IC voor ontvanger 50 tot 100 kHz?

Dik draad heeft veel minder weerstand. En vooral voor AC met toenemende frequentie (oa skin effect)

De Telefunken heeft een aperiodisch raam nodig.

Een magloop is geen geweldige antenne maar dat is 4 meter draad ook niet. Een afstembare magloop heeft wel als voordeel dat je door het afstemmen en de richting gevoeligheid toch een bruikbare antenne hebt.

Dat de weerstand van dikke draad kleiner is dan die van dunne draad begrijp ik.
Maar als je de ohmse weerstand vergelijkt van 5 windingen om een raam van 70 bij 70 cm = 5*4*0,7 = 14 meter vallen de verschillen tussen dunne en dikke draad nogal mee.
14 meter 0,3mm² = 3,472 Ω
14 meter 0,75mm² = 0,5558 Ω
14 meter 2,5mm² = 0,05082 Ω
In hoeverre deze weerstand op frequenties tussen 100 kHz en 30 MHz een rol speelt kan ik zo voor de vuist weg niet beoordelen. Ik vermoed dat het nogal mee zal vallen.
Ik denk eerder dat er iets anders is dat een rol speelt bij de keuze van de draaddikte, zoals onderlinge beïnvloeding van de windingen. Met name de capaciteit tussen de windingen zal sterk verschillen bij dunne of dikke draad.

Bereken de Q eens met die DC weerstand verschillen. Dan denk je er waarschijnlijk heel anders over. De AC Rs verschillen zijn nog groter, bij 0,3mm is er veel minder oppervlak. De beste spoel met minste verliezen en hoogste Q (heel belangrijk bij een antenne) maak je met enkel laags plat breed band materiaal. De "capaciteit" tussen de windingen onderling is zo klein alsmede het skinverlies. Ook neemt het dielectrisch verlies af als er in verhouding meer koper dan isolator is. Dus bij dikker draad.

Capaciteit tussen wikkeling onderling is lastig in te schatten. Vooral omdat het bij spoelen niet om echte pure capaciteit gaat maar om een effect wat zich gedraagt als capaciteit en te maken heeft met lading distributie . Bij heel precieze capaciteit meting waarbij drie of meer draads meting niet mogelijk was hanteerde men vroeger de thin wire methode.
Capaciteit voor dunne cilindrische vormen is zowiezo een heel interessant onderwerp waarbij er al bij de theoretische capaciteit verschillen ontstaan.
http://scialert.net/fulltext/?doi=jas.2009.1556.1561 (als je van wiskunde houdt kun je hier je hart ophalen. (Laplace versus Gauss versus Coulomb)

En als je het niet geloofd; maak twee loops, een met dik blat materiaal en een met cu wire en kom er mee langs, dan hangen we ze aan de VNA dan kun je zelf de verschillen zien.

Wie er voor mij een twinax connector over heeft mag zich melden.
Ga ik mijn Telefunken ook weer nieuw leven inblazen...

Jinny

Inmiddels zelf een 'twinax' connector in elkaar gemeubeld.
Met behulp van een oude rotte 'piratenplug' (pl259) voor RG213 oid.
De inhoud eruit, twee maal 2.5 mm2 stijf gedraaid mbv de accutol en zoonlief en twee adereindhulsjes.
Een maal voor 2.5mm2 en een voor 4mm2, deze passen in de betreffende gaatjes, de 2.5 even een tipje soldeer aan het begin omdat die net iets te dun is.
De massa mbv een extra draad buiten de plug gebracht.
De stijfgedraaide draden aan de adereindhulsjes solderen.
Het geheel in de lege plug doen en aan de Telefunken koppelen.
Daarna afvullen met hete lijm.
Uiteindelijk hou je een passende plug over waar je coax aan kan solderen.
Op die lage frequenties valt de impedantiesprong niet op.
Succes.

Btw, Telefunken geeft voor het raam 25uH op....
Even experimenteren dus.

Kijk, dat is nu nog eens inventief! +1
En die 25 uH is een leuk weetje voor de rekenaars.

Capaciteit voor dunne cilindrische vormen is zowiezo een heel interessant onderwerp

In de komende Electron, die van mei, komt een leuke aflevering van Technische Notities waarin onder andere de capaciteit van lijnen (draden dus), vlakken en lichamen wordt behandeld.
Er worden ook heel praktische vuistregels afgeleid! Lezen dus.