Hedendaagse elektronica van beschamende kwaliteit

Nu zeg ik niet dat het exclusief Philips is die mindere producten op de markt brengt, zeker niet.

Maar ik heb dit al zo vaak gezegd, men krijgt wat men betaalt.
Waarom moet tegen elke kerst, elke producent van electro een nieuwe variant van een haardroger op de markt brengen?
Een haardroger is al sinds de middeleeuwen een verwarmingselement met een motor achter.
Nu kan je telkens (liefst vier keer per jaar), een variant bedenken met extra features, maar het blijft een verwarmingselement met een motor.
Onderschat de kracht van de marketingafdelingen niet.
Die vertellen je op de doos wel waarom je hun haardroger moet kopen ipv die van de concurrent.

Iedereen weet dat een nieuwe, nog betere, grotere borstel op de haardroger echt wel het verschil maakt (NOT). En natuurlijk koop je die duurdere toch omdat er een super-mega-coole borstel op zit.

Mensen willen bedrogen worden, we denken rationeel te denken als we maar genoeg reclame op de dozen lezen kopen we geen kat in de zak.
Maar het blijft een verwarmingselement met een motor (maar heden in het rose verkrijgbaar en dat is meer Yin en Yang)..

Ik koop tegenwoordig vaak bewust mindere spullen.
Als ik een toestel in de Action koop dan weet ik dat die niet zal doen wat die van een bekend merk zal doen, but I don't care.
Als dat toestel (Chinese meuk noemen jullie dat zeker?), kapot gaat gooi ik het sneller weg dan jullie met jullie ogen kunnen knipperen.

Ik kocht ooit LED-lampen van een waarschijnlijk lokaal zeer bekend Chinees merk. Voor de prijs dat ik hier amper de postzegel van het pakket kan betalen en -sla me dood-, die rotlamp blijft maar branden.
Die gaat al jaren bij zonsondergang aan, en als het al licht is terug uit. Ik heb nog nooit in dat zelfde armatuur een (spaar)lamp gehad die het zo lang volhield. Chinese meuk? Ja maar dan toch vele keren goedkoper dan eender welke (spaar)lamp die die voorging.

Dus ik koop soms echt bewust mindere merken, en oh ja, als die de geest geeft, geen probleem. Ik doe de moeite niet meer om die open te schroeven, vuilbak in.

Erger vind ik als ik veel geld heb uitgegeven omdat ik zeker wil zijn over een apparaat (een van de eerste degelijke snoerloze klopboormachines van Bosch), en die geven vroegtijdig de geest.
Helemaal huilen wordt het als dan blijkt dat de herstelling vele keren meer gaat kosten dan een nieuw..

Leve (voor sommige zaken) de Chinese meuk..

Vraagje: zou het geen mooi topic zijn?
Engineering blunders in de elektronica branche?
Een oplijsting van gekke features die een apparaat gewoon waardeloos doen worden? Ik start die hierna.

Vrienden hadden een philips LCD TV die bij lichte passages begon te flikkeren. Zelf kijk je er van op, maar zij waren er ondertussen aan gewend.
Design fout oid, maar nooit opgelost.

Nu werkt hij voor Philips, dus een beetje merk gebonden.

Laatst weer eens daar, hadden ze een nieuwe TV. Weer een philips LCD. Geen geflikker deze keer. Kids waren TV aan het kijken, opeens een bak ruis en geen beeld. Zo'n 10 seconden later weer beeld en geluid. Gaat het ding vanzelf regelmatig in reset......

Ouder Philips lage kwaliteit? 100% mee oneens. Mijn schoonouders hadden een Philips kleuren-tv al 25 jaren. Alleen maar weggedaan omdat ze meer dan 12 kanalen nodig hadden. Ik ken persoonlijk ex-ontwikkelaars van Philips, zeer gedreven mensen. Alleen de commercie dwong tot lage prijzen en daarmee vaak ook kwaliteit.

MFB bijvoorbeeld zeer origineel mbt laagweergave.

Alleen kochten veel mensen het goedkoopste. Alhoewel het dan wel moet werken gedurende een redelijke tijd (10 jaren) hoeft het dan niet zo goed te zijn als een duurder apparaat. Wat dat betreft ben ik het wel eens met "je krijgt waarvoor je betaalt". Kwaliteit kost wat, MAAR andersom zegt de prijs nog niet dat je kwaliteit koopt.

Kwaliteit vanuit het verleden was in witgoed Miele, daaronder Bosch / Siemens, daaronder de rest. In audio en tv is dat altijd divers geweest maar Philips (vooral de wat hogere systemen) was zeker niet slecht. Ik denk dat de Koreanen nu best goed zijn op tv en ook ander gebied. Ook al laten ze hier en daar een elko-steekje vallen.

