Op 2 april 2021 17:37:52 schreef BRNRDS:

Misschien een antistatische mat, maar een metalen aanrecht zou wellicht ook kunnen helpen al is dat weer verbonden met de vuile lichtnet aarde en lekstromen van kookplaten zijn berucht.

.

dat maakt niet uit (dat die aarde vervuild is). als het maar een kooi vormt om de meter. en Ja de meter vastnemen helpt daar ook voor. en alles doen op een geleidende mat gaat ook. eigenlijk is dat 100MOhm bereik niet bruikbaar zonder je voorzorgen te nemen. Doen ze allemaal. en al zeker laten lopen op batterijen.

Klopt wel ja, nauwelijks bruikbaar.
Ik probeerde op het metalen aanrecht, wat ik vreesde bleek juist.
Je kunt de min niet op het aanrecht aansluiten. De meter sloeg geheel uit. Je aanwezigheid op zich is al merkbaar.
De meter zweeft als je dus niet aardt.

Aardstromen of andere inductie, kan ook LF inductie zijn bij een laagohmige stroomlus?

Maar tot mijn verrassing klopte de meting wel, als ik een hoge weerstand aansloot. Ik heb een aantal precisie weerstanden tot ongeveer 35 M Ohm. Beide bereiken klopten precies.
Los is het echter hopeloos en kortsluiten van de ingangen verhelpt het niet. Dus nullen moet je gewoon doen op het spanningsbereik of bij lagere weerstanden bereik.
Verder maakte het nog uit of ik de steker van het voeding-apparaatje omdraaide. Fase gerelateerd denk ik.
Al met al denk ik dat er niet veel aan te verbeteren valt.
Maar het is een mooie meter met veel bereiken en aan analoge meter is soms veel handiger met analoge audio.

Het is inderdaad de nodige voorzorgen nemen.
Ik heb zo'n hoog bereik niet op andere meters, dus loop je niet tegen zulke merkwaardigheden op.

Voor het meten van de geleiding van elektrostaten kan ik meten tot voorbij 100 GigaOhm. Ik kan dat betrouwbaar maar ik moet inderdaad een seconde niet bewegen.

Heel simpel overigens: 9 volt batterij in serie met een digitale voltemeter met 10 MegaOhm ingangsweerstand. 20 volt bereik met resolutie 1 mV (betrouwbaar 10 mV) geeft 9 GigaOhm als maximum. En met een beetje afwachten een resolutie van 1 mV of 90 GigaOhm.

Wat blijkt? Alles heeft geleiding!

Op 2 april 2021 20:50:09 schreef BRNRDS:

Ik heb zo'n hoog bereik niet op andere meters, dus loop je niet tegen zulke merkwaardigheden op.

Het is iets typisch voor deze PM2504. Heb nog een "zak" buisvoltmeters, de meesten meten vlot meer dan 100Mohm en zijn veel minder gevoelig voor externe invloeden. Maar je weet nu wel waarom nogal wat DMM's niet over 10 of 20Mohm kunnen meten :-)

Ik heb een HP die tot 5 PΩ gaat. Ik moest de lekweerstand van een KV divider meten (na reparatie) dat moest lager dan 10E12 zijn. Terwijl ik aan het meten was ging de meter langzaam op en neer. Bleek veroorzaakt te worden door mij zelf, het volgende de beweging van mijn buik/borst bij het ademen. Het ging pas goed toen ik er zo'n meter van af stond. Daarnaast moest ik verder alles uitzetten om de boel "bruikbaar" stabiel te krijgen. Dat ding gebruikt geen gewone meetsnoeren maar een speciaal low-triboelectric effect guarded coax waarbij nog iets anders wordt gedaan om lekkage over de buitenmantel te beperken (maar ik weet niet hoe). Helaas moet ik het met gewone coax doen.

Ik heb wel een keer een nixie Philips van Tidak Ada op de bench gehad die ook problemen met hoge weerstanden had. Het probleem zat in de schakelaars (natuurlijk, het was tenslotte een Philips) Bij dit soort hoge waardes gaat lekkage over schakeldekken door bv vuil of vocht al roet in het eten gooien.

Haha, vooral die laatste post.
Nou ik heb wat bijgeleerd.
Ghost hunting?

Tja die overgangsweerstanden spelen een grote rol.
Al te gemakkelijk ontstaat er een galvanische spanning.
De oxidelaag kan bij zeer lage stromen niet doorbroken worden.
(Heb je b.v. vooral last van bij Led lampen met batterijen.)
Meten met b.v. een moderne digitale multimeter van weerstanden is vaak een probleem. Klemmetjes leveren niet genoeg contactdruk.
Waar ik dan maar een analoge meter pak met een wat hogere meetstroom. Met de hand moet je de meetpennen er bijna doorheen persen. Zie ze nog staan bij Stuut en Bruin, de weerstandjes om de pennen windend anders klopte het niet.

