Antenne op Philips D2935

Omdat deze draagbare radio bedoeld is voor gebruik met een telescoopantenne, is de HF-voortrap door het gebruik van een FET aan de ingang zeer hoogohmig. Een losse preselectorkring hoeft daardoor geen aftakking of een koppelwinding te hebben om het aan de ontvangeringang aan te sluiten.

De mengtrap is in deze ontvanger een TDA0820T (zie bijgevoegde afbeelding), welke qua inwendige bouw veel lijkt op de NE612. Namelijk een (dubbel)gebalanceerde mengtrap.

Deze ontvanger is prima geschikt om m.b.v. FlDigi of MultiPSK WeFax-weerkaartjes mee te kunnen 'downloaden'. Alleen zul je in leiding vanaf de line-out van de ontvanger naar de line-in van de PC-geluidskaart wel een common-mode ontstoorspoeltje moeten gebruiken om te voorkomen dat je PC de ontvnagst verstoort. Of je moet deze kabel een aantal keren om een ferrietringkern voor ontstoordoeleinden wikkelen.

[Bericht gewijzigd door dawmast op zaterdag 28 november 2015 14:07:27 (31%)]

HF-voorversterker met een complementaire stuurtrap:

De HF-voorversterker van de D2935-wereldontvanger is te zien als een actieve antenne en omvat een FET als sourcevolger met daarachter twee BJT's in complementaire configuratie om daarmee de mengtrap aan te sturen, maar dan met beide collectors aan elkaar geknoopt. Omdat het signaal vanaf de collectors wordt afgenomen, hebben deze een zeer hoge impedantie. Tussen deze stuurtrap en de mengtrap bevindt zich een laagdoorlaatfilter om spiegelfrequenties te onderdrukken en een zuigkring afgestemd op 468 kHz (tweede middenfrequent) om instabiliteit te voorkomen wanneer de ontvanger rond deze frequentie is afgestemd.

De linker FET in het onderste schema werkt als hoogimpedante buffer voor de telescoopantenne, de rechter FET idem, maar dan voor de onafgestemde ferrietantenne 1012. Het stopweerstandje 3173 van 47 Ohm voorkomt ongewenste oscillaties van de sourcevolger. Het signaal gaat via de condensatoren 2164 en 2184 van elk 22 nF naar de bases van de complementaire versterkertrap met 8122 (BF324) en 8123 (1502C). Tegenkoppeling die tevens de bandbreedte bepaalt, geschiedt beneden de 1622 kHz via condensator 2195 van 5 pF en weerstand 3208 van 220 k. Boven de 1622 kHz geschiedt de tegenkoppeling via de weerstand 3209 van 4,7 k en condensator 2195. Dit tegenkoppelnetwerkje geldt alleen maar wanneer de linker FET actief is waar de telescoopantenne op is aangesloten. Ook is er tegenkoppeling via de weerstand 3206 van 1,2 k, condensator 2193 van 5 pF en de condensator 2194 van 330 pF. Dit tegenkoppelnetwerkje geldt alleen maar wanneer de rechter FET actief is waar de ferrietantenne op is aangesloten.

Wat zou de reden zijn dat Philips een complementaire stuurtrap gebruikte in een HF-voorversterker, zou dat zijn om het intermodulatiegedrag te verbeteren? Zo'n complementaire versterkertrap in hoogfrequentversterkers is erg ongebruikelijk.

Schema HF-voorversterker Philips D2935-wereldontvanger:

Inderdaad een bijzonder vaag schema. Ik vraag me af of die twee transistoren een complementaire trap vormen. De collectoren zijn stroombronnen en die staan dan in serie. Wat misschien zou kunnen is dat transistor 6122/BF324 de echte versterker is, en dat de onderste transistor 6123 alleen als collector weerstand dienst doet ?

misschien impedantie aanpassing?

Zou F. Terman zich over deze aparte schakeling kunnen buigen? Toch zie ik het als een complementair paar die in klasse AB staat ingesteld, daartoe dient potmeter 3175 van 470 Ohm in de sourceleiding van de twee FET's.

Is de Philips D2935 een beetje een redelijke ontvanger?

Is hetzelfde als de Philips D2999 welke ik heb. Vind het een goede, gevoelige ontvanger. Heeft wel een goede externe antenne nodig, hiervoor heb ik een stuk of 30 meter installatiedraad met een afstem c met een spoeltje van 30 windingen parallel aan.

