Beste,

Ik ga binnenkort beginnen aan het digitaliseren van 250 u-matic tapes.

Nu heb ik een umatic player, alleen ik zou graag ook een digitale kopie van het bandje zelf maken.

Mijn idee is dus om het beeld rechtstreeks uit de u-matic player te halen. Maar om een directe kopie van het bandje zelf te maken zat ik er aan te denken om via een opamp en een AD converter de lees kop rechtstreeks te kopieren.

Wat ik mij nu af vroeg: kan ik hiervoor een geluidskaart op 192khz en 24 bit gebruiken of heb ik dan nog te weinig informatie? En moet ik naar een andere oplossing zoeken? Het mooiste zou zijn dat ik de kopie als audio track of iets dergelijks bij het bandje kan stoppen.

Ga je alleen het geluid digitaliseren of begrijp ik je vraag fout?

Nee ik ga beeld en geluid digitaliseren.

Wat ik zeg maar wil doen is het volgende:



Band [leeskop] - [umatic player ] - beeld en geluid -> Opname
         |
         |---Spanningsvolger------AD converter ------> Opname

Zodat je ook een digitale 1 op 1 kopie van de umatic band hebt.

[Bericht gewijzigd door Gerwin op (12%)]

Beeld is "iets" breder dan je op 192kHz kan sampelen, anders waren videorecorders door de jaren heen ook wel wat simpeler geweest.

Je u-matic splitst kleur en zwart/wit en moduleert dat ook weer voor het op de band gaat, dus met jouw blokschema krijg je sowieso iets heel vreemds (als je het letterlijk zo uitvoert voornamelijk geen signaal en een heel klein beetje ruis, maar even voor het principe, als het zou werken had je iets waar je geen beeld in herkent). Ga even uit van een normaal composietsignaal, dan zit je aan een bandbreedte van toch al gauw 5,5MHz. Onder de 11MHz samplingfrequentie wordt het hem sowieso niet. Beter nog peuter je het signaal eerst uitelkaar voordat je er wat mee gaat doen.

Oftewel: koop een digitizer en sluit die aan op de daarvoor geeigende uitgangen van je player.

Meest eenvoudig is een harddiskrecorder met ingebouwde dvd brander.
Dat kan iedereen bedienen.
Die koop je voor minder dan 100 euro op marktplaats.
Met een haupage tv kaart in een pc gaat het ook maar is veel omslachtiger.
Los van de bandbreete is het signaalnivo direct van de leeskop veel te laag om direct iets mee te doen.
Verder heeft een videorecorder meerdere leeskoppen die allemaal synchroon en op tijd afgeluisterd moeten worden.

Dat ga ik ook doen.

alleen ik wil ook een 1:1 kopie rechtstreeks van het bandje. Hoe dit signaal is opgebouwd maakt niet zo heel veel uit. Maar een AD converter van 11mhz is denk wel lastig voor een pc.

Hoe het signaal is opgebouwd maakt wel degelijk heel veel uit. Niet alleen is het een complete legpuzzel zoals het op de band staat, maar ook doet zo'n player erg veel ingewikkelde analoge dingen om het een beetje op te poetsen, die je dan allemaal in de computer zou moeten nabouwen wil je er ooit nog iets aan hebben. Het signaal aan de uitgang van de player is dus niet alleen makkelijker te verwerken, maar ook nog eens beter van beeldkwaliteit dan wat je van de kop trekt (als dat zou kunnen, je praat niet over een signaal dat je even door een versterkertje gooit, kijk maar eens hoe dat in het schema en fysiek in je U-matic is uitgevoerd).

Dat gezegd hebbende, zijn er wel degelijk kopieermachines (van band naar band) die met een basebandsignaal werken. Mogelijk deed je daar je idee op. Het kàn dus allemaal wel, maar zelfs daar zit nog wel het nodige tussen, en geen computer.

In dit geval kan je het beter over het doel hebben dan over het (nu onhaalbaar blijkende) middel waarmee je dat had willen bereiken. Ik heb wel een beetje een vermoeden.

Als het gaat om een kwalitatief signaal dat je later op modernere manieren verliesloos kan her-archiveren zodra die manieren beschikbaar komen, dan ben je denk ik het beste af met een ongecomprimeerde digitale opname van het gewone uitgangssignaal (liefst Y/C, dat zal met wat geluk wel op je player zitten). Het één-na-beste is een opname met de laagste compressie die je op een degelijke codec (H264 ofzo) kunt instellen, resolutie 576i is al genoeg want meer dan je met U-matic kunt halen. Dat is dan je archiefkopie. De werkkopie doe je op DVD of op youtube, of wat ook maar het beste bij het gebruiksdoel past. Overigens bewaar je in het ideale geval ook gewoon de banden.