Ik heb maar één zeer oude, uitgeputte spray voor contacten met goede contactolie, de rest is niet aan te bevelen.

Vond een webpagina met een oud service manual met wat meer info.
Het 30 M Ohm en 100 M Ohm bereik gebruikt een andere methode.
Dat zal de reden zijn van die vreemde verschillen.
Beter krijg ik de afbeeldingen helaas niet. Zie bijlage.

Bedankt voor de leuke reacties.

[Bericht gewijzigd door BRNRDS op (53%)]

Op 3 april 2021 09:30:36 schreef BRNRDS:

De oxidelaag kan bij zeer lage stromen niet doorbroken worden.

Meten met b.v. een moderne digitale multimeter van weerstanden is vaak een probleem. Klemmetjes leveren niet genoeg contactdruk.
Waar ik dan maar een analoge meter pak met een wat hogere meetstroom.

deze snap ik niet.. de contactdruk hangt toch af van de meetpennen, ongeacht of de meter nu analoog of digitaal is?

Nu gebruik ik zelf nog vaak een analoge meter, omdat allerlei onregelmatigheden veel sneller opvallen, maar scherpe meetpinnen ook daarbij aangewezen. (ik gebruik het liefst de fluke TL-40 meetpennen, ongeacht het type meter)

BRNBRS: Dat klopt niet helemaal, het gaat om de spanning, niet de stroom. De spanning moet hoog genoeg zijn om de oxide laag te laten doorslaan voor er stroom kan lopen. De stroom is wel het gene wat contacten schoon houdt, bij te lage stroom (uA's) lukt dat niet.

Bij meten van hoge weerstand heb je meer spanning nodig omdat anders de stroom veel te laag wordt om te kunnen meten. Mijn HP gaat tot 1000V. Maar ook hoge lekweerstand testers (Meggers) gebruiken een hoge spanning om isolatie tev testen. Die spanning is nodig om de isolatie te laten doorslaan. Maar ook bv een elco lektest. De oxide slaat pas door als de spanning hoog genoeg is.

Er zijn idd diverse manieren om weerstand te meten. In DMMs is het meestal uiteindelijk een spanning meting, bij analoge is de basis een stroom meting. Voor hele hoge weerstanden kun je een ratio meting gebruiken. Je zet daarvoor een bekende lage weerstand in serie met de te meten weerstand en een bekende bron spanning. Daarna meet je de spanning over de bekende weerstand. Als de meetspanning 10V is en je 1V over de bekende weerstand meet dan moet er 9V over de onbekende vallen. Dat is dus een ratio van 1:9. Als de bekende weerstand 100 ohm is dam is de onbekende 900 ohm.

Waarom op dezer manier ? Omdat een DMM een hele slechte eigenschap heeft als het om spanning meten over hoge weerstanden gaat. De interne 10M weerstand is veel te laag om te verwaarlozen. Als je de spanning over 100M meet dan zet je 10M parallel aan die 100M. Een DMM kan eigenlijk geen stroom meten, ze meten dat door de spanning over een shunt te meten. Een analoge kan eigenlijk geen spanning meten, ze zetten spanning om in stroom (wat de meter laat bewegen) Dus alle metingen leiden uiteindelijk tot een spanning meting (DMM) of een stroom meting (Analoge).

Uiteindelijk is het de wet van Ohm. Je stuurt een bekende stroom door een onbekende weerstand en meet de spanning. Je zet een bekende spanning over een onbekende weerstand en meet de stroom. (en bij een DMM doe je dat uiteindelijk door de spanning over een shunt te meten)

Ik heb diverse digitale multimeters die meer dan 100M kunnen meten. Maar ivm oxidelagen zijn er speciale meetmethodes. Mijn Keithley 7510 heeft een stand waarbij er 25mV wordt gebruikt, speciaal voor het meten van contact weerstand. Dit omdat de oxide by deze lage spanning intact blijft. Dit gebruik ik bv bij het testen van relais contacten die hele kleine meetsignaaltjes moeten doorlaten. Als je die test met een gewone DMM dan lijkt alles goed, en na het meten is dat soms ook tijdelijk het geval dankzij de hoge meetspanning en relatief hoge meetstroom welke de oxidelaag "aantast" Dat noemt Keithley een "dry circuit resistance" meting

Als de oxide laag te dik is dan heb je meer spanning nodig. Analoge meters hadden vaak een 9V of soms zelfs 22V batterij voor hoge weerstand metingen. Maar analoge benchmeters zijn vaak heel anders qua werking als analoge hand multimeters. De eerste is net als een buisvolt meter eigenlijk een heel ander beestje. Ze zijn meer verwant aan de digitale meter dan aan de analoge. De meetstroom gaat daarbij niet door de metermovement. Daardoor kunnen ze een hoge ingang weerstand gebruiken zonder te hoeven grijpen naar extreem gevoelige metermovements. Daarnaast kunnen ze zo ook met een lineaire schaal uit de voeten.