Op 4 februari 2014 20:49:31 schreef Henry S.:
Dat is een van de weinige serieuze ontvangers van Philips, een mooie vangst voor de liefhebber.

Hier is de servicemanual te vinden, daarin kan je lezen dat de ontvanger aan de hand van de frequentie automatisch tussen ferroceptor en en telescopic schakelt. Maar bij LW/MW-ontvangst kan je handmatig toch tussen beide kiezen. Bij KG-ontvangst heeft deze schakelaar geen invloed.

Ben ik helemaal met je eens.
Thuis had (heb) ik het serieuze spul staan maar op vakantie wil je een goede portable meenemen voor de KG met SSB.
Ik heb de Philips nooit gehad,ik ging voor de Sony.
Inmiddels hadden vooral Grundig en later ook Sony al een reputatie opgebouwd als makers van goede stabiele portable receivers met BFO.
Ik denk dat Philips toch eerder in had moeten stappen in dit segment.

@TS In een Electron ergens in de jaren 80 staat een vrij uitgebreide technische beschrijving van beide Philips ontvangers beschreven door Herbert PA0SU.

Op 3 mei 2016 19:50:08 schreef dawmast:
Toch zie ik het als een complementair paar die in klasse AB staat ingesteld, daartoe dient potmeter 3175 van 470 Ohm in de sourceleiding van de twee FET's.

Zou inderdaad kunnen ja. Je hebt het knooppunt D6170, D6171, C2164, C2165. Als hier de spanning toeneemt gaat de bovenste transistor minder geleiden en de onderste meer, en andersom. Er moet dan wel een DC terugkoppeling zijn om de spanning op de collectoren 'in het midden' te houden. Die terugkoppeling is er zo te zien wel, maar loopt via diverse transistoren, FET's en diodes.

Door het omschakelen tussen de antennes bij 1622 kHz wordt het allemaal nogal gecompliceerd. Wat misschien ook nog zou kunnen dat slechts een van de transistoren als versterker/buffer fungeert. Welke dat is hangt af van welke antenne gebruikt wordt. Ook maar een wild idee.

Op 4 mei 2016 02:29:15 schreef Hubie:
[...]

Ik denk dat Philips toch eerder in had moeten stappen in dit segment.

Is 1952 vroeg genoeg? Sony bestond nog niet en Grundig maakte ze misschien nog niet toen. Ik doel dan op een "luggable" communicatie-ontvanger: de BX925. Die schijnt er ook in 24V uitvoering geweest te zijn dus als je hem met een accu op een karretje zet is het een "portable". Jammergenoeg is dat ongeveer de laatste communicatie-ontvanger voor prosumers die ze tot de D2999 uitgebracht hebben dus opzich zit er wel een gigantisch gat in het assortiment daar waar Grundig en Sony wel hun best hebben gedaan.

@maartenbakker,
Uiteraard ken ik de BX925 maar dat was een professionele ontvanger in gebruik bij het KNMI,Scheveningen Radio en Radio Holland.
Niet echt 'consumentenelektronica'
De BX925 had een motor gekoppeld aan de afstemcondensator zodat je af kon stemmen door simpel op een knopje te drukken.Dat was vrij uniek,zeker in die tijd.
http://www.shortwaveradio.ch/radio-d/philips-bx925a.htm

Edit\Hieronder.Dat 'publiek' hoorde dan wss bij de 'happy few' met een hele dikke portemonnee. Jan met de pet kon hier alleen maar van dromen.

[Bericht gewijzigd door Hubie op donderdag 5 mei 2016 00:56:48 (16%)]

De radio is weliswaar bij de NSF gemaakt (toen al PTI), maar werd genummerd in de voor consumententoestellen bestemde typenummerreeks, vandaar dat ik hem als consumententoestel meetel.

Kennelijk was hij ook bedoeld voor verkoop aan het publiek als een soort superdeluxe tropenradio of scheepvaartradio. Er was ook een voorziening om hem als ontvangstgedeelte van een zendontvanger te gebruiken, wellicht handig voor zendamateurs.

Vergelijkbare doelgroepen mogelijk dus als later de D2999.

@TinusTech: dat bedoelde ik dus met het gigantische gat dat Philips had laten vallen. Ik weet ook niet in hoeverre die BX925A echt bij zijn "prosumer" doelgroep is aangekomen ooit. Kan best dat hij vooral terecht is gekomen bij PTI-klanten die anders een echt professioneel model gekocht zouden hebben. SSB zat er toch wel op?

