Den Bosch had 2 electronica winkels. De ene was Mulders, daar ging ik heen, de andere weet ik niet meer, die heeft langer bestaan. Dat werd volgens mij op een bepaald moment Display
In Den Bosch had je inderdaad Mulders in een klein winkeltje aan de Orthenstraat. Die zijn later verhuist naar de overkant, en nog later verhuist naar de Vughterstraat. Toen werd het Display.
Een Tandy hebben we in Den Bosch ook nog gehad. En bij Ben van Dijk op winkelcentrum de Helftheuvel kom je ook componenten kopen. Ze verkochten eigenlijk voornamelijk bruingoed.
nonius
set SCE to AUX.
En bij Ben van Dijk op winkelcentrum de Helftheuvel kom je ook componenten kopen. Ze verkochten eigenlijk voornamelijk bruingoed.
Inderdaad, hier op het dorp hadden we ook een wit-en bruingoedwinkel die ook zelf wat repareerde, en daar heb ik ook wel eens onderdelen gehaald (o.a. een TDA3581Q voor een ITT/Nokia TV-chassis). Maar dat heb ik toen meer gezien als 'bereidwillige hulp' dan als normale onderdelenverkoop. Maar zo was in elk geval de ouderlijke TV op een regenachtige winter-zaterdag voor vijf gulden binnen een uurtje weer operationeel. 
(frappant hoe vreemd het menselijk geheugen werkt - het typenummer van het IC kan ik me direct zonder problemen herinneren, maar de naam van de zaak, die hier toch minstens een halve eeuw moet hebben gezeten, heb ik geen flauw idee meer van....)
Tandy vond ik trouwens geen 'echte' electronicawinkel (met componenten), maar ze verkochten wel multimeters e.d., en ik heb hier nog steeds een Micronta FET analoge multimeter van hen staan (een kloon van een Simpson-meter).
Paulinha_B
Honourable Member
"Ik spreek Spaans tegen God, Italiaans tegen de vrouwen, Frans tegen mannen en Duits tegen mijn paard." Dixit Carlos V, Römisch-deutscher Kaiser
Bij het lezen van de diverse reacties op dit onderwerp valt me trouwens wel op dat 'klantentevredenheid' of 'klantenservice' bij veel electronicawinkels niet hoog in het vaandel stonden (positieve uitzonderingen daargelaten).
Ik weet of het in NL ook zo was, maar in Vlaanderen werden nogal wat van die winkel(tje)s gerund door lieden die in de eerste plaats herstellingen deden, of soms ook kleinschalige productie. Ze moesten toch heel wat componenten op stock hebben, ze konden er net zo goed wat van verkopen, in de marge, maar het was niet hun hoofdactiviteit. Dat waren in de eerste plaats elektronici, en pas daarna handelaars.
Zo herinner ik me heel graag een winkel in de Antwerpse Brederodestraat, die man - hij heette Patrick - maakte vooral 6800-toestanden voor de Antwerpse dierentuin, maar hij kon ook flink wat componenten verkopen aan elektronici van het toen nog nabijgelegen Bell Telephone. Niet voor het werk, wel voor hun thuishobby. We hebben samen nog wel wat business gedaan, altijd heel correct en heel aangenaam. Dat moet vroege jaren 1980 geweest zijn.
Op een manier bevalt me die insteek beter dan bv. handelaars in tweedehandsauto's, of immobiliaria, dat zijn wel degelijk vooral handelaars, die men dus nooit op hun woord mag geloven. Want ze zijn in de eerste plaats aan het verkopen, en de meer suksesvolle zijn goede psychologen, die goed kunnen inschatten wat ze aan wie kunnen wijsmaken.
Tandy vond ik trouwens geen 'echte' electronicawinkel (met componenten)
In mijn herinnering verkocht men er wel degelijk componenten, maar dan wel in blisterverpakkingen, zodat men tien weerstanden of vijf transistors moest kopen als men er een of twee vandoen had. Ze waren op hun tijd vooruit, want die blistertoestanden zijn pas later opgedoken in de bouwmarkten.
