Toekomstige PLC programmeurs?

Waarom wordt gezocht op functie taken? Waarom niet op karakter

Omdat men mensen aanwerft om een bepaalde klus in te vullen, niet omdat ze zo sympathiek of grappig of sociaal zijn.

En maar klagen dat je niemand vind
Je geeft iemand die wel bij t team past zoiezo toch een jaarcontract, functie wordt daarna wel gevonden
Je moet mensen toch inleren

Ach ik loop ook al bijna 40 jaar mee.

Van de lagere school vonden ze de MAVO wel geschikt, ik niet wilde naar de LTS. De open dag trok mij over de streep.
Daar in Assn kreeg je dan naast elektro ook hout en metaal bewerking bij. Na het eerste jaar moest ik naar de LTS in Groningen, J.v.d Laanschool.

Dat was wel een wat beruchte school begreep ik later alleen had je daar in de Elektro C-niveau niet veel last van.
Ik rommelde toen al wat met elektronica en vooral met de leraar meettechniek had ik goed contact. Een simpele 7815 / 7915 koste toen bijna 10 guldens.

Na de LTS naar de MTS, ik wilde naar de elektronica klas maar die waren vol. Het werd energietechniek met in het derde jaar een extra meet en regeltechniek klas. Ook nog de VEV papieren gehaald.

Wij hadden natuurlijk wel elektronica uurtjes en daar maakte ik graag gebruik van door eigen printen maken na de lessen.

Na wat stage opdrachten met het diploma op zak in militaire dienst.
Ook mooi gehad als radiotelefonist bij de S2

Bijna einde diensttijd belde een oud stage adres wanneer ik even langs kon komen. Dit werd dus mijn eerste werkgever.

Na paar maand de Bemetel cursussen A en B regeltechniek gevolgd te hebben met diploma kwam de volgende uitdaging om de hoek. Een nieuwe fabriekshal met machines werd gebouwd met daarin de s5-115 plc's. Dan ging je een paar weekjes naar Den Haag naarhet Siemens instituut.

Daarvoor was ik al langer bezig met de s5-110 een van de eerste met een grote koffer waarmee je online mee kon kijken. Er konden max 255 kop regels in de cpu.

Daarna ging het vanzelf verder tot de S7 start ramp, de eerste TIA portal ramp. Pas vanaf V14 gaan gebruiken.

Ik progemmeer nu nog wekelijks naast mijn vele andere bezigheden, OT netwerken Eplan tekenwerk .

Het verbaast mij hoeveel recruiters via Linkedin nog vragen of ik niet een nieuwe baan moet. Ik heb er niet veel bijzonders opstan en ben niet between jobs.

Maar nieuwe goede collega's vinden gaat inderdaad niet makkelijk.

Op zondag 23 februari 2025 16:11:23 schreef evelo:
En dan heb je ook nog dat gemekker van die ouwe over dat vroeger alles beter was, dat de jeugd niets meer kan,... allemaal zeer motiverend.

Ik zie nochthans weinig vacatures waarin er een ’professionele zeurkous’ gevraagd wordt. Op de werkvloer is daar geen vraag naar.

+1

Op zondag 23 februari 2025 16:15:08 schreef Paulinha_B:
[...] Omdat men mensen aanwerft om een bepaalde klus in te vullen, niet omdat ze zo sympathiek of grappig of sociaal zijn.

Toch moet men als programmeur, ontwerper,... een bepaalde 'mindset' hebben. (met enkel ingenieur zijn kom je er niet)
Je moet een probleem met 'open' blik kunnen bekijken van alle kanten en met anderen samenwerken, en dat kunnen veel mensen niet.
(die zitten vastgeroest in bepaalde denkwijzen)

Wij hebben iemand gehad die als ontwerper voor schakelingen werd aangenomen, met als belangrijkste reden: "hij is ingenieur in electronica, dus moet 'ie wel goed zijn".

Dat heeft niet lang geduurd. Alles wat hij maakte werkte wel (min of meer), maar er zat geen 'drive' achter om de boel zo goed mogelijk te maken.
(je kon meestal zo al tientallen punten aanwijzen die beter, goedkoper of betrouwbaarder konden)

Ik zelf ben zo, dat ik altijd bezig blijf met bestaande ontwikkelde producten te verbeteren indien mogelijk.
(veel bedrijven denken: " 't werkt, laten zo en niet meer aankomen". Dat vind ik vreselijk)

Ja, ik voel helemaal met u mee, @Arco - maar de wereld is niet meer wat hij 50 of 100 jaar geleden was.