Tegenwoordig vindt de jeugd het normaal dat een telefoon, computer of printer na 2 jaren kapot is en ze een nieuwe moeten kopen.

Wat dat betreft ben ik het wel eens met "je krijgt waarvoor je betaalt". Kwaliteit kost wat, MAAR andersom zegt de prijs nog niet dat je kwaliteit koopt.

Dat laatste is inderdaad een groot probleem, en zorgt ervoor dat veel mensen denken dat je met goedkoop spul standaard het beste uit bent.

Probleem met de Koreanen is m.i. dat ze de kwaliteit aardig (maar niet helemaal) onder controle hebben, maar die kennis soms ten kwade aanwenden. Ik schat LG hoger in dan Samsung wat dat betreft, maar niet iedereen is het met me eens. Hoe dan ook zijn dat nu stevige B-merken, van de C-labeltjesmerken die het 20 a 30 jaar geleden nog waren maar die nu uit China en Turkije komen. Veel van de vroegere Westerse en Japanse A-merken zijn afgezakt tot slap B-merk of een labeltje op een C-merk, dus kwalitatief doen de Koreanen heel goed mee.

Ik koop tegenwoordig vaak bewust mindere spullen.
Als ik een toestel in de Action koop dan weet ik dat die niet zal doen wat die van een bekend merk zal doen, but I don't care.
Als dat toestel (Chinese meuk noemen jullie dat zeker?), kapot gaat gooi ik het sneller weg dan jullie met jullie ogen kunnen knipperen.

Ik koop bewust helemaal niets nieuws als het niet echt hoeft. Dat lijkt me nog even iets beter dan bewust troep kopen en daarmee de ellende enthousiast in stand houden. Tweedehands biedt vaak uitkomst, bijkomend voordeel is dat dat vaak gaat om apparaten die bewezen hebben dat ze geen rare vlak-na-de-garantiefouten bevatten want die liggen tegen die tijd al in de kliko of bij een ballentent als wecycle.

Aan de andere kant koop ik ook heus wel eens Chinese rotzooi, dat is erg dankbaar spul om te modificeren of verknutselen. Een ding waar ik liever niet aan begin (en gewoon helemaal niet zonder ze open te maken) zijn netvoedingen/opladers/etc. van Actionachtige kwaliteit; door die te kopen kun je in principe levens in gevaar brengen.

@Arco hieronder: Dat bedoel ik met dankbaar spul om te modificeren of te verknutselen. Zo uit de doos is het min of meer onbruikbaar of niet degelijk, maar met een paar kleine ingrepen kun je er nog heel wat van maken.

Action heeft soms best handige en betaalbare zaken. Heb nu pas een printboortje gekocht voor 9.95 euro. Ligt heel fijn in de hand voor baantjes freeswerk.
Lekker licht (92 gram) en regelbaar (max. 7W). Nadeel van dremel-achtige machientjes vind ik dat ze erg groot en lomp zijn voor dit soort werk.
Je moet er alleen wat aan 'tweaken'. Bruine drukkertje heb ik erbij gemaakt.
(eigenlijk moet je hem aanzetten met het potmetertje, maar dat leek me niet bevorderlijk voor de levensduur en mijn zenuwen als je daar steeds aan moet draaien... )

Ik denk dat het afgeven op Philips iets is wat bij bepaalde mensen speelt zonder een echte reden hiervoor. Alsof iets wat hier gemaakt wordt niet goed mag zijn. Net zoals afgeven op het nationale elftal als het wat minder gaat. Of afgeven op mensen uit andere provincies (of landen), wat nog steeds speelt bij sommigen.

Natlab heeft tot geweldige uitvindingen geleid. Het is juist jammer dat ze nu niet meer mogen uitvinden maar bij Philips Innovation Services alleen nog maar innoveren. Alles moet geld opleveren. Natlab (en CFT etc) was de blokkendoos van Ome Frits en had wel degelijk bestaansrecht.

Ik heb zelf lang bij Philips en dochters ervan gewerkt (meestal als zzp-er). Nog steeds trouwens, nu tijdelijk als System Architect bij een ex-philips dochter, nu onderdeel van Bosch. Als ik ex-Philips mensen tegenkom heb je meteen interne contacten gezamelijk. Dan weet de ander ook waar hij je moet plaatsen. Het is een sterk netwerk en geeft overal toegang, vooral bij high-tech bedrijven.

Waarom afgeven op Philips? Geen idee. Maar er is echt geen reden toe. Philips apparatuur was in een bepaald marktsegment geplaatst en dat deden ze best goed. Alleen jammer dat ze met de Video2000 niet de "software" ondersteunden als je begrijpt wat ik bedoel...

Maar... in welke merken kun je dan nog wel vertrouwen hebben? Er is geen enkel merk waar ik nog vertrouwen in heb dat als ik wat koop, het dan ook 'fatsoenlijk' in elkaar zit.

