Zo .. ik heb weer genoeg leesvoer! Dank allen voor de bruikbare input!

Dom dat ik niet dacht aan sample tijden van lage lage frequenties......

Mijn doel is om - en misschien kan t uberhaupt niet eens - het verschil in geluidskleur van een versterker in beeld te krijgen.

Per frequentie zou ik t kunnen meten natuurlijk met simpele tools, maar
dat kost dan teveel tijd.

Hi EgbertG,

het verschil in geluidskleur van een versterker in beeld te krijgen

Deze drie regels hieronder zijn de basis voor een draad met veersterking, dus geen "kleuring".
Veel HiFi mutsen willen daar niet aan, want dan horen ze hoe rot alles is opgenomen, maar dat is hun probleem. :+

Bandbreedte van audio trapjes moet in mijn ogen vlak zijn tussen 10Hz en 100KHz binnen een paar tienden van een dB.
Testen met verschillende belastingen aan de uitgang van je product.(dit mag de puls responce niet of weinig beinvloeden)
Wordt dit allemaal goed uitgevoerd, dan denk ik dat je geen verschil hoort tussen versterkers.
Oja, vergeet ik bijna... wordt er aan het hier bovenstaande voldaan, maar er wordt een "slechte" voeding gebruikt,
en dat houd in breedbandige lage Ri en zeer goede bedradings technieken, als je daar niet aan voldoet, dan vraag je er om.

Wat trouwens ook veel wordt vergeten is, de vervorming die ontstaat als je een versterker aanstuurd vanuit een relatief hoge impedantie.
Er wordt heel veel getest met een 50Ω bron impedantie vanuit de test generator.
Bij hogere aanstuur impedanties gaat het niet lineair zijn, van de ingangs trap meespelen, meestal het gevolg van capaciteiten van die ingangstrap.

Groet,
Bram

Als een verschil in een blinde test goed waarneembaar is zal het ook wel meetbaar zijn. Er zijn veel liefhebbers van vervorming.
Het gaat soms meer om perceptie van een kunstwerk dan natuurwetenschap, en daar is niet perse iets mis mee, het is alleen iets anders. Als een blinde test niet mogelijk is zou ik niet gaan meten, maar gewoon genieten (of weg gaan als het te dol wordt ;)

Bij een directe meting moet het wel vrij ruig zijn willen b.v. harmonische goed bovden de ruis te zien zijn.
Erg informatief is imo hoe het residu uit een gewone notch vervormingsmeter er uit ziet, zowel op de scope als op een spectrumanalyser. Welke harmonischen zijn er, is er crossover ellende etc.

Ha EgbertG,

Dat is van een ander kaliber :D om de invloed van de transmissieweg op de kleur van een toon ( het karakter ) te analyseren..... mijn inziens zal je dan drie metingen willen uitvoeren om de invloed te analyseren.
Ik denk dan aan de vervorming aan het begin de ( attack ), de inhoud van de harmonische ( timbre ) en het uitdoven de ( dacay ).

Dat is op zich te doen de eerste meting heeft @blackdog al beschreven het antwoord op de impuls.
De tweede meting is ook door @blackdog aan gestipt maar deze bestaat uit twee componenten de eerste de amplitude karakteristiek daar hebben we het al over gehad maar ten tweede de fase.
Om de fase over de band te meten kunnen we de groepenlooptijd meten.
Ten derde het uitdoven ik denk dat dit ook te meten is met de impuls uit het eerste punt.

Op al deze drie onderdelen wil je geen invloed uitoefenen je zou willen dat de transmissieweg transparant is zodat het karakter van de toon behouden blijft.
Tja.... eens kijken of er een soort van signaal te creëren is wat aan de verwachting zou kunnen voldoen :P
Ideeën zijn welkom ik zit zelf te denken aan een sin^2 puls dat ligt een beetje in lijn met het draadje waar @blackdog en ik het hadden over een toon burst meetsignaal dit is alleen nog zonder fase!

Groet,
Henk.

Het geluid in een wat modernere auto is tegenwoordig waanzinnig goed. Dit is volgens mij ook echt een gevolg van aktieve manipulatie. Vroeger met goede speakers en goede versterkers kreeg je die warmte niet.

Dus ja ... wat hebben ze gedaan? Ik wil dat graag zien. Maar zal ook niet makkelijk zijn, want je moet voor iedere frequentie afzonderlijk kijken wat het gehele spectrum doet .....