Ons_product_v1_0 werkt wel, maar bleek in de praktijk niet zo goed om te kunnen met variaties van de netspanning (of RF-instraling, of muizenuitwerpselen, of wat dan ook).

We kunnen nu gaan tekenen aan ons_product_v1_1 - maar wat gaat dat kosten en wat gaat het opbrengen? Alleen al het tekenwerk kost meerdere man/vrouwdagen, ook al wegens de vele besprekingen en teammeetings die er nu eenmaal nodig zijn, en we hebben bovendien nog een hele voorraad aan wisselstukken voor v1_0, die willen we toch niet weggooien? En dan nog eens nieuwe handleidingen in x talen, verplichte veiligheidsrichtlijnen in evenveel talen, opleiding personeel voor de nieuwe versie, bijwerken www-pagina's, &c &c.

Ik kan me goed voorstellen dat bedrijven, op basis van een kosten/batenanalyse, het maar stilletjes bij v1_0 houden. Een techneutenhart lijdt daaronder, ja, dat is zeker zo. Waarom dacht je dat techneuten door nogal wat managers beschouwd worden als een noodzakelijk kwaad :( ?

Het verbaast mij hoeveel recruiters via Linkedin nog vragen of ik niet een nieuwe baan moet. Ik heb er niet veel bijzonders opstan en ben niet between jobs.

Yeps, alhier evenzo. Ik ben intussen dik twee jaar gepensioneerd en dat staat zelfs van voor dag 1 op mijn profiel bij Linked In. Toch komen er nog steeds aanbiedingen, en beleefde vragen of ik misschien belangstelling zou hebben... Bekwame recruiters zijn blijkbaar al net zo zeldzaam als bekwame programmeurs ;)

Op zondag 23 februari 2025 16:47:25 schreef Paulinha_B:
Ja, ik voel helemaal met u mee, @Arco - maar de wereld is niet meer wat hij 50 of 100 jaar geleden was.

Toch zijn er nog steeds redelijk wat bedrijven die je wat dat betreft aangenaam verrassen qua service en klantvriendelijkheid. (het kan dus nog steeds...)

Negatief voorbeeld zijn Samsung koelkasten.
Samsung weet al sinds 2017 dat de firmware niet deugt, maar ze doen er geen moer aan. (" 't werkt goed genoeg, houden zo...")

Hi,

Ik denk dat en voor jongeren nu veel meer mogelijkheden zijn tot ontwikkeling van hun brein.
Dat is veel beter dan zeg 50 jaar geleden.

Kinderen zijn in principe gezonder dan 50 jaar geleden, honger is er niet meer, ik herinner mijn nog de "schuifkaas" op mijn boterham toen ik een jaar of 10 was (1965).
Er was net voldoende geld voor een half brood met een klein stukje kaas...
Dat kunnen de kinderen van tegenwoordig zich gelukkig nu niet meer voorstellen die in Nederland zijn opgegroeid.

Maar met hun gezondheid gaat het nu weer achteruit betreffende de bagger voeding, ze worden steeds weer dikker.
Voor een deel was het ook vroeger beter, er werd b.v. meer gespeeld buiten, wat naar mijn mening belangrijk is.

Maar de moderne computers in je zak of in je hand worden over het algemeen niet gebruikt om iets te leren.
Maar wel als verslavend vermaak gebruikt, terwijl er zoveel mogelijkheden zijn om je nu te ontwikkelen met die dingen.

Mensen die zeggen dat vroeger alles beter was, hebben wat mij betreft een niet realistisch beeld van wat was en nu is...
Kijk alleen maar naar de rechtse kant in de politiek, waar daar graag gebruik wordt gemaakt, van die onderbuikgevoelens, dus d.m.v. marketing ten voordele van de machthebbers.

Er zijn in de maatschappij grote veranderingen gaande en zeker is alles wat nieuw is, is niet zonder meer beter.
Steeds weer je kennis bijschaven en goed opletten of wat je zegt jouw mening is, is mentaal gezonder.
Of dat je anderen aan het napraten bent, zonder zelf na te denken, dit omdat je lui bent of misschien buiten je groep gaat vallen als je niet meepraat.
Dat geld al vele eeuwen zo, dit wachten met je mond open doen, tot dat je zelf iets zinnigs weet te vertellen, bij te dragen, is altijd al een goede insteek is gebleken.

Er zijn veel zaken die nu slechter zijn, deze b.v. niet de tijd nemen, geen eigen mening ontwikkelen, bang zijn om uit je sociale media groep te vallen.
Constant gestoord worden door je telefoon.

