In het schema wat hij tekent wel. Je hebt dus geen poot om op te staan.
Hij zet er niet bij wat voor voeding dus hij is ideaal.

Op 22 augustus 2005 23:41:46 schreef Evilest Aedolon:
Hij zet er niet bij wat voor voeding dus hij is ideaal.

Wat zal jij het lastig krijgen als je straks van school komt en in de practijk moet gaan werken.
Dit soort aannames is gevaarlijk.

Op 22 augustus 2005 23:45:41 schreef KT88:
[...]
Wat zal jij het lastig krijgen als je straks van school komt en in de practijk moet gaan werken.
Dit soort aannames is gevaarlijk.

Waarom zou ik het in de praktijk doen? Ik kan het zuiver theoretisch houden... Dat is interessanter.
De aanname in dit geval is correct want het is verwaarloosbaar (dat is ook een kunst, om in te zien wat je kan verwaarlozen en niet... in dit geval is dat nu toch niet moeilijk?)

Zucht... theoreticie... net schippers op de wal...

Ik denk dat je het kristal wel mag vergelijken met een LC-kring. (met een weerstand in serie) dat betekend dus dat als je de spanning maar vaak genoeg aan en uit zet dat je dan echt wel een beetje HF krijgt.

Verder is die 0 Ohm één grote onzin. Je hebt natuurlijk ook nog de weerstand van de draden. Je weet dat hij het praktisch toepassen wil, dus dat hij echte draden, en geen multisim draden gebruikt. Voor die spanningsbron geld natuurlijk hetzelfde.

Op 23 augustus 2005 09:53:31 schreef zweetvoetje:
Verder is die 0 Ohm één grote onzin. Je hebt natuurlijk ook nog de weerstand van de draden. Je weet dat hij het praktisch toepassen wil, dus dat hij echte draden, en geen multisim draden gebruikt. Voor die spanningsbron geldt natuurlijk hetzelfde.

Als je gaat ontwerpen in zo een situaties op de weerstand van de draden ben je een grote mongool.
In deze toepassing is het wel degelijk de bedoeling dat het een 0 ohm verbinding is. Niet gaan zeiken over de parasitaire eigenschappen van die draad, ohja eigenlijk is die draad een spoel en die onderste draad ook! Ohnee een resonantiekring! Dat is ongeveer dezelfde redenering.

Op 23 augustus 2005 00:10:23 schreef Henry S.:
Zucht... theoreticie... net schippers op de wal...

Zonder theoretici geen formules die je kan verkrachten voor je praktische toepassingen.

[Bericht gewijzigd door Evilest Aedolon op ]

jah hoopje theoreticussen, zal ik effe uitleggen waarom ik dacht dat ik DC + AC ging krijgen over het X-tal...

er komt spanning over het xtal, dus gaat het reageren met een vervorming (WimP), die vervorming genereert een spanninkje, en komt bij die DC spanning (als je tegen een xtak tikt, krijg je toch ook wat spanningpiekjes)
en dat gaat zich nu dus steeds herhalen op de freq van het xtal.

nu is het enige probleem dat ik niet wist dat een xtal laagomig wordt bij z'n resonantiefreq... en volgens de allombekende theoretische EA (:S) zelfs 0 Ohm. dus han ik geen spanning erover meten...

nu moet je toch eens uitleggen EA, als we nu eens een megagroot xtal maken, en het gebruiken als geleider op z'n resonantie freq. hebben we dan dus suppergeleiding ... haha

Op 23 augustus 2005 10:58:49 schreef Mr Soldeer:
jah hoopje theoreticussen, zal ik effe uitleggen waarom ik dacht dat ik DC + AC ging krijgen over het X-tal...

er komt spanning over het xtal, dus gaat het reageren met een vervorming (WimP), die vervorming genereert een spanninkje, en komt bij die DC spanning (als je tegen een xtak tikt, krijg je toch ook wat spanningpiekjes)
en dat gaat zich nu dus steeds herhalen op de freq van het xtal.

nu is het enige probleem dat ik niet wist dat een xtal laagomig wordt bij z'n resonantiefreq... en volgens de allombekende theoretische EA (:S) zelfs 0 Ohm. dus han ik geen spanning erover meten...

nu moet je toch eens uitleggen EA, als we nu eens een megagroot xtal maken, en het gebruiken als geleider op z'n resonantie freq. hebben we dan dus suppergeleiding ... haha

Ik bedoel dat die draad een 0 ohm link is, als je inzicht niet groot genoeg is zal ik het eens uitleggen.

