Wounded in Action

Op 2 november 2005 22:14:02 schreef Fantomaz:
Bestaat die dan?

ja

@Lucky Luke
Jij bent zelf niet zo ALS dus...

nee, idd niet, ik "act" niet "like smart"

I am smart

Op 2 november 2005 22:16:24 schreef Fantomaz:
[...]

Nee hoor de link met Electro bestaat want het is wel leerzaam, voorzichtig om te leren gaan met materiaal en gereedschap...
Dus geen gezellig praathoekje

ik bedoel een gezellig, electro-gerealateerd praathoektopic.
zijn de meeste topics hier wel, maar een ongelukkig/klungeltoppic is altijd gezelliger dan iets waarin ellenlange stukken UC asm code gepost word:)

Die heeft toch al enkele tientallen pagina`s?

Mijn persoonlijk minst fijne electronicamoment: beetpakken van soldeerbout verkeerd:
6 vingekootjes met een 5mm dikke blaar, en de punten in mijn handpalm waar normaal eelt zit ernstig opgezwollen.
2 weken niet kunnen gebruiken die hand.

Iets wat mij ook gebeurd is, gelukkig zonder letsel:
Overladen van een NiMH accu, 14,4V en +- 3000mA, was uit zijn behuizing gesmolten, isolatie om de cellen was weggebrand waardoor _overal_ kortsluiting ontstond. Ik rook het van een verdieping lager, waarna ik besloot even een kijkje te nemen. Voor goed afgeleerd om op de gok een accuu te laden

Andere niet fijne dingen die je kunnen overkomen:
- Haar dat vastraakt in een kolomboormachine (gelukkig waren dat 10 haren en geen grote pluk, anders was het dagdag elmowww).
- Werkstukken die niet vast te zetten zijn in een machineklem en dan onder de boormachine tóch vastslaan.
- Een elektromotor proberen die het niet doet om 01:00 en erachter komen dat het al donker is op het moment dat de stroom uitvalt.
- Verwarmingselement wat breekt onder het etsen, en dan is het nog wel een oud element: ongeaard
- Ergens bij het solderen een foutje maken waardoor je hele schakeling zichzelf vernietigt, inclusief redelijk prijzig programmeergereedschap (een tinkorrel bij een spanningsregelaar is zat)
- De laatste tijd wordt het gelukkig steeds minder

Of die keer dat ik even wou kijken of mn digitale schakeling het beter deed met een goede stabilisatie. Ik pakte dus een elco, en deed deze over de plus en ground van de schakeling. Bleek de elco met 15V te zijn opgeladen. Gevolg: de helft van de IC's had het lootje gelegd.

Op 2 november 2005 22:28:10 schreef zweetvoetje:
Of die keer dat ik even wou kijken of mn digitale schakeling het beter deed met een goede stabilisatie. Ik pakte dus een elco, en deed deze over de plus en ground van de schakeling. Bleek de elco met 15V te zijn opgeladen. Gevolg: de helft van de IC's had het lootje gelegd.

Het zit je ook niet mee met die digitaliteit tegenwoordig? heb wel met je te doen...

Op 2 november 2005 22:30:15 schreef elmowww:
[...]
Het zit je ook niet mee met die digitaliteit tegenwoordig? heb wel met je te doen...

Tja, het is altijd al zo geweest. Alleen de IC-loze, analoge projecten zijn wel een succes.

Op 2 november 2005 22:31:35 schreef zweetvoetje:
[...]
Tja, het is altijd al zo geweest. Alleen de IC-loze, analoge projecten zijn wel een succes.

Gewoon doorzetten. Begin vooral goed simpel

Als je wilt programmeren begin met een goedkope basic stamp ofzo, wel erg simpel en de module zelf werkt al.

Ik weet niet of jij dit al doet of niet, maar ik merk altijd met analogiteiten vaak wel goed gaat, en bij digitaal dat alles wat fout gaat dat ook zal doen, ooit. Voor mij een teken om an te voren het ontwerp eventjes door te laten dringen en een paar vaste dingen als pullups/downs niet vergeten maar proper berekenen.

Dan zal dat gele wel Fantomaz Softtone zijn geweest...

- Bij het boren van printjes met een 1,5mm boortje dwars door mijn duim (en het bot) geboord.

- schroevendraaier door mijn hand.