Op computer gebied is Dell wel aardig. Maar ook daar kom je dingen tegen waarvan je denkt... 'Bijna goed' (vrij vertaald: net niet lang genoeg over nagedacht).
Professioneel gereedschap? Noem eens wat merken... Ik kan meestal wel wat met Weller. Snap-On heeft ook een goede naam, maar daar heb ik ook wel eens wat van aan gort gedraaid (ja meneer, dat is een materiaalfout. We doen echter geen Snap-On meer, dus ik kan U alleen aan een ander merk helpen). Sta je dan...

Wat dat betreft, heb ik wel erg veel vertrouwen in de Action: je zult zelden teveel betalen en het wordt aan jezelf over gelaten om te beoordelen of de kwaliteit goed genoeg is voor wat jij er mee wilt. Kwasten? Niks mis mee (en zeg nou zelf... iedereen gebruikt wegwerpkwasten, tenzij je professioneel schilder bent en het spul 'nat' houdt). Maar of het nou 'kwalitatief goed' is??

Om op Philips terug te komen: ik ben het vertrouwen in Philips kwijt geraakt door hun C-merk spul van een Philips sticker te voorzien en als A-merk te verkopen. Als ik kijk naar 'echte Philips engineering' uit het verleden, dan zat dat goed in elkaar. Er is een mooi boekje ('Kortsluiting') over hoe Philips naar de kl*ten is gegaan. Dat lag zeker niet aan slechte engineering maar aan verkeerde (commerciële) beslissingen - en niet te vergeten aan concurrentie uit het Oosten. Ik denk met weemoed terug aan de K9 en K12. Voor die tijd (jaren 70) waren dat echt juweeltjes (en het beeld van de K9 was beter dan de 25 jaar jongere opvolger... Helaas, de buis van de K9 was na dik 20 jaar aan z'n eind... Ma keek nogal wat TV).

Bij de action geldt 'alle waar is naar zijn geld'. Setje houtboortjes voor een grijpstuiver? Is niet veel soeps, de 3mm boog ik per ongeluk krom maar kon ik net zo vlot weer recht buigen met de hand.
Maar ik boor zelden in hout, dus voor mij is het goed genoeg.

Echter, ik boor best vaak in steen en beton. Daar koop ik dus boortjes voor die per stuk zoveel kosten als twee complete borensets van de Action.

Off topic...
@ericP: welke TV heeft u nu? Plasma, LCD? of nog een kijkpijp? EEn LED TV is bij u uit den boze...

De Sony kijkpijp is inmiddels helaas beyond repair . Er staat een merkloze kijkpijp en een LCD (yep, met CCFL). Merkwaardig genoeg heeft de kijkpijp met scart een mooier beeld dan de LG LCD met HDMI. niet scherper, maar wel veel rustiger om naar te kijken en als het 'beweegt' geen 'vegen' zoals dat bij een LCD hoort...

Overigens zijn er best toepassingen voor LEDs. Verlichting (om bij te 'leven') behoort daar duidelijk niet toe. Voor signaal functies: be my guest. Als verkeerslicht (monochromatisch), is het bijvoorbeeld prima bruikbaar.

@LedLover: 'goed genoeg' is een rekbaar begrip. Ik boor meestal in metaal. Daar heb ik dus een knappe set boren voor (wel meer dan 1...). Echter, voor die enkele keer dat ik in steen of in hout een gat wil hebben, dan moet het gereedschap gewoon werken. Dus ook voor 'steen' en hout heb ik gewoon een knappe set... Alhoewel een 3mm HSS boortje van de Action het waarschijnlijk prima doet om een gaatje in hout voor te boren Het hoeft tenslotte niet recht, het hoeft niet rond en die boor gaat niet bot worden van 20 gaatjes...

Op 7 november 2015 13:05:49 schreef EricP:...Alhoewel een 3mm HSS boortje van de Action het waarschijnlijk prima doet om een gaatje in hout voor te boren ...

Nou, niet perse hoor. Ik heb uit de failliete boedel van Kinzo een assortiment met 1000+ HSS boortjes en die zijn eigenlijk nergens goed voor, ook niet voor hout.

Op 7 november 2015 13:31:51 schreef GJ_:
[...]die zijn eigenlijk nergens goed voor

Wel ergens voor: oud ijzer.

@joopv:
'Verhalen' kwamen van betrouwbare Philips medewerkers (o.a. NatLab medewerkers). Hoewel het natuurlijk hyperbolen zijn, zit er zekere een kern van waarheid in.

Van die NatLab medewerkers, kan ik me goed voorstellen, dat er frustratie optreedt als het zoveelste project door de commerciële afdeling wordt afgeschoten. En als je dan ziet dat de principes elders in de wereld opgepakt worden en succesvol op de markt komen....