Er is altijd verschil tussen de generaties geweest, maar er moet opgepast worden met de opmerkingen die worden gedaan, dat het ouwe lullen zijn die niet mee kunnen komen, meestal is bij oudere mensen meer ervaring aanwezig.
Ook hierbij geld dat je het probleem Holistisch moet bekijken, over welk onderwerp gaat het, wat heeft de vorige generatie aan kennis opgedaan en wat is nu modern/normaal voor de jongste generatie,
is hun afzetten of gedrag reëel of b.v alleen maar een mode verschijnsel.
Veel jongeren vinden zich geweldig in b.v. de minibreintaal die ze tegenwoordig uitbraken, en ja de groep van vrienden die ik vroeger had, was dit ook voor een deel gaande.
Maar nu is het zo dat het Nederlands dat uit hun mond komt, toch wel van een erg laag niveau is geworden, zie hiervoor de berichten in de media, ja ik weet het, taal is vloeibaar. :-)

Uitzonderingen zie ik hier echter ook, vooral wat het Engels betreft, waar ik meestal broodjes eet, wordt door de Dames in de bediening meestal vloeien overgeschakeld van Nederlands en Engels.
Dat is echt duidelijk beter dan toen ik jong was.

Voor het beter worden van de werksituatie, zal er veel meer aandacht naar onderwijs en ouders moeten gaan.
Dat zie ik in het huidige klimaat echter niet gebeuren en dan denk ik dat de gene die echt wat kunnen worden in hun vak(talent ontwikkeling) er niet voldoende uitgehaald gaan worden door het rendaments denken van regeringen en scholen.

Groet,
Bram

Wat is er mis met procedures(normen, veiligheidsregels, wetgeving,...) in een technische/productieomgeving?

Precies dat. Aapje kunstje. Kunstje werkt niet. Aapje komt niet verder. Zelf nadenken wordt nadrukkelijk niet gewaardeerd, want dat wijkt af van de procedure, het protocol of voldoet niet aan de een of andere regel.

Waarmee ik niet wil zeggen dat er in specifieke omstandigheden geen ruimte is om er van af te wijken. Mits overleg en risicoanalyse vooraf.

Dat hangt dus heel sterk af van je omgeving - en het is weer een buzzwoord en dus heel vaak zwaar 'overrated'.

Externe ’consultants’ betalen om het warm water opnieuw uit te vinden, dat is pas’duur.

Yep. Ik - en met mij wat anderen - verdienen er goed aan.

Echter zelfs voor mijn rol zijn geen mensen meer te vinden; we hebben bij ons 4 vacatures open en niemand komt.

Procedure and protocol...

Ik mag in mijn rol niet eens zelf knutselen.

Neu. Geen behoefte aan dergelijk werk. Wel wat 'knutselen' is veel leuker en levert als je het kunt ook nog meer op... Maar goed... ik doe al die dingen die jij opnoemt dus ook. Alleen een stuk kleiner dan jij het doet. Maar geen interesse in een dienstverband waarbij er vooraf al bepaald wordt wat ik wel en wat ik niet mag.

En dat heb je allemaal op school geleert he... :+
Weinig interesse van je zelf in de door jouw uitgevoerde vakgebieden enz. <= dat kan dus niet.

Ik denk vooral door... te knutselen. Wat dus in zijn werk niet meer mag...

Ik denk dat en voor jongeren nu veel meer mogelijkheden zijn tot ontwikkeling van hun brein.
Dat is veel beter dan zeg 50 jaar geleden.

Ik ben dat niet met je eens. Het is veel makkelijker om aan informatie te komen, dat wel. Maar nadenken over hoe iets werkt omdat je de informatie niet hapklaar kunt vinden, dat is zelden nog nodig. Dus kunnen steeds minder mensen het. Dus ja, de mogelijkheden zijn er nog steeds. Maar de noodzaak en daarmee de 'drive' om ze te gebruiken is min of meer volkomen weggevallen. De nieuwsgierigheid is niet meer nodig zeg maar.

Toch zijn er nog steeds redelijk wat bedrijven die je wat dat betreft aangenaam verrassen qua service en klantvriendelijkheid. (het kan dus nog steeds...)

Toch zijn dat vaak de kleinere bedrijven, niet zelden met de oudere mensen. Die dus nog wel van 'alles iets en van sommige dingen heel veel' weten.

