Op woensdag 24 december 2025 15:24:29 schreef benleentje:
= Maar omdat zelfs supergeleidend materiaal toch nog iets aan weerstand heeft zal het vermogen tot weer beperkt zijn..

Nee, dat is niet zo. Supergeleidend materiaal heeft GEEN weerstand. Precies nul. Niet gewoon 100x minder dan normaal, helemaal nul.

Afhankelijk van het materiaal is er wel een max stroom. Meer stroom past niet. Dus er is wel een beperking, maar niet doordat er toch iets aan weerstand is.

Op woensdag 24 december 2025 15:24:29 schreef benleentje:
Een trafo gaat in verzadeging van een te hoge spanning en niet door een hoge stroom.

Dat zie je toch verkeerd. Het ijzer raakt in verzadiging doordat de flux groter is dan het ijzer kan verwerken. En de flux is recht evenredig met de stroom.

Hmm, Er is toch ook nog zoiets als een maximum aantal veldlijnen dat door een kern kan lopen. Als alle Weis-gebiedjes de zelfde kant opwijzen kan het magneetveld gewoon niet sterker worden en zit de transformator aan zijn maximum.

En toch haal met testen bijna 1500VA uit een 200VA ringkern trafo met gewoon de bestaande 230V wikkeling. Het is meer dat mijn secundaire wikkeling uit te dun draad van 50mm2 bestond en dat die met 1200A wel heel erg warm werd.

Nee, dat is niet zo. Supergeleidend materiaal heeft GEEN weerstand.

Ja dat is waar. Maar ik dacht meer aan praktisch geval. Ik dacht ook gelezen te hebben dat het in cern ook niet lukt om dat op 0 te houden.
Maar mijn punt was meer dat de grootte van de trafo bepaald word door de warmte die het moet kunnen afvoeren en ook de kern zelf word warm. Maar dat het theoretisch vermogen van een kern op 50Hz oneindig hoog is.

En de flux is recht evenredig met de stroom.

De flux in de trafo is het hoogst als de spanning het hoogst is en dat is bij een onbelaste trafo het geval.
Door stroom uit een trafo te trekken word de flux juist weer kleiner en dat word dan weer gecompenseerd door de primaire wikkeling

[Bericht gewijzigd door benleentje op (14%)]

Op woensdag 24 december 2025 16:47:48 schreef benleentje:
[...]De flux in de trafo is het hoogst als de spanning het hoogst is en dat is bij een onbelaste trafo het geval.

Als de spanning het hoogst is, dan is de (nullast)stroom ook het hoogst. Nogmaals: de flux is afhankelijk van de stroom, en pas indirect van de spanning.

Nogmaals: de flux is afhankelijk van de stroom, en pas indirect van de spanning.

@ Klaasz, ik ga toch mee in het verhaal van Benleentje:

uit de formule blijkt dat de flux niks te maken heeft met de stroom. De stroom die primair ontstaat (magnetiseringsstroom) is de stroom die nodig is om die flux op te bouwen. De theorie ligt al 30 jaar achter de rug dus ik kan nog iets over het hoofd zien...

[Bericht gewijzigd door Robbe de Smet op (10%)]

Op woensdag 24 december 2025 16:38:28 schreef KlaasZ:
[...]Dat zie je toch verkeerd. Het ijzer raakt in verzadiging doordat de flux groter is dan het ijzer kan verwerken. En de flux is recht evenredig met de stroom.

Benleentje heeft gelijk. Het is zelfs nog sterker. Hoe zwaarder je de transformator belast, hoe moeilijker je hem in verzadiging krijgt.
Er zijn op deze site genoeg topics over magnetrontransformatoren die primaire zekeringen laat springen ten gevolge van de verzadigingsstroom omdat de secundaire niet belast wordt.

Op woensdag 24 december 2025 16:36:20 schreef rew:
Afhankelijk van het materiaal is er wel een max stroom. Meer stroom past niet. Dus er is wel een beperking, maar niet doordat er toch iets aan weerstand is.

