Chinese ferrietstaven

he lijkt wel of je Leverancier van gerecycleerd ferriet "brique pilée" ( zoek dat maar eens op) heeft gemaakt en dat tot een nieuwe staaf heft geperst dmv een bindmiddel.
Of het beter of slechter is dan het klassieke ferriet kan je achterhalen door de Q factor te bepalen, al was het relatief, tussen die spoel met een klassieke versus Chinese staaf. d Q factor relatief bepalen, dat gaat eenvoudig.

Meetklusje voor de NanoVNA.

De NanoVNA heb ik helaas (nog) niet. Ik zie dat de H4-versie (Eleshop) binnen mijn budget past. En ik neem aan dat deze versie volstaat voor dit soort metingen?

De brique pilée levert een hoop Franse sites op die foto's hebben van enorme massa's rode brokstukjes. Het principe is uiteraard wel duidelijk.

Toch lijken de staven goed geproduceerd. Ze maken een degelijke indruk.

Met de Chinese namaak T50-2 poederijzer-ringkernen die ik ooit gemeten heb was eigenlijk niet zo veel mis.Maar je weet het nooit met die Chinezen en zo'n meting is een momentopname.Maar die staven lijken mij wel OK.Een Q factor meting kan met elke NanoVNA versie.

Meet de uitslingeringstijd van een kring op die staaf met een scoop, dat geeft een indicatie van de Q...

Een vraagje uit interesse:

welke waarde voor Q (kwaliteits) factor wordt dan voorop gesteld?

Hi,

De Q van het geheel is bepalend, dus de eigenschappen van de ferrietstaaf,
de spoel op de ferrietstaaf e nde afstemcondensator als deze gebruikt wordt.

Voor sommige frequenties en staven en spoel combinatie zat ik tegen en Q van 300 aan.
Dan denk je natuurlijk mooi! maar dat levert je ook problemen op b.v. de temperatuur gevoeligheid.

En bij mijn middengolf ferrietstaaf experimenten, werd het audio aangetast door de hoge Q.
bij 1008KHz op de middengolf en een Q op deze frequentie is de bandbreedte maar ongeveer 4KHZ, dus 2KHz bandbreedte!
Dat tast dus duidelijk de audio kwaliteit aan.

Bij een buiten ferrietstaaf voor DCF is het handig als je een hoge Q hebt i.v.m. de stoorsignalen,
maar dan heb je weer het drift probleem bij grote temperatuur variaties en je hebt maar een tiental Hz bandbreedte nodig.
Bij 77,5KHz en een Q van 250 is de bandbreedte rond de 300Hz en
ik heb geen idee wat de shift is als de spoel op de ferrietstaaf is afgstemd met Polystyreen condensatoren, welke zelf goed stabiel zijn.

Een aantal projectjes wachten hier nog het opruimen van de werkkamer, waaronder wat testen met temperatuur verloop.

Groet,
Bram

PS
Ik krijg meestal een goede indruk van de Q als ik een niet afgestemde ferrietspoel aan een RCL meter hang en meet op 100KHz.
De VNA gebruiken om de Q te meten?
Je werkt daar met impedanties van rond de 50 Ohm, dat past niet echt aan bij een afgestemde kring op 77,5KHz of op 1333KHz.

De andere manier die ik hebruik is een 1:10 probe en een scoop.
Leg de ferrietstaaf op een doosje, niet zo op tafel! gewoon een leeg kartonnen doosje met en de spoel vrij houden.
Zet dit vast met wat tape.

Neen nu een generator sluit die aan op b.v. een andere ferrietstaaf maar deze niet afgestemd! zet deze ook weer vast met wat tape.
De ferrietstaven in de zelfde lijn opstellen 10cm afstand is meestal voldoende, het mag niet te dichtbij,
dan wordt de koppeling te strak tussne de ferrietstaven en dit verlaagt je te meten Q.
Stem je generator af op de frequentie waarop de ferrietstaaf die je wilt meten is afgestemd, zeg 1000Khz.

Meet met je scoop de signaal sterkte Zo groot mogelijk in beeld, noteer deze waarde even.
Verander nu de frequentie omhoog en dan omlaag om te zien wanneer het signaal 70% is van de resonantie waarde, bij dit voorbeeld is dat 1000KHz.
Zeg dat bij 992KHz het signaal op de scoop 70% is en bij 1010KHz is het signaal ook 70% van de waarde.
Tel deze verschilwaarden nu op, dat is 8KHz + 10KHz = 18Khz, deel de 1000KHz nu door de gemeten 70% waarden, 1000/18 Q = ~55,5

Q = Resonantiefrequentie / bandbreedte, de bandbreedte is zowel hoger als lager de -3dB punten(~70%)

Op dinsdag 21 juli 2026 07:56:58 schreef Robbe de Smet:
Een vraagje uit interesse:

welke waarde voor Q (kwaliteits) factor wordt dan voorop gesteld?

de weerstand vd koperdraad speelt ook een rol, maar zou toch minimum 50 moeten halen. Een iets of wat spoel voor een afgestemde kring haalt een Q = 100. DE 402 spoel haalde, (naar eigen zeggen van Amroh) een Q factor van om en bij de 150.