[Bericht gewijzigd door Paulinha_B op (12%)]
Tidak Ada
Rommelige werkplek? In de natuur is wanorde de meest stabiele toestand; de entropie is dan maximaal. Het handhaven van "orde" kost daarom altijd energie.
Ze zijn er nog!!
Op de hoek van de Maantjessteenweg en de Laarsebaan in Antwerpen-Merksem
"Leverancier van Elektronische Onderdelen".
Op woensdag 21 augustus 2024 17:28:22 schreef nonius:
[...]
Dat was volgens mij een witte bus met gele letters, iets van Kontakt Chemie. Ik heb altijd hetzelfde probleem gehad met de Kontaktspray, die roestten na een paar jaar altijd door bij de felsrand. Vooral leuk als ze leeglopen in je gereedsschapskoffer.... Volgens mij heb ik mijn bus soldeerlak een jaar of 5 geleden weggegooid wegens lekkage. Het beschermde de zuivere print inderdaad goed tegen vingerafdrukken, die na een paar jaar zelfs groen uitsloegen. De lak werkte ook nog als soldeerflux. Het bleef alleen, ook na droging, altijd nog een wel een beetje plakkerig.
Dat is 'em idd., ik heb in detail precies dezelfde herinnering aan die spuitbus en zijn inhoud. Er zat vlg. mij een witte dop op. Het spul werkte, zoals je zegt, erg goed.
Ik heb rond '86-'87 wat hardware voor Atari homecomputers ontworpen en verkocht, en de (dubbelzijdige) printen daarvoor laten maken door de Bredase fa. Allprint, die zat toen net op een nieuwe locatie in de Haagse Beemden. De kopersporen op die printen waren wel vertind, maar niet verder tegen oxidatie behandeld. Als ik het me goed herinner, had men daar niet de apparatuur om zo'n groen soldeermasker aan te brengen. Vandaar dat ik die (lekkende) spuitbus met soldeerlak toen toch maar heb gekocht, en de printen zelf heb behandeld.
Bij het lezen van de diverse reacties op dit onderwerp valt me trouwens wel op dat 'klantentevredenheid' of 'klantenservice' bij veel electronicawinkels niet hoog in het vaandel stonden (positieve uitzonderingen daargelaten).
Ik heb buiten het akkefietje met de genoemde spuitbus eigenlijk vrijwel geen negatieve ervaringen met elektronicazaken. Mijn enige andere minder leuke ervaring was in '87 bij DIL. Ik kocht daar regelmatig onderdelen voor bovengenoemde Atari hardware projecten, en had een keer een 27128 eprom geleverd gekregen, die bij thuiskomst defect bleek te zijn. Die eprom gaf bij het programmeren telkens een verify error, keer op keer precies dezelfde verkeerde bitwaarde op precies dezelfde adreslocatie. Langdurig wissen onder de UV lamp hielp helemaal niets, telkens gaf alleen dat ene adres een verify error. Die eprom was dus gewoon defect.
Kan gebeuren natuurlijk, niemand is immers onfeilbaar, maar het gaat erom hoe je als leverancier iets dergelijks oplost. Ik heb die defecte eprom de week erop, toen ik weer in R'dam was, gereclameerd. Het onderdeel kostte toen iets van fl.10, was dus zeker geen centenwerk. Ik kreeg tot mijn verbazing aan de balie zonder nadere motivering botweg te horen, dat 'de fout wel aan mijn programmer zou liggen', dat ik hem niet wegens defect kon retourneren, en dat ik het zelf maar moest uitzoeken... Terwijl ik met mijn programmer al meerdere tientallen eproms zonder enig probleem had geprogrammeerd/herprogrammeerd, daar lag het dus echt niet aan. Maar men vond het niet eens nodig om de bewuste eprom zelf in een eigen programmer te testen. DIL had zonder twijfel zo'n apparaat staan, omdat men ook Elektuur onderdelenkits leverde. De baliemedewerker ging op een gegeven moment zelfs zover, dat hij met zijn vuist mijn eprom platsloeg, zodat de pinnetjes compleet onherstelbaar waren verbogen en het onderdeel dus de facto vernield. Geld terug was ook na die vreemde actie niet bespreekbaar, want, zo zei de eigenaar, 'de eprom was toch al defect'.