Ik heb hier nog een Miro DC30+ capturekaart met Adobe software liggen te verstoffen die ik in het verleden voor hetzelfde doel gebruikt heb. Mag voor weinig weg, neem contact op per mail indien interesse.

Ik snap het idee volledig alleen ik twijfel aan de haalbaarheid. Je zal een enorme signaal analyse erop moeten loslaten wat de filterkringen simuleert die in de UMatic zitten. De beeldinformatie staat namelijk niet zo op de band dat het kant en klaar Y/C is. Daarbij trek je van de videokop alleen het beeldsignaal, de audio word via een losse kop opgepikt dus die zul je ook nog moeten meenemen.

Ik vraag me af of dat de moeite gaat zijn. Je kan beter zorgen voor een goede SP player die HI en LOW band ondersteund en goed onderhouden is. Ex-broadcast ofzo en dan direct Y/C capturen met fatsoenlijke kabels, afscherming en aarde.

Is het prof materiaal of amateur ?

Semi prof.

Het idee achter het direct opnemen van de band is dat je dan ongeacht de status van de fysieke band (kan gaan rotten) altijd nog een kopie van dat signaal hebt.

Het omzetten van dat signaal in beeld is niet aan de orde. Ik wil alleen dat signaal opslaan zodat ik het eventueel zou kunnen terug zetten op een band of het signaal op een input van een andere umatic player kan zetten. Zonder dat je de band daarvoor nodig hebt.

...of het signaal op een input van een andere umatic player kan zetten.

Dan zul je er toch eerst een grondig moeten verbouwen om dat mogelijk te maken...

Op 3 januari 2012 15:55:37 schreef Arco:
[...]
Dan zul je er toch eerst een grondig moeten verbouwen om dat mogelijk te maken...

Ik bedoel dan ipv de kop het signaal op dat punt inkoppelen

Dat gaat toch nooit werken.
Alle servo systemen in de recorder reageren toch op het signaal van de videokop en is daarmee een gesloten regelkring

Dat signaal terugzetten gaat hem ook nooit worden. Zelfs het capturen wordt al een probleem omdat je niet simpel 1 signaaltje hebt. Ik noemde al de diverse bewerkingen die het signaal ondergaat en het feit dat je niet rechtstreeks van een kop kunt aftakken, maar als je het verderop aftakt heb je nog steeds problemen. Je gebruikt dan de envelop (dat is niet het signaal van 1 kop maar het reeds aanelkaargeplakte en versterkte signaal van de koppen), maar je hebt ook nog diverse synchronisatiepulsen nodig die je vast moet leggen. Daar is geen gangbaar systeem voor op de markt, voor zover mij bekend. Mocht het er zijn dan is het vast schreeuwend duur. Om het dan op dezelfde manier ooit weer op een band te krijgen wordt minstens zo moeilijk, ook of vooral als je het in software zou willen proberen. Als iemand in de toekomst die opnames ooit vindt, wordt het een soort seti-project omdat het compleet geen gangbare manier van vastleggen is geweest, is, of zal worden.

Je legt, kortom, niet zozeer het origineel vast, maar brengt jezelf en al je opvolgers in de problemen met een draak van een systeem dat in theorie mogelijk heel goed op het boekje (algemene theorie van archieveren) aansluit als je het zo bekijkt maar in de praktijk onzinnig uitpakt.

Bij archiveren moet je het videosysteem als black box denken en kan je het ongecomprimeerd (vergeet de compressie die ik eerder noemde, dan gaat er alsnog wat verloren) gedigitaliseerde Y/C signaal, van een goede kwaliteit en in goede staat verkerende player, als gelijkwaardig aan het origineel beschouwen. Een betere kopie ga je nooit kunnen maken, ook niet in de toekomst want je kan uit zo'n band niet meer halen dan er ooit op is vastgelegd, en zoveel is dat nou ook weer niet dat dat de capaciteit van een goede capturekaart kan overtreffen.

Deze digitale archiefkopie kent vervolgens geen kwaliteitsvermindering als je hem netjes volgens een vastgelegd beleid elke x jaar op een dan gebruikelijk digitaal medium overbrengt.