Ha EgbertG,

Ik wist niet of je er nog actueel mee bezig was.... ik heb een aantal samples ontvangen van het muziek instituut uit New York.
Dit zijn muziek instrumenten solo denk aan piano viool gitaar enz.
Nu gebruik ik als analyzer een Real Time FFT Spectrum Analyzer op deze wijze kan ik een spectrogram schrijven en in een keer in 3D de timbre van bijvoorbeeld de toets aanslag "C" op de piano analyseren.
Ik heb die analyse in MathWorks omgezet in een code (kleur) en heb op deze wijze een referentie gecreëerd.
Door middel van een kruiscorrelatie kan ik voor en na het te testen apparaat verschillen ontdekken.
Wat ik ga doen is een versterker Sony of een andere uit de jaren 70...80 ombouwen d.w.z. de eigenschappen beinvloeden vervorming 3e orde en/of vervorming 2e orde intermodulatie maar ook kruismodulatie om te kijken welk type vervorming nu de meeste invloed heeft op de timbre dus de kleur van een instrument.
Ik kan mij zo voorstellen dat een piano... deze heeft een bereik van zeg 600 Hz.....5,5 kHz het type vervorming een andere uitwerking heeft zoals je die ervaart de ene zal zwaarder wegen als de andere.

Groet,
Henk.

Bij mij is de laagste toets 27,5 Hz.

De hoogste trouwens bijna 4200 Hz. Dat is grappig, omdat dat al iets voorbij het kantelpunt van mijn eigen 'gehoorcurve' ligt.
Ik hoor de toon dus al zwakker, en de harmonischen van die toon kan ik absoluut niet horen: 8400 Hz is voor mij niet te detecteren, laat staan als harmonische bij een andere toon.
Toch kan ik die pianotoon moeiteloos onderscheiden van dezelfde toon, gespeeld door een viool. De 'attack' is heel anders. Zou je die eraf knippen, dan had ik het veel moeilijker - gelukkig speelt de violist vaak 'vibrato', en dat kan een piano niet, zodat ik hem toch herken. :)

(Iets anders geks: in sommige goede opnamen van orkestuitvoeringen kan ik horen of een 5,5 kHz laagdoorlaatfilter is ingeschakeld of niet, hoewel mijn gehoor niet zo hoog gaat. Maar bij losse tonen (die wel door het filter komen) kan ik dat verschil niet horen.
De beste verklaring die we kunnen verzinnen is dat er zónder filter meer intermodulatieproducten in mijn oren ontstaan dan met filter. Een deel van die extra producten kan ik horen, doordat ze weer wél binnen mijn gehoorbereik vallen.)

Op 18 augustus 2020 23:16:18 schreef Frederick E. Terman:

De beste verklaring die we kunnen verzinnen is dat er zónder filter meer intermodulatieproducten in mijn oren ontstaan dan met filter. Een deel van die extra producten kan ik horen, doordat ze weer wél binnen mijn gehoorbereik vallen.)

dat kan best, want het trommelvlies reageert niet lineair op drukverhoging/verlaging . maw het voegt IM toe aan een mengeling van tonen en ontstaan ook verschilfrequenties.

Met Binaural beats kan je brein ook tonen van 1 tot 30 Hz waarnemen zonder dat je speakers of koptelefoon deze tonen zelf kan produceren.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Binaural_beats

Ja, ik ben er zeker nog mee bezig, Henk

Ik heb 15 jaar geleden een simpele push pull buizenversterker gemaakt, 2x EL84 en een Philips uitgangstrafo. Zonder terugkoppeling, dus maximale
vervorming. De fasedraaier gewoon met transistoren gedaan trouwens.

Later heb ik nog iets gebouwd met 2x 2C39 en goedkope PP trafo's uit China. Deze laatste versterker klinkt absurd goed. Technisch gezien is t uiteraard een belachelijk ontwerp, maar de optredende vervorming is precies wat het menselijk oor wil horen!

Nou zou ik ook niet weten hoe ik harmonischen zou kunnen toevoegen voor bepaalde frequenties, mocht ik ontdekken dat dat juist het effect blijkt te geven ...

Zou zo'n Velleman USB scope nog iets zinvols kunnen meten als LF analyzer?