Toch moet men als programmeur, ontwerper,... een bepaalde 'mindset' hebben. (met enkel ingenieur zijn kom je er niet)
Je moet een probleem met 'open' blik kunnen bekijken van alle kanten en met anderen samenwerken, en dat kunnen veel mensen niet.
(die zitten vastgeroest in bepaalde denkwijzen)

Precies wat ik zeg: procedure en protocol zijn er in geramd.

(veel bedrijven denken: " 't werkt, laten zo en niet meer aankomen". Dat vind ik vreselijk)

Wel en niet. Als het goed voldoet, dan heeft het geen meerwaarde om er nog een keer tijd in te steken. Uiteraard ligt dat voor iets wat geproduceerd wordt anders - andere machines, andere onderdelen, kijk nog eens naar je ontwerp.

Een simpele 7815 / 7915 koste toen bijna 10 guldens.

En een datasheet kon je niet zomaar downloaden, dus je molde er een paar voor je door had hoe het werkte (yep, de pinning van een 7915 is anders dan van een 7815 heb ik proefondervindelijk ontdekt :) ). Of ergens een 'data book' kon scoren waar die datasheet in zat :)
Je leerde het zogezegd met 'schade en schande' en soms deed het 'poef' en dat was voor het beschikbare budget 'duur'. Noem het 'leergeld' (ah, zo'n datasheet is best belangrijk en de ene 7815 is de andere niet: pak de datasheet van de fabrikant niet niet van 'zomaar' een 7815; waarbij '7815' een voorbeeld is).

Komen we toch weer terug: knutselen mag niet meer. Zelf een printje tekenen doet nog een enkeling van onder de 25, zelf etsen doet vrijwel helemaal niemand meer. Op zich logisch, want waarom zou je het zelf tekenen als je het voor minder dan 5 euro per 'deel' bij de internetchinees kunt kopen en je de boel met wat draadjes ook aan elkaar kunt knopen. En zelf etsen... die Chinees doet het goedkoper en beter dan je het zelf kunt. Toch heb ik van het 'knutselen' in die tijd heel veel geleerd. Zowel kennis die je ook op school op had kunnen doen als 'mindset'. Dat betaalt zich nu erg hard terug in fouten vinden en snappen hoe iets werkt (of waarom het niet werkt): het doorzien van een situatie. Maar ja, 'knutselen' is niet 'hip'. Dus doet bijna niemand het.

Omdat men mensen aanwerft om een bepaalde klus in te vullen

Dat laatste is niet helemaal waar. Mijn laatste werkgever nam gewoon mensen aan die ze op de een of andere manier interessant vonden. Ga eerst maar eens een paar maanden mee lopen, dan gaan we daarna wel kijken wat bij jou past in de organisatie. Dat werkte prima. Vooral 'vakidioten' die erg opgingen in hun werk. Het struikelde op de te sterke groei en vakidioten die 'manager' moesten worden. De afdeling waar ik zat is binnen een jaar leeg gelopen tot 0 door 'management' en er werd van alles geformaliseerd (lees: tijdrovend en ingewikkeld gemaakt) - wat in de jaren daarvoor informeel prima functioneerde. De kennis is weg. De mindset is weg. En dat is de businessunit nooit meer te boven gekomen. Het heeft ze heel veel geld gekost. En nee, ik kom niet terug, ook niet voor het dubbele salaris.

<off-topic>

[Paulinha_B] ik had ooit een "teamlead" die op zaterdag een ploeg miniemenvoetballers trainde. Die zegde me ooit "met die kinderen valt dat goed mee, maar het gezeik dat ik van sommige vaders krijg omdat hun zoontje nog geen Pele is, dat is niet te harden."

Ik had vroeger een collega (hij noemde zichzelf ploegleider, maar z'n officiële benaming was 'teamcoach'...) die miniemen en pre-miniemen trainde, en die zei exact hetzelfde. Had een **@#@#$!!& hekel aan de vaders langs de kant van het veld, die erin slaagden het plezier van hun kinderen (en de trainer) grondig te vergallen. We hebben het toevallig niet over dezelfde persoon met ros haar, D.M. uit de Kempen?