Op 7 november 2015 11:36:24 schreef Hoeben:
Ik denk dat het afgeven op Philips iets is wat bij bepaalde mensen speelt zonder een echte reden hiervoor. Alsof iets wat hier gemaakt wordt niet goed mag zijn. Net zoals afgeven op het nationale elftal als het wat minder gaat. Of afgeven op mensen uit andere provincies (of landen), wat nog steeds speelt bij sommigen.

Natlab heeft tot geweldige uitvindingen geleid. Het is juist jammer dat ze nu niet meer mogen uitvinden maar bij Philips Innovation Services alleen nog maar innoveren. Alles moet geld opleveren. Natlab (en CFT etc) was de blokkendoos van Ome Frits en had wel degelijk bestaansrecht.

Ik heb zelf lang bij Philips en dochters ervan gewerkt (meestal als zzp-er). Nog steeds trouwens, nu tijdelijk als System Architect bij een ex-philips dochter, nu onderdeel van Bosch. Als ik ex-Philips mensen tegenkom heb je meteen interne contacten gezamelijk. Dan weet de ander ook waar hij je moet plaatsen. Het is een sterk netwerk en geeft overal toegang, vooral bij high-tech bedrijven.

Waarom afgeven op Philips? Geen idee. Maar er is echt geen reden toe. Philips apparatuur was in een bepaald marktsegment geplaatst en dat deden ze best goed. Alleen jammer dat ze met de Video2000 niet de "software" ondersteunden als je begrijpt wat ik bedoel...

Mensen die ergens op afgeven hebben soms misschien een persoonlijke reden, maar zien inderdaad het grote plaatje niet. Onlangs nog in het nieuws: slecht nieuws wordt breed uitgemeten en goed nieuws kom je niet tegen.

In de tweede alinea geef je precies oorzaak en symtomen van de neergang aan. De beancounters kregen langzaam het beleid in handen.

In de laatste alinea refereer je aan porno, dat doet het heel goed als verhaal, maar klopt het wel? Mijn analyse van de keyfactoren van de mislukking van V2000 zegt dat het ongeveer 3 jaar te laat kwam (wet van de remmende voorsprong) en dat het gefaald heeft op Philips' achilleshiel van de consumentenelectronica: de Amerikaanse markt met incompetente managers die Philips als premiumbrand hebben afgebroken inplaats van neergezet. In Europa lagen er mogelijk nog kansen in de samenwerking met Thomson, maar of dat niet net als de porno "too little too late" geweest zou zijn, is de vraag.

Op 7 november 2015 10:49:24 schreef High met Henk:
toen ik geboren werd hadden mijn ouders een wasmachine en een stofzuiger van philips. Die was er al even..

Okee na 2 hele heftige verbouwingen heeft de philips stofzuiger het begeven..... en daar zat dik 12 jaar tussen. Mijn miele heeft dat bij lange na niet gehaald en die verbouwingen waren heftiger dan mijn kleine verbouwing.

De wasmachine is zover ik weet nooit vervangen, maar in 1 van de huizen achtergebleven wegens inbouw in de keuken.

Mijn pa kocht daarna een BAUKNECHT wasmachine... Binnen 2 jaar 2x de lagers eruit en 3x de waterpomp defect. toen ging hij de hoop op. Mijn pa belde bauknecht voor een klacht: Neehoor meneer u bent de enige met dit probleem.

Hij loopt in Roosendaal en wasmachine herstelzaak binnen (WIMO voor ingewijden) En daar was de balie 10 meter weg bij de deur. De man achter de balie: "Ah meneer heeft een Bauknecht!, je die waterpompen hebben we er altijd wel 2 op voorraad"

Die Philipsstofzuiger was misschien nog wel gebaseerd op technologie van Van der Heem. Afhankelijk van het jaar was Bauknecht misschien eigendom van Philips, maar het kan goed dat ze daar wel hun eigen ontwerpen specificeerden zoals ze binnen Whirlpool nog steeds wel lijken te doen (elk ontwikkelcentrum heeft bepaalde competenties en die apparaten worden dus daar ontwikkeld).

[Bericht gewijzigd door maartenbakker op zaterdag 7 november 2015 15:09:07 (28%)]

De koppen waren wel heel erg gevoelig voor vervuiling.

Dat niet alleen, maar ook mechanisch waren die dingen niet altijd even betrouwbaar (alhoewel er hier nog eentje staat die nog leeft...). De lokale radioboer noemde ze ook wel 'postduiven'. Je bracht ze naar een klant (ja, toen gebeurde dat nog) en ze kwamen vanzelf weer terug...

Overigens word de strijd niet perse gewonnen door het beste product, maar vooral door juiste marketing.

