In de jaren 60 was Hifi hét van hét.
Men zou vanaf 20 Hz tot 20kHz lineair weergeven. Het moest met de duurste (beste?) onderdelen. De luidsprekers bleken het zwakste punt. Het was al Williamson, Unitrans uitgangstransformatoren, Goodmans en Wharfedale luidsprekers... wat de klok sloeg.
Vandaag enkele transistoren en een paar "speakertjes"...
Hebben we indertijd onszelf wat wijsgemaakt, of zijn we toch wat verloren.
Met misschien onterechte nostalgische groeten.

In de jaren 60 was een deel ook blij met een Sanyo of Supertech radio inclusief twee speakertjes.
In deze tijd 2011 koop je nog steeds nieuwe audiofiele (buizen)versterkers voor €10.000,00.
En qua speakers is er heel veel verbeterd en kun je de €10.000,00 per speaker makkelijk overstijgen.

Ik zie je nostalgische heimwee of vraagtekens niet echt hoor. :-)

Loop een audiospeciaalzaak (RAF bijvoorbeeld) binnen, en je zult zien dat wat jij beschrijft nog volop leeft. Zowel met buizen als met transistoren. In de reguliere elektronicaketens zul je wat minder snel mooie dingen tegen komen, maar ook de Saturn hier heeft een kleine selectie audio van hoge kwaliteit.
Ook zelfbouw bestaat nog, maar tegenwoordig kan je als hobbyist beter een 2e hands topapparaat kopen en dat reviseren wat prijs betreft.

De doorsnee persoon geeft echter niet heel veel om geluidskwaliteit en neemt genoegen met een set 'melkpakjes' met een 'gromkist'. Ik denk dat dat vroeger niet anders was. Tegenwoordig kom je op rommelmarkten en in kringloopwinkels nog bergen middelmatige apparatuur tegen.

Dat nastreven van "hifi" is niet weg, maar in mijn ogen wel een stuk minder. Ik denk dat het met de huidige maatschappij te maken heeft. Alles is een stuk "sneller" geworden, mensen willen voor weinig het maximale hebben. Een beetje gaan schuiven met enorme luidsprekers in je woonkamer wil men niet meer. Melkpakjes wel. Versterkers hebben nou in dezelfde kast wel 5, 6 of 7 kanalen. Alles een stuk dichter op elkaar (modules?) en dat moet dezelfde kwaliteit geven.
Ik wil niet zeggen dat vroeger alles beter was hoor, de techniek is een stuk vooruit. Maar "men" kijkt anders tegen hifi aan. (voor de muggezifters, met hifi bedoel ik niet letterlijk de hifi norm, maar wel "de betere audio").

Op 27 november 2011 14:46:15 schreef T-sec:
In de jaren 60 was een deel ook blij met een Sanyo of Supertech radio inclusief twee speakertjes.
In deze tijd 2011 koop je nog steeds nieuwe audiofiele (buizen)versterkers voor €10.000,00.
En qua speakers is er heel veel verbeterd en kun je de €10.000,00 per speaker makkelijk overstijgen.

Ik zie je nostalgische heimwee of vraagtekens niet echt hoor. :-)

In de 60er jaren was het heel voorzichtig dat Sony via Brandsteder een voet op NL bodem zette. Daarna kwam Akai. De rest kwam veeel later....

Nog steed zijn de topmerken uit die tijd op de markt:
Quad
Wharfdale
KEF
Tannoy
Luxman,

om maar eens wat te noemen....

Voor Henk en Ingrid zijn die echter onbetaalbaar en alles wat daarna door Audiofielen/-fools er bij gekomen is helemaal niet meer te betalen zonder succes op de beurs.

De audiowereld heeft zich ook meer op 'mooi geluid' geworpen, waarbij het HiFi streven - "zo natuurgetrouw mogelijk" - is verlaten en vervangen door "wat past het beste bij mijn smaak" en "hoeveel Watt ?" :'(

Vergeet niet 'wat is het kleinst'...

Vergeet niet 'wat is het kleinst'...

Noemt men meestal de ' WAF ' (Wife Acceptance Factor) ;)
Ik heb zelf de FB825, en die voldoen daar zeker niet aan...

Fabrikanten passen zich aan aan de tendens, mode , das waar massas mensen graag geld aan uitgeven om er mee te kunnen uitpakken. Eind jaren 60 was hifi een must. Dan kwam klereuntv, video, Turbowagens , de computer, videocamera's waren ook even duur en hip,de CD, GSM, LCD en plasma, laptop en mac, MP3 player, Xbox en playstation, de WII, digitale fototoestellen, notebooks, ipod, ipad enzv...

Kortom hifi is niet meer in de "mode",maar de hifiliefhebber stoort zich daar niet aan

Wat volgens mij meer op het moment speelt: veel is rommel en relatief goedkoop, een aantal prodeucten is goed maar heel duur.