[Bericht gewijzigd door maartenbakker op donderdag 5 mei 2016 05:13:02 (25%)]

Tja Philips en kortegolfontvangers... Die BX925 was toch eigenlijk gewoon gebaseerd op de AR88 die al flink wat jaren bestond. Behalve de motorafstemming geen nieuws dus. En toen die BX eenmaal op de markt was kwamen kort daarna de Racal RA17 en opvolgers en Collins met nieuwe technieken en SSB ontvangst waar Philips kwa ontwikkeling blijkbaar totaal niet mee bezig was.
Een beetje een doodgeboren kindje dus die BX925.
Ook de portables in de 80er jaren en daarna; op een paar uitzonderingen na zoals die D2935 is Philips nooit een echte concurrent geweest van Sony, Sangean en Grundig.

@Luckyboy
Ik had het al eerder geopperd,als je dit tussen je antenne en de ingang van de Philips RX plaatst hoor je 2 x zoveel als nu.
http://www.circuitsonline.net/forum/view/22623/1/tor?query=tor&mod…
Je hebt dan wel meer knoppen om aan te draaien maar geloof mij,het is zeker de moeite waard !!

Op 3 mei 2016 19:50:08 schreef dawmast:
Zou F. Terman zich over deze aparte schakeling kunnen buigen? Toch zie ik het als een complementair paar die in klasse AB staat ingesteld, daartoe dient potmeter 3175 van 470 Ohm in de sourceleiding van de twee FET's.

Het is wel een balanspaar, maar niet in klasse AB. De torren staan beide comfortabel ver in A; 5 mA of zoiets. En complementair weet ik niet; ik ken de onderste tor niet.

De uitgangsweerstand van het paar zelf is tamelijk hoog, een paar kΩ. Het filter in het vereenvoudigde schema erboven klopt dan ook niet; het heeft geen zin een spoel in serie met een stroombron te zetten om te filteren ('Een stroombron in serie met een Toyota is nog altijd gewoon een stroombron'). In het echte schema staat het natuurlijk goed getekend.

De ingangsweerstand van het paar is verbazend laag, maar daar zitten de FETjes dan ook voor.

Al met al zit er toch veel tegenkoppeling in het schema, en het zou me niets verbazen als de totale spanningsversterking achteraf niet veel meer dan één is. Het hele schema is dan een impedantieaanpasser (@mel!) van de spriet (of de top van ferrietantenne-spoel) naar de laagohmige mixeringang.

In 1981 heb ik bij Philips dit circuit ontworpen en het is ook in 2020 nog steeds een van de beste realisatie mogelijkheden voor actieve antennes met lage vervorming.

De complementaire PNP-NPN eindtrap heeft in beide transistoren dezelfde DC-stroom, klasse A. De steilheid van deze transistoren is dan ook gelijk en de balancering is perfect en onafhankelijk van de stroomversterking. Een lage D2-vervorming. De uitgangsspanning kan rail-to-rail bereiken.

De antenne wordt aan de ingang omgeschakeld voor ferroceptor gebruik (in mijn D2935 van 10 kHz tot ver in de kortegolf; een modificatie) of voor telescoop antenne gebruik: in de D2935 van 1630 kHz tot 30 MHz. In mijn gemodificeerde D2935 omschakelbaar naar keuze (E of H veld). De feedback voor deze versterkers is niet standaard: de ferroceptor heeft ruisaanpassing aan een J-FET en de uitgangsspanning van de J-FET-plus-transistoren versterker wordt omgezet in een frequentie-onafhankelijke stroom. Dat is even puzzelen wanneer je dit voor het eerst ziet maar het is een stroom tegenkoppeling met lage ruis. Resultaat: frequentie-onafhankelijke omzetting van veldsterkte naar signaalspanning. Feedback heeft, mits juist uitgevoerd, geen invloed op de ruisaanpassing. En daar is destijds goed over nagedacht door collega's van mij.

De telescoop antenne is een capacitieve bron en de feedback is met een condensator en vormt daarmee ook een frequentie-onafhankelijke omzetting van E-veldsterkte naar uitgangsspanning. De feedback van de E-antenne (telescoop) is een patent van Ernst Nordholt (Catena Radio Delft; daar heb ik ook ooit gewerkt). En om die uitgangsimpedantie nog maar te ontzenuwen: die uitgangsimpedantie van de versterker is laag, zodat het low-pass filter (30 MHz) via een serie-weerstand correct wordt aangestuurd. De TDA0820 is in de applicatie een klasse beter dan de NE6xx mixers.

