De mannen achter "Project Binky" blijven verbazen ...
In hun pogingen om de ultieme rover mini te bouwen, hebben ze nu een nieuwe manier uitgevonden om proto pcb's te maken. Namelijk, de sporen letterlijk .. printen.
Zie het filmpje:
https://youtu.be/Fy2_CUBz40A?feature=shared&t=1393
Gestoord? Jep
Geniaal? Ook Ja.
Volgens mij is dit een compleet nieuw idee .. ik heb het in ieder geval nog nooit gezien.
[Bericht gewijzigd door Sine op (20%)]
fatbeard
Honourable Member
Een goed begin is geen excuus voor half werk; goed gereedschap trouwens ook niet. Niets is ooit onmogelijk voor hen die het niet hoeven te doen.
Ik zie het voorlopig geen grote vlucht nemen: al die holnietjes...
En de hechting van soldeer aan FR4 is ook niet al te best, wat me geen goed idee lijkt voor een omgeving waar trilling altijd aanwezig is (zoals een auto).
henri62
1-st law of Henri: De wet van behoud van ellende. 2-nd law of Henri: Ellende komt nooit alleen.
Dat idee is niet echt nieuw ik heb het een paar jaar geleden al eens gezien.
Waarschijnlijk heb je er niet van gehoord vanwege de reden die fatbeard ook al aangeeft.
Mooi uitgewerkt. Wel jammer dat de tin niet zo goed hecht en makkelijk loslaat. Er zou wel TH op een gewone print automatisch mee gesoldeerd kunnen worden. SMD niet denk ik, die glibberen weg.
Hoop werk ook om al die busjes aan te brengen.
Op zondag 27 oktober 2024 01:07:47 schreef fatbeard:
Ik zie het voorlopig geen grote vlucht nemen: al die holnietjes...
Oh absoluut niet, dat maakt het ook een compleet gestoorde techniek.
Maar mooi om te zien is het wel 
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
Op zondag 27 oktober 2024 01:20:21 schreef harry64:
Er zou wel TH op een gewone print automatisch mee gesoldeerd kunnen worden.
Selectief solderen bestaat al een tijdje, en werkt prima.
En als je dit nou eens print op een experimenteerprint waar alle holnietjes/pads/eilandjes al aanwezig zijn? Minder mooi, maar zal veel beter hechten...
fred101
Golden Member
www.pa4tim.nl, www.schneiderelectronicsrepair.nl, Reparatie van meet- en calibratie apparatuur en maritieme en industriele PCBs
Het is qua gelijke betrouwbaarheid wel een hele mooie vervanger voor Lucas.
fripster dat is wel een mooi idee.
[Bericht gewijzigd door fred101 op (20%)]
Spog2
Honourable Member
"De solder traces get gently pried away from the board first"
https://youtu.be/Fy2_CUBz40A?t=1652
Die traces zitten dus niet erg vast 
ik heb even zitten zoeken. Er is rosin core solder te koop met een smeltpunt van net boven 200C en een diameter van 1.6mm. Dat moet naar mijn mening in een standaard 3D extruder passen, en dan liefst een direct drive. Software om de lijntjes te leggen is er plenty.... Ik denk dan aan Kicad, OpenScad en een goede slicer.
Maar ik ga mijn Ender3S1 er niet aan wagen. Misschien kan ik een goedkope tweedehandse vinden....
Op zondag 27 oktober 2024 10:22:01 schreef Spog2:
Die traces zitten dus niet erg vast
Dat vind ik dus ook. Maar het is wel leuk om te zien. 
Ik houd het voorlopig wel bij het frezen van prototypes en kleine series.
benleentje
Golden Member
Gestoord? Jep
Geniaal? Ook Ja.
Hoezo ik had dat idee al lange tijd geleden toen de eerste 3D printers op de markt kwamen. En voor mij was het gewoon een kwestie van tijd totdat het ook een keer op de markt kwam.
Echter ik moet toegeven het idee lijkt zo makkelijk maar om goede materialen te vinden die je ook daadwerkelijk via ze een printer kan verwerken is een heel stuk moeilijker.
