serie LC kring voor de hoogimpedantie van de anodekring bij buizen

Ik heb met succes een seriekring gebruikt voor de uitkoppeling van een halve brug versterker met Mosfets. Omdat dit zo goed werkte vroeg ik mij af of je zoiets ook bij de hoge impedantie van de anodebelasting bij buizen kan toepassen.
Meestal is de anodekring een parallelkring bij buizen, zou het ook met een serie LC kring gaan? De impedantie van een seriekring is eigenlijk nul en bij een parallelkring oneindig hoog.

Een hoge impedantie in serie met een seriekring blijft gewoon een hoge impedantie. De stroom verandert door de kring niet veel met frequentie.

--
Lee, Planar Microwave Engineering:

[Bericht gewijzigd door Frederick E. Terman op (19%)]

Frederick E. Terman bedankt voor de reactie op mijn vraag.
Dat komt mooi uit dat de kring hoog impedant blijft, aan het einde van de kring zit een shunt condensator welke naar de massa gaat.
Mijn experimenten zitten op een lage frequentie; de middengolf. Voor de seriekring gebruik ik 330pF en de shunt condensator aan het einde van de seriekring is een tamelijk grote capaciteit van 4700pF. Over deze condensator is de impedantie ergens tussen 50 en 200 ohm. Vervolgens is hierop een T filter aangesloten en daarna pas de belasting van 50 ohm.

Dat is niet wat ik zei.
De hoge impedantie is niet de seriekring; de hoge impedantie (de pentode of tetrode) staat in serie met de seriekring.
Daardoor kan de seriekring niet veel doen. De impedantie is tóch al hoog.

Maar ik denk dat de seriekring bij jou niet als seriekring werkt, maar een deel uitmaakt van een uitgebreidere schakeling - alleen al die condensator naar massa aan de uitgang, bijvoorbeeld. Die hele schakeling zouden we eens kunnen bekijken om er meer over te kunnen zeggen.

Om hierop even terug te komen heb ik een uitgangsfilter voor een balanseindtrap, in dit geval op een frequentie van 1400kHz ontworpen:

Nee Frederick E. Terman de hoge impedantie van de seriekring gebruik ik niet in de anodekring, maar eigenlijk op de lage impedantie van de laagimpedante koppelspoel L2.
L1 samen met C1A en C1B vormen een parallelkring, laat ik voor C1A 330pF nemen en voor C1B een varco van 100pF nemen, dan is L1 34,0µH.
L2 de koppelspoel laat ik daarvoor 1/4e van het aantal windingen van L1 nemen, dan zou de zelfinductie van L2 ongeveer 2,125µH zijn.
Met L3 wordt een seriekring samen met C2A en C2B, de totaal capaciteit van C2A en B zijn 365pF bijvoorbeeld. L3 zou dan 33,28µH moeten zijn.
C3 is een flinke mica condensator van 4700pF.
Dan volgt het T-filter welke werkt als een afgestemde (breedbandige) parallelkring, waar de impedantie over de condensator C3 omhoog wordt getransformeerd tot een middelmatige hoge impedantie (ca. 600 ohm) over C4.
Voor C4 neem ik 1000pF, L4 en L5 zijn dan 25,8µH.
Waarbij L5 iets minder in het aantal windingen wordt gekozen, dit is de loadingspoel en L4 is eigenlijk ook een tuningspoel.
Zo ben ik van plan de balans eindtrap te maken met het uitkoppelfilter gebaseerd zoals ik dat doe met een Mosfet halve, of volle brug.

Hi Martin V

Het schema wordt een stuk duidelijker als je puntjes zet op de punten waar ze horen. :-)

Groet,
Bram

Hallo Blackdog, om de één of andere reden geeft het tekenprogramma niet aan welke de doorverbindingspunten zijn. Ik wilde nog even zeggen dat de uitgerekende zelfinducties richtwaarden zijn. Voor L2 en L3 geldt dat de totale capaciteit de serie capaciteit van C2 en C3 zijn dat klopt eigenlijk niet helemaal. Voor L5 geldt de reactantie van L5 minus 50 ohm. Dat is dus Xl=200.7 ohm is 22,8µH.