Ik zoek bijvoorbeeld al een tijdje mooie witte melkpakjes voor in de huiskamer. Liefst actief en niet te gek duur maar wel redelijk qua geluid. Of je vind dingen met niets zeggende specificaties of specificatie die niet waar kunnen zijn. Of je zit meteen een hoop prijs klasses hoger

Nou heb ik zelf de jaren '60 nooit meegemaakt (niet eens in de buurt), maar ik kan me zo voorstellen dat geluid toen een veel grotere rol speelden.

Ik weet niet precies hoever de TV was, maar er waren zeker minder programma's, en minder televisies. Computers waren er überhaupt nog niet.

Daar vanuit gaande zullen de radio en de LP-speler een veel grotere rol hebben gespeeld in de huiskamer. Nu staat bij de meeste mensen de radio nog voor de sier in de huiskamer, of voor het achtergrondgeluid. Voor die functie is men ook niet bereid heel veel geld uit te geven, en is een heel goede kwaliteit van minder belang.

Op 27 november 2011 15:38:47 schreef Jan klaasen:
Wat volgens mij meer op het moment speelt: veel is rommel en relatief goedkoop, een aantal prodeucten is goed maar heel duur.

Niet echt op het moment, dat is altijd zo geweest en zal altijd zo zijn. Is overigens niks mis mee, de een wil immers een zo mooi mogelijk geluid, terwijl de ander helemaal blij is met een 8" subwoofer waar '1000 Watt' op gekalkt staat en nog een ander prima door kan met de ingebouwde speakers van zijn/haar laptop.

Maar dat wijkt al een beetje af van het onderwerp, ik denk dat het antwoord al gegeven is: Het bestaat nog, maar is minder populair.

Ik denk dat het ook met de prijs te maken heeft. Als zelfs de goedkopere systemen een fikse investering zijn, zullen mogelijk weinig mensen genoegen nemen met mindere kwaliteit. Je wilt immers niet betalen voor een Porsche 911 en dan een Peugeot 106 krijgen.

Mhm.. ik wilde meer het volgenden benadrukken:



goedkoop                                                        duur

rommel > minder rommel > ....................................> goed

redelijke kwaliteit voor een redelijke prijs lijkt er op het moment niet te zijn.

Dat is er wel, maar 't kan even zoeken zijn. Wharfedale maakt tegenwoordig nog zeer aardige speakers in de 100 euro per stuk klasse.
Verder ben ik er niet zo bekend mee, want ik koop eigenlijk alleen tweedehands apparatuur.

mhm. ik zie dat mijn stelling idd niet klopt. beter zoeken, op internet dus en niet in de grote winkels.

Dat lineair van 20Hz tot 20kHz is denk ik niet meer zo van toepassing.

In de tijd van de 8086 tot en met de 80386 had je een 7-segments display voor op je PC die zei wat de kloksnelheid was. Dat is nu ook uit de mode. Waarom? Omdat het niet meer van belang is.

Met een degelijke opamp schakeling krijg je een versterker gewoon helemaal prima vlak tussen de 20Hz en de 20kHz. Vroeger was een tor die 20kHz kon versterken lastig. Of de DC-blocking condensator was het probleem om die betaalbaar groot genoeg te nemen. Doordat ingangsimpedanties zijn toegenomen (ook door de betere versterkingsfactoren), doen de condensatoren er niet meer toe. En de betere versterkingsfactoren zorgen voor hogere loop-versterking waardoor alles netjes lineair blijft.

Net als in de PC wereld. Eerst had je EDO, toen SDRAM, toen DDR. Dat DDR Synchroon is (de S in SDRAM) hoor je niet meer. Dat spreekt vanzelf. Zo ook in de versterkers: Lineair zijn kan iedere droplul zonder problemen.

Dus in de jaren 60 was het lineair zijn van 20Hz tot 20kHz een hele prestatie, daar was men trots op en dat werd aangegeven met het attribuut "hifi".

Computers waren er überhaupt nog niet.

De eerste computer van Zuse stamt toch echt al uit 1938... ;)
Was alleen niet echt een 'home computer'

In de eerste plaats zijn er bijna geen kwaliteits opnamen meer te koop in de CD winkel.Ik liep laats een binnen bij de Free record shop, en die verkopen eigenlijk bijna geen CD's meer en wat er ligt zijn verzamel albums of re-issues uit de 70 er jaren. The "Dark side of the Moon" en "Brothers in Arms" liggen daar gewoon in cellofaan met anti-diefstal sticker alsof ze vorige week zijn uitgebracht.Spul wat heden ten dage wordt uitgebracht heeft een kwaliteits niveau die zonder enig verschil op een 10 bits systeem zou kunnen worden afgespeeld.Veel herrie voor weinig geld.
Downloaden via iTunes is tegenwoordig de trend,maar da's allemaal MP3 gecomprimeerd.Als je dat op een goeie set gaat afspelen hoor je geen verschil met een middelmatige set,er zit gewoon niet meer in.Dat is dan ook de reden dat Henk en Ingrid gewoon een middelmatige set kopen.
In de eerste dagen van de CD dacht men dat liefhebbers van klassieke muziek de kar zouden gaan trekken omdat dat mensen met geld en zin voor kwaliteit zouden zijn.Da's uiteindelijk mislukt, die mooie boxen van Bach en Wagner kon je later voor een habbekrats bij het kruidvat kopen.
De mensen die nu nog een beetje de zaak draaiend houden en een drive voor kwaliteit hebben zijn de jazz liefhebbers,maar dat is een ingetogen publiek, en die betalen nog een premium voor een SACD uitgave.