Dat was dus meteen de laatste keer dat ik mijn onderdelen bij DIL heb gehaald. Daarna is Elektra mijn vaste leverancier geworden, totdat daar het licht werd uitgedaan.
nonius
set SCE to AUX.
Dat was behoorlijk onprofessioneel van DIL.
Echt slechte ervaringen met electronicawinkels heb ik trouwens niet (behalve bij Jacobs en 1x bij Van Trijp, maar bij die laatste kon ik mezelf er nog wel overheenzetten), maar zoals Paulinha_B al zei, ik heb de indruk dat de meesten inderdaad in de eerste plaats (verkopend) technicus zijn en pas in de 2e plaats handelaarscompetenties hebben (of soms niet hebben). En inderdaad, met dergelijke eerlijkheid is het vaak prettiger om te gaan dan met gladde (auto-)verkopers die alleen maar zeggen wat je wilt horen.
Maar die eerlijkheid/directheid kan ook doorslaan tot botheid, en dan worden onschuldige EPROMmetjes het slachtoffer.... 'The customer is always right' is een Amerikaanse opvatting, maar toch, met een beetje goede wil en iemand het voordeel van de twijfel te geven en op korte termijn een klein verlies te nemen, kun je op de langere termijn veel meer aan een klant verdienen. Toen ik met een (wat ik dacht, kapot) IC (ZN426 D/A-converter, dat was rond ´89 ook een ding van 16 gulden, niet weinig geld voor een scholier) terugging naar Beneco om te reclameren, hebben ze mijn simpele schakelingetje gecontroleerd en ontdekt dat er een koppel-elco verkeerd-om inzat (in dit geval stond het trouwens fout in het schema en was het nu eens een keertje niet mijn eigen incompetentie). Ik blij met een werkend circuit, zij blij met een tevreden klant die nog regelmatig terugkwam (en die hen daarna nooit meer beschuldigd heeft van het verkopen van kapotte onderdelen ).
Tidak Ada: nu wordt het interressant.... Die Tandy is hier vlakbij en ik kom regelmatig in Schoten. Het is maar een klein stukje verder over de Bredabaan, richting Merksem.... Het lijkt erop dat dat nu inderdaad de dichtstbijzijnde electronicawinkel in mijn buurt is. Ik ga hen zeker eens aan een bezoekje onderwerpen, kijken of het assortiment aansluit bij mijn behoeftes. Hun website werkt alvast niet bij mij.
maartenbakker
Golden Member
www.elba-elektro.nl | "The mind is a funny thing. Sometimes it needs a good whack on the side of the head to jar things loose."
Het correcte citaat van Selfridge (ik dacht dat het Walton was, maar niet dus), luidt
The customer is always right, in matters of taste
Mijn slechte ervaringen met elektronicawinkels vielen erg mee. Bij Kleinhout was het assortiment soms erg beperkt. Bij Display had je vroeger een verkoper die voor portier had gestudeerd kennelijk, en op zaterdag zelfs al vóór 16:00 naast de deur ging staan en geen klanten meer toeliet.
Op woensdag 21 augustus 2024 23:08:08 schreef nonius:
Dat was behoorlijk onprofessioneel van DIL.
Tja, ik heb geen idee, waarom men zich zo jegens mij gedroeg. Het is niet, dat ik hoog van de toren blies of op een andere wijze stennis maakte dat DIL een defect onderdeel had geleverd. Enerzijds omdat het niet mijn modus van communiceren is, en daarnaast omdat iets dergelijks vaak toch alleen maar averechts werkt. Daarbij, als ik zelf die eprom had beschadigd door statische elektriciteit o.i.d., dan had ik onder het motto van eigen schuld mijn verlies genomen, en hem zeker niet gereclameerd. Maar daar was helemaal geen sprake van.
