Loodaccu's opfrissen volgens B. Kainka.

En hoe kun je NiMh-accu's het beste revitaliseren? Want die hebben vaak na verloop van tijd last van steeds hoger wordende inwendige weerstand.

de pluspool van elke gebruikte accucel wordt donkerder van kleur door jaren gebruik. de echte slechte accu's hebben bruine loodverbindingen die gewoon weg kruimelen , even flink schudden met zo'n ding en de stukken lood liggen er los in dan..

[Bericht gewijzigd door testman op zaterdag 22 september 2012 14:25:07 (76%)]

Op 17 september 2012 13:53:03 schreef maartenbakker:
Bij mijn weten zijn elco's intern net zo opgebouwd als foliecondensatoren. De oppervlakte van beide electrodes zou dus vergelijkbaar groot moeten zijn.

Ik heb er wel eens uit elkaar gepeuterd. Er zijn diverse constructies. Een spraque uit de jaren 60 : Het huis is de negatieve electrode, daarin zit een rolletje van stof wat niet de behuizing raakt, waarop over de hele lengte ( was meer dan een meter) een strook aluminium zit gelijmd. Aan de buitenkant van die rol zit een enkele strip van een paar cm die vast zit aan de massa. De stof met electrolyte is volgens mij de negatieve electrode die vast zit aan de behuizing middels dat korte strookje., de lange strook aluminium is de positieve. Denk dat hij ook aan de behuizing zit om nog gebruik te maken van het randeffect van die positieve strook in de rol wat nog net meer capaciteit geeft.

Over het algemeen is het volgens mij een variatie hierop. Ik heb ook constructies gezien die lijken op watten. En oude natte elcos waar een soort stervormig lichaam inzit. Het is nog al een smerig klusje dus niet mijn favoriete hobby. Een modern kleintje heb ik nog niet open getrokken. Wel eens geprobeerd maar je molt ze zo dat je de constructie niet echt ziet.

NIMH cel heb ik nog nooit kunnen oplappen. In mijn ogen een rot ding. Ik heb hele oude nicads waarbij ik door bv zappen weer leven in de cel heb gekregen ( maar echt goed worden ze meestal niet meer) maar ik heb het idee dat de levensduur van nimh maar kort is. Mijn Agilent heeft een 2 jaar oud 9 zvolt blokje. Werd ongeveer een keer per 2 maanden opgeladen. De laatste tijd was hij steeds sneller leeg. Net voor de vakantie ineens in een paar minuten. Ik heb hem toen even mishandeld ( 1,5A er door gejaagd tot hij een graad of 40 werd) daarna ontladen en een paar keer via de bijbehorende lader geladen dat ritueel een keer of 3 gedan en nu lijkt hij het weer te doen, maar ik moet hem nu zeker om de 3 weken opladen dus echt lekker is hij niet meer.

Het huis is de negatieve electrode, daarin zit een rolletje van stof wat niet de behuizing raakt, waarop over de hele lengte ( was meer dan een meter) een strook aluminium zit gelijmd.

En oude natte elcos waar een soort stervormig lichaam inzit.

Aan dit soort constructies dacht ik; die zijn asymmetrisch. Op de ene pool krijg je een grote sperlaag, maar op de andere pool zou de oppervlakte klein zijn.
Maar er zullen tegenwoordig best andere constructies bestaan, waarbij beide polen een even groot 'aanhechtingsoppervlak' zouden bieden. Dan zou de polarisatierichting niet uitmaken inderdaad.

Foute post

[Bericht gewijzigd door Evarist op dinsdag 18 september 2012 10:39:00 (94%)]

Dit is mijn desulfator.
Hij werkt goed, maar of hij ook de levensduur verlengt weet ik niet.
Defecte accu's herstelt hij zeker niet.

Op 16 september 2012 22:29:55 schreef maartenbakker:
[...]Dat betwijfel ik. De meeste accu's die ik heb of heb gehad, hadden geen last van een kapotte cel maar van verlies aan capaciteit en stijging van inwendige weerstand.