Op 27 november 2011 16:18:56 schreef rew: Dus in de jaren 60 was het lineair zijn van 20Hz tot 20kHz een hele prestatie, daar was men trots op en dat werd aangegeven met het attribuut "hifi".

Je had twee soorten HiFi DIN 45500 (commeciëel) binnen -3dB vlakke frekwentiekarakteristiek en vervorming <1% @1kHz bij, ik dacht 1W uitgangsvermogen.
"Echte" HiFi ging/gaat veel verder, met name de totale vervorming (Harmonische-, intermodulatie- en crossoververvorming) moet zowel bij maximaal vermogen als bij minimaal vermogen kleiner zijn dan 0,1%.
Goede apparatuur komt zelfs tot 0,01% of lager.

Het is precies zoals REW hierboven omschrijft. Alles wat je nu koopt is gewoon lineair en dus goed genoeg voor de massa. Mij boeit het ook totaal niet. Er is maar weinig wat ik slecht vind klinken en dat zijn de te goedkope radio's die niet in staat zijn om een de bass op een laag niveau er uit te krijgen.

Dat RC-netwerkje op de middenaftakking van de potmeter er uit knippen... >:)

[Bericht gewijzigd door Henry S. op (73%)]

Op 27 november 2011 17:16:13 schreef MC6800:
Downloaden via iTunes is tegenwoordig de trend,maar da's allemaal MP3 gecomprimeerd.Als je dat op een goeie set gaat afspelen hoor je geen verschil met een middelmatige set,er zit gewoon niet meer in.Dat is dan ook de reden dat Henk en Ingrid gewoon een middelmatige set kopen.

Is dat een gevoel of een waarneming? Ik zou wel eens een dubbelblinde test willen zien die dat aantoont. Alle tests op sites als HydrogenAudio die ik gezien heb tonen namelijk aan dat de verschillen op 128 kbit/s met moderne encoders al klein zijn, en bij hogere bitrates zijn de verschillen niet langer significant. En dat zijn niet allemaal mensen met melkpak speakers of plastic oordopjes. Een goede test die het omgekeerde aantoont zou dus interessant zijn.

Je kunt uitrekenen (fourrier enzo) dat er boven een bepaalde frequentie niets anders uit een MP3-speler kan komen dan sinussen. Dat is bij CD's natuurlijk ook wel zo, maar bij een MP3 gaat de boel afhankelijk van de bitrate door een extra laagdoorlaatfilter om artefacten te verminderen. Dat zijn relatief lage frequenties. Boven de 128kbps zal dat bij een moderne encoder steeds minder meespelen, maar de beperkingen zijn nooit volledig weg te nemen binnen de ontwerpgrenzen van het systeem (wat niet is opgeslagen kan je ook niet reproduceren) terwijl je bij een analoog systeem in theorie tot in de megahertzen kan gaan zowel aan de opslagkant als aan de reproductiekant als je dat zou willen en als het iets uit zou maken.

Het is bovendien ook niet voor niets dat men bij de opvolgers van de CD heeft gekozen voor hogere samplingfrequenties dan 44,1kHz.

Verder houd je ook nog steeds de genoemde artefacten, die onvermijdelijk zijn bij lossy compressie en op papier aantoonbaar het geluid veranderen. De kunst van een goede encoder is om die artefacten zo te laten uitvallen dat je ze niet hoort. Dat lukt steeds beter, maar als je op papier al ruim onder de capaciteiten van je installatie blijft, kan je er vergif op innemen dat er ergens wel iemand rondloopt die het verschil duidelijk kan horen.

Juist. Het verschil zul je ook niet zo horen bij (veel van de huidige) hoempa muziek. Maar luister maar eens op een GOEDE installatie naar een klassiek orkest, jazz, big-band. Complexe muziek met veel instrumenten. Stemmen die goed zijn opgenomen. Dan haal je mp3 er wel uit hoor.

Op 27 november 2011 17:22:20 schreef Tidak Ada:
[...] Je had twee soorten HiFi DIN 45500 (commeciëel) binnen -3dB vlakke frekwentiekarakteristiek en vervorming <1% @1kHz bij, ik dacht 1W uitgangsvermogen.
"Echte" HiFi ging/gaat veel verder, met name de totale vervorming (Harmonische-, intermodulatie- en crossoververvorming) moet zowel bij maximaal vermogen als bij minimaal vermogen kleiner zijn dan 0,1%.
Goede apparatuur komt zelfs tot 0,01% of lager.

Wat dan weer volkomen in het niet viel bij de vervorming van de aangesloten luidsprekers, daar is 1% THD heel normaal.