Mijn D2935 uit 1982, de eerste van de band in Hong-Kong, is nog steeds in gebruik en kan van nul tot 40 MHz onvangen met naar wens ferroceptor of telescoop. En er is nog een modificatie, die los staat van de D2935 en die in elke ontvanger kan worden toegevoegd: een combinatie van E en H-veld zodat het een direction finder is geworden. Een front-back ratio bij ferroceptor ontvangst, handig voor peilen van AM-zenders.

PA0FSB

Dat is leuk, een vd ontwerpers.....
PA0FSB, ik meen je ook wel eens gewerkt te hebben, PE1REA vanuit het mobiel

Op 5 mei 2016 01:06:43 schreef TinusTech:
Tja Philips en kortegolfontvangers... Die BX925 was toch eigenlijk gewoon gebaseerd op de AR88 die al flink wat jaren bestond. Behalve de motorafstemming geen nieuws dus. En toen die BX eenmaal op de markt was kwamen kort daarna de Racal RA17 en opvolgers en Collins met nieuwe technieken en SSB ontvangst waar Philips kwa ontwikkeling blijkbaar totaal niet mee bezig was.
Een beetje een doodgeboren kindje dus die BX925.
Ook de portables in de 80er jaren en daarna; op een paar uitzonderingen na zoals die D2935 is Philips nooit een echte concurrent geweest van Sony, Sangean en Grundig.

Tja, de Racal RA17, had toen in die tijd een ongekende stabiliteit door de fenomenale Wadley loop (even uit het blote bolletje ,stabiel binnen 50 Hz)https://nl.wikipedia.org/wiki/Wadley_loopor
Anno 2020 is dat een lachertje natuurlijk maar in de jaren 50 was dit bijna onvoorstelbaar

. Dit signaal wordt vervolgens afgestemd op een ontvanger van 2-3 MHz, waar het signaal wordt omgezet naar een standaard 455 kHz.
Zegt Wiki

Dat klopt niet helemaal,was alleen voor export U.S.A Racals,de originele had 100 KHz in/out voor de randapparatuur.
Ook de NL marine en zandhazen hadden Racals met 100 KHz voor de randapparatuur.
(Is er een Nederlands woord voor Peripheral? perifilaria?

'Periferie' kan. Maar meestal zeggen wij 'randapparatuur'.
Je kunt ook zeggen 'toebehoren', of 'appendages' (maar in dat laatste geval zit je al zowat bij de stoommachines).

In het Elektuurboek '300 schakelingen' staat op pag. 119 en 120 ook zo'n HF-versterker met zo'n complementaire uitgangstrap beschreven. Aangezien de in- en uitgangsimpedantie van deze schakeling hoog zijn, zijn er geen koppelwindingen en/of aftakkingen nodig. TUP en TUN zijn universele transistoren, zoals de BC557 (TUP) en BC547 (TUN).

Hier als MF-versterker voor gebruik in een superhet toegepast:

@dawmast

Dat is behalve de serieschakeling van NPN en PNP in de uitgang verder absoluut niet vergelijkbaar!

Qua dynamiek en vervorming blijft deze schakeling flink achter bij de schakeling zoals in de D2935 gebruikt.

Er zit een 1k weerstand naar de plus en die zorgt er voor dat de transistor T2 als stroombron gaat werken (de basis is ook ontkoppeld voor hoogfrequente signalen). Die transistor T2 zit dus niet als versterker in het signaalpad. De rest van de schakeling is dus samen te vatten als een Darlington (2 maal NPN) met een stroombron in de uitgang en een versterking die behalve van de uitgangs belastingsweerstand ook afhankelijk is van de verzadiging van de transistor T3 en daardoor weliswaar regelbaar is, maar het is een kleinsignaal versterker met veel vervorming.

Een enkele BF199 kan dezelfde functie vervullen met betere signaaleigenschappen (dynamiek en vervorming).

Volgens mij is deze schakeling ook geschikt om als mengtrap in een superhet te gebruiken. Op de basis van T1 dan het ingangssignaal en op de emitter van T3 het LO-signaal, uiteraard dan de emitterontkoppelcondensator van 100 nF verwijderen. Op de uitgang van deze schakeling kun je dan een MF-trafo aansluiten.