De enige manier dat jouw idee zou kunnen werken is als je een weerstand tussen de positieve voedingsspanning zet en het kristal, dan zou je je signaal meten rechtstreeks over het kristal. Maar nu staat daar een weerstand van 0ohm, een equipotentiaalverbinding dus wat wil zeggen dat je de klemmen van het kristal en de voeding op hetzelfde potentiaal houdt, tenzij je een extreem belabberde voeding hebt staat de voedingsspanning over je kristal.
Reken eens uit wat voor stroom dat kristal er dan niet door moet pompen over een draad van say 5mOhm een spanning van 10mV wilt krijgen.

Supergeleiding kan veel makkelijker mbv MgB2 bij temperaturen rond 40K, is een nieuw soort supergeleider met natuurlijk ook wat nadelen maar als je dat van die 0ohm nog niet snapt moet ik dit ook niet uitleggen.

Dat is trouwens een heel kromme gedachtengang wat jij daar neerschrijft.

Op 23 augustus 2005 09:53:31 schreef zweetvoetje:
Verder is die 0 Ohm één grote onzin. Je hebt natuurlijk ook nog de weerstand van de draden. Je weet dat hij het praktisch toepassen wil, dus dat hij echte draden, en geen multisim draden gebruikt. Voor die spanningsbron geld natuurlijk hetzelfde.

In de meeste goede fysicaboeken gaat het eerste hoofdstuk over inschatten van orde groottes en over het verwaarlozen van bepaalde grootheden. Misschien moet je dat eens proberen.

[Bericht gewijzigd door Evilest Aedolon op ]

Wat iedereen beweert hier is ongeveer hetzelfde als zeggen dat als je een lampje op een batterij aansluit dat er meer spanning over het lampje staat dan over de batterij, want tja, een lampje bevat wel ergens iets parasitair dat op een kristal lijkt. En die draden zijn natuurlijk weerstanden. Wat enig...

EA de praktijk heeft uitgewezen dat het toch dat niet is ... dus doe jij maar lekker verder met je parazieten ...

Op 23 augustus 2005 11:07:36 schreef Evilest Aedolon:

Dat is trouwens een heel kromme gedachtengang wat jij daar neerschrijft.

Die moet jij toch heel goed kunnen volgen EA :-) Zeker als Theoreticus.

Maar goed, om een kristal te laten oscilleren op deze manier moet je het 'aanslaan' en vervolgens de energie die je aan de kring onttrekt (als gevolg van de meting) en de energie die verloren gaat in de kring (helaas heeft een serieresonant kristal geen weerstand van 0 ohm, dit kan ook niet want zou strijdig zijn met de tweede hoofdwet der thermodynamica.) er weer aan toevoegen. Dit doe je met een versterkend element, zodat de rondgaande versterking (versterking*verzwakking trillingskring) precies 1 is.
Vervolgens moeten de fases ook nog kloppen (heel veelvoud van 360 graden) en je hebt een oscillator.

Wat je met een spanningsbron dus kunt doen is het kristal een keer 'aanslaan' en vervolgens uit laten slingeren, dan weer 'aanslaan' en uit laten slingeren. dit kun je zelfs op een skoop zichtbaar maken. bouw maar eens een pulsgeneratortje met een 555, (pulsfreq. ca. 100 kHz) vervolgens stuur je de uitgangspulsen door een snelle poort (74HCT00 ofzo) en de uitgangspulsen van de TTL-poort stuur je via een condensator (33-47p) in je kristal, als je nu een scoop aansluit parallel aan je kristal (hoogohmige probe gebruiken met heel kleine capaciteit) en je ziet het uitslingeren van het kristal. (in parallelmode dan wel)

Waarom denkt iedereen hier dat de weerstand op de resonantie frequentie naar 0 gaat ?
Er is zoiets als "serieresonantie" en "parallelresonantie", in het ene geval gaat de weerstand naar nul, in het andere naar oneindig.

edit: Eerder in deze draad werd namelijk een Pierce oscillator getekend, en volgens mij werkt die in parallel resonantie.