Mijn Broer, Wapenhersteller in het leger, zat laatst te spelen met een doorslagstift. Greep in zijn vuist en onachtzaam pratend dat ding in een rubbermat rammen. Vervolgens -plop- hem weer omhoog trekken en weer in die mat rammen... Tot de laatste Plop geen doorslagstif was die los kwam uit het rubber, maar een plop van de handgreep die losschoot van die stift.
Vervolgens weer met volle kracht die vuist met greep naar beneden rammen (nog steeds onachtzaam de andere kant op pratend. Zijn vuist Vol op de vier overeind staande scherpe pen geramd.
Resultaat:
Die pin door zijn pink en in zijn ringvinger (misschien ook wel door zijn ringvinger en vast in zijn middelvinger) Ik zal die runtgen foto's eens proberen on line te brengen.
Verder niets geraakt. Bijna geen bloed... Heel vaag.

Mijn neef is ook zo lekker, heeft hoogtevrees, en dan gaat ie bedrading installeren in de nok van een nieuwe schuur (schuur is 16x32m, hoogte zal iets van 8 tot 10m zijn).

Natuurlijk is er op het hele bedrijf geen trap aanwezig die lang genoeg is, maar gelukkig staat de hooiwagen tot 4,5 m hoog volgestapelt met balen --> rij maar onder de plaats waar lampenbakken moeten komen --> enkele trap tegen de bovenste dakspant (gewoon een ladder dus, nix geen driehoek erin) --> vrolijk naar boven lopen, met een touwtje toch maar even de trap aan de spant knopen, want zo`n hooiwagen heeft ook vering

Krijgt hij het voor elkaar dat hij op een gegeven moment met een TL bak in zn hand aan die ladder hangt omdat er een paar balen van de kar af vallen --> touwtje heeft hem van enkele blessures gered dus

Teveel om op te noemen op mijn jonge leeftijd:

Bijna alle soorten gereedschap om te kijken of er nog bloed in je lijf zit cq je vel al dikker is
Talloze brandwondjes van soldeerbouten, tin etc. (wel makkelijk, vingertoppen zijn zegmaar hittebestand geworden, mooi om de bout mee af te vegen)
Ongeplande ontladingen
Buckboost grapjes
Piëzo-pret (het tegen een zenuw houden van een piëzo-element om zo je spier te zien samentrekken)
Een 'abtronic' openslopen om de inhoud te bekijken, ook werkend *standje stuiptrekking*
"Ik weet zeker dat die schakelaar zo uitstaat, kijk maar *pak*...."
Scoop verhuisd, vergeten dat niet geaarde verdeelblok te gebruiken, sluiting naar aarde
misrekenen/mistellen van weerstands(gloei)waarden... Zij Bracht Rozen....

Maar toch slaat mijn ex collega alles:)
Een meetpen in een versterker van een €5000 laten vallen welke ingeschakeld staat... mooi effect, dat wel, zonde van het beestje (z'n 3 KW)

- Schuifje uit ladenmagazijn (ken je wel van Raaco of Mars) nemen, schuifje had ik maar net eruit en hele ladenkast viel van de muur...

- Hele tijd geleden, rechtshandig aan het solderen, effe iets in databook nazien, soldeerbout effe in linkerhand vastpakken en rechts bladeren, boek schoof weg, met linkerhand book willen vastnemen en soldeerbout net onder m'n rechterhand op bovenkant pols, diep verbrand, zelfs adertjes dichtgebrand. Heeft lang een bruine vlek geweest, zie je nu na 15jaar nog heel vaagjes.

- Experimenteren: vanalles op laten branden en opblazen met een zware voeding: een elco van 47000µF opblazen op de werkbank, gaf veel gas en een immense dreun, stond er te dichtbij en heb hele tijd met fluittoon in de oren rondgelopen. Een tip: doe dit niet na.

- Iets foutgegaan bij reparatie versterker, een knal, er suisde iets vlak langs mijn oren, er stonden alleen nog pootjes op de print, de regelaar lag op de vensterbank een paar meter achter mij.

- op school: opduvel van spanning gekregen in m'n hand, van het verschieten hand weggetrokken en per ongeluk iemand die naast me zat een ferme dreun verkocht

- had eens een woofer gekocht (Monacor SP305PA) 30cm met een mooie alu stofkap in het midden. Bij het uitpakken eens met de vinger op de stofkap getikt om te zien uit welk materiaal ze was, gelijk een bluts erin, nooit meer eruit gekregen.