Dat krijg je ook met 1defecte cel, ze staan in serie weet je wel? Hoe weet je dat alle cellen defect zijn? Bij moderne accus kun je niet bij de verbindingsstukken tussen de cellen om te meten. Vraag maar eens aan de garagist of bij de bandencentrale.Accus waarvan de cellen gelijkmatig aan capaciteit inboeten en waarvan de platen afbrokkelen, zijn aan het eind van hun levensduur en niet door sulfateren en kunnen ook niet meer hersteld worden. Een accu van 10-12 jaar heeft zijn tijd gehad en vervang je gewoon.

Als de apparaten hun claims (deels) waarmaken zal dat in het preventieve zijn, lijkt me. Daar zou ik het in elk geval zoeken.[...]

Preventief??Je moet het niet gekker maken. Een gezonde cel hoef je niet te desulfateren, er is namelijk geen gekristalliseerd sulfaat aanwezig. En als dat zo was , dan zouden de gepulseerde piekjes toch de makkelijkste weg kiezen en het normale sulfaat omzetten? Bovendien hoort een accu het grootste deel van zijn leven geladen te staan en dan is er zowiezo geen sulfaat.

[...]Probleem is dat jouw redenatie aangeeft wat wel kan, en niet bedoeld is om uit te sluiten wat niet kan. Ik ben dus niet overtuigd.[...]

Het lijkt er meer op dat je uitvluchten zoekt om me toch maar geen gelijk te moeten geven
Ik zal het nog één keer uitleggen.
Laden, dus omzetten van loodsulfaat naar lood of loodperoxide,gebeurt door elektrolyse. Daarvoor moet het loodsulfaatoppervlak een weinig in oplossing gaan. Slechts in het elektrolyt heel dicht bij de platen kan de omzetting gebeuren. het vrijgekomen materiaal slaat weer neer op de platen.
Een gesulfateerd oppervlak lost niet op in het elektrolyt.Daardoor kan de reactie niet plaatsvinden.Een hogere spanning zal het oppervlak evenmin doen oplossen. Een hogere spanning is alleen nuttig om een volledig platte batterij die niet wil opladen met een gewone lader in gang te krijgen door een beetje zuur vrij te maken.

Op 17 september 2012 19:39:42 schreef Frederick E. Terman:
[...][...]Aan dit soort constructies dacht ik; die zijn asymmetrisch. Op de ene pool krijg je een grote sperlaag, maar op de andere pool zou de oppervlakte klein zijn.
Maar er zullen tegenwoordig best andere constructies bestaan, waarbij beide polen een even groot 'aanhechtingsoppervlak' zouden bieden. Dan zou de polarisatierichting niet uitmaken inderdaad.

Bij een condensator is de capaciteit evenredig aan de oppervlakte van de platen toch? de capaciteit bij verschillende afmetingen van de platen zal niet groter zijn an die welke overeenkomt met de afmetingen van de kleinste plaat. Maar enkel bij condensatoren met een vast dielectricum en vacuüm.
Bij Elco's is niet de behuizing de 2e elektrode, maar het elektrolyt.
En deze neemt de oppervlakte aan van de kunstmatig vergrote binnenelektrode waarop de isolerende laag ligt. De behuizing dient enkel voor het elektrisch contact met het elektrolyt.
Als je die ompoolt, slaat de isolatielaag neer op de binnenkant van de behuizing, en bij zo'n asymmetrisch opgebouwde condensator
heb je dan maar een fractie van de capaciteit meer.

Maar het ging over accu's en die lijken mij symmetrisch.

Net als supercaps (of "boostcaps" van Maxwell) dus; dat is blijkbaar toch weer een andere constructie, waarbij de platen extreem poreus zijn, en identiek, anders zou je ze nooit andersom mogen laden. Hoe dat nu precies werkt, is mij ook niet duidelijk, maar ik was wel verbaast over de enorme capaciteit (350F 2,7V in een D-cell), met een lage interne weerstand (paar milliohm), en voor maar 12-15 euro per stuk.

@GD: maar waarom zou opwarmen, om het loodsulfaat te laten oplossen, en vervolgens weg te reageren door rustig te laden, niet helpen dan? Is het zo slecht oplosbaar dat het zelfs dan nog gewoon blijft zitten?

[Bericht gewijzigd door SparkyGSX op maandag 17 september 2012 22:03:13 (20%)]

Bij Elco's is niet de behuizing de 2e elektrode, maar het elektrolyt.