[Bericht gewijzigd door JoWi op ]

Op 23 augustus 2005 11:36:26 schreef DC2PCC:
Dit doe je met een versterkend element, zodat de rondgaande versterking (versterking*verzwakking trillingskring) precies 1 is.
Vervolgens moeten de fases ook nog kloppen (heel veelvoud van 360 graden) en je hebt een oscillator.

Precies 1? In het begin kan dat niet anders krijg je geen oscillatie... Infinitesimaal groter dan 1 is natuurlijk genoeg.
Je kan ook een oscillator maken door 3RC kringetjes op NPN transistor basissen te zetten dus 3 achter elkaar en dan een volledig 180 trapje, kan je ook een oscillator maken

als je een oscillator maakt waarbij de rondgaande versterking precies 1 is heb je alleen een startprobleem. Dit startprobleem los je op door het kristal aan te slaan, zoals ik in mijn post ook al vermeldde.

Ik begrijp wel waarom je de redenering van Mr. Soldeer niet begrijpt, je kan niet lezen en/of interpreteren ;-)
Dat lijkt me toch een vervelende handicap, je hebt een eiwitcomputer die een enorme processorkracht heeft, maar de I/O werkt niet goed, dus de informatie komt niet of niet goed aan en vervolgens ben je dus heel lang aan het processen met de foute informatie om vervolgens met opmerkingen te komen die kant noch wal raken. What a waste of mind indeed.

** very VERY evil grin **

Op 23 augustus 2005 11:51:36 schreef DC2PCC:
Ik begrijp wel waarom je de redenering van Mr. Soldeer niet begrijpt, je kan niet lezen en/of interpreteren ;-)

Ik volg die renedering wel maar ik vind ze nergens op slaan. De voorbeelden die ik geef zijn gewoon enorm uitvergroot

EA, jij moet universiteits prof worden, daar kan je ook uren staat ingewikkeld doen, zonder je iets aan te trekken van die 200 mensen voor je in de zaal !

@EA: Jij zat eerst nog te beweren dat je daar allemaal makkelijk rekening mee kon houden. (onderwerp was toen geloof ik FM bugs o.i.d.). Dus moet je nu ook maar rekening houden met de parasitaire eigenschappen van een draadje en een batterijtje. da's dan toch nie te veel gevraagd mag ik hopen.

wahahahahahahaha, woegoegoegoegoeg pffffffffff - kaken doen zeer ...

EA werkt zich ook altijd in de miserie

Op 23 augustus 2005 12:19:35 schreef zweetvoetje:
@EA: Jij zat eerst nog te beweren dat je daar allemaal makkelijk rekening mee kon houden. (onderwerp was toen geloof ik FM bugs o.i.d.). Dus moet je nu ook maar rekening houden met de parasitaire eigenschappen van een draadje en een batterijtje. da's dan toch nie te veel gevraagd mag ik hopen.

Hier is het absurd.
Ik had het over componenttoleranties, dat is iets anders, geen parasitaire eigenschappen en idd daar kan je makkelijk rekening mee houden dat zijn gewoon een hoop partiele afgeleiden

[Bericht gewijzigd door Evilest Aedolon op ]

Ik? Wie zegt hier dat een draad in die schakeling dat jij gaf je niet als 0 ohm kon beschouwen? Mijn inziens is KT88 de mierenneuker.

Trouwens, je moet zeggen ik vind je een mierenneuker, dat is politiek correcter.

Ik wil iedereen die aan deze discussie heeft meegedaan nog even bedanken voor de vele lachsalvo's die hier zijn gegenereerd.

Bedankt vooral Evilest Aedolon! :-)

Op 23 augustus 2005 12:33:52 schreef Evilest Aedolon:
[...]
Hier is het absurd.
Ik had het over componenttoleranties

is een koperbaantje op een print tegenwoordig een onderdeeltje dan?

[Bericht gewijzigd door zweetvoetje op ]

Op 23 augustus 2005 19:38:29 schreef zweetvoetje:
[...]

is een koperbaantje op een print tegenwoordig een onderdeeltje dan?

Soms wel ja, als bijvoorbeeld de werkfrequentie van de schakeling een paar GHz is en het koperbaantje een bepaalde lengte en breedte heeft kan ze als condensator, spoel, of resonantiekring werken. Maar da's een heel ander hoofdstuk, waarbij meestal de ohmse weerstand verwaarloosd wordt en zelfs als hinderlijk bescouwd wordt. (voor de vaklui: Microstrip)

@KT88: graag gedaan