Een Morbide vraag

Bij kringloopwinkels heb ik een beetje mijn bedenkingen; het is hier toch in de eerste plaats tijdsbesteding voor de mensen "met een uitdaging" die er werken en ze gaan -bij gebrek aan kennis en inizcht- in mijn ogen wat vreemd met hun eigenlijke taak / de spullen om.
Voor meer specialistisch materiaal zal dat niet beter gaan. Maar allicht is dit een lokaal verschijnsel.

Zelf sluis ik veel van wat ik binnen krijg (van oudere knutselaars die stoppen, 'uit de container' op werk, etc) door naar de Leidse Makerspace, ik heb zelf maar heel weinig nodig en het is leuk om te zien dat andere mensen er vanalles mee maken
Het sluit echter niet zo aan bij de "Maker"-beweging omdat iets gebouwd met oude, niet-standaard componenten lastig wereldwijd te reproduceren is.
Een voorwaarde bij dit doorsluizen, beide kanten op, is dat er geen voorwaarden zijn en geen betaling. Niet omdat dat in sommige gevallen niet redelijk zou zijn, maar omdat dat in de praktijk niet werkt wegens te veel gedoe. Ik heb daar geen zin in.
Dit ging recent dan om dingen als een partij relais, transformatortjes, ABS kastjes en trough-hole componenten, meest NOS.

Mijn eigen spullen zijn niet zo bijzonder en kennis is in de familie ruim aanwezig. Daar maak ik mij geen zorgen over. Veel gekke dingen heb ik vooral ter inspiratie, als ik er niet meer ben verliezen ze dat nut en kunnen ze netjes gerecycled worden.
Er is nog zo ontzettend veel oud materiaal, als er door de veranderende leeftijdsopbouw meer mensen afbouwen zal er de komende jaren meer vrijkomen dan ons lief is.

Wat ik vooral zonde vind is als specialistische kennis van meer ongebruiktelijke concepten, schakelingen en constructiemethoden met de mensen verdwijnt.
Co helpt al om wat te verzamelen, maar allicht zou dat elders nog groter en systematischer opgepakt kunnen worden. Halfgeleiderelektronica is nog altijd een gloednieuwe tak van sport.

Op 4 juni 2017 12:45:46 schreef vergeten:
[...]
Wel eens van een kringloopwinkel gehoord?
Weggooien=vernietigen, weggeven bijv. aan een kringloopwinkel dient 3 goede goede doelen.

1. Je bent van je spullen af.
2. Het wordt door een ander weer gebruikt.
3. Met de opbrengst worden maatschappelijk goede doelen gesteund.

Bovenstaande gaat natuurlijk hoofdzakelijk over huisraad.

Misschien een idee om een CO kringloopwinkel te starten?

Je hebt gelijk.

Met de wekelijkse ronde bedoel ik meer echt rommel en oud papier,...

Alles wat nog kan dienen probeer ik weg te geven aan iemand die het kan gebruiken.

Op 4 juni 2017 15:21:24 schreef evelo:
Met de wekelijkse ronde bedoel ik meer echt rommel en oud papier

Dat is toch echt iets heel anders dan waar het in dit topic over gaat
Afval gooit iedereen - als het goed is - al meer dan 100 jaar in de vuilnisbak die wekelijks door een vuilophaaldienst wordt geleegd.

Waar iedereen zich zorgen over maakt is "Wat gebeurt er na mijn dood met de tranistortjes, weerstanden, condensatoren, meetinstrumenten, zenders en ontvangers uit de verzameling, enzovoorts".
Daar kan je een regeling voor treffen of het overlaten aan de nabestaanden.

Ik selecteer het altijd zo:
- Is het écht zeldsaam? Bepaalde apparaten en onderdelen zijn nu misschien niet boeiend maar over 50 jaar wel. Veel buizen zijn uit productie en zeldsaam aan het worden.

- Is er vraag naar? Dan kan je het altijd verkopen voor 'n grijpstuiver of weggeven. Meetapparatuur is altijd wel weg te geven.

- Wordt het nog geproduceerd en kost het niet zoveel? Weggooien of in 'n verhuisdoos gooien en op de stoep zetten bij de dichtstbijzijnde hackerspace.

- Zendapparatuur is bijzonder waardevast maar als je het snel kwijt wil moet je het niet voor de volle prijs willen verkopen.