De VNA gebruiken om de Q te meten?

Ook met een VNA meting over 50 Ω kun je toch de Q vergelijken?
Ik bedoel:je meet de Q van de spoel op de "oude" ferrietstaaf en daarna meet je de Q van de spoel over de chinese ferrietstaaf.
Dan weet/meet je toch of de chinese ferrietstaaf een kleinere ,gelijke of grotere Q heeft/geeft? Dat was de vraag toch?

Hi Hubie,

Jouw VNA is 50Ω als ingang impedantie.

Een goed MG spoeltje voor de MG is meestal rond de 300uH en bij 1MHz en heeft bij deze frequentie een Xl van van bijna 1K9.
Je kan wel een koppelspoeltje op de spoel aanbrengen maar vaak is de koppeling te strak voor een goede meting.

Mijn voorbeeld hoe ik het doe met twee ferrietstafen is een goede manier, dit omdat het meestal goed overeenkomt met het normale gebruik.
Dat is dan een Fet die het signaal van de top van de spoel afhaalt, of een BJT laag afgetakt op de resonatiekring.
En deze BJT heeft alsnog een veel hogere ingang impedantie dan je VNA.

Natuurlijk kan je met je VNA b.v. bij een communicatie ontvanger de Q van de antenne ingang bepalen, maar die is meestal al geoptimaliseert voor 50Ω
Ferriet antennes worden bijna altijd versterkt/gebuffert door trapjes met een hele hoge ingang impedantie.

Groet,
BRam

[Blackdog] Voor sommige frequenties en staven en spoel combinatie zat ik tegen en Q van 300 aan. Dan denk je natuurlijk mooi! maar dat levert je ook problemen op b.v. de temperatuur gevoeligheid.

En bij mijn middengolf ferrietstaaf experimenten, werd het audio aangetast door de hoge Q. bij 1008KHz op de middengolf en een Q op deze frequentie is de bandbreedte maar ongeveer 4KHZ, dus 2KHz bandbreedte! Dat tast dus duidelijk de audio kwaliteit aan.

Het voordeel is dan weer wel dat Q heel eenvoudig te verlagen is (met een parallelweerstand, of anderszins grotere belasting), maar veel lastiger te vergroten is.

(alhoewel ik me vaag de term 'Q-multiplier' kan herinneren, maar weet niet of zoiets hier toepasbaar zou zijn). https://en.wikipedia.org/wiki/Q_multiplier

Hi Nonius,

Dat van de weerstand is mij bekend, deze word in mijn externe ferrietantenne ook toegepast.

Om zo misn mogelijke belating te krijgen van een afgestemde kring kan je de versterkeringang "Bootstrappen" en als ik het goed heb, dan pas je bij een Q-Multiplier positieve terugkoppeling toe, net voor het genereren.
Dit geeft als het goed is een hoge Q en dus smalle bandbreedte, denk dan aan de oude generatieve ontvangers waar de zelfde techniek in wordt toegepast.

Voor DCF, LG en MW lijkt me dat niet zo stabiel, dit is nogal kritisch om het in te stellen en het zo te houden.
Maar pas toe als het handig voor jouw toepassing is.

Groet,
Bram

Voor bijvoorbeeld een DCF77-ontvanger moet je ook bedenken dat bij een erg hoge Q de tijdpulsen mogelijk te veel vertraagd (en vervormd) worden.
Voorbeeld: f = 77500 Hz; Q = 300.

Dat kan een nadeel zijn voor de exacte seconden. Voor alleen het decoderen van de tijdcode zal het niet zo gauw uitmaken.

Hi Frederick E. Terman,

Hoe was het ook al weer?
Ieder voordeel heb ze nadeel, of anders om.

Groet,
Bram

Ik heb ondertussen weer het een en ander geleerd over ferrietantennes...

En ik heb ook ondertussen een eerste prototype van een ferrietantenne met 10 ferrietstaven in elkaar gezet:

Met een inductie van 3,3 mH heb ik een parallel capaciteit van ca. 1,3 nF nodig voor resonantie op 77,5 kHz. Zuiver toeval dat het zo aardig uitkomt. Ik heb een willekeurig restje Litze gebruikt en heel lelijk gewikkeld.

Voor een uiteindelijke gebruiksversie zou ik misschien beter af zijn met Litze met meer draden; deze is nogal dun met grof geschat 15 draden.

Nu langzaam gaan toewerken naar Q-metingen zoals hier beschreven, maar dat lukt vanavond niet meer...