Dat klopt; de behuizing noemde ik de andere pool; het andere aansluitpunt.
Bij verkeerd-om polariseren zouden zich de elektrodes wel op en bij de behuizing moeten vormen, en - bij zulke asymmetrisch opgebouwde elko's - dan dus veel kleiner worden, zoals je zelf ook zegt inderdaad.

Op 17 september 2012 22:00:47 schreef SparkyGSX:
@GD: maar waarom zou opwarmen, om het loodsulfaat te laten oplossen, en vervolgens weg te reageren door rustig te laden, niet helpen dan? Is het zo slecht oplosbaar dat het zelfs dan nog gewoon blijft zitten?

Chemische reacties verlopen sneller bij hogere temperaturen. Daar heb je gelijk in. Maar het probleem is het nagenoeg onoplosbaar zijn van het sulfaat. Ongetwijfeld hebben de hogere temperaturen daar een gunstige invloed op, maar ik betwijfel of dat voldoende is en je daarmee merkbaar resultaat zult halen. En zoals je zegt, met een druppellader heb je die hele exotische desulfator niet nodig.

Niemand heeft in dit topic trouwens al uitgelegd wat het werkingsprincipe van zo'n apparaat zou kunnen zijn, waarop is het gebaseerd?

Kijk, wij komen als elektronici nu en dan in aanraking met accu's.
Maar er zijn wereldwijd enkele tienduizenden garagisten die 4 generaties lang dagelijks met defecte accu's gconfronteerd worden.
Daar zitten ook enkele hele slimme tussen die een markt zien in geregenereerde accu's en de kennis en het gereedschap en veel slechte accu's als studiemateriaal hebben .
Accu's zijn duur, dus moest er een simpele methode bestaan zoals opwarmen of druppelladen of een simpele desulfator met pulsjes, dan zou dat in elke garage gemeengoed zijn..niet dus.
En die elektronische desulfatortjes uit elektuur zijn ook al minstens 30 jaar oud, moesten ze hun nut bewezen hebben, waren ze veel actueler aanwezig. Dan kocht je er eentje in de ALDILIDL voor 14,99Eu.
Ik wil nog opmerken dat ook een elektronische nepontkalker een pulsgeneratortje van 1 kHz aan boord heeft. Moest er niets inzitten is het bedrog naturlijk zo aangetoond.

Mijn auto heeft 8 jaar met de originele accu gedaan. En toen is die tijdens de winter voor problemen gaan zorgen. Ik heb hem meteen vervangen. Die gaat de rest van de levensduur van de wagen mee.Want wat is 150Eu voor een accu op de aankoopprijs van een auto? Met dat gefoefel bekom je alleen maar dat je accu het net laat afweten als je het vliegtuig moet halen of zo.

Het is volgens mij onverstandig om de accu palliatieve zorgen te blijven toedienen met grote ergernis tot gevolg, en bijna op het einde van de levensduur van je wagen alsnog een nieuwe te moeten steken omdat hij het plots volledig laat afweten.
En tot slot, nogmaals: sulfateren is het probleem van niet-gebruikte accu's.

heb al vaker lood zuur accu's uitelkaar gehaald in het verleden , je kunt in de vliezen tussen de loodplaten wel degelijk verschil zien , tevens hebben slechte loodzuur accu's vaak een bruine droesem op de bodem van de cellen liggen , dit losgelaten materiaal komt echt niet terug op z'n plek door een desulfator. je kunt dit zien bij accu's met een heldere accubak..

GD, ik heb al eens gezegd dat volgens mij het nut van een desulfator is om te voorkomen wat jij op het eind zegt. Sulfateren is een probleem bij niet gebruikte accus. Door deze nu steeds met pulsen te belasten hou je hem chemisch actief en de gemiddelde stroom is niet veel hoger dan de zelfontlading.

Maar druppelladen, mooie naam, ik heb er ooit een gekocht en twee droog ggekookte accus er aan over gehouden. Ze zijn blijkbaar niet allemaal gelijk ( was een bekend merk en niet goedkoop) Ik heb het ding nog. Zal er eens metingen aan doen.

Wat doet zo'n druppellader, of wat hoort hij te doen. Bij een loodaccu zet je er een bepaalde laadspanning op en als gevolg daarvan trekt de accu een bepaalde stroom. Is de accuspanning gelijk aan de laadspanning dan stopt het. Proces. Nu is de laadspanning meestal 13.8 tot 14V dus als je daarmee doorgaat overlaadt de accu. Bij druppelladen denk ik aan iets puls achtigs.

Het enige wat ik kan bedenken is dat het ding uitschakelt bij een bovenspanning tot een bepaalde onder spanning is bereikt, en dan weer begint te laden tot die boven spanning. Dat houdt de accu actief en voorkomt overladen.

De andere optie is Dat hij de laadspanning bij bv 12.6V naar 12.6V terugschroeft en daar blijft hangen om de zelfontlading bij te vullen. Dat lijkt me vrij kritiek bij flinke temeratuur wisselingen en er vindt ook weinig chemische reactie plaats lijkt me.

Een derde optie is een laad / ontlaad patroon. Dat is wat ik met mijn desulfator uiteindelijk van plan ben. De voeding die ik gebouwd heb kan pulserend laden en extern gemoduleerd worden.. De bedoeling is de desulfator te syncen met de lader. Dus bv een ontlaadpuls gevolgd door een laadpuls.

Er zijn overigens bedrijven die hun geld verdienen met accu regenertie. Oa dmv een poeder wat ze er bij gooien.

Op 17 september 2012 20:38:03 schreef grotedikken:
Laden, dus omzetten van loodsulfaat naar lood of loodperoxide,gebeurt door elektrolyse. Daarvoor moet het loodsulfaatoppervlak een weinig in oplossing gaan. Slechts in het elektrolyt heel dicht bij de platen kan de omzetting gebeuren. het vrijgekomen materiaal slaat weer neer op de platen.
Een gesulfateerd oppervlak lost niet op in het elektrolyt.Daardoor kan de reactie niet plaatsvinden.Een hogere spanning zal het oppervlak evenmin doen oplossen. Een hogere spanning is alleen nuttig om een volledig platte batterij die niet wil opladen met een gewone lader in gang te krijgen door een beetje zuur vrij te maken.

Nou, schijnbaar is een hogere spanning hier toch wel bruikbaar. De fabrikanten raden vaak een "equalization charge" aan waarbij voor een periode aan het eind van een laadcylcle de spanning wat verder opgeschroefd wordt (denk 15.5V). Loodsulfaat wat nog niet ernstig aan het kristalliseren is geslagen zou hiermee nog kunnen worden afgebroken. Nu is te vaak een equalization charge weer niet goed voor de levensduur, maar sulfaatkristallen ook niet. Daarom hebben de duurdere laders een mode dat ze dit af en toe invoeren tijdens het laden (eens in de 20-40 laadcycles). De temperatuur kan toenemen tijdens dit proces en daarom zie je in de doc van de fabrikant dit bij gelaccus vaak geen advies voor een equalization charge. Sommige toch wel, maar dan moet dit korter duren. Bijvoorbeeld max 15minuten.

Ik kan het even niet terugvinden, maar ergens heb ik een discussie over pulse desulfators gelezen waarbij een gebruiker inbracht dat geen enkele pulser beter werkte dan een equalization charge.
Heeft iemand een accufabrikant document gezien die pulse desulfators aanraadt? Equalization wordt nog wel regelmatig benoemd.

Kijk, en zo komt de info los. GD, ik bedoelde niet jou tegen te spreken om het tegenspreken maar juist om te voorkomen dat er in kringetjes gedacht werd. Als je namelijk (het nut van) een bepaald proces niet kent, zal je het per definitie niet nuttig vinden. Pas als er processen boven tafel komen met hun veronderstelde werkingsmechanisme kan jij dingen gaan proberen af te schieten. Niet vantevoren zonder het hoe of waarom te weten.

Maar een desulfator doet dan toch eigenlijk het zelfde ? Het ( de mijne tenminste) is een boostconverter. Hij trekt even wat uit de accu door dat de fet naar massa schakelt. Dan gaat de fet dicht en onstaat er een spanningspiek op de polen. Deze kan best hoog oplopen. Een deel van zijn lading krijgt hij dus weer terug maar het is geen pepertum mobiel dus uiteindelijk ontlaadt je hem.

Voor onderhoud van een goede accu die niet gebruikt wordt zou het dus wel een gunstig effect kunnen hebben om de achteruitgang te vertragen.

Op 18 september 2012 16:27:42 schreef fred101:
GD, ik heb al eens gezegd dat volgens mij het nut van een desulfator is om te voorkomen wat jij op het eind zegt. Sulfateren is een probleem bij niet gebruikte accus. Door deze nu steeds met pulsen te belasten hou je hem chemisch actief en de gemiddelde stroom is niet veel hoger dan de zelfontlading.

Onzin, het woord desulfateren betekent ontdoen van ongewenst sulfaat. Een gezonde accu bevat niet van dat gekristalliseerd sulfaat.
En om je te plezieren, laat ons nu eens veronderstellen van wel. Je hebt een accuplaat die ontladen is.En ze bestaat voor de helft uit gewoon sulfaat en voor de helft uit inactief sulfaat. Nu ga je daar een stroom doorheen sturen, maakt niet uit of dat een perfecte gelijkstroom is, halve sinussen rechthoek, zaagtand, driehoek of andere exotische vormen. En grote of kleine stromen , het kan allemaal.
Wat zal er gebeuren? Het normale sulfaatgedeelte vertoont een kleine Ohmse weerstand. Realistisch is 0.01 Ohm. Het gesulfateerde gedeelte dat daarmee parallel staat zal wel niet perfect isoleren, dus laat ons zeggen 100 Ohm. De wet van Ohm in acht nemende betreffende parallelschakeling van weerstanden,zal dus 99,99% van de totale desulfatorstroom door het gezonde gedeelte vloeien, dat gewoon zal opladen en 0.01% door het gesulfateerde gedeelte.
dus het effect zal zowiezo nihil zijn.
En jouw beroemde spanningspiek, die het slechte sulfaat op andere gedachten moest brengen zal gewoon door het nog goede gedeelte met de lage weerstand kortgesloten worden.

Sulfateren voorkomen is iets heel anders. Daarvoor heb je dat soort apparaten niet van doen. En dat actiefhouden van de accu, war haal je dat?
Een (motor)accu die je wegzet voor de winter hoeft enkel een keer goed geladen te worden, en dan elke 2 maand nog eens aan de lader leggen om de zelfontlading te compenseren. 4-5 maand aan een klassieke drupellader hangen is geen goed idee, omdat de stroom die deze levert in veel gevallen nog altijd groter is dan de zelfontlading, en op termijn raakt de accu dan toch overladen.

Ik heb daartoe ooit een super simpele schakeling gemaakt.
gewoon een netsnoertje met in elke netdraad een weerstand van 100k. en daarmee een diode in serie en twee krokootjes. Zo krijgt de accu ca 1 mA laadstroom en door de hoogohmige weerstanden krijg je geen schok en is er geen gevaar bij toevallige aanraking.
Met wat krimpkous over de weerstandjes, lijkt het of je accu gewoon op de 230v staat:-)Na de winter is mijn motoraccu dan startensklaar!

Ik hou er stilaan mee op, tegen geloofsfanaten helpt gezond verstand niet. ik heb alles gezegd wat ik erover weet, maar het lijkt of sommigen het internet afschuimen om tegen beter weten in toch maar aanwijzingen te vinden dat het wel kan. En je weet voor elke 10 artikelen die beweren dat melk gezond is, zul je ook een publicatie vinden dat het net andersom is.

Ik laad m'n reserve-accu's gewoon zo nu en dan op (moet ik er wel aan denken), en opzich werkt dat. Vanuit die positie ondersteun ik jouw methode, die bovendien aansluit op de theoretische werking van de accu, volledig.

Ik zou graag een gat geschoten zien in de theorie dat zo'n exotische methode beter is voor een accu dan wat jij en ik doen; ik wil immers m'n accus zo goed mogelijk behouden.

Ik kan het niet (dat gat schieten) bij gebrek aan chemische kennis dus ik hoop dat jij dat doet, maar al dat we nu weten is dat de term "desulfateren" bij het marketingdepartement vandaan komt en kennelijk onjuist is. Maar waar gaat het wel om en waarom werkt dat ook niet?

Het kan zijn dat de enige manier om er achter te komen het experiment is en dan de onderbouwing later maar eens zoeken. Jammer, want duurt lang.

P.S. Het gaat m.i. niet om wetenschap versus geloof, het is wel degelijk nog wetenschap. Een wetenschappelijk mechanisme is een hypothese formuleren en die proberen te weerleggen. Dat gebeurt hier, maar ik zie een matig onderbouwde hypothese en een afschietpoging die er naast schiet.

P.P.S. Experiment: 2 identieke accu's, naast elkaar opgesteld. De ene aan een druppellader (die niet kan overladen en ook geen exotische truukjes gebruikt), de ander aan een "desulfator". Dan 3 jaar wachten en Fred erop loslaten

voor loodgel is het sowiso dodelijk om een paar jaar op de plank te staan ongebruikt. dat heb ik al vaak zat zelf meegemaakt toen m'n vorige werkgever steeds te veel gelaccu's bestelde voor het noodverlichtings onderhoud . als ik er 2 jaar mee deed konden de laatste uit die batch zo in de chemobak want ze waren al ontladen door het stilstaan. er waren alleen veel accu's stuk als er een stroomuitval was geweest in dat jaar van meer als een uur , de noodbakjes hadden geen diepontlaadbeveiliging . net als een gebruikte loodgel accu die diep ontladen wordt ,is de capaciteit is meteen een stuk minder omdat er 1 of 2 cellen te ver zijn ingezakt. dat beschadigt ze permanent.

alles wat ik aan loodgel heb staan wat niet in een apparaat zit hangt constant in de backup van de 12v , dus altijd een 13,6 volt.

liion cellen kunnen er tegen , maar de nimh cellen worden ook 1 a 2x jaars geladen . als er dan bijzitten die nog 0volt zijn gaan ze meteen de bak in , de zelfontlading is dan te hoog.

Op 19 september 2012 10:18:48 schreef grotedikken:
[...]
Ik heb daartoe ooit een super simpele schakeling gemaakt.
gewoon een netsnoertje met in elke netdraad een weerstand van 100k. en daarmee een diode in serie en twee krokootjes. Zo krijgt de accu ca 1 mA laadstroom en door de hoogohmige weerstanden krijg je geen schok en is er geen gevaar bij toevallige aanraking.
Met wat krimpkous over de weerstandjes, lijkt het of je accu gewoon op de 230v staat:-)Na de winter is mijn motoraccu dan startensklaar!

dat is intressant. ik heb de laatste 2jaar al 3x de moto accu mogen vervangen. als oplossing heb ik de moto maar verkocht. Ik heb toch nooit tijd om ermee te rijden, en als ik dan wou rijden was de accu dood. dan bestond het ritje uit: moto ingang lopen, naar de motozaak nieuwe accu halen, thuis monteren en aan de druppellader. 2maand lader druppellader ergens anders nodig en dan heb je 6maand later weer een kapotte moto accu.
het probleem is dat ik vorig jaar 17oldtimer had staan bij mij thuis, en slechts 3laders. heb al systemen proberen uitdenken waarbij ik een 14V circuit in de garage aanleg en daar alle accu aankoppel, maar dan lopen de sterkere accu's leeg over de andere zwakkere accus of wordt een deel toch overladen. 2de idee wat dan al mijn oldtimers in serie aan elkaar te koppelen aan een zonnnepaneelinstallatie. die dienen dan als 'buffer' en worden dagelijks beetje opgeladen en ontladen. probleem hierbij is als je oldtimer X afkoppeld, dat je daar vlot 250V DC hebt hangen aan de onderbroken draden.
een 3de systeem zou zijn om bv 24V te voorzien in de werkplaats, en elke auto een klein printje te geven die van die 24V iets maakt zodat de accu in top blijft.

nu dat weerstandsysteem misschien eens maken op 230V.
ik heb vorig jaar een 7tal accu's laten ophalen wegens defect, heb er nu weeral 4 klaar staan voor de ijzerboer (als je die een beetje verzameld, krijg je wel wat geld als ze die ophalen).

iemand bepaalde argumenten waarom dit niet te doen? (buiten dat er netspanningen aanwezig zijn, blablabla...)

Loodaccu's in serie laden geeft vanwege de verschillende capaciteit, ouderdom en laadtoestand grote problemen met spanningsverdeling (al zal het bij maximaal een paar mA mogelijk wel loslopen, immers werkt de armeluislader van GD kennelijk ook prima zonder dat er iets aan spanningsbegrenzing wordt gedaan). Jouw eerste idee van ze alle parallell te hangen werkt in principe goed. Het is niet zo dat de accu met de grootste capaciteit teveel in de kleine probeert te duwen. De laadtoestand is immers spanningsafhankelijk en de spanning is overal hetzelfde, in tegenstelling tot bij een serieschakeling.