Ik heb de baliemedewerker heel rustig en feitelijk aangegeven, dat de eprom zich niet foutloos wilde laten programmeren, en verteld wat er dan precies gebeurde. Daar kreeg ik meteen die verbaal intimiderende reactie op, dat het wel aan mijn programmer zou liggen. Dat zou vast een waardeloos ding voor een Kromme Door (ik neem aan dat hij een C64 bedoelde) zijn. Geen idee waar hij die opvatting op baseerde, destijds en sindsdien nooit een C64 gehad...
Het is ook niet, dat ik pas voor de 1e of 2e keer bij DIL kwam, of daar in het verleden slechts voor 50 cent had besteed. Als vaste klant die in een jaar tijd voor een paar honderd gulden aan onderdelen had gekocht, denk ik dat ik toch wel een andere behandeling mocht verwachten.
Vreemd genoeg gedroegen zowel de baliemedewerker als de eigenaar zich zo onbeschoft, het leek er wel op dat het bewust winkelbeleid was om evt. reclameringen koste wat het kost af te wimpelen. Voor mij kennelijk 100 andere klanten. Ik heb daarom in het vervolg geen ene cent meer bij DIL uitgegeven. Veel plezier met die andere 100 klanten, en een beschadigde reputatie als winkel.
Ik zag in diverse winkels bordjes hangen (1970) dat halfgeleiders en buizen niet werden teruggenomen. Ik vind dat wel verklaarbaar gezien vanuit het oogpunt van de handelaar. Er zijn mensen die daar wel misbruik van maken en een zelf defect gemaakt onderdeel reclameren. "De goeden moeten onder de kwaden lijden" was en is ook nu nog steeds een gevleugelde uitspraak.
maartenbakker
Golden Member
www.elba-elektro.nl | "The mind is a funny thing. Sometimes it needs a good whack on the side of the head to jar things loose."
Ook nu nog neemt Display inderdaad geen halfgeleiders terug. Ik heb daar zelf geen duidelijke passage over in mijn algemene voorwaarden staan. Misschien toch maar even over nadenken.
In elk geval was dat iets geweest waar de baliemedewerker van DIL zich op zou kunnen hebben beroepen, dan had het een stuk minder wrange smaak achtergelaten - en dan had hij alsnog de EPROM kunnen testen en re-atari kunnen matsen.
nonius
set SCE to AUX.
Ja, dergelijke bordjes ('halfgeleiders worden niet retour genomen') heb ik ook wel gezien. En voor een deel begrijpelijk, een IC is al snel verkeerd-om in een IC-voet geplaatst, of +12V erop gezet i.p.v. +5. Aan de buitenkant valt er dan weinig aan te zien.
Maar dan nog, als winkelier heb je vaak wel een redelijk beeld van je pappenheimers. De serieuzen en de 'cowboys', en kun je alsnog ter plekke besluiten om misschien toch nog een reclamatie toe te staan. Zelfs als je vermoedt dat het misschien toch niet helemaal terecht is. 'Het is beter 99 schuldigen vrij-uit te laten gaan, dan 1 onschuldige naar de gevangenis te sturen'....
Het was trouwens Re-atari's EPROM, bij mij was het een ZN426E (Covox op LPT1... kent iemand het nog? ) waarvan ik dacht dat die kapot was maar die dus gewoon prima was.
Naar mijn ervaring kunnen nieuwe halfgeleiders wel degelijk af fabriek defect zijn. Ik heb nu en dan een MPSA42 transistor met collector en emitter kortgesloten of een 2N7000 mosfet die al een beetje geleidt bij 0V gatespanning.
Het strafste was een atmega microcontroller in een TQFP-44 behuizing waar de aansluitingen bij het bedraden van de die aan één zijde 1 positie verschoven waren geraakt. Je kon die wel programmeren maar een deel van de aansluitingen klopten niet met de datasheet. Heel vreemd, nooit meer een tweede keer meegemaakt.