In theorie hebben je banden daarna geen archieffunctie meer, maar tenzij het om ruimtegebrek begonnen is zou ik ze gewoon bewaren.

Voor dagelijks gebruik maak je van je archiefkopie gecomprimeerde filmpjes of dvdtjes.

Of samengevat: Als de band gaat rotten heb je altijd nog een gelijkwaardige kopie van het origineel. Zonder moeilijk te doen.

Overigens gaan Umatic tapes , afgezien van de eerste serie Scotch uit de 70's , praktisch nooit schimmelen. Als je de tapes bij normale omstandigheden binnen bewaard op een plek met normale luchtvochtigheid dan is er niks aan de hand. Uiteraard in de originele plastic hoes.

Leg je ze op een zolder of kelder of garage dan is het snel bekeken.

Mogelijk het feit dat hierover niets op internet te vinden een voorzichtge aanwijzing dat het een ietwat onzinnig idee is ?
Met een groot risico op beschading van het signaal in de normale keten of erger, de informatie op de tape.

Het lijkt me dat als je zorgt voor een nette, moderne recorder met niet te veel uren (die zijn er voor Umatic nog genoeg), controleert dat die recorder en de rest van de gebruikte keten helemaal binnen de gewenste specificaties is (en tijdens het proces blijft) en daar volgens de regelen der kunst mee werkt (op tijd schoonmaken, afregeling checken etc.) dat het goed genoeg is.

Wat je roterende koppen lezen is stevige FM en fazemodulatie (Y en C) wil je dit onbeschadigd "native" archiveren dan mag je ook van de FM de soms extreme sprongen niet kwijt spelen en van de kleuren de Faze. (Bij video is de FM zwaai extreem en de dF sprongen groot). Je A/D convertor zal op 30Mhz of meer moeten draaien om ooit enig voordeel te halen uit het native tape gegeven.

groeten

Kris

Op 3 januari 2012 12:43:48 schreef Roland van Leusden:
Ik heb hier nog een Miro DC30+ capturekaart met Adobe software liggen te verstoffen...

Omslachtig en veel werk om kwaliteitscopieen mee te maken. Terwijl je dat met HD/DVD recorder met 1 druk op de knop lukt.

Waarschijnlijk denkt TS in archiveringsmodus. Het bijhouden van het origineel kopsignaal is in dat verband een reuzegoed idee (voor binnen 50 jaar), alleen in de huidige praktijk moeilijk haalbaar, vanwege het prijskaartje, tenzij dit laatste geen bezwaar is.

Er is hoe dan ook een hoge samplerate nodig, vanwege het samengesteld signaal.
Voor de FM gemoduleerde luma (Y) is de bitdiepte niet belangrijk, wel de samplefrekwentie. Kort gerekend 100Mhz met 1 bit diepte is ok.
voor de Chroma (C) is een samplefrekwentie van 20 Mhz bij 8 bit afdoende. Maar aangezien TS de twee niet wil scheiden ontstaat er een worst case, 100Mhz bij 8 bit, das nog meer dan een HDD5 machine die ongecomprimeerd een 575/50i aan 365mbit/sec weggschrijft.

Als het kopsignaal mag opgedeeld worden in zijn luma en Chromastuk en als de chroma A/D convertor gelocked wordt op het chromasignaal, dan wordt het plaatje helemaal anders, zonder inboeten op de originele gedachte.

Ingaand op je eerste alinea: Ik denk dat je gelijk hebt. Ik koos in mijn antwoorden die insteek ook, en ben het met je eens dat een goed Y/C signaal voor archiefdoeleinden (en voor alle andere doeleinden behalve direct analoog van band naar band kopieeren in een ouderwetse daartoe bestemde inrichting bij een filmdistributeur) gelijkwaardig is aan dat originele signaal, omdat er uit het originele signaal niets meer dan dat te halen valt en wat er niet is hoef je ook niet proberen te archiveren (daarin ga ik mogelijk nog wat verder dan wat jij zegt).

Digitaal archiveren is een heel andere tak van sport dan wat men in het archiefwereldje gewend is (wat is nou wel of niet het origineel -> de banden zelf, of daaraan gelijkwaardig -> een kopie waarvan de theoretische kwaliteit die van de opgeslagen informatie overtreft), maar ik heb het geluk gehad het een en ander aan de filosofie erachter mee te hebben gekregen van een hoogleraar bij wie ik vakken volgde. Ik hoop en ga ervan uit dat hij het met me eens zou zijn in dit geval.

