allen,

Ik zit eraan te denken een uC te gebruiken om een voltmeter te maken voor mijn voeding. Nu zit ik allen met een vraagje wat ik niet helemaal kan vinden in de datasheets.

Ik ben een voeding aan het bouwen met twee regelbare spanningsbronnen.
Nu is het schema voor een pic als voltmeter niet moelijk te vinden en te bedenken maar wat ik niet weet is of het mogelijk is de uC te voeden met een spanningsbron A en dan het voltage te meten op een spanningsbron B.

Is dit wel mogelijk zover iemand weet. Moeten ze een GND delen?

Alvast bedankt.

Nou ben ik geen elektronica wonder maar ben druk bezig te leren.

Mag je de GND's ongestraft aan elkaar knopen?

Op 20 februari 2010 20:39:53 schreef Richard Smit:
Mag je de GND's ongestraft aan elkaar knopen?

Insufficient data error.

Op 20 februari 2010 20:01:45 schreef Richard Smit:
allen,

Ik zit eraan te denken een uC te gebruiken om een voltmeter te maken voor mijn voeding. Nu zit ik allen met een vraagje wat ik niet helemaal kan vinden in de datasheets.

Ik ben een voeding aan het bouwen met twee regelbare spanningsbronnen.
Nu is het schema voor een pic als voltmeter niet moelijk te vinden en te bedenken maar wat ik niet weet is of het mogelijk is de uC te voeden met een spanningsbron A en dan het voltage te meten op een spanningsbron B.

Is dit wel mogelijk zover iemand weet. Moeten ze een GND delen?

Alvast bedankt.

De GND van de voeding van de PIC en de GND van de te meten spanning moet inderdaad aan elkaar, of beter gezegd zit gewoon aan elkaar, omdat de analoge ingang van de PIC meet ten of zichte van de GND van de voeding van de PIC. Je kan met een PIC voltmeter dus niet een spanning meten zonder de GND van de PIC voeding met de GND van de te meten spanning te verbinden.

Normaal gesproken is dit geen probleem, maar als je voeding bestaat uit twee volledig gescheiden regelbare spanningsbronnen, waarvan je de GND's niet met elkaar wil verbinden, dan kan het wel een probleem zijn. Als je tenminste met de PIC van beide voedingen de spanning wil kunnen meten, maar dat is niet duidelijk.

Voor een beter antwoord kan je misschien beter iets meer informatie geven over wat de bedoeling is.

Zwevende spanning meten kan, maar dan moet je extra elektronica toevoegen in de vorm van een meetversterker (is dat de goede Nederlandse naam?), maar die is redelijk ingewikkeld om te bouwen voor een beginner.

En bovendien zit je dan nog met een beperkt zweef-bereik.

Op 22 februari 2010 06:48:32 schreef Zom-B:
Zwevende spanning meten kan, maar dan moet je extra elektronica toevoegen in de vorm van een meetversterker (is dat de goede Nederlandse naam?), maar die is redelijk ingewikkeld om te bouwen voor een beginner.

Een andere oplossing is een DC-DC converter die een potentiaalvrije voedingsspanning voor de PIC kan leveren. Of met een losse voeding voor de PIC natuurlijk.

Nog gemakkelijker is een kant en klare digitale paneelmeter kopen...
Hoewel je daarmee waarschijnlijk ook dezelfde voedingsproblemen hebt.

Eigenlijk lijkt het erop dat TS helemaal geen probleem heeft, aangezien hij toch al 2 voedingen ("A" en "B") heeft. Hij hoeft dan alleen de ground te koppelen.

De PIC was een leuke manier om wat te spelen met de uC. Ik had inderdaad al de DC-DC converter gevonden. Had ook al gekeken of het mogelijk was met een opto coupler maar dat lijkt niet gaan werken.

Wel vond ik deze DPM gevonden.

Die lijkt me ook goed te werken en volgens mij kan deze juist niet zijn eigen spanninsbron meten en voor E6,- wil het best proberen.

Kan iemand mij uitleggen waarom je de GND van de voedingen gewoon aan elkaar kan koppelen want dat snap ik niet helemaal.

Dit is mijn voeding trouwens:
http://www.vbscripts.nl/3.JPG

Op 22 februari 2010 21:41:06 schreef Richard Smit:
De PIC was een leuke manier om wat te spelen met de uC. Ik had inderdaad al de DC-DC converter gevonden. Had ook al gekeken of het mogelijk was met een opto coupler maar dat lijkt niet gaan werken.

Kan iemand mij uitleggen waarom je de GND van de voedingen gewoon aan elkaar kan koppelen want dat snap ik niet helemaal.

Je hebt drie volledig gescheiden voedingen. Daarom zou je de GND's aan elkaar kunnen koppelen zonder kortsluiting e.d. Voordeel hiervan kan zijn dat je gemakkelijker van alle drie voedingen de spanning kan meten, omdat je dan alleen de plussen hoeft om te schakelen. Nadeel is dat je dan geen volledig gescheiden voedingen meer hebt, dat kan in sommige gevallen een nadeel zijn, ligt eraan wat je er mee wil. Ik zou dat in jou geval niet doen, en een oplossing zoeken waarmee dat niet hoeft.

