjes zijn vrij diep waardoor er UV-licht tussendoor kan.
Je krijgt dus allemaal kleine groefjes in je printsporen, waar het koper dunner is.
Soms zo erg dat er onderbrekingen waren.
Heb hier een plaatje van geschoten met de microscoop, dus is wel sterk uitvergroot.
De sporen zijn op de print 8 en 10 mil.

@Chuckie : Die sporen / baantjes lijken nog eens echt op "draden". Zie het maar als een "feature". Maar ik kan me voorstellen dat dergelijke banen niet handig zijn. Zeker niet bij zeer dunne printbanen.
Een tijd geleden heb ik de overstap gemaakt van sheets naar gewoon A4-papier met een laserjet. Belichten duurt iets langer, maar nog steeds haarscherpe baantjes. Plus, wanneer ik een A4-tje verknal, ben ik minder zuur dan met een sheet.

Gebruik je dan van die transparantspray, waar ELEKTUUR vroeger mee dweepte ?

Nadeel van papier is dat het niet maatvast is.

Je zou natuurlijk eerst testprints op papier kunnen maken en daarna eentje op laserfolie.

Ik heb jaren niet geprint (deed dat nog met Mecanorma overwrijfsymbolen). Ik heb wel een paar van die speciale gematteerde folies, die ik bij "C" heb gekocht, maar dus nog niet gebruikt. Ik dacht dat Octamex ze ook verkoopt.

Mijn ervaring met printen is nog uit de tijd dat je een 2:1 tekening met Mecanorma of Bradytape maakte, die dan fotografeert en afdrukt op speciale positief lijnfilm (kwam van Agfa).
Omdat ik met goede lenzen werkte (Zeiss) en een vergroter met een scherpstelautomaat, kon ik zelfs dubelzijdige printen perfect maken.

Er zijn nog steeds speciaalzaken voor de ouwerwetse fotoamateurs.
Camex was toendertijd erg populair bij onze fotoclub, die zou dit nog weleens kunnen hebben.
Wij gebruikte het vooral om leuke effecten te krijgen, door het een paar keer om te zetten.
Alle grijstinten werden dan wit of zwart.

@Chuckie : Ik gebruik inderdaad gewoon 80 grams papier. Belichten met een UV-TL-bak is in de orde van 8 minuten. Da's inderdaad veel langer dan met een sheetje, maar zo erg vind ik dat niet. De kans dat je te lang / over-belicht is dan ook kleiner. Meestal heb ik wel meerdere dingen tegelijk te doen, dus die 8 minuten zijn zo voorbij. Met mijn UV-LED belichtingskastje duurt het uiteraard nog langer, plm 15 minuten. Voordeel van die UV-LED kast is dat ie meteen dubbelzijdig aankan.
En omdat ik vaak de tijd vergeet tijdens het "multi-tasken", heb ik voor dat kastje ook meteen een timer met buzzer ingebouwd. Dat werkt erg prettig. Kastje aan, en verder met het andere werk, totdat ik opeens een piepje hoor.

O ja, en ik gebruik geen spray of iets dergelijks. Het is waar, indien je olie (gewoon goedkope zonnebloem,- of sla-olie) op je papier smeert, dan wordt de belichtingstijd bijna gehalveerd. Maar dan heb je wel troep op de glasplaat. De schoonmaaktijd weegt echter niet op tegen de langere belichtingstijd van "olie-loos" belichten.

Wanneer je het papier transparant wilt maken met water, kan ik je dat afraden bij een UV TL-kast. De warmte kan er voor zorgen dat het papier -tijdens het belichten- kan krimpen en rimpelen.

Een pak papier kost 4,50 EUR per 1000 vel. Da's wat anders dan 50 vel voor 50 EUR. A4-Papier is op veel plekken te koop, heeft vaak dezelfde kwaliteit en is goedkoop. Maak ik een misdruk, dan gebruik ik het papier als kladpapiertje voor berekeningen, of mogen de kinderen er een vliegtuigje van maken of er lekker op los tekenen.
Maar er zullen ongetwijfeld ook veel voordelen aan sheets zitten.

Wel, jouw onderschrift slaat de spijker op zijn kop waar het mij aan gaat.
Zeker dit verhaal, ik ga het dit weekend eens proberen, ben heel erg benieuwd...

@Fredjuhh met die 3M sheets belicht ik ongeveer 1.5 tot max 2 min. Dat is dan met een doodnormale gezichtsbruiner op zijn rug met een glasplaat. En dat in combi met die 50x50cm foto prints van conrad.. weet het merk zo niet meer.