Ik heb wel eens een nieuwe zener gehad die open was, een Philips made BZY type. En in dit boek gaat het over nieuwe, defecte 2N3055's. Het boek heet Audioversterkers met transistoren, geschreven door W. Jak (Muiderkring, 1969)
Woolyhat, ja, die had een werkplaats in de westrand en is later verhuisd naar de St Jozefwijk.
teens een mailtje over jenaam, ik ben er nog niet achter. Henk R klopt wel.
Ik ben heel slecht in het onthouden van gezichten en namen, dat is echt een handycap.
[Bericht gewijzigd door buzzy op (20%)]
Op woensdag 21 augustus 2024 10:07:59 schreef High met Henk:
[...]Van trijp
Later verhuisd ergens onder de televisietoren. Maar was al ten dode opgeschreven toen.
Via via heb ik daar ook nog zakken vol onderdelen van liggen en de hele voorraad rubbersnaartjes. Die liggen nu te versnotten.
nonius
set SCE to AUX.
Leuk, Buzzy, het is een kleine wereld.
Maar heeft u nu ook een beeld wie ik ben? Van gezicht kent u me in elk geval ongetwijfeld. (ok, heb het e-mail adres gezien, ik stuur zometeen een mail, dan hoeft de rest van het forum deze flauwekul niet meer mee te lezen).
[Bericht gewijzigd door nonius op (34%)]
Tidak Ada
Rommelige werkplek? In de natuur is wanorde de meest stabiele toestand; de entropie is dan maximaal. Het handhaven van "orde" kost daarom altijd energie.
Zo ruimen ze elektronica zaken op in de US:
Op zaterdag 24 augustus 2024 00:09:34 schreef Tidak Ada:
Zo ruimenze elektronica zaken op in de US:[bijlage]
Doodzonde..
Toen ik nog bij Sperry werkte werd het magazijn opgeruimd...Nagelnieuwe 5 kW scheepszenders gingen zo het oud ijzer in..De complete werkplaatscrew heeft daar toen een potje staan janken...
Patrick de Zeester
Golden Member
En weer een ter ziele...
Nog even en er zijn geen onderdelenwinkels meer.
Wel te begrijpen, er wordt nagenoeg niets meer zelf gebouwd.
En als dan koopt men liever op Alie dan aan de Balie 
zonder paywall: https://archive.is/ZB6Ei
Tidak Ada
Rommelige werkplek? In de natuur is wanorde de meest stabiele toestand; de entropie is dan maximaal. Het handhaven van "orde" kost daarom altijd energie.
Linkje van fripster niet
[Bericht gewijzigd door revado op (19%)]
Op zondag 29 september 2024 10:53:10 schreef revado:
En als dan koopt men liever op Alie dan aan de Balie
Voor een haffel losse onderdelen is dat helemaal niet handig, vind ik. Dan ga ik graag naar Radio Piet in Arnhem of idd naar Brigatti. Ik zit dichter bij Piet, maar kom zeer regelmatig in Ehv.
Maar van mij c.s. kunnen ze natuurlijk niet leven, ik ben wel benieuwd hoe dat dan zit met die 'grootverbruikers' uit het artikel. Bouwen die ook steeds vaker met (Ali-)modules, of waar halen ze anders hun spullen vandaan?
TU zit op 10 min fietsen, HTC op 20. Binnen een uur je onderdelen, daar kan kan toch geen enkele Ali, C, Reichelt, Farnell etc. tegenop?
Hopelijk breidt Tiny het assortiment nog wat uit richting Miditronics. Die zit er paar honderd meter vandaan. Welliswaar webshop, maar 's middags na 13.00 gratis ophalen is in de meeste gevallen ook prima.
Maar Piet in Arnhem leeft nog? Dat is jeugdsentiment, op fietsje uit Betuwse klei de brug over en dan LED-jes shoppen. Hoewel, ik ging daar ook naar een of andere zaak op het Willemsplein net voor de onderdoorgang van het spoor.
[Bericht gewijzigd door blanka op (14%)]