Ik heb een 'recente' Philips BTB2370 DAB+ setje op de kop getikt, geheel compleet met de bijpassende speakers. Die speakers zijn gemerkt met 8 Ohm impedantie.
Die set staat op Tweakers als volgt omschreven:

Hifi-set
Aantal luidsprekers 2.0
Speaker kanalen 2.0
Totaal speaker vermogen (RMS) 70W
Frontspeakervermogen (RMS) 35W

Nu had mijn oude audio grotere Wharfdale boxen van 55 W continue power handling/stuk met een impedantie van 6 Ohm.

Nu meen ik me te herinneren, dat je zonder risico speakers met een hogere impedantie dan de versterker kan aansluiten, maar dat dit omgekeerd niet het geval is.
Mijn vraag is in hoeverre dit verschil van praktische betekenis is, of dat ik die oude boxen beter van de muur kan halen, en de nieuwere kleintjes dit bij deze set horen, ga gebruiken. Ik heb het net aangesloten, en vind de oude speakers prima klinken, maar blijft de versterker het leuk vinden? Vermoed eigenlijk dat het verschil niet te groot is, maar graag jullie opinie. Ik ben geen audiofiel!

Als de set continu op maximum volume een continue sinustoon moest weergeven, ja dán zou ik zeggen: dat is niet de ontwerpimpedantie, die zes ohm. ;)

Maar voor normaal spraak- en muziekgebruik op normale (vooruit, af en toe harde) niveaus zou ik het zelf zó doen.

Voor zover ik het in de handleiding kan vinden is het 4 Ohm.
Staat bij de specificatie in de manual even goed kijken. ;-)

Wat bedoel je met "het", @pa3gws? De speaker of de versterker gewenste impedantie?
Ik heb geen gebruiksaanwijzing hierbij, en heb het bovenstaande dus even opgezocht op Tweakers, en hier geplakt.
Ik èlk geval staat op het originele label van deze Philips LS, "Impedantie 8 Ohm" dat is een ding wat zeker is.

En nee, dat ding gaat nooit op hoog volume draaien....

Ik denk niet dat het een probleem is om die warfdale dingen aan te sturen. Tenzij je altijd op standje 10+ staat te lawaaien.

Het boekje van de Philips-site zegt inderdaad '8 ohm'.
Toch vind ik het verschil hier te klein om me er zorgen om te maken.

Staat inderdaad in de manual 8Ohm de online versie die ik had stond 4Ohm. ;-)
Maar zolang je geen feestjes gaat bouwen en de zaak op een normaal volume gebruikt zal 6Ohm niet echt een probleem zijn.
Het gaat om de stroom die er kan lopen en bij vol open volume kan dat dan wel eens fout gaan.

philips-btb2370.pdf

Blz 18 zegt 8 ohm.

Maar voor normaal spraak- en muziekgebruik op normale (vooruit, af en toe harde) niveaus zou ik het zelf zó doen.

+1
Als je setje 20W bij 8ohm levert op bv standje 8 dan is dat bij 6ohm 20 x 8 / 6 = 26,6W

Tenzij de voeding in de versterker niet voldoende stroom kan leveren in een 6Ω belasting.

Bedankt allen voor de eensgezinde mening dat het geen technisch probleem gaat worden, omdat ik zeker niet in de buurt van het maximale volume zal gaan komen.
Ik ga gewoon gebruik maken van mijn oudere Wharfdale boxen, hoewel die meegeleverde 'kleintjes' best goed klinken!

Heel verstandig, meestal loopt een wat groter exemplaar verder door in het lage tonen gebied.

Toch wil ik hier het fijne van weten....

Als ik me een luidspreker voorstel als een spoel over een permanent magneet dan kan ik hiervan de "ohmse" weerstand meter met mijn multimeter.

Met een RLC meter zou ik het spoel gedeelte kunnen doormeten en krijg ik wellicht een aantal milli henry als inductantie.