- print gemaakt met ferrichloride en dunne latex handschoentjes aan, na een tijd roeren met m'n hand in de schaal print klaar, handschoen uitgedaan, bleek op vingertoppen kapot, heb dagen met rosse vingers rondgelopen

- toen ik 5 jaar was mocht ik niet van m'n ouders met de treintjes van m'n oudere broer spelen. Na een beetje kinderlijk puzzelen was ik er toch uit, had een snoertje met 2 stekkertjes dat rechtstreeks van de treinsporen kwam en naar de transfo moest rechtstreeks in het stopkontact gestoken. Gevolg: ferme knal, ouders die ongerust afgelopen kwamen, een zwarte plek op de muur naast het stopkontact en bijna ook een zwarte kleine.

- grafietstaafjes (uit potloden en vulpotloden) op een voeding aansluiten. Daardoor gaan ze opgloeien. Eentje te warm gestookt en is een stuk afgesprongen, recht in m'n haar.

- misschien wel de grappigste: als jong jongetje naar vader aan het kijken die de gazon aan het afmaaien was (met zo'n Engels grasmachientje met rijaandrijving). Om de machine stil te leggen moest je een plaatje dat aan het chassis geklonken zat bovenop de dop van de bougie (ontsteekplug) duwen om zo de hoogspanning kort te sluiten. Vader was de bak aan het leegmaken en zoonlief ging het ding eens stilleggen. Aan het plaatje zat een dik pak plakband gerold waarvoor ik niet wist waarvoor het diende. Achteraf bleek dat het plaatje niet altijd goed kontact maakte met het chassis. Ik duwde op het plaatje achter de plakband en op de bougiedop. Kreeg op korte tijd veel kloppen van de hoogspanning en naar het schijnt ging m'n hoofdje snel mee op en neer...

Is wel tof die dingen van vroeger op te halen

- - big bang - -

Ik verwond op z'n hoogst anderen, nooit mezelf.

Ik heb wel een collega die zichzelf constant beschadigd. Die krijgt van sinterklaas en voor z'n verjaardag altijd fraaie ehbo kisten en grote rollen pleister, die voor de volgende verjaardag/sinterklaas allemaal leeg/op zijn.

En als hij niet druk is met zichzelf beschadigen dan de hal wel: vergeten een spiegeltje terug te plaatsen in een 3,5kW laser met een enorme inslagplek in het beton als gevolg.

[Bericht gewijzigd door GJ_ op donderdag 3 november 2005 11:17:44 ]

De normale slijpschijfjes breken idd snel. Ik had ooit via mijn broer betere gekregen, met een soort carbon-versteviging o.i.d. Die kan je echt helemaal opgebruiken (de diameter wordt steeds kleiner) maar breken doen ze niet. Dergelijke slijpschijfjes zijn alleen jammer genoeg uit de handel genomen

De gewone zijn idd gevaarlijk. Maar nog niet zo gevaarlijk als een vlakschuurmachine. Op de middelbare school staken altijd wel een paar stukjes van een werkstuk in het plafond vlak boven de vlakschuurmachine. De meeste mensen zijn namelijk te ongeduldig, en proberen te schuren bij het deel dat omhoog draait. En dat geeft altijd leuke effecten

Tot dusver heb ik nog geen zware verwondingen opgelopen.
Natuurlijk kent iedereen wel het verschijnsel dat je je aan een scherp openhaalt terwijl je zit te sleutelen.
Soldeerbout brandwonden zullen ook wel het nodige leed terweeg gebracht hebben (ik zit wel onder de nodige littekens ), een foefje wat ik van een laser geleerd heb is dat je als je je vingers gebrand hebt, deze even een minuut door je haar moet wrijven.
Dit geloofde ik eerst niet, maar als de nood aan de man komt en er geen water in de buurt is dan probeer je het toch maar uit... en het werkt echt!
Geen idee overigens waarom het werkt, ik heb tot dusver nog geen controlle brandwond aangebracht om het verschil goed te constateren

Op 3 november 2005 14:31:11 schreef Xenobinol:
Tot dusver heb ik nog geen zware verwondingen opgelopen.
Natuurlijk kent iedereen wel het verschijnsel dat je je aan een scherp openhaalt terwijl je zit te sleutelen.
Soldeerbout brandwonden zullen ook wel het nodige leed terweeg gebracht hebben (ik zit wel onder de nodige littekens ), een foefje wat ik van een laser geleerd heb is dat je als je je vingers gebrand hebt, deze even een minuut door je haar moet wrijven.
Dit geloofde ik eerst niet, maar als de nood aan de man komt en er geen water in de buurt is dan probeer je het toch maar uit... en het werkt echt!
Geen idee overigens waarom het werkt, ik heb tot dusver nog geen controlle brandwond aangebracht om het verschil goed te constateren

Je haar is altijd (een beetje) vet.

Ik ben mijn carriere begonnen als zender en radar technicus.
Op een dag werkte ik op een schip aan het schakelbord van de noodbatterijen. Plots gleed ik uit met mijn grote schroevendraaier en veroorzaakte een enorme kortsluiting. Dat had weinig gemeen met de kortsluitingen die je van thuis kent, maar meer met het spektakel uit een actiefilm.
Een hevige knal, een enorme steekvlam en alles werd zwart.
Mijn eerste reactie was:"ik ben blind". Toen ik mijn bril
afnam bleek dat nog mee te vallen, het waren enkel de glazen die zwart waren. Ik was wel flink verbrand aan de rechterhand. Ik klopte bij de kapîtein aan en meldde hem dat er een klein ongevalletje plaatsgevonden had.
Die schoot in een onbedaarlijke lach en met de tranen in de ogen belde hij de verpleger die eveneens heel vrolijk was. Die stopte mijn hand in een ijsbad en belde de hulpdiensten die mij al lachend naar de kliniek brachten.
Zelfs de dokter had moeite om zijn lachspieren te bedwingen. Toen ik daarover een opmerking maakte vroeg hij mij eens in de spiegel te kijken.Toen snapte ik waarom.
Mijn haar stond recht omhoog, en ik was helemaal pikzwart, behalve waar mijn bril had gezeten. Ik was net weggelopen uit een komische film.
Na een flinke wasbeurt viel alles nog reuze mee en bleken alleen de vingers van mijn rechterhand tweedegraads verbrandingen te hebben. Op elke vingertop stond een reuzeblaar, ik was net een boomkikker.
Enfin, met twee weken ziekteverlof kwam ik ervanaf.
Wist je dat je alleen met je linkerhand je broek niet aan krijgt? Ik heb toen telkens beroep moeten doen op de buurvrouw. Zo werd het toch nog gezellig.

Op 3 november 2005 17:48:13 schreef free_electron:
ik heb zo eens mijn neus verbrand bij een snuffeltest ... verdikke wat wordt er hier nou warm op de print ... snuif snuif. auw. de 7805 stond warm.

ik gelukkig alleen me vinger wist niet dat componenten zo warm werden . Daarna begreep ik ook waar coolelementen voor zijn uitgevonden.

ontploffende dingen zijn ook altijd leuk...

todat ze tegen je aankomen.

wist je dat de rookpluim uit een bc337 op tot wel 5 cm afstand nog een harde kern heeft?

(tijdens mijn H brug expiriment ondervonden)

enuhm, wist je dat als je in en uitgang van een 78l05 verwisseld, je naderhand een handige 2 in 1 hebt? kachel (onbelast ) en zeer instabiele 3,5v regulator.

Even meten op een WCD of er nog spanning op staat.
Eenpuntsmeting met zo'n spanningszoeker, tussen een raamkozijn en een stalen kast. Weining ruimte... Past net... En dan met je oor tegen die kast aankomen wanneer je net je duim op die spanningszoeker hebt.
Wist je dat zo'n neonbuisje dan stukken beter brandt? Alleen had mijn oor daar meer problemen mee.

Tijdens een installatieklus op mijn zolderkamer even piekeren en intussen de fasedraad onachtzaam als een Indiana Jones rondzwaaien... Komt ie tegen de CV gasafvoerbuis. VONK... Stoerrrr Doen we nog eens. Ik zie al hele scenes van He-Man voorbij komen. Helaas trok de zekering een tweede sessie niet en ging hij toen wel door. Terecht...

Eerste expiriment als 8jarig jochie. Een fietslampje aan een gehoorapparaat-snoertje tapen en deze aan een 220v stekker schroeven. Flits/poef/zwart....

Toen ik 2 was had m'n vader me eens op zijn werkbank neergelegt toen hij aan zijn oude radio's aan het werken was. Plotseling vloog ik gillend bij hem om de nek. Hij kijken waar dat door kwam. Vond toen een zooi spijkers in een WCD.

Rond die zelfde tijd was hij eens iets aan het repareren bij een tante van mij. Ik kroop daar toen ook over de grond. Ik vond toen een interessante glimmende staaf op de grond en heb die op gepakt. Resultaat: voor de heft verbrande hand. (ik hoef hopelijk niet uit te leggen wat dat was, he;-))

Toen ik iets van 8 was had ik een oude V1000 videorecorder gesloopt. Er zat nog een goede digitale klok/timer in. Laten we die eens uitproberen:-) Heb toen de trafo van de recorder met willekeurige draden aan de klok gehangen en aangezet. Zekering gesprongen beneden en een IC gelanceert. (echt gelanceert:-D). Wist ik veel wat een brugcel en stabilisator was|:-(

Verder nog aardig wat IC's en andere componenten van inhoud ondaan (voornamelijk de rook die er inzit) en handen kunnen warmen aan zelf uitgevonden kacheltjes. (met een niet al te lange levensduur:-p)

Zal ik ook eens meedoen

- Ooit gedacht een weggegooide schakelende voeding te kunnen re-animeren voor gebruik op de modelbaan. Eenmaal aangezet plofte een van de twee primaire elco's uit de print, door mijn haar, ALLES zat onder de troep
- Eenmaal een tik gehad van een poreuze hoogspanningskabel van een industriele monitor die ik raakte met een spanningzoeker die toch niet tegen 29,5kV kon, heb daar een paar dagen flink last van gehad, en nog een paar weken een lam gevoel, de spanningzoeker is overigens in het plafond terugvonden... daar had ik hem met een flink stuip naar toe gesmeten.
- Je afvragen waarom je meter niet goed meet. Denk je, laat ik de netspannings een meten. Stond ie in de 10A stand. Stukje van een meetpen afgeslagen, kapotte zekering, meter daarentegen niet kapot , wordt nog steeds gebruikt.
- Een UTP kabel doggen op een patchpaneel, en vervolgens het mesje aan de verkeerde kant hebben, UTP aders door geknipt
- Met dezelfde dogger je vinger proberen te doggen....
- Talloze brandblaren
- Oscillerende 7805 vastpakken (auw)
- Blij zijn dat je zweethanden had toen je een 7805 vastpakte in een schakeling waar een Tiny15 verkeerd om in zijn voetje zat
- Kapotte glaszekering uit een nog steeds aan de 230 hangend apparaat trekken en je afvragen waarom je een optater krijgt als je de nieuwe zekering plaatst
- 24V 30A variac kortsluiten
- Meetsnoeren laten verdampen
- Brandgaten in bureau gemaakt door opgestookte weerstanden
- 284 Watt dissiperen in een 1 Watt metaalfilm weerstand van 3E9
- Zojuist ingeschakelde schakelende voeding met geladen elco's op je hand leggen
- Paneelmeter opgestookt
- Talloze snijwonden in je duim hebben en dan toch maar eens een striptang aanschaffen.
- Met zilverdraad proberen te solderen terwijl je denkt tin vast te hebben, dag IC. Ook andersom gehad, waarom verdwijnt die draad toch als ik met de bout in de buurt komt .

En nog meer waar ik nu niet opkom

hehheh ja die is leuk heh die schok, ik zal het leuker maken.
Als je erbij kan moet je dit echt een keer proberen: Raak met je voet of hand de radiator aan, en raak vervolgends met je vinger je beeldscherm aan. (ik heb geen flatscreen ofzo)

Tinteling door je hand heen. als iemand nou met zijn voeten op de radiator ligt, even snel het beelscherm en zijn oor aanraken . LACHEN

Ik heb dat eens met 2 gehad, vriend zat hier=>ik leun tegen de radiator, zijn been kwam tegen het mijne en dan wijst ie iets aan op het scherm.
De weerstand was blijkbaar te groot om echt pijn te doen...

Wat ik beroepsmatig nog wel eens meemaak is dat iemand een slecht werkende versterker/video/radio/TV op de kabel heeft aangesloten. Moet ik dan, om wat voor reden ook, de kabel losmaken en strippen, kan het zo zijn dat dat ik constant een optater krijg. En met je mouw over je handen gestroopt, krijg je geen connector op die kabel gedrukt.
1x was het zo erg dat de multitap (waar het versterkte signaal over ca 12 aansluitingen verdeeld wordt) onder spanning stond door 1 klant met zo'n fout apparaat thuis. Ik heb toen een kabeltje willekeurig op die tap aangesloten (gemeenschappelijke massa) en de ander kant gestript in de weke grond gedrukt.
Normaal vloeit die spanning wel weg wanneer ik de voedende kabel aangesloten heb. Maar soms mag dat niet en zit je de hele tijd met zo'n spanningsdragend ding binnen blote-huid bereik.

LOL 1 keer zat ik met mijn kop in de versterkerkast, toen een zo'n kabel, me in het gezicht zwiepte. Uit schrikreactie vol met mijn hoofd tegen de bovenste rand van de kast geramd.
Toen heb ik het even rustig aan gedaan...