Anders is het gewoon een algemene observatie :) https://www.youtube.com/watch?v=CUmsUm0TwZo

</off-topic>

Op zondag 23 februari 2025 20:10:44 schreef EricP:
[...]Precies dat. Aapje kunstje. Kunstje werkt niet. Aapje komt niet verder. Zelf nadenken wordt nadrukkelijk niet gewaardeerd, want dat wijkt af van de procedure, het protocol of voldoet niet aan de een of andere regel.[...]Dat hangt dus heel sterk af van je omgeving - en het is weer een buzzwoord en dus heel vaak zwaar 'overrated'.[...]Yep. Ik - en met mij wat anderen - verdienen er goed aan.[...]Procedure and protocol...[...]Neu. Geen behoefte aan dergelijk werk. Wel wat 'knutselen' is veel leuker en levert als je het kunt ook nog meer op... Maar goed... ik doe al die dingen die jij opnoemt dus ook. Alleen een stuk kleiner dan jij het doet. Maar geen interesse in een dienstverband waarbij er vooraf al bepaald wordt wat ik wel en wat ik niet mag.[...]Ik denk vooral door... te knutselen. Wat dus in zijn werk niet meer mag...[...]Ik ben dat niet met je eens. Het is veel makkelijker om aan informatie te komen, dat wel. Maar nadenken over hoe iets werkt omdat je de informatie niet hapklaar kunt vinden, dat is zelden nog nodig. Dus kunnen steeds minder mensen het. Dus ja, de mogelijkheden zijn er nog steeds. Maar de noodzaak en daarmee de 'drive' om ze te gebruiken is min of meer volkomen weggevallen. De nieuwsgierigheid is niet meer nodig zeg maar.[...]Toch zijn dat vaak de kleinere bedrijven, niet zelden met de oudere mensen. Die dus nog wel van 'alles iets en van sommige dingen heel veel' weten.[...]Precies wat ik zeg: procedure en protocol zijn er in geramd.[...]Wel en niet. Als het goed voldoet, dan heeft het geen meerwaarde om er nog een keer tijd in te steken. Uiteraard ligt dat voor iets wat geproduceerd wordt anders - andere machines, andere onderdelen, kijk nog eens naar je ontwerp.[...]En een datasheet kon je niet zomaar downloaden, dus je molde er een paar voor je door had hoe het werkte (yep, de pinning van een 7915 is anders dan van een 7815 heb ik proefondervindelijk ontdekt :) ). Of ergens een 'data book' kon scoren waar die datasheet in zat :)
Je leerde het zogezegd met 'schade en schande' en soms deed het 'poef' en dat was voor het beschikbare budget 'duur'. Noem het 'leergeld' (ah, zo'n datasheet is best belangrijk en de ene 7815 is de andere niet: pak de datasheet van de fabrikant niet niet van 'zomaar' een 7815; waarbij '7815' een voorbeeld is).

Komen we toch weer terug: knutselen mag niet meer. Zelf een printje tekenen doet nog een enkeling van onder de 25, zelf etsen doet vrijwel helemaal niemand meer. Op zich logisch, want waarom zou je het zelf tekenen als je het voor minder dan 5 euro per 'deel' bij de internetchinees kunt kopen en je de boel met wat draadjes ook aan elkaar kunt knopen. En zelf etsen... die Chinees doet het goedkoper en beter dan je het zelf kunt. Toch heb ik van het 'knutselen' in die tijd heel veel geleerd. Zowel kennis die je ook op school op had kunnen doen als 'mindset'. Dat betaalt zich nu erg hard terug in fouten vinden en snappen hoe iets werkt (of waarom het niet werkt): het doorzien van een situatie. Maar ja, 'knutselen' is niet 'hip'. Dus doet bijna niemand het.[...]Dat laatste is niet helemaal waar. Mijn laatste werkgever nam gewoon mensen aan die ze op de een of andere manier interessant vonden. Ga eerst maar eens een paar maanden mee lopen, dan gaan we daarna wel kijken wat bij jou past in de organisatie. Dat werkte prima. Vooral 'vakidioten' die erg opgingen in hun werk. Het struikelde op de te sterke groei en vakidioten die 'manager' moesten worden. De afdeling waar ik zat is binnen een jaar leeg gelopen tot 0 door 'management' en er werd van alles geformaliseerd (lees: tijdrovend en ingewikkeld gemaakt) - wat in de jaren daarvoor informeel prima functioneerde. De kennis is weg. De mindset is weg. En dat is de businessunit nooit meer te boven gekomen. Het heeft ze heel veel geld gekost. En nee, ik kom niet terug, ook niet voor het dubbele salaris.

Oh, ’ik ben tegen regels en procedures’ is je eigen marketingpraatje om dan te kunnen factureren bij diegene die er in trappen.

En dan ook nog gespeeld verbaast zijn dat de jeugd dergelijke spelletjes niet wil meespelen.

Flink hoor.