@Henry S: De HDD/DVD-recorder maakt geen gelijkwaardige kopieen. Er gaat informatie verloren, soms zelfs goed zichtbaar. Goed genoeg voor een werkkopie maar dus juist niet voor een archiefkopie. Als ik stukken scan, gaat dat ook altijd in png met ruime kleurdiepte en resolutie en niet in jpeg (vergelijkbaar probleem).

Wel Maarten, met je laatste operking aan Henry ben ik het helemaal eens. HD/DVD gooit teveel weg.
aan TS: de gulden middenweg is het uitlezen van de banden via een goede U-matic en het digitaliseren met een formaat dat in de toekomst nabewerkingen toelaat. 10 bit 422 zonder (long)-gop is dan de boodschap. En het moet opnieuw archiveerbaar zijn... kom je algauw bij AVC INTRA 100 terecht. En er bestaan recorders die dat opnemen :-)

losless comprimeren dan maar ?

H264TB bijvoorbeeld (H264 in Transform Bypass mode).
of MotionJPEG-2K formaat.

Dat zijn industrie standaard lossless compressors.
Zelf gaan sampelen en opslaan in een zelfgebreid formaat is not-don . binnen 20 jaar is wer weer niemand die dat kan lezen. De H264 of MJPEG zullen binnen 1000 jaar nog gelezen kunnen worden. En je zit niet vast aan een specifieke drager.

ProCoder van GrassValley kan dat. Kwestie van een capture kaart met S-video input te gebruiken ( aparte Y en C ) . Ze ondersteuenen een ghanse rits kaarten ( en hebben er zelf ook )

De outpu stream kan als Mpeg Transport Stream (MT2) of in AVI wrapper naar buiten geduwd worden.

Hm ik denk dat ik dan voor de Y/C oplossing blijf en hopen dat de umatics goed opgeslagen blijven.

Op 3 januari 2012 19:37:22 schreef Aart:
Mogelijk het feit dat hierover niets op internet te vinden een voorzichtge aanwijzing dat het een ietwat onzinnig idee is ?

Dit is niet helemaal waar. Bij een landelijk instituut waar veel archief is wordt deze techniek nu ontworpen en of gebruikt. Maar hoe ze dat precies doen weet ik niet.

[Bericht gewijzigd door Gerwin op (67%)]

ik ben gene wizzard in frq and stuff maar mij
lijkt het toch simpelder dan dieen hele uitleg :°)
juiste kabels en juiste software en je kan alles kopieren
.is je pc uptodate ????check
there you go !!!

Binnen 10 of 20 jaar zijn die Umatic recorders nergens meer te vinden. Daar sta je dan met die banden. Beter nu de opgeslagen informatie er af halen en opslaan in losless formaat op een digitale drager.

Het voordeel van de digitale informatie is dat de drager geen rol speelt.
Zelfs al slaag je er de rauwe data (lees : het analoog signaal ) van die umatic op te slaan : je gaat hem later terug moeten plaatsen naar umatic vooraleer je terug kan afspelen. Dus je gaat binnen 20 jaar nog moeten aan umatic tapes en recorders zien te geraken.

Ander probleem is dat die umatic aan ANALOOG uitgang heeft. Moderne TV's en panels hebben geen analoge input meer. Is allemaal HDMI / DVI / Displayport... daar sta je dan met je Y/C signaal of composite... Analoog vliegt er uit. De nieuwe display processors hebben geen analoge input meer. het kost teveel chipoppervlak en is een pak miserie om een video a/d te bouwen. weg ermee.

Ik zou nu de data omzetten in een digitaal formaat . Neem een analoge capture kaart die dat Y/C signaal kan lezen ( de goeie kunnen dat ) en sla dat op in een digitaal erkend formaat zoals H264 of Motion Jpeg. Je hebt lossless compressie en beter dan dat ga je op geen enkele andere manier halen.
Voordeel is dat het h264 formaat een standaard is. De drager speelt geen rol. binnen 50 jaar kan je dat nog afspelen. Is gewoon een software codec. Je doel speelt ook geen rol.

Nu zit je vast met een speciaal dataformaat ( analoog umatic ) op een speciale drager met een speciale hardware ( umaitc tapes en umatic players )

Bij de conversie elimineer je al die obstakels. Je hebt een digitaal formaat wat nu drager onafhankelijk is en player onafhankelijk. En het dataformaat is nu een standaard.