Die traces zitten dus niet erg vast
Trace van een gewone PCB zitten ook niet echt super vast die kunnen ook los komen. Het zorgt er wel voor dat de PCB nog niet geschikt is voor BV automotive toepassingen.
Ik zie het voorlopig geen grote vlucht nemen: al die holnietjes...
Dat lijkt me ook niet voordat er 1 PCB geprint is heeft een normaal PCB proces er een stuk of 100 gemaakt. Maar ik denk dat deze print techniek wel geschikt is voor prototype en snelle ontwikkeling waar men nu ook vaak een PCB met een graveer/ frees machine maakt.
Maar ik zie ook voordelen. Volgens mij moet het nu ook mogelijk zijn om weerstanden direct te printen en misschien ook wel kleine condensatoren. BEt zoals je met een 3D printer verschillende filamenten hebt zou je nu voor weerstanden ook aparte filamenten kunnen maken.
rew
four NANDS do make a NOR . Kijk ook eens in onze shop: http://www.bitwizard.nl/shop/
Op zondag 27 oktober 2024 10:48:20 schreef Lambiek:
[... traces ... vast ... ]
Dat vind ik dus ook. Maar het is wel leuk om te zien.
Ja, ik zou als de print af is relatief direct daar een lijm-coating op doen om alles vast te zetten.
Op zondag 27 oktober 2024 10:45:53 schreef fripster:
Er is rosin core solder te koop met een smeltpunt van net boven 200C en een diameter van 1.6mm.
Voor zover ik het filmpje begrijp hebben zij gezocht naar soldeer waar juist GEEN rosin core in zit.
De enige reden die ik kan bedenken is dat ze met hars geprobeerd hebben en dat dit minder goed werkte. Dat snap ik ook wel een beetje: Die hars gaat bubbelen en in volume toenemen in de "hotend" en dan weet je niet meer hoeveel heet spul je extrudeert. Vergelijkbaar met filament waar wat vocht in zit.
Ik zat nog even na te denken over "plakken". Het zou goed plakken in bijvoorbeeld plastic van een 3D printer. Dus je substraat 3Dprint je gewoon met de 3D printer... maar... als je dat doet...
Op je "bed" spoortjes printen, dan met het andere hotend plastic substraat printen, Zo nu en dan de via's aanvullen... En op de bovenkant gewoon direct weer een setje spoortjes.
SparkyGSX
Een manager is iemand die denkt dat negen vrouwen in één maand een kind kunnen maken
Op zondag 27 oktober 2024 10:45:53 schreef fripster:
ik heb even zitten zoeken. Er is rosin core solder te koop met een smeltpunt van net boven 200C en een diameter van 1.6mm.
En hoe wil je dat ooit iets aan vast solderen, zonder die spoortjes weg te smelten? Met gallium of zo?
Ik zie erg brede sporen, veel breder dan een je met een goede printfrees kunt halen. Een spoortje tussen de pinnen van een DIP IC zie ik niet gebeuren op deze manier, dat is met onze printfrees nog net haalbaar.
De soldeerkop vervangen voor een kleine uv-laser en er gewoon fotoprint onderleggen.
Heb ik geprobeerd, niet met Bungard fotoprint, maar met DryFilm op print met alleen een koperlaag. Zoals met onderetsen krijg je hier ook "onder" licht, het UV licht verstrooit in de film, zodat je geen heel fijne lijntjes kan maken.
Met een prof. laser en goede optiek denk ik dat het wel moet lukken.
Beetje duur voor de hobby denk ik.
PLA of ABS of andere dragers met grafiet in verwerkt of "koperstof"...
Misschien is dat wat.
Groetjes,
eSe
Op zondag 27 oktober 2024 00:05:53 schreef Sine:
De mannen achter "Project Binky" blijven verbazen ...
[...]Volgens mij is dit een compleet nieuw idee .. ik heb het in ieder geval nog nooit gezien.