Een waarheid als een koe. Marketing kunnen die jongens uit Redmond als de beste. In software maken zijn ze... wat minder goed om het vriendelijk uit te drukken.

Op 7 november 2015 15:25:28 schreef GJ_:
Overigens word de strijd niet perse gewonnen door het beste product, maar vooral door juiste marketing. En juist die marketing is waar Eindhoven altijd de plank heeft misgeslagen.

En andere fabrikanten hadden die missers niet? Of zouden die ons als nederlanders misschien niet zo opgevallen zijn?

Google voor de grap eens op "Elcaset" en wat zien we dan:

More than any other technology company, SONY is known as much for their failures as their successes. Not failures in a technical/engineering sense, but market failures.

Op 7 november 2015 17:12:26 schreef RetroTechie:
[...]
Hoek van oog -> scherm = loodrecht, afstand tot scherm voor elke pixel gelijk, over het hele beeld oppervlak. Lees: optimale kleurweergave, contrast etc. 1 maar: geldt natuurlijk alleen als je op 1 specifieke plaats voor het scherm zit. Zit je daar naast, voor, achter of onder wordt het voordeel al minder.
En geldt eigenlijk ook alleen als het scherm ook boven/onder gekromd is, niet alleen van links naar rechts zoals bij kromme schermen die ik tot dusverre gezien heb.

Persoonlijk vind het meer een frats met weinig praktisch nut... ruime kijkhoek met goed gekozen afstand tot scherm bereiken zo'n beetje hetzelfde. Maar smaken (en portemonnees ) verschillen.

Ja dat zou idd een heel groot voordeel zijn als de hele wereld gekromd was (al is dat wel zo LOL).

Ik begin mij soms af te vragen hoe wij dat vroeger volhielden?
Val niet van je stoel maar vroeger hadden wij een televisie die niet eens kleur vertoonde! Hoe lang ik gedacht heb dat er een wereld bestond die enkel maar in grijskleuren te zien was
Nee, grapje natuurlijk.

Voor elk product zijn bepaalde marketingtrucjes geldig.
- Zorg dat je verschilt van je concurrent
- Zet je voordelen in de verf maar zwijg over de nadelen
- Als je mensen kan bang maken wees dan voorbereid dat je prullen als zoete broodjes..
- Als je geen inspiratie hebt begin dan over de mogelijk medische voordelen van je product (haal er desnoods een acteur in witte labojas bij in je reclamespots).

Nee, ik zie geen enkel nut in een gekromd scherm.
Maar de Koreanen zetten dit in de verf, gewoon omdat zij eerst waren (was vroeger ook de kracht van Sony).

Op 7 november 2015 17:12:26 schreef RetroTechie
[...]
Denk dat een groot deel v/d mensen er tegenwoordig zo over denkt. Maar dan ga je wel aan een paar dingen voorbij:

• 1x goed apparaat kopen of 3x een prul kopen voor 1/3 van de prijs, is NIET hetzelfde. In het laatste geval ben je (gemiddeld, onder de streep) meer tijd kwijt aan uitzoeken, transport, installatie, evt. terugsturen voor reparatie, handleidingen lezen etc. Da's alleen hetzelfde als je jouw tijd als waardeloos beschouwd - voor mij persoonlijk zeer zeker NIET het geval. Dit nog afgezien van ergernis, uitval op een ongelukkig tijdstip, etc. In dat licht bezien is (bij voorbeeld) de Action helemaal niet zo'n goedkope zaak.
• Door dit als gangbare strategie te hanteren, help je gewoon mee dit in stand te houden, de rommel makers / verkopers te belonen, en er voor te zorgen dat kwaliteit steeds laster te vinden is.

Ik schaar me daarom bij maartenbakker: liever eens kijken of het wat minder kan, zoeken naar goede 2e hands, bij nieuw aanschaf door de zure appel heen bijten of gewoon uitstellen tot je wél geld hebt om een degelijk apparaat aan te schaffen. En (laten?) repareren waar mogelijk cq. praktisch.

Iedereen zal daar wel anders over denken, ik ben zoals beschreven behalve dat ik mijn tijd niet tel + als ik dan toch zin heb durf ik die rommel ook wel eens openschroeven om te zien of ik het kan oplossen.
Zo ben ik dan wel

Op 7 november 2015 17:12:26 schreef RetroTechie
Maak me zelf ook wel eens schuldig aan de aanschaf van rommel (en soms ook bewust). Maar waar ik de grens trek is dingen die gewoon niet doen wat je ervan mag verwachten cq. wat er op de doos staat. Of die met opzet zo in elkaar steken dat ze voortijdig afgedankt worden. Vooral tegen dat laatste mag er best nog wat regelgeving bij komen.