[Bericht gewijzigd door Ledlover op zondag 4 juni 2017 16:16:10 (16%)]

het nadeel van veel onderdelen laten liggen tot ze geld opleveren is dat bedrijven die dat soort onderdelen nodig hebben, ondertussen hun oude systemen waar die onderdelen in zouden moeten al hebben geruimd, men draait wel lang door met dure systemen, maar het is een keer echt over.. te lang laten liggen heeft dus ook geen nut, zeker bij specifieke processoren en dergelijk spul.

heb ook weleens een tree pIII processoren gehad voor in laptops, die deden toen 25€ de stuk. te lang laten liggen, want 2 jaar later was er absoluut geen animo meer voor.

anders is dat voor bijv zeldzame eindtorren, of eindfets in top of the line versterkers die nog verzamelwaarde hebben. voor originele NOS onderdelen is wel vraag.

50 jaar geleden stond een defecte TV of radio gewoon op de straat als afval.
Ik was er meestal als de kippen bij om de buizen er uit te trekken.
Inmiddels heb ik zo'n 300 buizen verzameld,de helft is NOS en de andere helft is van de straat.
Aan TV buizen heb je niet zoveel,ok met een PCL82 of PCL86 kan je een leuke audioversterker maken maar wat te doen met bijvoorbeeld een PY500?
Zo verzamelen we als knutselaar bakken vol met onderdelen.
Bakken vol met condensatoren en weerstanden en IC's.
Het leuke is eigenlijk dat als je een keer zin hebt om iets in elkaar te brouwen de spullen gewoon in huis hebt.
Misschien dat mijn kinderen(2 zoons en 1 dochter) de boel gewoon in de kliko gooien.

@testman: Dat sowieso, en die P!!! processoren kunnen desnoods de metaalhandel nog in. Processoren nemen vrij weinig ruimte in en brengen zelfs daar nog relatief veel op - al is het altijd beter om ze als werkende spullen te verkopen.

Op 4 juni 2017 19:23:28 schreef Hubie:
50 jaar geleden stond een defecte TV of radio gewoon op de straat als afval.
Ik was er meestal als de kippen bij om de buizen er uit te trekken.
Inmiddels heb ik zo'n 300 buizen verzameld,de helft is NOS en de andere helft is van de straat.
Aan TV buizen heb je niet zoveel,ok met een PCL82 of PCL86 kan je een leuke audioversterker maken maar wat te doen met bijvoorbeeld een PY500?
Zo verzamelen we als knutselaar bakken vol met onderdelen.
Bakken vol met condensatoren en weerstanden en IC's.
Het leuke is eigenlijk dat als je een keer zin hebt om iets in elkaar te brouwen de spullen gewoon in huis hebt.

Tis natuurlijk de vraag hoe betrouwbaar en verwerkbaar 50 jaar oude schakelaartjes, relais, elco's, weerstanden en noem maar op zijn. vaak zijn ze ook niet in optimale omstandigheden bewaard. Enkel al de afmetingen...

Iedereen is druk bezig met bezorgd te zijn voor het milieu, behalve Trump dan. Wat met de vele uiterst giftige verzamelobjecten? Buizen met radioactieve kathodes,vonkenbruggen met polonium; brandmelders met Europium. Kwikgelijkrichters, kwikrelais. Buizen en halfgeleiders met Beryllium.
Alles de kliko in? Of aangeven wat er in zit bij het containerpark en later een gepeperde rekening thuiskrijgen voor verwerking giftig afval? Of toch maar de gezondheid van onbekenden op de helling zetten. Wat als iemand die Berylliumkoper schroevendraaiers uit de container vist en omdat ze gesleten zijn even mooi bijslijpt?
en wat met de flessen ijzerchloride?

En transistoren die met arsenicum gedoteerd zijn? Ik denk als je een doos 2N3055's inslikt, dat je het niet overleeft.

Zwaar OT\
Trump is een zak,daar zijn we het overeens toch?

Op 4 juni 2017 19:36:29 schreef grotedikken:
Alles de kliko in? Of aangeven wat er in zit bij het containerpark en later een gepeperde rekening thuiskrijgen

Oh my, dat mag toch geen vraag meer zijn in 2017 toch zeker?! Chemisch afval bij het chemisch afval. Hoezo rekening? In NL kun je het zo inleveren, tenzij er een betaald systeem is in jouw gemeente, maar dat geldt dan voor alles en niet alleen voor chemisch. Kliko lijkt me een heel slecht plan.

Op 4 juni 2017 19:36:29 schreef grotedikken:
[...]
Alles de kliko in?

Waarschijnlijk wel tenzij de nabestaande op de hoogte zijn van de materialen in de onderdelen.
Is dat niet het geval dan is de kans groot dan men denkt hub weg met die zooi.

Bij ons wordt er op de radioclub veel aangeboden. Niet persé van overleden amateurs, maar bijvoorbeeld ook van amateurs die hun voorraad om welke reden dan ook moeten indunnen. Dat gebeurt over het algemeen dan voor een vriendenprijsje, maar het komt wel bij liefhebbers terecht.