Als er uit mijn versterker een toon van 1000 Hz komt, en met de hulp van mijn vriend Pythagoras, lukt het wellicht ook nog om Z = sqrt (R2 + (2 x π x f x L)2) te berekenen.

In het ideale geval zal dit vb 8 ohm zijn.

Maar wat als ik straks "de vier jaartijde" van Antonio ga spelen, dan zal het spectrum tussen 100 Hz en 15 kHz liggen, en gaat mijn impedantie voortdurend variëren.

Heeft het dan nog zin om over 8 ohm luidspreker te praten?
Of hoe zit dat in elkaar ?

Die impedantie varieert nogal met frequentie. Mogelijk ook met de stroom die er loopt want de zelfinductie kan veranderen tgv stroom (niet voor luchtspoelen maar wel voor spoelen die hun zelfinductie vermenigvuldigen mbv kern materiaal) Ik weet niet of dat ook voor de speaker zelf geldt maar wel voor eventuele filters. In het General radio GR-1603 manual gebruiken ze deze impedantie meetbrug om een frequentie plot van een speaker te maken. Er is ook een GR experimenter waar dat wordt gedemonstreerd maar geen idee meer welke (zijn er erg veel)

Is een 2 ohm, 2" speaker

Fabrikanten meten bij 1000Hz en dan krijg je zoiets. Aan die groene piek kan je mooi zien dat het een bass weergever is. Een leuk detail is dat in een bassreflexkast waar de poort is afgestemd er dan 2 kleinere pieken links en rechts naast de resonantiefrequentie verschijnen. De impedantie is te meten ter controle of de kast goed is afgestemd. Vermoedelijk wordt er weinig meer aan zelfbouw kasten gedaan in deze tijd.

Inderdaad, een speaker is geen mooie constante impedantie. Dat is ook waarom de ene speaker makkelijker is aan te sturen dan de ander met een lichte versterker, ook al zijn de specificaties gelijk.

M'n amerikaanse grootwoonkamerspeakers zijn een regelrechte ramp voor de meeste versterkers, maar ze klinken dan ook wel echt heel erg 'live' als je iets hebt dat er mee om kan gaan.

M'n Mission Cyrus One zakt als een pudding in elkaar met die dingen er aan, ongeacht het volume.
Een Philips FA890 of FA960 doet het er goed mee, net zoals twee stuks 35w buizenbak EL6415. Maar een el84 single ended bandrecorder (EL3536, 'de' stereo buizenbandrecorder van toen) juist weer helemaal niet.

Kortom: denk eerst na 'gaat het stuk?' (in jouw geval dus niet) en gebruik daarna je oren goed.

Hey, Als je ziet dat boven de 3kHz de impedantie omhoog gaat en de geluidsopbrengst omlaag, dan zou je zeggen: Als je de boel STROOM-teruggekoppeld aanstuurt dat het (iets) beter moet worden.

Veel versterkers, kwa schema dat ik gezien heb, koppelen de spanning terug. Dus als je 5kHz 8W wil hebben, komt er 8V RMS uit de versterker. Met 8 Ohm speakers gaat de versterker er dan van uit dat de stroom wel 1A zal worden en het vermogen dus 8W zoals gewenst.

Maar in werkelijkheid is de impedantie hoger, de stroom lager en haal je dat gewenste vermogen niet.

Als je nu op de stroom terugkoppelt, te weten je stuurt op een 1A stroom aan, dan klopt het beter.

Waarom wordt dit niet gedaan?

Waarschijnlijk omdat speakers min of meer ontworpen zijn op de stand van de versterkertechniek uit 1965, en dus ongeveer recht/vlak weergeven (of op z'n minst mooi weergeven, twee verschillende filosofieën die evenveel waard zijn) op het moment dat je ze met een vaste spanning aanstuurt.
Bovenstaande curve is van een bas-weergever en die zal in normaal gebruik nooit iets zien boven de paar kHz. Vanaf daar neemt een tweeter het over, die op zijn beurt weer voldoende vlak is tot in het onhoorbare gebied.