EDIT: en zoals kris al aangeeft de scherpte van je probes is ook belangrijk. Maar mbt de dry resistance meting gaat het niet op, daar meet je niet direct op de oxide (zoals bij een relais)

Inderdaad die laag doorbreek je met spanning maar een digitale meter levert nauwelijks stroom.

Je hebt gelijk Fred met die meting. Ik dacht nota bene niet eens aan de ingangsweerstand ten opzichte van de onbekende die veel hoger kan zijn. Dat kun je inderdaad niet verwaarlozen.

Tja, de condities lijken wel gelijk, maar zeker met een analoge meter, een gewone multimeter, heb ik 15 volt bij hogere weerstanden en dan doorbreek je die oxidelaag gemakkelijk, meetstroom is ook aanzienlijk hoger. Met mijn digitale Tektronix is het vaak zeer lastig om zowel lage als hoge weerstanden te meten. Je moet soms wrijven met die pennen om goed contact te maken. Ook op prints is het een probleem op tin, ook al druk je er bijna een put in. Ik pak vaker mijn oude analoge multimeter, ook al is die minder nauwkeurig.
Mooie term "dry circuits resistance".

Ik heb vrij scherpe originele probes op die Tektronix, maar een weerstandje kun je moeilijk op je pennen prikken, daarvoor moet je dus de pennen plat houden op de aansluitdraad.
Vooral precisie weerstanden nauwkeurig meten is heel lastig.

Deze week mat ik even aan een LED lamp. Nou het was zeer moeilijk om die 6 ledjes op te laten lichten, terwijl de contacten er piekfijn uitzagen. Het lijkt wel of ze gepuntlast zijn met een laser. Klein glimmend bolletje. Geen tin, niet te smelten.
Met mijn oude multimeter was het totaal geen probleem.

Vind die lineaire weerstandschaal van die Philips wel heel erg mooi. Heel wat beter dan een logaritmische die alleen bij volle schaal bruikbaar is.

Die Philips heeft eigenlijk een open terugkoppeling als er geen hoge weerstand aan hangt. Dan is in principe de versterking bijna oneindig. Dat gaat dan zweven. Een c'tje zal niet helpen, want daar meet hij waarschijnlijk ook doorheen.

Spanning is wel nodig om de oxide te doorbreken. Ik heb zaklampen met een 3 tal batterijen en altijd problemen met de contactdruk. Verlies je een volt dan doet hij het niet meer of te zwak.
Zelfde doet zich voor bij knoopcellen.

Groetjes en bedankt voor de replies.

Vooral precisie weerstanden nauwkeurig meten is heel lastig.

Met probes ? dat is idd lastig, dat doe ik dan ook met een fixture en als het onder grofweg 100k is met een 4 draadmeting en kelvin klemmen. Als het om standaards gaat gebruik je zeker geen probes, dan gebruik ik 4 draden, afgeschermd, guarded en goede banaanstekkers. Laat de meter minstens 2 uur warmdraaien. Nadat ik de weerstand heb aangebracht laat ik de boel een minuut of tien staan voor ik de waarde noteer. (bij hoge weerstand waarden) Maar het is mogelijk dat ik bij precisie weerstanden het over iets andere weerstanden heb dan jij. Ik ga in ieder geval geen weerstanden meten met probes anders dan om snel even te kijken of ik echt een 100k uit het 100k bakje heb gevist.

Bij hele hoge weerstanden: niets met je vingers aanraken, alles schoonmaken met ipa, niet alleen de pootjes maar ook bv de ruimte tussen de meter bussen en de probes en snoeren. Guarding gebruiken (als de meter het ondersteund natuurlijk). Ik meet dat zeker niet met probes. Maar dan praat ik over meer dan een paar 100M.

Hoge stroom lijkt leuk maar is absoluut niet goed. Bij hoge waarde weerstanden heeft het geen zin, 10mA door 10Gohm persen ? Je wil een te meten lage precisie weerstand niet opwarmen met de meetstroom ;-) (Ik heb een digitale Isolatie meter die met 10A of 200mA meet. Maar daarmee meet je geen precisie weerstanden) Lage stroom en een veel bits ADC is een betere weg. Maar een analoge meter heeft zo'n lage nauwkeurigheid dat dat ook niet niet veel meer uitmaakt. De hoogte van meetstroom of spanning heeft verder weinig met analoog of digitaal te maken (in het algemeen, voor jou meters ligt het bv al anders dan bij de mijne) Ik heb analoge meters die niet meer dan 3V leveren en waarbij je in je handen mag klappen als je binnen 5% kunt meten, en twee benchmeters die 14V leveren en instelbaar zijn qua stroom.