Als je de basis van een productiebedrijf in regels en procedures giet zodanig dat je er niet steeds opnieuw moet over nadenken dan blijft er vanzelf meer tijd en geld over voor innovatie en opleiding van nieuwe krachten.

Maar ja, het mag ook niet te efficiënt worden zeker.

We hebben het toevallig niet over dezelfde persoon met ros haar, D.M. uit de Kempen?

Zelfs met enkel de initialen kan ik die vraag toch niet anders dan onkies vinden, neem me niet kwalijk. Ik ga er dan ook niet verder op in, behalve dan op dit punt: zou het kunnen dat uw Kempen - Noord-Brabant, ruwweg ten oosten van Eindhoven, meen ik te begrijpen, Deurne, Liessel, en het onvolprezen Nederwetten waarover Gerard van Maasakkers een giller van een liedje had - verschillen van mijn Kempen - pakweg Lier-Turnhout-Hasselt, al zal niet iedereen het met deze omkadering eens zijn ;) ??

[Bericht gewijzigd door Paulinha_B op (10%)]

Als je de basis van een productiebedrijf in regels en procedures giet zodanig dat je er niet steeds opnieuw moet over nadenken dan blijft er vanzelf meer tijd en geld over voor innovatie en opleiding van nieuwe krachten.

Ja, er blijft dan meer geld over, ja. Maar wordt dat geld dan zinnig gebruikt, zoals gesteld, of dient het om die beste brave aandeelhouders een dividend uit te keren? Die laatsten hebben gewoonlijk een sterke voorkeur voor het laatste...

Dat is de verantwoordelijkheid van de aandeelhouder.

Ik vertel niets nieuws als ik zeg dat een bedrijf moet blijven evolueren. Je kan niet vrijblijvend jaar na jaar dividend uitkeren.

Alsof de gemiddelde aandeelhoud(st)er zich vragen zou stellen over verantwoordelijkheid, of over vrijblijvendheid. De gemiddelde aandeelhoud(st)er - professioneel vertegenwoordigd door een beleggingsfonds van haar/zijn bank of spaarkas - wil direct geld zien, rendement, opbrengst. Après nous, le déluge! ("laat na ons de zondvloed maar komen")

Oh, ’ik ben tegen regels en procedures’ is je eigen marketingpraatje om dan te kunnen factureren bij diegene die er in trappen.

Je leest wat je lezen wil. Ik doe niet aan marketing. Ik krijg meer werk aangeboden dan ik kan doen...

En dan ook nog gespeeld verbaast zijn dat de jeugd dergelijke spelletjes niet wil meespelen.

Welke spelletjes? Er is geen spelletje...

Procedure is prima, mits zinvol. 95% is procedure vanwege... de procedure. Dus niet zinvol.

Als je de basis van een productiebedrijf in regels en procedures giet zodanig dat je er niet steeds opnieuw moet over nadenken dan blijft er vanzelf meer tijd en geld over voor innovatie en opleiding van nieuwe krachten.

Die je dan wel de regels en procedures uitgebreid moet leren kennen natuurlijk :)

Maar ja, het mag ook niet te efficiënt worden zeker.

'Efficiënt' staat doorgaans haaks op regels en procedures. Niks mis met 'we doen het zo omdat...' <en dan een mooi verhaal waarom dat handig, slim of efficiënt is>. Dat heet 'inwerken'.
Wel wat mis mee 'we doen het zo omdat iemand ooit een procedure heeft geschreven waarin staat dat het zo moet' - heel vaak de praktijk. Met een beetje geluk werkt diegene er al niet meer... Kennis waarom je iets op een bepaalde manier doet is vele malen belangrijker dan het gewoon braaf doen uiteindelijk.

Zoals een amanuensis ooit eens aan een klasgenoot van mij uitlegde waarom je als je wat op moest lossen (of in dit geval: verdunnen) het goedje in het water gooit en niet het water bij het goedje: er komt veel warmte bij vrij. Het water kan dat goed opnemen en zo spat het niet om je oren.
Je kunt het een 'procedure' noemen - doen zonder te weten waarom; aapje-kunstje. Je kunt het ook 'kennis' noemen - snappen waar je mee bezig bent en daarom iets op een bepaalde manier doen.
Het eerste slag volk is doorgaans wel goedkoper ja... Op korte termijn goed voor de efficiency, zeker waar!