Mooie Franse reportage gezien over geplande veroudering.
Blijkbaar doen ze het overal wel wat..
https://nl.wikipedia.org/wiki/Geplande_veroudering
http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/koppen/2.27657

Reportages over geplande veroudering die ik tot nu toe heb gezien, zijn vaak van makers die er weinig van snappen. Zo wordt geplande veroudering heel vaak verward met 'ontwerpen om minstens x uur mee te gaan'.

Op 7 november 2015 15:54:29 schreef High met Henk:
@maartenbakker: de bewuste stofzuiger was eigenlijk een alleszuiger en iets van Pro2000 stond er op de behuizing ofzo of Promat?
ik weet niet meer kon nog niet lezen toen het ding er al was. Heb er als kind nog bovenop gezeten.. En doorgezakt, want kunstof bruine kap was niet sterk genoeg meer.

ding stamt dus eind jaren 70

Zegt me niet direct wat, maar Philips en van der Heem zijn begonnen met samen stofzuigers maken begin jaren '60. In 1966 nam Philips de boel over. Er zal dus wel technologie meegekomen zijn.

De wasmachine was aangekocht ca 1993. en verschrot in 1995.

Toen was Bauknecht zelfs al niet meer van Philips maar van Whirlpool. Hoeveel Bauknechttechniek erin zat en hoeveel van Philips is de vraag. Ik gok grotendeels Bauknecht.

More than any other technology company, SONY is known as much for their failures as their successes. Not failures in a technical/engineering sense, but market failures.

Dat vind ik dan weer een rare uitspraak. Ik denk dat Sony nog aardig vergelijkbaar is met Philips en veel andere bedrijven qua mix van successen en flops (het is overigens een illusie te denken dat je als fabrikant nooit een flop op de markt zult zetten, en Philips zette er net als Sony mooie successen tegenover). Een van de grootste technical/engineering failures van Sony was Trinitron en dat is met marketing juist helemaal omgevormd tot een succesnummer.

Sony heeft de vervelende eigenschap om van hun producten 'proprietary' apparaten te maken. Ik heb diverse van dat soort toestellen gehad.
Voorbeeld is een draadloze hoofdtelefoon, die alleen met eigen Sony AA accu's werkte, verdomde het met wat anders...
(lastig, omdat Sony oplaadbare batterijen nu niet echt op iedere straathoek te koop zijn...)

Ik heb hier nog een kapotte voeding van een HP PC. De voedingselkos staan tegen de koelplaat die flink warm wordt. Met als resultaat dat ze na 2 jaren kapot zijn en een hoop elektronica meenenemen. Nee, dat is niet een kwaliteitprobleem maar ronduit oplichting.

dat zijn de oogkleppen van zo snel mogelijk heel veel geld binnenharken.

Op 7 november 2015 18:38:27 schreef maartenbakker:
Dat vind ik dan weer een rare uitspraak. Ik denk dat Sony nog aardig vergelijkbaar is met Philips en veel andere bedrijven qua mix van successen en flops (het is overigens een illusie te denken dat je als fabrikant nooit een flop op de markt zult zetten, en Philips zette er net als Sony mooie successen tegenover).

Helemaal mee eens, ik vind dat Dave Jones het mooi laat zien in dit filmpje. Het is tegelijk grappig en tragisch dat ze een audiofiele SD-kaart uitbrengen terwijl ze in het verleden best een hoop "echte" innovaties hebben gebracht.

Een van de grootste technical/engineering failures van Sony was Trinitron en dat is met marketing juist helemaal omgevormd tot een succesnummer.

Hoezo vind je Trinitron een technologisch falen? Ik denk dat ze een beetje achterhaald zijn geraakt, en op het laatst is de Trinitron naam nog een tijdje uitgemolken zonder dat het betere schermen meer waren, maar dat was volgens mij pas in de jaren '90. (30 jaar na de introductie van de technologie). Ik heb maar 1 apparaat gehad met zo een ding (een Fujitsu-siemens MCM21T), maar die is gewoon achterhaald geraakt.

Ik heb me wel gestoord aan de propriëtaire connectoren en accessoires van Sony, zeker omdat sommige eigenlijk niet beter, maar alleen anders waren dan de concurrentie. Die nieuwe camera's en mobieltjes van Sony hebben dat dan weer veel minder, dus ik zie het niet als een structureel patroon. Volgens mij maken ze bij Sony best veel fouten, maar zijn ze stiekem aanzienlijk beter in het leren ervan dan veel andere bedrijven, maar dat is misschien een beetje te ver doorgetrokken generalisatie.

Groet,
Kruimel

hp heeft nog steeds wel naam, voor de recykeling brengt hp spul meer op als de rest. printers en pc's worden apart verzameld van dat merk.

ben er zelf ook geen fan van, de printers zijn nog wel te doen ( inkjet is overal ellende spul) maar degelijk is het zeker niet. elco's in de voedingen en moederborden die gaar worden is niet bepaald zeldzaam, huidig spul is teveel plastic..