Ik ben de hele dag bezig met meten, ik werk veel aan meetapparatuur en calibratie apparatuur. Ik heb totaal geen problemen met het meten van hoge of lage weerstanden, zelfs niet met probes.

Ik heb zaklampen met een 3 tal batterijen en altijd problemen met de contactdruk. Verlies je een volt dan doet hij het niet meer of te zwak.

LEDs is puur een kwestie van spanning, enkele leds in een PCB test ik met de diode stand van een DMM. Meerdere leds in serie is een ander verhaal.: labvoeding in CC mode of de curvetracer. Dan kan ik de Vf meten (met een DMM) bij de stroom waar ze voor gespecificeerd zijn want Vf is stroom afhankelijk. Je hebt een spanning nodig die hoger is dan de Vf (van de hele string als ze in serie staan. Voorbeeld: Als Vf 2V is bij 10mA en er staan er 10 in serie dan heb je 20V nodig om ze te laten branden.

Als je 1V verliest over een contact bij 3 leds dan is er iets heel erg mis met die contacten of loopt er een hele forse stroom. Als die lamp 1A trekt dan heb je het over een contact weerstand van 1 ohm. Dan moeten die dingen zichtbaar geoxideerd zijn. In zo'n geval is vernieuwen de enige goede oplossing. Als dat niet kan schoonschuren, polijsten en hopen dat ze niet opnieuw roesten.

Nauwkeurig meten: DMM, Leuk bezig zijn: analoge meter. Ik gebruik analoge meters alleen voor nullen (mbv een analoge nulmeter) of om lekstroom van een elco te meten. Je kunt aan de naald mooi zien of hij af en toe doorslaat. Maar vergeet niet dat ik nu goede analoge meters met goede digitale vergelijk. Ik gebruik geen speelgoed DMM van 5 tientjes. Dan wordt het een heel ander verhaal. Liever een goede analoge dan brakke digitale. Mijn dagelijke DMMs zijn een Brymen 869S, Agilent U1252A, Keithley 2000 en 7510. Ik heb iets van 30 a 40 analoge meters (gok ik :-) Mijn favoriet is een Pantec die verrekte goed klopt in bijna elke range en mode. (na kalibrering en justering want hij was kapot toen ik hem kreeg, ik heb pas geleden een tweede gehad, ook helemaal compleet. Ik heb hem wel al gerepareerd en gecalibreerd maar nog niet gejusteerd)

Jou Philips is eigenlijk geen puur analoge meter in de zin dat de meetstroom niet door je meter movement gaat. Dat is eigenlijk een buisvoltmeter zonder buizen.

Bedankt Fred voor de uitgebreide informatie.
Ben natuurlijk geen professional wat meters betreft.

Heb een mooie Tektronix DMM en die kostte wel een paar duiten.

Maar de analoge meters zijn zeker heel handig om instabiele elementen en waarden te meten. Transistors of diodes die zwabberen.
Audio over een bandrecorder b.v.

Moet nog eens zoeken met wat voor klemmen je werkt, 4 draads?
Gewone krokodil klemmen zijn waardeloos.

Hoge stromen haal je natuurlijk niet bij zeer hoge weerstanden want de spanning moet dan ook navenant zijn en inderdaad dat verloopt door warmte.
Ik heb een 40 KV probe waar een 500M Ohm weerstand in zit.
Niet te geloven hoe dat geval verloopt als je het een paar seconden vasthoudt op een oude beeldbuis.
Indrukwekkende collectie meters heb je.

Ik heb met bijna al mijn LED zaklampen problemen met de contacten.
En heus die zijn brandschoon en de veren zijn zelfs wat opgerekt.
De enige die het goed blijft doen is een Chinees met een Lion accu en gesoldeerde verbindingen.

Groetjes.

Ik heb met bijna al mijn LED zaklampen problemen met de contacten.
En heus die zijn brandschoon en de veren zijn zelfs wat opgerekt.

Dan zullen het de contacten niet zijn. Als er draadjes aan zitten zou ik die eens nakijken en anders klopt er iets niet. Maar dat heeft niks met multimeters te maken.