Op zondag 23 februari 2025 12:19:18 schreef EricP:
[...]Heb je daar niet al het antwoord op je eigen vraag?[...]En daar nog een keer.[...]Ik kom ze soms wel tegen. Maar die hebben er dan geen feeling voor. Wel interesse in. Maar die denken vooral in regeltjes, procedures en lijstjes. Dat is ze 15 jaar lang zo geleerd. En dus werkt het niet.

tja maar je werk toch niet alleen voor het geld... althans ik niet... je werk toch ook voor voldoening?

Ik krijg de indruk dat steeds meer mensen juist kiezen voor 4 of 3 dagen hard werken en geld verdienen, en de voldoening uit de extra vrije tijd halen

Op maandag 24 februari 2025 08:05:46 schreef Arjan Swets:
[...]

tja maar je werk toch niet alleen voor het geld... althans ik niet... je werk toch ook voor voldoening?

Die mentaliteit heb ik twee jaar terug na 20 jaar in productiebedrijven gewerkt te hebben overboord gegooid. Zeker nu er steeds meer managers opduiken die de ballen verstand hebben van het vakgebied en er alleen voor eigen gewin zitten of nog erg om verregaande bezuinigen door te voeren en targets te halen zonder naar de techneuten te luisteren. Ik heb dat nu 2x gruwelijk mis zien gaan met 1x zwaar letsel tot gevolg en wat mij betreft hoeft dat niet meer.

Ook het eeuwige pissen van dat soort figuren samen met HR-recruitertjes op MBO 3/4 personeel heb ik nu zo vaak gezien dat ik het liefst zo min mogelijk te maken heb met de overhead. De laatste keer was het zelfs zo gek dat men in een verpakkingslijn een storingsmonteur zocht met HBO want dat vonden ze meer op hun niveau.

Prima dat men zo de boel wil runnen maar dan kom ik ook alleen nog maar om mijn geld te verdienen en moet je ook niet zeuren dat je geen nieuwe aanwas hebt onder je technisch personeel.

De voldoening haal ik dan wel uit mijn privé-projectjes en reparaties in mijn vrije tijd, wat nu ook het geval is. Als ik dat handig inplan houd ik per maand ook nog eens 1 a 2 dagen extra vrije tijd over.

Op zondag 23 februari 2025 16:04:08 schreef Paulinha_B:
Goede leerkrachten zijn inderdaad zeldzaam, en nochtans broodnodig. Het beroep betaalt niet bijzonder goed, men heeft weliswaar veel vakantie maar tijdens het schooljaar zijn de werkweken veel langer dan 40 uur, [...]

ik heb dus bijna 8 jaar voor de klas gestaan en over betaling had ik niet direct klagen, maar weken van 60 tot 100+ uur zijn wel erg zwaar en normaal indien je gepassioneerd bent: echter je kunt ook prima de kantjes eraf lopen...

[...]en - voor velen nog het ergste - men wordt regelmatig uitgescholden, indien al niet fysiek aangevallen, door ontevreden ouders.

Dat valt heel erg mee: ik en ook mijn vrouw (basis onderwijs) hebben hier geen last van, als je kunt onderbouwen WAT je doet en Waarom je het doet. Domweg de methode volgen is dus een slecht plan.

Een echt goede leerkracht moet enerzijds het vakgebied beheersen, dat valt meestal nog wel mee, maar moet ook kunnen entoesiasme en begeestering overbrengen - en dat leert men niet op school, bij mijn weten, dat is een natuurtalent. En wie die talenten meekreeg, die vindt wel een betere job, meer betaald en minder gezeik.

zwaai zwaai: ondergetekende dus
Waarbij je ook moet denken dat management, collega's en ongemotiveerde studenten ook niet meehelpen.

Technische vakken hebben dan nog het bijkomend probleem dat de materie razend snel evolueert, men moet bv. maar als leerkracht een bijscholing volgen over robotica of CAD/CAM of Arduino-programmeren. Op eigen kosten, let wel, en in de eigen vrije tijd. Een jaar later, of hooguit twee, is al die kennis dan compleet verouderd. Niet echt motiverend...

Veel contact houden met bedrijfsleven
CAD/CAM is leuk, maar als iemand niet weet hoe een conventionele draaibank werkt, hoeft je hem ok niet achter CAD/CAM en CNC draaibank te zetten...

Op zondag 23 februari 2025 15:52:40 schreef blackdog:
Hi High met Henk,

En dat heb je allemaal op school geleert he... :+
Weinig interesse van je zelf in de door jouw uitgevoerde vakgebieden enz. <= dat kan dus niet.

Probeer jouw werk nu maar eens te laten uitvoeren door een jonger iemand,
de kans daarop is gewoon vrij klein, ook al zie je er misschien een paar in je omgeving die het mischien kunnen.
[...]