Klopt. Supergeleidend materiaal verliest zijn supergeleidende eigenschappen bij een hoge stroomdichtheid.

[Bericht gewijzigd door ohm pi op (24%)]

Klopt. Supergeleidend materiaal verliest zijn supergeleidende eigenschappen bij een hoge stroomdichtheid.

Ok. Dat had ik inderdaad eerder begrepen maar hier verkeerd geïnterpreteerd als er is toch iets aan weerstand. Maar dat ligt dan iets anders

Misschien moeten jullie je lesboeken over elektromagnetisme nog eens tevoorschijn halen.

Oke heb ik gedaan even wat theorie bekeken.

Het is waar dat ook de secundaire stroom een flux veroorzaakt.
En ook de stroom door de primaire wikkeling veroorzaakt een flux.
Echter zijn die 2 fluxen tegengesteld aan elkaar.

Als er dan secundair er een grotere stroom gaat lopen dan word de flux van de primaire wikkeling tegengewerkt. Dit zorgt er op zijn beurt voor dat Iprim groter word en dat de flux weer toeneemt.

De waarde flux is dan eigenlijk quasi constant.

Ik stel voor om een trafo in het vervolg een fluxbalanceer toestel te noemen 8)7
Maar ik moet ook toegeven dat klaasZ me even diep liet graven en hoop dat hij dat nu ook doet. O-)
Nee gekheid een trafo is en blijft toch lastige theorie.

Ik realiseer me nu ook dat hoe magnetische en flux voor een wikkeling werkt dat ik dat wel begreep. Maar als je dan 2 of meer wikkelingen om een kern doet dat er dan meer bij komt kijken.

[Bericht gewijzigd door benleentje op (12%)]

Heb ik gedaan! Er lag 40 jaar stof op.
Zie blz 28, Hoofdstuk 3.6.2.6 Vectoriële voorstelling en let op het verband tussen Ui, -E1, I1R1 en φ0

https://www.circuitsonline.net/forum/view/5879 Hier hebben ze het ook over verzadigde transformatoren.

[Bericht gewijzigd door ohm pi op (15%)]

Op woensdag 24 december 2025 16:36:20 schreef rew:
[...]Nee, dat is niet zo. Supergeleidend materiaal heeft GEEN weerstand. Precies nul. Niet gewoon 100x minder dan normaal, helemaal nul.

Afhankelijk van het materiaal is er wel een max stroom. Meer stroom past niet. Dus er is wel een beperking, maar niet doordat er toch iets aan weerstand is.

Er is wel weerstand. Zo'n supergeleider bestaat uit strengen supergeleid materiaal die ingebed zijn in een 'gewone' geleider. De stroom wil het liefste door die supergeleidende strengen, maar gelijk gerichte stromen trekken elkaar aan... en als die kracht te groot wordt, dan wordt de stroom uit de supergeleider getrokken en komt in de 'gewone' geleider die wel weerstand heeft. Dat levert een hoop warmte op. Kettingreactie is het gevolg. De temperatuur gaat omhoog. Het vloeibare helium koelmiddel verdampt en de overdrukventielen in het systeem treden in werking. Einde oefening.

Op woensdag 24 december 2025 22:37:42 schreef benleentje:
Maar ik moet ook toegeven dat klaasZ me even diep liet graven en hoop dat hij dat nu ook doet. O-)

Maak je geen zorgen, dat heb ik allang gedaan.

Maar was is nu je conclusie neemt de totale flux toe of blijft die gelijk?

De conclusie is wat ik al eerden had gezegd, de flux is evenredig met de stroom.
Maar dar weet ik al minstens 50 jaar.

de flux is evenredig met de stroom.

De flux is evenredig met de wikkelverhouding en de stroom. Tot zover klopt het, maar dat is niet hoe de trafo werkt. Dit is hoe een spoel werkt.