Op 10 november 2015 13:53:04 schreef Kruimel:
[...]Hoezo vind je Trinitron een technologisch falen? Ik denk dat ze een beetje achterhaald zijn geraakt, en op het laatst is de Trinitron naam nog een tijdje uitgemolken zonder dat het betere schermen meer waren, maar dat was volgens mij pas in de jaren '90. (30 jaar na de introductie van de technologie). Ik heb maar 1 apparaat gehad met zo een ding (een Fujitsu-siemens MCM21T), maar die is gewoon achterhaald geraakt.

Om te beginnen omdat Sony het zelf zo omschrijft. Het systeem had eigenlijk nooit mogen bestaan en was een noodoplossing om met een werkende beeldbuis op de markt te komen. Ze hadden alles op alles gezet om de patenten van RCA te omzeilen en een technisch beter systeem op de markt te zetten en waren al een aantal jaar vruchteloos bezig geweest met een single cathode, single gun buis zonder masker (geen convergentie nodig). Later alsnog op de markt gekomen als Indextron, maar alleen in de miniatuurformaten; de grote werkend krijgen is nooit meer gelukt.

Onder hoge tijdsdruk is toen rond 1967 besloten om te kijken wat er toegevoegd moest worden aan de buis om toch eindelijk kleurentelevisies te kunnen verschepen omdat men anders de boot zou missen (andere Japanse fabrikanten gebruikten al wel RCA licenties, en in het Westen was de kleurentelevisie al flink in opkomst). Dat werden 2 extra kathodes en een strepenmasker.

Groot (marketing)voordeel van dit systeem waren het veel hogere haalbare contrast (toen ze dat op enig moment overdreven sneuvelden de buizen ook meteen sneller, en waren nooit te regenereren) en de cylindrische inplaats van sferische glasvorm (volgens mij een bijkomende eis van het Indextronsysteem), en een betere horizontale statische convergentie. Nadeel was dat de geometrie en dynamische (hoek)convergentie veel moeilijker onder controle te krijgen waren. Daar liepen ze regelmatig flink achter, zeker bij de grote beeldmaten. Uiteindelijk haalden ze dan de schaduwmaskerbuizen wel weer in, maar dat duurde bij de grote beeldmaten soms jaren.

Ook de constructie rond het dradenmasker zat aan de limiet. Bij computermonitoren werden ze ingehaald qua dot pitch, wat alleen maar niet zo leek omdat zij de horizontale pitch opgaven en de concurrentie meestal diagonaal. Bij televisiebuizen was de benodigde staalconstructie (ik schat richting 20 kilo voor grote formaten) limiterend voor het beeldformaat. Ook ergerden sommige kijkers zich aan de schaduw van de steundraden die door het dradenmasker liepen en de meeste problemen met trillingen en schokken moesten voorkomen. Dat werkte niet helemaal, in de gebruiksaanwijzing van Diamondtronmonitoren, een afgeleid systeem van Mitsubishi, kwam je soms een stukje tegen hoe je het dradenmasker uit de knoop kon halen...

Overigens groot respect hoe Sony zich heeft weten te handhaven en het systeem toch steeds weer verbeterd heeft.

Op 10 november 2015 14:01:05 schreef High met Henk:
sorry, maar als er iets is wat ik niet koop is het wel Sony, want schakelfets in een klasse AB eindtrap van een autoradio is VRAGEN om ellende...Klinkt nergens naar.
En dan heb ik het HELEMAAL niet over de rare rode sony Xplode series. Want het enige wat je er het beste mee kon doen was laten exploderen. De Sony VAIO lapdozen waar de processoren met PUR op de koellichamen waren vastgeplakt ipv met warmte geleidende pasta.... Nee sony heeft bij mij behoorlijk afgedaan als A merk

Geen fan van Pass zijn versterkers dus? https://passlabs.com/
Veel van zijn zeer sucsesvolle en - in veler optiek - prachtig klinkende versterkers draaien op schakelfets. De F5 bijvoorbeeld, in klasse A nogwel.

En PUR? dat geloof ik niet. Je hebt wel van die gekke roze schuim-achtige matjes in laptops en TV maar de geleiden prima warmte..

Op 11 november 2015 20:27:32 schreef powerflux:
Geen fan van Pass zijn versterkers dus? https://passlabs.com/
Veel van zijn zeer sucsesvolle en - in veler optiek - prachtig klinkende versterkers draaien op schakelfets. De F5 bijvoorbeeld, in klasse A nogwel.