Naar mijn idee komen er iets meer grondstoffelijke spullen binnen, dat is natuurlijk ook logisch te verklaren. Neem bijvoorbeeld een scheepsontvanger, oerdegelijk spul, maar niet iedereen heeft er ruimte voor.

of je ze nu verzamelt of ze zijn nog in werking, rookmelders met europium hangen er nog zat. die werden op m'n oude werk apart verzameld, om retour te gaan naar de leverancier. nu gaan die dingen in 1 kliko. alleen karton/ijzer/batterijen/fluorlampen hebben een eigen bak. soms staat de kliko te piepen als een overspannen telefooncentrale, heeft iemand er een zak oude rookmelders ingemikt ach, leverde me weer een 10 tal volle 9V blokjes op.

toch verzamel je veel meuk waar een ander niks mee kan, of dat nu elektronica is, bierdopjes, linker sokken, posters, lege deobussen of whatever..

Ik heb maar weinig dingen waarvan ik het zonde zou vinden als ze weggegooid zouden worden als ik er niet meer ben. (dat scheelt al )
Een aantal jaar terug ben ik al van 3,5 onderdelenkast terug gegaan naar 2: het halfje dat ik overhield, zit nu vol met modelbouw-onderdelen die ik heel wat vaker gebruik.
De grote kast ging naar m'n vader, die de vele schroeven die we in diverse verzamelbakjes hadden zitten, ging ordenen.

Ondanks dat ik 29 ben, denk ik soms echt al eens 'stel nu dat mijn kinderen (die ik (niet/nog niet) heb) later hier of daar doorheen moeten...'

Op die manier ben ik al flink aan het snoeien geweest in m'n digitale foto-archief: je gaat onbewust veel meer fotograferen, waardoor je met relatief veel werk komt te zitten.

@ Testman: lachen voor de afvalverwerker! Grote kans dat die bij de centrale afvalverwerking met een radio-activiteit melding komt te zitten omdat zijn wagen teveel straalt (nee, echt!)

@ flipflop: het kost hier inderdaad niets, maar toen ik 3 wolfram elektroden met thorium-toevoeging kwijt wou raken bij de milieustraat, mocht ik ze onmiddelijk weer meenemen van het mannetje dat er stond: dat was professioneel spul en daar moest ik maar op een andere manier vanaf zien te komen.

Tot op heden liggen ze dus nog altijd hier, want hoe ik er vanaf raak, geen idee (ok, behalve ze elke keer naar de milieustraat meenemen en neerleggen als er niemand staat)

de vuilnismannen doen alleen moeilijk als er puin of batterijen zichtbaar in de bak zitten. eenmaal in de kraakwagen zit er van nog 30 klanten troep bij, <1mg radioactiviteit valt niet eens op, als er al een meting voor aanwezig is. er zit ook wel gipsplaat bij, wat ook lichte vormen van radioactiviteit heeft.

op de stort iets gevaarlijks wegmikken zou ik niet doen ( of tenminste met capuchon op en op de fiets ) er hangen tegenwoordig nogal wat camera's.

[Bericht gewijzigd door testman op maandag 5 juni 2017 00:13:06 (12%)]

Bij de grotere metaalrecup bedrijven zie je bijna altijd wel een poort met sensoren om de radioactiviteit te controleren waar de vrachtwagens moeten doorrijden.

Ik weet niet hoe gevoelig zo'n ding is maar bij twijfel hebben ze ook een handtoestel om de lading te checken. Ik denk wel dat ze dit redelijk serieus nemen.

Op 4 juni 2017 20:54:41 schreef weardguy:
... want hoe ik er vanaf raak, geen idee (ok, behalve ze elke keer naar de milieustraat meenemen en neerleggen als er niemand staat)

In de TL-buizenbak van de bouwmarkt? Dan heb je je best gedaan lijkt me. Volgens mij hebben ze ook een bak voor rookmelders en overige apparatuur.

Toen ik 10 jaar was neusde ik vaders nachtkastje en vond een boek. Het ging over de duivel in een fles. Wie die kocht mocht zich alles wensen, maar als je stierf met de fles in je bezit ging je recht naar de hel. En de fles moest steeds goedkoper verkocht worden dan de aankoopprijs. Dus ooit was die onverkoopbaar. Ik griezel er nog soms van.

Zo ook met gevaarlijke verzamelingen die steeds doorgegeven worden.
Op een dag blijft iemand met die kwikdampgelijkrichter aan z'n vingers zitten en de kleinzoon die dat tof vindt stelt hem in zijn kamertje op de boekenplank.
Op een dag valt dat ding in gruzelmenten en mamma zuigt het kwik op met de stofzuiger. Telkens ze dan de stofzuiger aanzet komt er wat kwikdamp vrij.
En je krijgt nooit alles uit dat vast tapijt. En terwijl Japie de slaap der onschuldigen slaapt ligt dat kwik lekker te sublimeren. Enkele jaren later wordt Japie dan plots heel erg ziek en niemand weet waarom.