Zie het al een rijbewijs: je bent bekwaam om het te doen en dan mag je gaan rijden, maar dan begint het leren pas. En we hebben nu mijn stagiair van vorig jaar aangenomen als nieuwe man in vergelijkbare rol als mij: ben benieuwd of hij het volhoudt, maar het is idd stevig aanpoten in het begin: met goede begeleiding kom je er wel

het bleangrijkst als student/werknemer is of je interesse en motivatie in het vekgebied hebt. als dat weg is en het sleur wordt moet je iets anders gaan doen in mijn mening, anders werkt het niet in mijn optiek.

Dan even terug naar die normen en procedures waar hier steds over gesteggeld wordt:

een norm / procedure is een goede manier om een bepaald proces / kwaliteit te bewaken, echter niet zaligmakend.

gevolg van vasthouden aan een norm/keurmerk/procedure is dat bepaalde zaken langer duren en stuk duurder worden, wat de innovatie stopt.

kwam laatst een mooie meme tegen over "innovatie" in jaren 60 en nu met als voorbeeld een kerncentrale

We leven in het jaar 1969. De bouw van Borssele start. In vier jaar tijd werd de kerncentrale gebouwd en operationeel gesteld.
In 1969 werd tevens het ARPA net gelanceerd (voorloper van internet) en werden vier computer aan elkaar gekoppeld voor iets meer rekenkracht.
De "Apollo core rope" memory werd gelanceerd met een indrukwekkende 72KB aan opslagcapaciteit. 72KB bracht mensen naar de maan en terug. Als laatste, werd ook de eerste computer aangestuurde elektrische robot arm gelanceerd: "Victor Scheinman´s Stanford Arm". Ook die is vier jaar later in staat tot indrukwekkende prestaties: een assemblage van de waterpomp in een Ford model-T.

We spoelen door naar 2025. Onze rekencapaciteit is bijna oneindig groot t.o.v. 1969. Maar onze prestaties gaan niet echt mee. We krijgen het niet meer voor elkaar een mens op de maan te zetten. De bouw van een nieuwe kerncentrale duurt ergens tussen de 7 en 15 jaar. De energietransitie stokt door netcongestie en gebrekkige infrastructuur.
Aan de rekenkracht ligt het niet, maar waaraan wel?

bron: LinkedIn - Ben Snoeijs

Op maandag 24 februari 2025 13:53:57 schreef High met Henk:
Zie het al een rijbewijs: je bent bekwaam om het te doen en dan mag je gaan rijden, maar dan begint het leren pas.

dus zo'n jongen zit 20 jaar van zijn leven in een klaslokaal, is trots dat hij zijn papieren heeft, en het eerste wat die hoort:
Dat is je plek onderaan de ladder, je kunt eigenlijk niks, die opleiding was voor niks, en je krijgt 0 verantwoordelijkheid en ben benieuwd hoe lang je het volhoudt

Dat is inderdaad precies wat ik wilde horen op die leeftijd 8)7
En helaas nog waarheid voor veel plekken ook nog

heel sec heb je gelijk: maar iemand die net zijn rijbewijs heeft zet je toch ook niet meer op de bijrijders stoel: die ga je gewoon laten rijden en her en der beetje bijsturen.

Hoe meer ervaring, hoe meer je ze loslaat.
En hoe beter ze het op pakken hoe sneller je ze los kunt laten...

doe je bij je eigen kinderen toch ook zo??
ik vindt het altijd zo raar als ouders hun kids na 18 jaar ineens op de stoep zetten met hun tas.....

Maar nu ben je zelfstandig en volwassen: zoek het maar uit met je zooitje hoor!

Maar bij sommigen met jarenlange ervaring is het vanaf het eerste foutje op de werkvloer door een starter al van: ’de jeugd van tegenwoordig kan niets meer’.

Dan is het tijd voor een neurologisch onderzoek denk ik dan. Want ze zijn vergeten dat ze ooit zelf jong geweest zijn.

Op maandag 24 februari 2025 14:43:53 schreef High met Henk:
maar iemand die net zijn rijbewijs heeft zet je toch ook niet meer op de bijrijders stoel

nee klopt, ik zat meer met de gedachte: die jongen zat ook al op de bestuurdersstoel tijdens zijn rijlessen, en het eerste wat een gemiddeld bedrijf doet is een rijinstructeur aanstellen omdat ze het roze pasje schijnbaar ondermaats vinden