Ik ben ook geen fan van het gebruik van schakelfets (of fets überhaupt -for that matter-) voor audioversterkers. Volgens mij worden MOSFETs als audiodevice misbruikt om de volgende redenen:

• Men gelooft dat de MOSFETs een positive temperatuurscoëfficient hebben. Dat geldt echter alleen voor verzadiging, en in het lineaire gebied hebben ze een heel begrensde safe operating area vergelijkbaar met BJTs en dat is het gebied waar je een MOSFET dan gebruikt. Die grafiek wordt bij schakelMOSFETs meestal niet eens gepubliceerd, wat deze devices dus onmiddelijk diskwalificeert voor het lineaire gebied.
• De kwadratische karakteristiek wordt ten onrechte gezien als "meer lineair", wat niet klopt. De steilheid is kleiner en een klasse B (of AB, de terminologie is daarin niet consistent) is daardoor minder lineair omdat er een mindere terugkoppeling van ingangsspanning naar uitgangsspanning. Dit is een wiskundig gegeven, dus als een MOSFET beter werkt is er iets anders in de versterker dat daarvoor zorgt.
• Ze kunnen vaak grotere vermogens hebben. Dit is echter een schijnvoordeel omdat dit veroorzaakt wordt door een heel grote 'die' die een gelijkmatige warmteverdeling minder aannemelijk maakt en daardoor een heel magere SOA grafiek krijgt.
• Ze zijn voor hetzelfde vermogen vaak goedkoper. Er zijn gespecialiseerde laterale audioMOSFETs die voor het lineaire gebied zinnige eigenschappen hebben, maar die zijn duur en daardoor zie je ze zelden, niet omdat ze minder "goed" klinken.

Ik had het eerder (hier) over MOSFETs die blijkbaar door gerenommeerde merken (hier Ecler, waar ik zelf nog nooit van had gehoord) als audiodevice in gebruik zijn genomen, wat in dat geval dus niet goed werkte. Deze hoort wat mij betreft wel overduidelijk in dit topic thuis! Het is trouwens heel goed mogelijk om een goede versterker te maken met MOSFETs, maar dat was met buizen ook het geval, terwijl die eigenlijk ook niet helemaal geschikt zijn om een 8Ω luidspreker aan te sturen, maar voor buizen is dan nog de lans te breken dat ze een halve eeuw eerder op het strijdtoneel verschenen waren dan enige halfgeleiderequivalent.

De vroegere Sony VMOSFETs waren vroeger hoog aangeschreven, maar dat klinkt mij ook als een marketing eerder dan een technische overwinning in de oren. Volgens mij werden die dingen met kaliloog geëtst uit silicium met een specifiek uitgelijnde kristalstructuur. Dan ets je alleen parallel aan de kristalstructuur en ben je in het productie proces niet meer afhankelijk van het beheersen van de duur van het etsen en wordt het product dus makkelijker te maken. De scherpe punt in de V-groef waar de MOSFET naar is genoemd zorgde echter voor een grotere veldsterkte in die punt waardoor er makkelijker beschadigingen van de oxidelaag ontstonden en het waren dus uiteindelijk tamelijk onbetrouwbare devices. Nu zoekt iedereen er naar omdat ze schaars zijn, maar de geluidskwaliteit die er mee wordt geassocieerd moet ik nog eens verklaard zien.
edit: VMOSFETs waren niet van Sony, ik verwarde ze met een andere soort device.

Kortom, als men mij wil overtuigen van de waarde van MOSFETs in een audiosysteem wil ik daar wel voor open staan, maar het zou schelen als die daadwerkelijk enige kennis had van halgeleiderfysica in plaats van anekdotische kwalitatieve beschrijvingen van het geluidsbeeld dat ze geven.

Op 11 november 2015 21:46:01 schreef maartenbakker:
Overigens is dit eigenlijk in het verkeerde topic, want van beschamende kwaliteit is zeker geen sprake. Van een blunder ook niet echt maar bij dat topic zou het alsnog beter passen.

Ok, dan denk ik dat we het nog wel redelijk eens zijn.

Op 10 november 2015 14:01:05 schreef High met Henk:
De Sony VAIO lapdozen waar de processoren met PUR op de koellichamen waren vastgeplakt ipv met warmte geleidende pasta...

Gaf dat problemen dan? Ik kon niet vinden wat het smeltpunt van PUR is, maar dat zou volgens mij de enige belemmerende factor moeten zijn. Op zich is er niets mis met het lijmen van componenten op een koellichaam, zinkoxide in de standaard koelpasta is eigenlijk ook helemaal geen goede thermische geleider (en ongeschikt als lijm, mocht je het je afvragen), maar over tijd stabieler dan logische alternatieven. Het schijnt dat Marmite en tandpasta als warmtegeleidende pasta ook best goed werken. Misschien hebben ze deze methode gewoon getest en een redelijke reden gehad om aan te nemen dat het zou werken.

Groet,
Kruimel