De paneelmeter die je hebt gevonden ziet er goed uit, en voor die prijs kan je hem zelf niet maken. Met 'deze meter kan zijn eigen voedingsspanning niet meten' bedoelt men dat je de meter niet kan voeden met dezelfde spanning als die je wil meten. In principe is dat een nadeel omdat je dus een extra voeding nodig hebt waarmee je de paneelmeter moet voeden, en die voeding kan je verder nergens voor gebruiken. Het was mooi geweest als je vanaf de elko in je regelbare voeding met een 7809 een extra voedingsspanning voor de paneelmeter had kunnen maken, en met die meter dan de spanning van het regelbare gedeelte van je voeding had kunnen meten. Maar dit kan dus niet. Dit is bij veel van dit soort meters zo, daar is weinig aan te doen. Met een PIC voltmeter had je dat probleem niet gehad.

Wat je dus wel kan doen is nog een extra losse 9 V voeding in de kast bouwen alleen om de paneelmeter te voeden. Of met een DC-DC converter een extra 9V spanning maken waarbij je de DC-DC converter bijvoorbeeld voedt vanuit de 5V voeding die je ook nog hebt. Met een dubbelpolige wisselschakelaar op de spanningsmeetingang van de paneelmeter zou je dan nog kunnen omschakelen om van beide regelbare voedingen de spanning te kunnen meten.

Als de transformator van je vaste 5V voeding genoeg spanning levert om een 7809 van spanning te voorzien zou je eventueel ook nog je 5 V voeding kunnen opofferen voor het voeden van de paneelmeter. Eventueel een low-drop 8 V stabilisator gebruiken i.p.v. een 7809. Maar dan moet je even kijken of je genoeg spanning op de elko van de 5 V voeding hebt. De uitgangsspanning van deze voeding mag je dan alleen voor de paneelmeter gebuiken.

@voedingen:
-Twee ervan zijn niet kortsluitvast
-1k potmeter tussen adj en out van de LM317 is vragen om problemen, de weerstandswaarde moet ongeveer 240Ω bedragen voor het regelsysteem. Automatisch is een 10k potmeter tussen adj en gnd veel te groot.

Daarnaast meet de LM317 de uitgangsspanning op de basis van de 2N3055, en niet op de uitgang ? Lijkt me dat de voeding daardoor minder stabiel is ?

[Bericht gewijzigd door Henry S. op (56%)]

Die DPM heb ik ook, werkt prima.
Houd er echter rekening mee dat als je er twee tegelijk wilt gebruiken, dus een voor spanning en een voor stroom, je goed moet opletten of ze wel gelijk ge'pool'd zijn.
Het blijkt dat ze in twee uitvoeringen komen die niet van elkaar zijn te onderscheiden. Je hebt dan voor elke meter een eigen voeding nodig of je moet het voor lief nemen dat 1 van de 2 een negatieve waarde laat zien.
Ik heb dat gemeld bij Baco, maar ze hebben hun handleiding niet hierop aangepast, Dick Best, die dezelfde meters verkoopt, wel.

Tuxracer, waarom zou de voeding dan minder stabiel worden? Ik heb het schema eerlijk gezegd zo gekregen. Hoe zou de 2n3055 dan geplaatst moeten worden om meer dan 1A te krijgen en de voeding stabiel te houden?

Groet..

De LM317 is de spanningsregelaar, die moet de uitgangsspanning stabiel houden. Dit kan hij doen door de uitgangsspanning te meten, en indien nodig bij te sturen. De LM317 zou dus direct of indirect de echte uitgangsspanning moeten meten om goed bij te kunnen regelen.

Wat er in jouw schema gebeurt is dat de LM317 de spanning op de basis van de 3055 stabiel houdt. Hierdoor zal de uitgangsspanning van de voeding ook wel redelijk stabiel bijven, maar niet zo stabiel als wanneer de LM317 de uitgangsspanning zou meten.

De uitgangsspanning van de voeding zal ongeveer 0.6 V lager zijn dan de spanning op de basis van de 3055, dit is de basis-emitter overgangsspanning van de 3055. Het probleem is dat deze spanning niet helemaal constant is, deze spanning wordt wat hoger naar mate de voeding meer stroom moet gaan leveren. Hierdoor wordt de uitgangsspanning wat lager, en de LM317 kan hiervoor niet corrigeren omdat hij niet weet dat de uitgangsspanning gedaald is.

Het gevolg is dat bij deze voeding de uitgangsspanning wat lager wordt als er meer stroom geleverd moet worden. Deze spanningsdaling kan oplopen tot een paar honderd millivolt, afhankelijk van hoeveel stroom je voeding kan leveren. Daarnaast zal de voeding een minder stabiele spanning leveren bij wisselende belastingen, de LM317 kan hier op deze manier niet goed op reageren.

Voor sommige toepassingen kan dit schema overigens best acceptabel zijn, het voordeel is dat het een eenvoudige oplossing is. Voor een echte laboratoriumvoeding zou ik het zo echter niet willen hebben.

Een voorbeeld van een beter schema:

http://bp0.blogger.com/__22FrdSXGA8/RX6_7ZKXZFI/AAAAAAAAACk/3G0UsOB1TA…

Het idee achter dit schema is dat wanneer er te veel stroom door de 317 gaat, er genoeg spanning over de 0.3 en 0.7 Ohm weerstanden valt om de transistor 2955 open te sturen. Hierdoor wordt de extra stroom buiten de 317 om naar de uitgang geleidt. De 317 meet via R1 en R2 direct de uitgangsspanning.

[Bericht gewijzigd door Henry S. op (8%)]

Met 1 extra transistor kortsluitvast te maken, en dat is echt wel nodig.