Helemáál nieuw is het niet. De aller-allereerste 'printed circuits', gedrukte bedrading dus, werden ook geprint. Vandaar ook de naam
.
In 'Moderne hoorapparaten', Electron 1950 blz. 156, lezen we:
In een Radio Electronica op zolder moet uit de begintijd ergens een mooie beschrijving staan, maar vind dat maar eens...
Maar natuurlijk, wat ze nú doen is van een heel andere orde! Erg leuk.
't Was alleen grappig de historie er even op na te slaan.
benleentje
Golden Member
@FEt waren daarom de sporen op oude printen zo mooi rond ipv hoekig of was dat gewoon omdat men het zo mooi vond?
OPTOdesign
R&D | Design | Light | Innovation | Education
Voor de 'hobby' is deze al enige tijd verkrijgbaar: https://www.elektor.nl/products/voltera-v-one-desktop-pcb-printer
De printen die wij kennen zullen vaak al geëtst zijn.
Hoe de 'mode' zich daarin ontwikkelde weet ik niet, maar je hoort weleens dat scherpe bochten in printsporen gemakkelijker te ver geëtst worden (in verhouding zit daar meer 'buitenkant' aan).
Op de site van deze printenfabrikant staat een leuk kort verhaaltje over de historie van de print zoals wij die kennen:
https://www.eurocircuits.com/blog/the-history-of-printed-circuit-board…
Let wel, dat kwam toevallig boven bij het googelen, en er zullen nog wel meer en andere waarheden zijn. 
e: @OPTOdesign: kostbaar speeltje, maar wél erg leuk!
Op zondag 27 oktober 2024 20:35:14 schreef eSe:
[...]Heb ik geprobeerd, niet met Bungard fotoprint, maar met DryFilm op print met alleen een koperlaag. Zoals met onderetsen krijg je hier ook "onder" licht, het UV licht verstrooit in de film, zodat je geen heel fijne lijntjes kan maken.
Met een prof. laser en goede optiek denk ik dat het wel moet lukken.
Beetje duur voor de hobby denk ik.
PLA of ABS of andere dragers met grafiet in verwerkt of "koperstof"...
Misschien is dat wat.Groetjes,
eSe
Kleine uv-lasers zijn goedkoop tegenwoordig. De belichtingstijd instellen lijkt mij wel lastig omdat laser op een brandpunt afstand veel intenser is dan met uv-buizen en film. Dat licht er onderdoor kruipt gebeurt bij de gewone methode met een filmsheet ook. Zeer zeker met overbelichten is dat duidelijk te zien op de smallere sporen.
Til je de laser uit z'n spot (met de Z-as) voor bredere sporen b.v. is de intensiteit en belichtingstijd ook weer (aanmerkelijk) lager dan in spot on.
Dat moet dan allemaal ook weer in je G-code verwerkt worden in X, Y snelheid, gevoeligheid en soort fotolaag e.d. die voor elk merk of elke batch printplaat weer anders is.
Thevel
Golden Member
Op zondag 27 oktober 2024 21:35:12 schreef Frederick E. Terman:
Op de site van deze printenfabrikant staat een leuk kort verhaaltje over de historie van de print zoals wij die kennen:
https://www.eurocircuits.com/blog/the-history-of-printed-circuit-board…
Het verhaal klopt niet helemaal, al eind jaren 20 werden printplaten voor speciale toepassingen gemaakt.
De printen werden niet geëtst maar de sporen werden uit dun koper gesneden of geponst waarna ze op een drager gelijmd werden.
Ik heb het ooit gezien in een oud elektronica blad maar ik weet niet meer welk blad het was.
Totale beginner
LTE-M/NB-IoT/WiFi/BLE/GNSS - https://www.quickspot.io
Doet mij aan deze denken: https://www.voltera.io/v-one
OPTOdesign
R&D | Design | Light | Innovation | Education
@Frederick E. Terman, we vulden elkaar mooi aan; door jou bericht herinnerde ik me de (meerdere) artikelen die in de Elektor hebben gestaan over dit onderwerp 