Gebruik je oplaadbare batterijen ? Die hebben namelijk een lagere spanning dan gewone batterijen. Toen ik nog in de zaklampen verkocht waren er diverse led-lampen die problemen gaven bij gebruik van oplaadbare cellen. Gewoon omdat de spanning te laag was. Een gewone batterij zit vol minimaal op 1.5V. (ik heb er zelfs gezien die op 1.8V zaten (onbelast) Een oplaadbare zit maximaal op 1.35V (de mijne in ieder geval zijn nimh en de goede zitten tussen 1.31 en 1.35V Even met ronde getallen, als je 3 leds hebt die 3V zijn dan heb je 9V nodig. Dat lukt nog net met 6 gewone batterijen (maar heel kort) maar ze doen niets met oplaadbare omdat je dan 6 x 0,15V = 0,9V tekort komt. Ze gaan dan niet aan of branden heel zwak (Vf verloopt niet lineair en de Vf wordt gegeven voor een bepaalde stroom. Als Vf 3V is bij 100 mA dan is het goed mogelijk dat hij bij 2,8V nog steeds een beetje licht geeft. Vf is geen harde grens. De lamp moet zo gemaakt zijn dat hij met batterijen werkt tot de batterijen leeg zijn. Dat zit bij gewone rond de 1V. Daaronder zijn ze alleen nog goed om hele lage stroompjes te meten. Maar als zo'n lamp veel stroom trekt kan dat al eerder gebeuren. Dat ligt aan het ontwerp, alleen een weerstandje, helemaal niks maar zo gespect dat bij een volle batterij de boel net heel blijft (bij batterijen met hogere spanning gaat de boel stuk, daaronder doet hij gewoon niks., of bv knoopcellen die niet veel stroom kunnen leveren. Als er electronica inzit ligt het ook weer anders. Daar bepaald de fabrikant waneer hij de spanning te laag vindt.

Op 3 april 2021 18:50:30 schreef BRNRDS:

Ik heb vrij scherpe originele probes op die Tektronix, maar een weerstandje kun je moeilijk op je pennen prikken, daarvoor moet je dus de pennen plat houden op de aansluitdraad.
Vooral precisie weerstanden nauwkeurig meten is heel lastig.

moet je echt op zoek naar betere (scherpere testpinnen).

Het is niet lastiger om daarmee precisieweerstanden te meten, maar ik denk dat je bedoelt dat het lastig is om weerstanden (al dan niet precisie) heel precies, nauwkeurig te meten. dat vraagt, afhankelijk van de waarde een andere methode die Fred al aangaf.

Op 3 april 2021 18:50:30 schreef BRNRDS:

Vind die lineaire weerstandschaal van die Philips wel heel erg mooi. Heel wat beter dan een logaritmische die alleen bij volle schaal bruikbaar is.

Die ziet er mooi uit, maar vrij onbruikbaar, omdat je maar één decade duidelijk kan zien. bij de log schalen zie je minstens drie decades, en moet je dus véél minder aan de bereikenknop gaan draaien als je vanalles en nog wat aan het meten bent. Overigens zijn bij een iets of wat merk analoge meter die logschalen vrij nauwkeurig over het hele bereik.

Op 3 april 2021 11:17:56 schreef fred101:
Maar ivm oxidelagen zijn er speciale meetmethodes. Mijn Keithley 7510 heeft een stand waarbij er 25mV wordt gebruikt, speciaal voor het meten van contact weerstand. Dit omdat de oxide by deze lage spanning intact blijft. Dit gebruik ik bv bij het testen van relais contacten die hele kleine meetsignaaltjes moeten doorlaten. Als je die test met een gewone DMM dan lijkt alles goed, en na het meten is dat soms ook tijdelijk het geval dankzij de hoge meetspanning en relatief hoge meetstroom welke de oxidelaag "aantast" Dat noemt Keithley een "dry circuit resistance" meting

daarvoor heb ik nog een HP ohmmetertje. die doet het bij 1mV (speciaal voor dat doel, slechte contacten)

[Bericht gewijzigd door kris van damme op (24%)]

Moet nog eens zoeken met wat voor klemmen je werkt, 4 draads?
Gewone krokodil klemmen zijn waardeloos.

4 draads met kelvin klemmen. Daarbij is de bovenste "bek" geisoleerd van de onderste. Ik heb zelf 2 sets gemaakt met bananen en afgeschermde kabel. Ik heb een set met kelvin tweezers (van IET). Ik heb zelf ook nog "semi-kelvin probes" gemaakt door de draden zo dichtmogelijk bij de punt te solderen voor in situ. En bij mijn BK LCR benchmeter zat een set met 4 bnc aansluitingen maar meestal gebruik ik daar een BK-fixture op.

Er is niks mis met gewone krokodilklemmen maar ik heb ze alleen van merken als Agilent, Fluke, Hirschman etc, geen ebay-specials of ali-express junk. Onderschat ook je meetsnoeren+probes+bananen niet, het ziet er vaak mooi uit maar heeft nauwelijks een kern, waardeloze verbinding aan de bananen of probes. En ik heb bananen gezien waar de veerhuls niet genoeg lengte heeft om de verdikkingen onder en boven te raken. Ik gebruik meestal dat soort bananen en als ik twijfel dan soldeer ik de veerbus aan de onderkat vast aan de kern. Dat scheelt heel wat in weerstand. Mijn beste snoeren zitten onder 0.2 ohm. Maar ik heb Chineese gezien die boven 1 ohm zaten en probes die scherp[ waren maar idioot veel druk nodig hadden om goed contact te maken (klinkt ook als jou probleem)

Meetsnoeren en accessoires zijn heel belangrijk, iets met zwakste schakel :-)

Kris: daarvoor heb ik nog een HP ohmmetertje. die doet het bij 1mV (speciaal voor dat doel, slechte contacten)

Gaaf, welke is dat ? Mijn HP4261 LCR meter heeft een 50 mV stand

Eerder genoemde WV-87B eens geprobeerd. Doet 't nog steeds uitstekend op een 100MΩ weerstand... ;) (voor een 70 jaar oude meter...)

@Arco,

ja klassieke BVM van RCA. maar ook alle Heatkits, Kyortissu's, Leaders, Sanwa's doen dat op één been. Philips vroeg om problemen door de meting deel te laten uitmaken van een feed-back loop..

de PM2504 is mooi om naar te kijken, maar blijft een bizar onpraktisch ding. Zo ontbreken lage stroombereiken totaal.. dat was ook al zo bij zijn voorganger, de PM2404. (ook mooi om naar te kijken)

Op 4 april 2021 12:24:41 schreef fred101:
[...]

Meetsnoeren en accessoires zijn heel belangrijk, iets met zwakste schakel :-)

absoluut. niet rommelen met die goedkope krokodillen om geld uit te sparen opdat je vrouw een tasje in krokodillenleer kan kopen :-) .

Op 4 april 2021 12:24:41 schreef fred101:
[...]

Gaaf, welke is dat ? Mijn HP4261 LCR meter heeft een 50 mV stand

HP4328A . voor een keer een HP toestel in een compacte behuizing :-)

Op 3 april 2021 11:17:56 schreef fred101:
Maar analoge benchmeters zijn vaak heel anders qua werking als analoge hand multimeters. De eerste is net als een buisvolt meter eigenlijk een heel ander beestje. Ze zijn meer verwant aan de digitale meter dan aan de analoge. De meetstroom gaat daarbij niet door de metermovement. Daardoor kunnen ze een hoge ingang weerstand gebruiken zonder te hoeven grijpen naar extreem gevoelige metermovements. Daarnaast kunnen ze zo ook met een lineaire schaal uit de voeten.

niet echt verwant met de DMM, het zijn gewoon opvolgers van de buisvoltmeters, zelfde idee/schakeling zonder buizen, vroeger gekend als FETVOM, alhoewel er niet altijd fets inzaten... en ze bestonden ook handheld. Maar ik herinner me uit vorige topics dat dit type meters voor jou lang onder de radar bleef :-)

[Bericht gewijzigd door kris van damme op (31%)]

Maar ik herinner me uit vorige topics dat dit type meters voor jou lang onder de radar bleef :-)

En ik heb nog steeds geen fetVOM handmultimeter. Wel al heel lang een Philips PM2505 maar die werkt niet goed.

Ik heb een video gemaakt over een HP410 BVM en een Philips PM2420 met nixies. Beide even oud maar de een een joekel van een "portable" meter met buizen en grote analoge meter. De Philips een redelijk compact ding met digitale uitlezing. Het grappige is dat die Philips ouder, maar veel moderner, is als mijn HP.

Op 4 april 2021 16:01:31 schreef fred101:
[...]
En ik heb nog steeds geen fetVOM handmultimeter. Wel al heel lang een Philips PM2505 maar die werkt niet goed.

Ik heb een video gemaakt over een HP410 BVM en een Philips PM2420 met nixies. Beide even oud maar de een een joekel van een "portable" meter met buizen en grote analoge meter. De Philips een redelijk compact ding met digitale uitlezing. Het grappige is dat die Philips ouder, maar veel moderner, is als mijn HP.

ja, maar die HP is een veel ouder ontwerp dat wegens "groot succes" verlengd geproduceerd werd.

Wat hapert er aan je PM2505? de OQ chip? (die zit ook in de PM2403 en de PM2504). de PM2505 is de meest geslaagde meter van die familie.

Op 4 april 2021 12:13:02 schreef kris van damme:
[...]

Het is niet lastiger om daarmee precisieweerstanden te meten, maar ik denk dat je bedoelt dat het lastig is om weerstanden (al dan niet precisie) heel precies, nauwkeurig te meten. dat vraagt, afhankelijk van de waarde een andere methode die Fred al aangaf.

Och, het is dat ik nu met wat meters bezig ben, anders hoef ik niet vaak zo exact te meten.
Een weerstand cascade in meters of meet versterkers moet natuurlijk wel precies kloppen.
Maar ik ben al blij dat ik nu minstens veel beter kan meten.

De Kelvin klemmen heb ik gevonden, maar die vierdraads zal alleen passen bij een speciale meter.
Mooie verzameling heb je daar. Vooral die oude Philips was inderdaad zijn tijd vooruit.

Ik heb een afkeer van de meeste banaan stekers, ook die lab stekers zijn niet goed, ze lijken op aan geraamte van een paraplu. In de ene bus passen ze en bij een andere vallen ze er bijna uit. De afzonderlijke pinnen zijn niet gesoldeerd of gelast. Anderen hebben een dunne, losse, verende buitenbus die om een kern zwabbert.
Bijvoorbeeld in de luidsprekeraansluitingen is het gewoon lastig om behoorlijke aansluitingen te vinden.
Vorken met een krimptang zou het beste zijn.
Banaanstekers kun je beter solderen dan schroeven, want draad loopt los in gebruik onder schroefdruk.

Ik ben niet zo onder de indruk van de reeks handmeters zoals de analoge PM 2503. Het lage ohm bereik ontbreekt.
Maar veel lastiger is dat je het onding steeds moet nullen en kalibreren. Zit achterop in de kast en die meters moet je horizontaal kalibreren. Het was teveel moeite om het direct toegankelijk te maken.
Er zitten prullen van potmetertjes in, die met een schroevendraaier moeten worden ingesteld. Je hebt 4 handen nodig.
Dubbele Batterij voeding is nooit stabiel. De aansluitingen zitten in een afscherm blikje en je wilt niet geloven hoe ze dat in elkaar hebben geflanst. Vlak langs het scherpe blik lopen de losse draden van de voorschakelweerstanden naar de meter print. Er zit alleen een krimp kousje omheen. Amateuristisch.
De meter heeft wel veel bereiken en gaat verder heel laag. Hij is handiger dan die grote joekels.
Ik heb nog geen intact exemplaar gevonden. Degene die ik heb werkt niet goed en is nog incompleet.
Beetje de moed opgegeven om het ding nog te herstellen omdat de bereiken nog steeds niet kloppen.
Veel van de weerstanden zijn speciale waarden die je nergens vindt.
Een bandspanmeter is wel een mooi principe. Och het is maar een hobby.

Er is niks mis met goede banaanbussen en stekkers. Maar de niet goede zijn te strak of te ruim, te hoge weerstand, losse bussen, verkeerd materiaal, verkeerde plating etc etc
Her blijkt wel uit hoe belangrijk het juiste materiaal is. Je hoeft echt geen low seebeck effect connectors gekrimpd aan low triboelectrisch effect siliconen kabels met grafietlaag te hebben voor jou meters maar met gewoon goed materiaal en een goed werkende meter heb je jou problemen gewoon niet. Alles duidt hier op materiaal problemen.

Ik hou het bij versies van bekende merken en ik heb geen pas-problemen. Maar ik kocht op een beurs een zakje goedkope banaanbussen en daar gaat de stekker niet helemaal in en bovendien zijn de gaten vrij ruim. Het geeft gelukkig net geen problemen en ik gebruik ze alleen voor voeding connectors (voeding ingang van zelfbouwsels, niet als uitgang van een lab voeding) .

Ik soldeer ze meestal ook maar wat de beste methode per toepassing is en welk metaal je waar moet gebruiken, is een nogal complex verhaal. Zoek maar eens op seebeck effect.

ook die lab stekers zijn niet goed, ze lijken op aan geraamte van een paraplu. In de ene bus passen ze en bij een andere vallen ze er bijna uit. De afzonderlijke pinnen zijn niet gesoldeerd of gelast

.
Dat zijn ook niet mijn favoriete bananen.

Anderen hebben een dunne, losse, verende buitenbus die om een kern zwabbert.

Dat is wel mijn favoriete stekker. Maar als de bus er omheen zwabbert heb je Chinese zooi. Bij al mijn goede meters en bij mijn beste meetsnoeren wordt dat type gebruikt. Ze mogen van boven naar beneden schuiven (dat moet zelfs anders heb je er niks aan) maar ze mogen radiaal geen speling hebben. Te strak in een bus passen is ook niet goed, je wilt niet dat die bussen uitslijten. Echt goede zijn niet eens duur 5 tot 10 euro per stuk voor Beryllium koper exemplaren. Maar een eenvoudige goede Pomona of Hirschmann heb je al voor iets van 2 tot 4 euro. Ik heb ze voor gewoon gebruik het liefst verguld maar ik heb ook goede vernikkelde. Puur koper is niet een goed idee want koper oxide heeft een hoge weerstand. Verzilver oxideert ook maar dat geleidt nog steeds goed genoeg, ziet er alleen niet uit.
Je moet wegblijven van verchroomde versies (en van pisbakken staal versies)

Hi,

Wat ik van jullie niet hoor is dit: ;)

Schoonmaken van de connectoren, zoek een wattenstokje uit bij de Super dat asl je het hebt vochtig gemaakt met alcohol in de stekkerbus past.
Let op de de Fluke 8842 en de Tektronics DMM 4050 multimeters, deze hebben gesplitste stekkerbussen.