Op 4 juni 2017 22:29:50 schreef K7Jz:
[...]

In de TL-buizenbak van de bouwmarkt? Dan heb je je best gedaan lijkt me. Volgens mij hebben ze ook een bak voor rookmelders en overige apparatuur.

Er bestaat ook een bak voor sluikstorters.
Als er iets fout loopt, en ze vinden je, wat tegenwoordig met al die camera's en id controle niet verwonderlijk is, kun je de volgende jaren aan 't station gaan zitten met een petje, een aap en een draaiorgel.

om sluikstorten hier tegen te gaan, zit het storten op de vuilstort in de belasting. binnen een x aantal keren dumpen per jaar natuurlijk. echter kan ik wel oplossingen bedenken om van die wolfram dingen af te komen, de juiste verpakking enzo..

@GD,
Dat draaiorgel en petje zal nog wel lukken.
Maar die aap, je mag zo'n beest niet hebben en kost het je nog meer geld..

Op 4 juni 2017 23:45:49 schreef grotedikken:
Toen ik 10 jaar was neusde ik vaders nachtkastje en vond een boek. Het ging over de duivel in een fles. Wie die kocht mocht zich alles wensen, maar als je stierf met de fles in je bezit ging je recht naar de hel. En de fles moest steeds goedkoper verkocht worden dan de aankoopprijs. Dus ooit was die onverkoopbaar. Ik griezel er nog soms van.

Dat verklaart je houding ten opzichte van oude meuk

Zo ook met gevaarlijke verzamelingen die steeds doorgegeven worden.
Op een dag blijft iemand met die kwikdampgelijkrichter aan z'n vingers zitten en de kleinzoon die dat tof vindt stelt hem in zijn kamertje op de boekenplank.
Op een dag valt dat ding in gruzelmenten en mamma zuigt het kwik op met de stofzuiger. Telkens ze dan de stofzuiger aanzet komt er wat kwikdamp vrij.
En je krijgt nooit alles uit dat vast tapijt. En terwijl Japie de slaap der onschuldigen slaapt ligt dat kwik lekker te sublimeren. Enkele jaren later wordt Japie dan plots heel erg ziek en niemand weet waarom.

Slecht voorbeeld want zo krijg je geen gevaarlijke dosis kwik binnen. Misschien moet je het in het opeten of inademen van radioactief materiaal zoeken als je persé die insteek wilt kiezen? Dat is realistischer.

Ik weet nog goed, zo'n 30 jaar geleden was Dumpzaak Quakkelsteijn aan het opruimen.. Hij had een grote container voor zn winkel laten zetten,
10 minuten later zag het opeens zwart van amateurs,die allemaal in de zooi aan het graaien waren..

dat heb ik ook weleens gedaan toen een custom audio zaakje ging verhuizen en een vrachtwagen vol op de stort gooide. veel degelijk zelfbouw spul en gemodde versterkers gingen zo de bak in. helaas net voordat de graafmachine kwam om de bakken aan te stampen, moest heel snel worden

Ik begin ook op een leeftijd te komen dat ik me afvraag wat de nabestaanden moeten met al de zooi die ik heb verzameld. Daarom doe ik vast wat voorwerk. Zo af en toe trek ik een doos uit de hoek en vraag me af: ga ik hier ooit nog iets mee doen? Als het antwoord duidelijk nee is, dan weggeven of weggooien.

Op 5 juni 2017 02:05:14 schreef maartenbakker:
[...]Dat verklaart je houding ten opzichte van oude meuk

Nee, ik probeer zo me zelf te overtuigen om eens wat weg te doen, maar het lukt niet zo goed.

[...]Slecht voorbeeld want zo krijg je geen gevaarlijke dosis kwik binnen. Misschien moet je het in het opeten of inademen van radioactief materiaal zoeken als je persé die insteek wilt kiezen? Dat is realistischer.

Dat zou ik durven tegenspreken. Metallisch Kwik is vrij inert en een accidenteel ingeslikte inhoud van een koortsthermometer zal zelden voor problemen zorgen, ook al omdat het vrij snel uit het spijsverteringssysteem geloosd wordt. Gemorst kwik in grotere hoeveelheden, zoals uit bepaalde buizen vormt wel degelijk een gevaar op termijn. Niet zozeer een acute vergiftiging,maar een chronische. Kwik sublimeert als enige metaal namelijk heel langzaam en dat adem je in . Zo komt het in het bloed terecht en wordt dan slechts zeer moeizaam uit het lichaam verwijderd. Daarom is het een cumulatief gif.
En het is zeer giftig.