Jouw idee is wel een heel mooi idee als je actieve speakers gaat bouwen en je iedere karakteristiek naar je eigen hand kan zetten. Philips had eind 80s, begin 90s van die speakers met DSP er in. Maar daar weet ik geen verdere details van, wat die DSP allemaal uitvreet.

Overigens is het wel interessant om te zien wat het Philips en Piratelogic MFB systeem doet qua vermogen dat naar de speaker gaat met en zonder regellus.

Ik heb wel versterkerschema's gezien waar een weerstand werd opgenomen in serie met de luispreker, aan de massakant. De spannning over die weerstand is een maat voor de stroom, en die wordt teruggevoerd als tegenkoppeling.
De prijs die men betaalt is natuurlijk het vermogensverlies in de serieweerstand.

Philips MFB gebruikte een piezo sensor op de luidspreker zelf voor de feedback. Weerstanden in serie met de luidspreker wordt eigenlijk niet gedaan omdat de uitslingering van de conus dan minder goed wordt gedempt door de lage Ri van de versterker. Zie > dempingsfactor

Op 15 oktober 2023 12:19:17 schreef Paulinha_B:
Ik heb wel versterkerschema's gezien waar een weerstand werd opgenomen in serie met de luispreker, aan de massakant. De spannning over die weerstand is een maat voor de stroom, en die wordt teruggevoerd als tegenkoppeling.
De prijs die men betaalt is natuurlijk het vermogensverlies in de serieweerstand.

Het spanningsverlies is niet direct een ramp, maar de dempingsfactor wordt vele malen slechter, waardoor de conus van de luidsprekers het signaal niet meer volgen maar ongewenst kunnen uitslingeren. In het ideale geval is de inwendige weerstand van de versterker nul Ohm.

De impedantie van de versterker is met een goede spanningsterugkoppeling vrijwel nul. Het lijkt me niet moeilijk om die veel lager te krijgen dan 5cm speakerdraad.

Maak je, zoals in mijn voorstel, de versterker stroom-teruggekoppeld, dan wordt de uitgangsimpedantie van de versterker ineens heel hoog.

Dat er iets verandert aan het dynamisch gedrag, dat zou best kunnen. Maar gezien de dualiteit tussen spanning en stroom snap ik nog niet waarom dat echt anders zou zijn.

waarom dat echt anders zou zijn.

Vergelijk het met een universeelmeter met een draaispoelinstrument.
Op een spanningsbereik kun je de naald gemakkelijk laten bewegen door aan de kast te schudden. De naald en draaispoel zijn dan ongedempt.
Maar op een stroombereik, vooral de hogere, is de naald zo veel moeilijker te bewegen. De draaispoel is dan sterk gedempt door de lage weerstand van de meetshunt.

Eigen bewegingen (resonanties, uitslingeren) van de luidsprekerspoel worden op dezelfde manier gedempt door een lage sturende impedantie. Vandaar ook dat de luidsprekersnoeren niet van ál te dun apenhaar moeten zijn, ook al zou dat voor het volume nog geen kwaad kunnen.

(Je leest weleens dat een bepaalde hoofdtelefoon zoveel mooier klonk bij uitsturing door een stroomtegengekoppelde (natuurlijk buizen-) versterker.
Dan moet je dus meteen denken: Aha, die gebruiker houdt blijkbaar van 'boem' in het geluid. ;))

Voor wat het de dempingsfactor van een versterker betreft moet je er ook rekening mee houden dat het grootste deel van de impedantie van een LS de ohmse weerstand van de spoel is.
Een LS met een impedantie van 8 Ohm kan gemakkelijk een ohmse weerstand hebben van 6 Ohm.

Soms zit er een wisselfilter tussen, bijv. in een driewgsysteem, dat heeft bijv. een spoel in serie en een condensator parallel om een 12dB/oktaaf filter te vormen. Dan kan invloed hebben op de demping. Meestal is een factor 20 voldoende. De dempingsfactor staat in de gegevens van de fabrikant. Maar bij een zelfbouw versterker is het te meten.