Daar kan het nog steeds maar dan wel met beleid!
Ook de banaan stekkers zelf natuurlijk schoon maken, je zal versteld staan hoeveel overgangs weerstand dat scheeld.

Nog een tip...
Als je een bench DVM hebt met ingangen vor en achter, gebruikt dan af en toe de schakelaar hiervoor zodat de contacten weer even schoon schuren.
Op je laagste Ohm bereik kan je dat goed controleren bij 2 draads meting!

Groet,
Bram

Op 6 april 2021 14:42:35 schreef blackdog:
Hi,

Wat ik van jullie niet hoor is dit: ;)

Schoonmaken van de connectoren, zoek een wattenstokje uit bij de Super dat asl je het hebt vochtig gemaakt met alcohol in de stekkerbus past.

Ik dacht al .. waar blijft Bram met zijn tip over jaarlijks schoonmaken stekkerbussen :-)

Hi kris van damme, :-)

Jaarlijks!
Als je veel meet zoals ik en b.v. Fred dan is 1x per twee weken zeker noodzakelijk.

Groet,
Bram

waarschijnlijk meet ik minstens even veel als jullie.

Maar als de overgangsweerstand van een simpele 4mm banaan stekker (wat schommelt rond de 25mOhm voor standaard Hirsmann stekkers,het is geen constante!) dan vraag je misschien teveel van dat eenvoudig stekkerontwerp , of anders gezegd, gebruik je de verkeerde opstelling /meetmethode.

bvb voor het meten van hele lage overgangsweerstanden gebruik ik het HPmetertje dat ik hierboven al even beschreef, maar dat heeft zelf een DIN 5 pin aansluiting. Nu zijn de overgangsweerstanden van een DIN stekker gruwelijk hoog, toch beïnvloed dat de meting niet. (door de 4 pensmeting (kelvin style)met guard)

De lab stekers die ik heb zijn precies dezelfde als je in China kunt bestellen. Ik heb er nog van héél erg lang geleden, toen er nog fatsoenlijke electronica zaken bestonden en toen importeerden we niet zoveel uit China.
Aan het ontwerp is gewoon niets gewijzigd en ik denk dat de meeste fabrikanten ook in China zitten en het voor EU prijzen verkopen.
De pennen zijn op zich vrij stevig maar omdat al die "baleinen" niet aan de kern zijn vastgezet is het toch maar een klein raakvlak van cilinders.
Degene met de losse bus tenminste die ik heb zijn ondingen.
Wel verguld en zo, maar die busjes zijn dun en veren nauwelijks.
De hele zaak hangt dus af van dat busje.
Ze verkopen die stekers ook voor luidsprekers en aangezien ik daar minstens 6 mm2 voor gebruik is dat weinig zinvol.

Nakamichi gebruikt ook dat type voor luidsprekers. Zijn wel verguld. Maar stevig zit het niet en ik buig de pootjes dus wat uit. Desondanks is het nog niet stevig genoeg. Kromme verende pennen raken maar op een punt.

Schoonmaken van contactbussen heeft bij mij altijd prioriteit.
Maar goed, zilver, nikkel, chroom, of zelfs verguld wordt vuil en oxideert. Twee verschillenden metalen is al een probleem.
Beetje vaseline of "nachtkastenvet" kan helpen.

Natuurlijk zal er veel beter en kostbaar materiaal bestaan, maar dat voert ook iets te ver als je wat audio hobby uitvoert.
Kan mij dus niet "meten" met Fred, al waardeer ik wel zijn antwoorden. Men moet zijn meerdere erkennen :)

Ik heb best een behoorlijk spul staan op gebied van luidsprekers en versterkers. Maar de ergernis over de aansluitingen is altijd groot. Nog maar te zwijgen over die brakke RCA cinch tulp aansluitingen, of wat er achter een peperduur frontje zit.
Forse 10 mm klemmen gaan over in dun draadje.

Ze hangen soms zelfs dubbele setjes van de Hull 35mm2 "laskabels" aan een verloopstukje van nauwelijks 2mm litze. Achter het frontje loopt dan een printspoortje als de overgang van de snelweg naar een zandpad. Maar dat is even off topic.