Maar in de trafo zijn er 2 stromen Ip en Is. Die richting van de stroom is anders. Ip gaat de trafo in en zorgt voor een flux die de kern magnetiseert.
Is gaat de trafo uit en veroorzaakt een flux die tegengesteld is en de flux neemt dan eigenlijk af.

Omdat Is de flux doet verlagen, kan Ip groter worden en de flux neemt weer toe.

Inderdaad, de totale flux is het resultaat van de twee fluxen, de flux die door de primaire stroom wordt veroorzaakt en de flux die door de secundaire stroom wordt veroorzaakt. Dat resultaat vindt een evenwicht in de oorspronkelijke nullastflux.
Nu zijn we er toch?

Bijna!
De nullastflux staat (vrijwel) loodrecht op de flux van de primaire en loodrecht op de flux van de secundaire stroom.

Dat resultaat vindt een evenwicht in de oorspronkelijke nullastflux.

En ben je het er dan ook mee eens dat van de Ideale trafo waarbij de er geen koperweerstand is het vermogen dan onbeperkt is en niet afhankelijk van de grootte van de kern?

Daar ben ik het mee eens. Ik ken geen beperkende factor.

Op zaterdag 27 december 2025 00:42:26 schreef benleentje:
[...]En ben je het er dan ook mee eens dat van de Ideale trafo waarbij de er geen koperweerstand is het vermogen dan onbeperkt is en niet afhankelijk van de grootte van de kern?

Hier ben ik even overvraagd. Maar ik neig er toe dat dit niet zo is. Als het wel zo is dan zou je dus een hoogspanningstrafo van b.v. 60 MVA in broekzakformaat kunnen bouwen. Maar ik weet uit de praktijk dat zulke trafo's veel groter zijn.
Maar misschien kun je zelf uitleggen waarom je denkt dat het kan.

Ik ga niet iedereen quoten, maar jullie spreken altijd over 2 fluxen; de primaire flux en de secundaire flux. Er is toch maar 1 flux in de kern, en die ontstaat aan de primaire kant en deze kent 2 toestanden: nullastflux of belastingsflux. De flux in de kern wordt tegengewerkt bij belasting, maar niet door een extra flux die secundair ontstaat.

En voor die éne kernflux bestaat er een formule die hier boven in de verschillende cursussen wordt uitgelegd. Als er 2 fluxen ontstaan (primair en secundair) moeten er toch 2 formules bestaan om die te berekenen?

Ik heb nooit gehoord of gelezen als zou er een primaire flux en een secundaire flux bestaan?

Er is maar 1 flux, en die is het resultaat van de primaire en secundaire stroom. De primaire stroom stuurt de flux de ene kant op, de secundaire flus wil hem de andere kant op hebben. En uit dat partijtje boksen komt een resulterende flux.

Er is maar 1 flux, daar zijn we al uit, en deze wordt bepaald door de grote van de aangelegde primaire spanning (ik dacht dat dit te verklaren is door Faraday), zie eerder gegeven formules. Deze flux wil constant blijven bij secundaire belasting: de primaire stroom en secundaire stroom passen zich aan aan de belasting, maar ideaal blijft de flux constant.

Enkel door het groter of kleiner maken (of de frequentie) van de primaire spanning gaat de flux groter of kleiner worden.

Ik blijf het er moeilijk mee hebben dat de stromen bepalend zijn voor de totale flux, uit welke wet of formule ga je dit halen?

Op zaterdag 27 december 2025 12:04:59 schreef Robbe de Smet:
Er is maar 1 flux, daar zijn we al uit, en deze wordt bepaald door de grote van de aangelegde primaire spanning

Neeeee, de flux wordt bepaald door de stroom. Dat heb ik nou al 3 keer verteld.
Hoe kom je erbij dat de flux wordt bepaald door de spanning?

Hoe ik hier bij kom, uit die cursussen die door mij en ohmpi al eerder gepost zijn.

voor zuivere sinussen: