Wounded in Action

Hmmzz
nog maar eentje dan..

Op de LTS moesten wij altijd 1 dag in de week autogeen lassen.
Mooie rijtjes van 5 lastafeltjes naast elkaar met elk hun eigen krukje.
De krukjes bestonden uit een ronde plaat ijzer een stuk buis eronder en aan die buis drie strippen scheef naar onderen als poot.
Wat gebeurde er:
En jongen was aan het lassen ging staan zijn krukje viel om...
Je raad het al dan staat 1 van die drie strippen altijd omhoog...
Maar meneer had niet opgemerkt dat het krukje om lag en zou weer gaan zitten...
Wat er toen gebeurde bedenk je zelf maar maar de persoon in kwestie heeft een paar maanden uit zijn zij gekakt in een plastic zak....

Op 17 november 2005 17:29:15 schreef Sparks:
Wat er toen gebeurde bedenk je zelf maar maar de persoon in kwestie heeft een paar maanden uit zijn zij gekakt in een plastic zak....

Details! Details :D

Op 16 november 2005 20:25:39 schreef Fantomaz:
Een slijpsteen die losschiet van zijn as en zó omhoog "rijdt" over de overall vol in de kin/kaak van de gebruiker...

Heeft men vader ook gehad maar dan in zen lip

Op 17 november 2005 18:45:55 schreef Rd12tf:
30V delta voeding gepakt, stroombegrenzing op 1 A gezet en diverse pootjes van chipjes even wat power laten smikkelen

LOL! Geweldig.
En gelijk had je, zij speelden het ook smerig.

Op 17 november 2005 20:09:59 schreef JuuL:
zij speelden het ook smerig.

Waarschijnlijk geeneens, ze kunnen niet zo'n mobo een hele week laten draaien om te kijken wanneer en hoe het een keer vastloopt, ze meten het even door en dan lijkt alles goed.

Maar wel creatief opgelost.

Ach, op het eind was iedereen blij: Ik had weer een werkend systeem, baas had zijn centjes terug, reparatie bedrijf had geen recall storingen meer (op *dat* bord tenminste) en de leverancier verloor (nog) niet zijn gezicht. (Dat kwam later pas)

Oh ik wijk nog meer af...
echt gebeurd, maar je geloooft het niet!!
In Havelte, op de kazerne...
Even een beetje voorkennis. Als een tank een projectiel afschiet vliegt een deel weg en een deel blijft over. Bijeen normaal vuurwapen is dat een huls. Bij een tank is dat een hulsbodem omdat de zijkanten van karton zijn, wat verbrand bij het afvuren.
Vanuit die hulsbodem steekt een 30cm lange pin de huls in. In die pin (eigenlijk een buis) zitten rondom gaten om een gelijkmatige verbranding te waarborgen.
Afijn, om die hulsbodem+pin gaat dit verhaal:

De Commandant onderhoudsploeg komt na een weekendje thuis even zijn collega's vertellen wat voor mooie pornofilm hij heeft gezien. Om even voor te doen hoe een vrouw een man bereed, zette hij zo'n hulsbodem, die in de werkplaats als asbak dienst deed, op de grond en ging er boven hangen.
Wat hij echter niet wist was dat de vloer kort daarvoor in de was gezet was en daardoor erg glad was...
Hij glijdt met 1 been weg en valt... achterover met zijn zitvlak vol op die pen (die aan het begin taps toeloopt). Die pin ramt zo door zijn broek een plek in waar de zon doorgaans niet zoveel schijnt.
En -hoe ironisch ook- dat was zijn geluk geweest anders had het zijn huid ter plekke opengereten.

De collega's over de vloer van het lachen en slechts 1 kon zijn positieven erbij pakken om een arts te bellen...

Dit is een jaar of 11 geleden gebeurd en doorgaans ebt zo'n verhaal wel weg naarmate de betrokkenen het leger uitgaan. Maar toen ik het verhaal eens tijdens een verjaardag vertelde met naam en toenaam, bleek dat mijn jongere broer nu een kantoortje verderop zijn werkplaats heeft en hem regelmatig tegenkomt.
Doet het goed, zo'n verhaal rond de koffietafel.

Was "maar" een commandant onderhouds groep. En een poppetje als zovelen in die organisatie.
En een bijnaam heeft hij volgens mij niet gekregen.
Ik heloof dat men het eerst eenbeetje stil wilde houden. Maar als je liggend op je zij afgevoerd wordt op een brancard en je ziet een paar anderen lachen met tranen ini de ogen, kun je zoiets toch niet stilhouden.

proest :) dat zal die man zijn leven lang blijven achtervolgen.. moet ie ook maar niet zo dom doen. maar je merkt het toch wel dat de vloer extra glad is? (en mooi schoon natuurlijk )

Op 19 november 2005 19:15:08 schreef MAH:
proest :) dat zal die man zijn leven lang blijven achtervolgen.. moet ie ook maar niet zo dom doen. maar je merkt het toch wel dat de vloer extra glad is? (en mooi schoon natuurlijk )

Ik was er helaas niet bij en kan de situatie op zich niet beoordelen. Ach misschien in het heetst van de strijd niet zo op gelet, joh...

Op 24 november 2005 19:48:25 schreef MAH:
meer verhalen, meer, meer, MEER...

Ik wil eigenlijk wat meer on topic gaan... Maar men heeft de bizarste zaken al naar voren gebracht...
Ik kan me uitlaten over het weer van vandaag en dat ik me weer tot op mijn kont heb nat laten regenen, maar ja... Om me dan als "wounded in action" te laten kwallificeren...

Ach, nog maar eentje dan, zij het dat de gevolgen van deze actie meer mijn ziel dan mijn lichaam hebben verwond...

1985. Philips en AT&T zijn zojuist een joint venture aangegaan en heten nu APT. Er staat een plant in Huizen NH, mijn woonplaats en tevens heb ik daar mijn eerste "echte" job na de school te hebben doorlopen.

APT maakt digitale telefooncentrales en alles wat daarbij komt kijken.
Er is een lab waar men koortsachtig werkt aan wat de volgende generatie codecs moet gaan worden.
Er is zojuist een prototype gereedgekomen van een of ander apparaat, en heren in fraaie pakken met stropdassen verdringen zich tussen de in spijkerbroek gestoken technici om maar vooral niets te missen van dat eerste moment als de demonstratie een aanvang neemt.
Ondergetekende, een zeer groen assistentje, bevindt zich achter de testopstelling, die op twee labtafels staat met een bos draden en een muur van meetapparatuur.
In die tijd mocht er nog gewoon worden gerookt op de werkplek en er lag dan ook altijd wel ergens een pakje sigaretten + aansteker klaar, ter verhoging van de feestvreugde.
Ik stond dus rustig achter de tafel een sigaretje te roken toen de chef van het lab aankondigde dat de demo zou gaan beginnen.
Wars van ophef en opgeblazen figuren als ik nu eenmaal ben, kon ik het niet laten om op het moment suprème een stoot sigarettenrook uit te blazen, tussen de meetapparatuur door en over de testschakeling heen.

Algehele paniek, zwetende handen die her en der voedingen uitschakelden en draden lostrokken, gemompel van "hoe kan dat nu gvd....", en dan de ontdekking dat die sukkel daarachter verantwoordelijk was voor dit debacle.

Die sukkel kon dan ook op staande voet zijn bullen pakken, waarmee een glanzende carrère bij dit bedrijf verder tot de onmogelijkheden behoorde.

De demo werd hervat, de dag daarop pas, omdat men inderhaast iets teveel draden had losgetrokken.

Ik heb pakken met stropdassen nog nooit kunnen betrappen op enig gevoel voor humor, ook later niet.......

Sic transit gloria mundi.

Vooruit, ik ken ook nog eentje beetje offtopic maar goed:

In de vijfde van HAVO (Natuur en Techniek), hadden wij een opdracht gekregen om biogas te maken bij scheikunde.
Dit moest dan ontstaan uit koeiemest (dat vloeibare spul jeweetwel).
Onze groep had een buis met draaiende schoepen bedacht waar het goedje (lees stront) in kwam te zitten. Het gas wat hierbij zou ontstaan kwam in een plastic zak terecht.

Nu waren er ook andere groepen met andere ideeeen. Een groep daarvan had het stront in een grote fles gestopt die toeliep (soort trechter op de kop id). Hier zat bovenin een kurk waar een dun slangetje door heen ging: hier moest het gas uitkomen. Dit geheel stond in de zuurstofkast _{(zo heet dat toch?)} bij scheikunde.

Na een weekend wachten zat onze zak behoorlijk vol. Ook de andere groep had succes geboekt met het fabriceren van biogas, hetzij op een andere manier:

Het dunne slangetje van hen was verstopt gaan zitten, het gas kon niet weg en het geheel is geexplodeert en lekker blijven doorpruttelen. (Ik denk dat je het beeld wel ongeveer voor je ziet).
De HELE zuurstofkast zat KOMPLEET onder de stront! Zie het maar als een soort stinkende verfbom die afgegaan is.

Maar het mooiste was nog dat die groep de hele maandagochtend dat strond heeft lopen opruimen. Nog nooit zo gelachen:D:D:D
Zoiets vergeet je niet zo gauw weer

Nog eentje uit het chemie/biologie-lab...

Soms moeten studenten samenwerken met studenten van andere disciplines, richtingen zeg maar.
Op een kwaad moment moest mijn groep samenwerken met een groep biologie studenten om een werkend model van waterzuiveringsinstallatie te maken.

Een van de zuiveringstrappen bestaat uit een vat met bacterieën waardoor het te zuiveren water en lucht stroomt, deze breken allerhande organische zaken af. Bij ons model was dit een vat ter grootte van een oliedrum.

Om dit vat handelt zich het volgende incident ...

Dankzij een geleend busje konden wij met wat emmers het vat vullen met de "levende" drab, een paar keer op en neer rijden naar het waterzuiveringsbedrijf in Amsterdam was voldoende, we hadden nog wat tips gekregen voor het onderhoud van onze nieuwe huisdieren: "Geef ze een paar dagen niks te eten anders worden ze lui en lusten ze geen vuil water meer en gaan ze dood, laat ze eerst maar wennen aan hun nieuwe omgeving en als ze echt honger krijgen dan vreten ze elkaar wel op dat gebeurt hier ook hoor! Als je ze maar lucht geeft".

Tja, en toen zou het weekend worden... En een student biologie vond dat maar zielig van die hongerende beestjes en heeft een lekkere mix voor ze gemaakt van zetmeel, glucose, citroenzuur, vitamine B en C en wat aardappelschillen en fruitafval.

Nou moet je je eens voorstellen wat een bacterie die zijn/haar (korte) leven gewend is om poep en pies te verorberen en die ineens een Godenmaaltijd voorgeschoteld krijgt gaat doen! Juist ja, *gigantisch voortplanten*.

Des maandags was het lokaal waar het vat stond zelf vat geworden, er lag over een oppervlak van 50 m² een dikke laag drab, de rest van de week bezig geweest met schoonmaken!

En het restant van die bacterieën? Ze wilden geen brak water meer zuiveren, alleen nog maar Godenvoer, het zijn net mensen

fantastisch al die verhalen

zelf heb ik het nog niet verder gebracht dan:
- draadjes door je duim steken en je dan afvragen wat er zo jeukt
- mixer deed het niet meer, kool borstel moest bij gewerkt worden, na de tweede poging werkte het nog niet dus schroeve draaier gepakt, hand om plastic handvat maar duim op de ijzeren staaf,vergeten de stekker eruit te halen en met schoevendraaier pielen, tintelt lekker
- van alles en nog wat opblazen (componenten), waneer dat niet de bedoeling is, en als het wel de bedoeling is lukt het weer niet...
- zo'n grote 7805 verkeerdom aansluiten en je afvragen waarom bij geen belasting de koelplaat van 10,15,4cm (plaat met 'vinnen') handwarm word, 7805 heeft het die keer overleeft...
- 5 volt lampjes aansluiten op 21 volt; vonkt geeneens...
- met een electrische pook condesatoren verstoken
- diezelfde pook op je vingers leggen
- aan de tin (gebruikt om een behuizing vast te zetten) voelen of ze al afgekoeld is; autsh!

maar iets schokkends heb ik (nog) nie meegemaakt eingelijk, ben zeker te voorzichtig...

ik zie morgen al die berichten al voor me van zatte co leden die in de sneeuw op hun bek zijn gegaan

zo wordt dus maar weer bevestigd dat veel mensen helemaal geen gevoel voor humor hebben. (vaak zijn dat de heren in het zward met stropdassen overgens )

kom op waar zijn de andere verhalen
leuk leed vermaak

Op 2 december 2005 13:25:59 schreef Counter:
kom op waar zijn de andere verhalen
leuk leed vermaak

Lees de vorige 14 paginatjes is:P

volgens mij zijn deze nog niet geweest.....

-als klein jongetje vond ik tl-starters wel tof!, stekkertje eraan en in het stopcontact....hmmmm anders....
nu flitst ie maar 1x..

-geluidskaart verlengen met een stekker omdat je geen kroonsteentje hebt.... kleine broertjes die onder je bed neuzen en dan gevonden stekkers in het stopcontact steken...computer werkte nog!!!

-in een boerderij wonen en voor een feestje krachtstroom zonder nul gebruiken(ouderwetse aansluiting?). De nul werd uit een 'gewoon' stopcontact gehaald......voor de zekerheid maar de fase van dat stopcontact uitschakelen in de meterkast....protesterende dimmers met foutmeldingen negeren en roboscans aansluiten....gaaf roboscans met ingebouwde rookmachine!!! (de meterkast schakelt dus ook de nul.....)

-buizenversterker maken zonder wat van voedingen te weten...buizenversterker testen .... buizen eruit en aan de kant zetten voor de volgende dag....tijdens het dragen de voedingselko aan raken (385v/150uf) en je nieuwe project door de kamer gooien!!! wiehieee... gelukkig zijn rvs en trafo's niet zo snel stuk!

- prutsen met een oude voedingstrafo, zonder zekering (jongejongejonge...) en de ontblote 230v tegen elkaar leggen...groene vonken regen en het huis donker....

- op m'n werk: een 125A kabel belastten met 124A aan 'zwaar' licht (39kw lampen) en erachter komen dat de kabel iets te dun is uitgevoerd....stinken...plofgeluiden!! en pluimen rook gelukkig waren we op tijd bij de hoofdschakelaar

- een versterkerrack van 138kg aanzien voor een speaker...versterkerrack naar voren trekken en deze besluit naar links te gaan terwijl je vingers er nog tussen zitten...

Op 29 november 2005 15:49:27 schreef Counter:
Er is geen beter vermaak dan leedvermaak

Nou okee dan, onder dat kopje dan.

Tijdens mijn laatse studiejaar hadden we een praktikum analoge techniek, (was helaas weinig praktisch aan, maarja) waarbij we aan diverse analoge schakelingen moesten rekenen (wien-brug oscillator met op-ampje, sallen&key laagdoorlaatfilter (ook met op-ampje), schmitt-trigger schakeling (met torren). Eea. moest dan ook in Pspice gesimuleerd worden om aan te tonen dat de schakelingen werkten.

Onze begelijder (nee, die ij is geen spelfout) had het er nogal moeilijk mee, en ik kwam natuurlijk met vragen waarop hij geen antwoord wist. (was iemand uit de energietechniek, zo eentje waarbij 100Hz hoogfrequent is) Dus mijn vragen voorgelegd aan een van de docenten, die kon me WEL helpen, en dus had ik de berekening van de eerste schakeling in een half uurtje voor elkaar. Daarna in Pspice ingeklopt, gesimuleerd en werkte. Opdracht 1 afgevinkt. Nou had ik de mogelijkheid om naar huis te gaan (zou iedere andere student ws. gedaan hebben), maar nee, ik vroeg om de volgende opgave. Die ik ook in tijd van een uurtje uitgevoerd had. De begelijder vond dat ik wel erg snel was en wilde me de laatste opdracht liever een week later geven, omdat ik anders wel heel snel klaar was. (er waren 6 middagen ingeroosterd voor 3 opdrachten/opgaven)
Ja, toen werd er door de begelijder geroepen, "als er vragen zijn, DC2PCC kan jullie helpen." Vervolgens droop de begelijder af en kreeg ik het vragenvuur

De week erop werd me gezegd dat ik ook wel wat anders mocht doen, en niet per-se hier hoefde te zijn.

De 3e week was de rest alweer bijgelopen en gingen we gemeenschappelijk met opgave 3 van start. (de anderen werkten in groepjes van 2, maar daar we een oneven aantal praktikanten waren, mocht ik bij uitzondering alleen werken.) Na een half uurtje opgave 3 uitgerekend, en gesimuleerd, nu moest DIE schakeling opgebouwd worden. Dat had ik dus ook als eerste voor elkaar, geheel getest en klaar. Een andere groep had *iets* fout gedaan, waardoor hun schakeling een transistorenvernietiger was geworden, en daar kwamen ze na de 12e tor geschoten te hebben achter. (toen waren er dus geen goede torren meer behalve die in MIJN schakeling, en die van een derde groepje.)
Het vierde groepje wilde beginnen met de opbouw van de schakeling en de beglijder zei, neem de torren van DC2PCC maar, omdat ik toch mijn schakeling aan het afbreken was. Zij wilden mijn hele schakeling hebben, want dan waren ze sneller klaar. hmm, er lagen toen een 1k en een 10k weerstandje naast, of ik die effe terug wilde zetten. Natuurlijk deed ik dat, _{maar dan wel verkeerdom, dus 10k op de plek van de 1k etc.} Nou waren die lui van het type, beter goed gejat dan zelf slecht verzonnen, dus die kwam het goed uit dat ze een komplete, 'werkende' schakeling in de hand gedrukt kregen. (de begelijder had niet gezien dat ze mijn schakeling hadden gekregen)

De schakeling deed het bijna perfect, bij stijgende ingangsspanning klapte de uitgang precies om daar waar ze het 'berekend' hadden, maar bij dalende spanning bleef het ding staan en klapte niet terug (tot de voedingsspanning eraf gehaal werd). Dus werd nog maar eens gesimuleerd, ook de berekeningen werden erbij gehaald, en men snapte er niks van. De begelijder ging het schema na aan de hand van de opgebouwde schakeling en kon ook geen 'fout' vinden. Dus maar weer meten en proberen, nee het werkt echt niet.
(de Heren konden natuurlijk NIET toegeven dat ze mijn schakeling hadden gebruikt om niet door de mand te vallen)
Dus werd aan het einde van de 3e middag de schakeling in de kast gelegd om er de 4e week aan verder te meten.

de 4e week is besteed om alle spanningen op elk knooppunt uit te rekenen en uit te meten, bij diverse ingangsspanningen. Alles klopte, behalve dan als de ingangsspanning onder de onderste schakeldrempel zakte nadat de uitgang omgeklapt was.
Ik hoefde niet meer op te draven, omdat ik alles al klaar had. Ik bleef dus ook op afstand.

In week 5 werd de gehele schakeling uit elkaar gehaald en weer opgebouwd (nu waren de weerstanden nog steeds verkeerd, omdat ze ze opzijgelegd hadden en niet de waardes GECONTROLEERD met een ohmmeter.) Kleurcodes lezen is moeilijk , zeker als de rode en oranje ring onder de TL-bak bijna niet te onderscheiden zijn.

In week 6 alles weer uit elkaar gehaald, twijfel aan de transistoren, waren alle ok. twijfel aan de weerstanden, dus nu WEL de ohmmeter gepakt en gemeten en jawel, eindelijk na 3 weken ploeteren deed de schakeling het en konden ze naar huis.

De heren kwamen nog wel even verhaal halen bij mij, omdat ze dachten dat ik het opzettelijk had gedaan (nee, natuurlijk niet, wat, was het mijn fout ?? nee toch zeker, volgende keer dan toch maar liever zelf alles nalopen als je dat vermoedt !)

Naderhand bleek de begeleider het wel degelijk in de gaten gehad te hebben en had het spelletje gewoon meegespeeld. Hij vond het eigenlijk ook wel een hele goede, omdat die figuren meerdere lui een doorn in het oog waren. (Die begeleider heeft het me later op de diploma-uitreiking in de 'wandelgangen' nog eens daarop aangesproken, en we hebben er beide nog om in een deuk gelegen.)

of een distructionderby topic met filmpjes van componenten die de geest gaan geven... Dan zijn we bijna helemaal op MTV niveau

Wat ik inderdaad nog een beetje mis zijn de sukkel acties met, bij voorkeur, dure componenten.

Zoals die keer dat ik de prescaler uit mijn F-counter opblies door met een meetpen de collector van de voorversterker met de ingang van de prescaler te verbinden, auw! dat ding kostte toen iets van 50 gulden.

Of dat boze moment dat ik (mijn eerste en laatste!) Gunn diode in een stukje golfpijp monteerde en de montage schroef iets te stevig aandraaide, krak, weg diode! Ook Gunn dioden waren niet echt goedkoop destijds.

Sukkel acties.....je bedoelt een doos met EL34s zodanig op de tafel hebben staan dat je, zodra je iets met je elleboog opzijgaat, die hele doos zo van tafel veegt?

Het is me gebeurd ja........Er waren nog wat buisjes heel

Het verhaal van DC2PCC heeft geleid tot buikpijn hier (van het lachen)!

Iets dergelijks, maar dan anders: in mijn laatste (examen) jaar bij Rens en Rens (zaliger nagedachtenis! ) moest ik een meting verrichten dmv. een oscilloscoop.
Dat waren van die simpele enkelstraalsdingetjes, ben het merk vergeten maar het was iets obscuurs.
Dat ding verdomde het natuurlijk, ik moest eerst de print doorsolderen en een elco vervangen voordat ik de meting kon verrichten.
Dat alles binnen de gestelde tijd, en natuurlijk behaalde ik een zeergoed cijfer

Sukkel acties: Eerste MRF237, Hoezo emitter aan de case, datmoet de collector zijn... Bwam dag tor.

Of dit: stuurzender wat oppeppen, dus voeding op 20V. Uhhh een BLY87 zat op dezelfde voeding en die kan dus geen 20V hebben.