Kanttekening die ik er wel bij heb is dat je zeker geen 14V moet gebruiken, dat is voor onderhoudslading teveel. Bij 13,8V gaat het in principe goed, maar let op de temperatuur. Ik ken die grafiekjes niet uit m'n hoofd maar afhankelijk van de omgevingstemperatuur moet je misschien nog een wat lagere spanning aanhouden.

Tweede kanttekening is dat je elke accu goed zult moeten zekeren voor het geval er een cel in sluiting zou raken. Een paar ampere is voldoende, accu's die in principe vol zijn trekken immers weinig stroom. Ongezekerd zal zo'n accu bij defect erg vlot exploderen; de andere accu's maken immers mogelijk dat er grote stromen gaan lopen.

noghtans had mijn dodge ook 2 accus steken parallel (ex communicatiewagen). de zwakkere accu trok de goede accu gewoon leeg op een paar dagen.
met de goeie accu alleen erin start de auto na een week goed.
met die zwakke accu er alleen in start de auto na een week ook nog goed. hang ze samen, sta ik met 2 platte accus na een dag of 2-3.

parallel schakelen van een 40Ah accutje samen met een 86Ah accu zag ik niet zo goed zitten. het originele idee was om de accu lader van 14V gewoon aan lange kabels te hangen in de garage dat ik éénder waar kon aftakken ipv de lader telkens te verhuizen. toen begon ik er meer en meer parallel te zetten (spanning op de accus rond de 13.5V, vermoed veel verlies over die 50meter kabel).

had al gedacht om een paar gewone 12V AC transfo's te nemen, gelijkrichter, weerstand ertussen als kleine stroombeperking en dan die transfo's via een timer schakeling elke dag 30min ofzo aan te laden springen.

In mijn Transit zaten ook 2 accu's parallell. Een ervan begon ook stroom te trekken, maar die was gewoon stuk aan het gaan. De goede accu was ook behoorlijk capaciteitsarm. Gevolg was dat de brekebeen bij nog minder dan 48 uur stilstand het kneusje leegtrok. Maar dan hingen ze dus niet aan een lader. Bij meting liep er ruimschoots minder dan 1A tussen de accu's. Kun je nagaan hoe weinig capaciteit er nog over was. Beide accu's verdienden een enkele reis naar de ijzerhandel.

Voor parallell laden is zelfs een dergelijk defect geen probleem (de inwendige weerstand van beide accu's was behoorlijk hoog), al heeft het natuurlijk geen zin om defecte accu's nog te bewaren laat staan om ze te laden.

Je gaat uit van accu's die tijdens of na het laatste gebruik allemaal netjes opgeladen zijn dus geen gigantische laadstromen trekken. Vervolgens hang je ze in onderhoud parallell (met in serie de zekeringen die ik bij mijn laatste edit nog toevoegde). Als de stroom die zo'n defecte accu trekt, oploopt tot bijvoorbeeld 1A (een mogelijke waarde van je zekering) is dat nog ruimschoots voordat andere accu's er last van krijgen en ook te weinig om de accu fysiek ernstig te beschadigen.

Voorwaarde is wel dat je zo nu en dan de accu's eens langsloopt, maar dat zul je met elke laadmethode moeten doen. Ook moet er afvoer zijn voor eventueel gevormd knalgas, maar ook dat is een verplichting bij elke laadmethode.

Op 19 september 2012 11:27:03 schreef maartenbakker:

Ik zou graag een gat geschoten zien in de theorie dat zo'n exotische methode beter is voor een accu dan wat jij en ik doen; ik wil immers m'n accus zo goed mogelijk behouden.

Ik kan het niet (dat gat schieten) bij gebrek aan chemische kennis dus ik hoop dat jij dat doet, maar al dat we nu weten is dat de term "desulfateren" bij het marketingdepartement vandaan komt en kennelijk onjuist is.

marketing??Desulfators zijn nagenoeg niet gecommercialiseerd. Sommige gesofisticeerde laders beweren die functie aan boord te hebben, maar dàt is volgens mij marketing.

Maar waar gaat het wel om en waarom werkt dat ook niet?

Ik zou liever eens zien waarom het (theoretisch)
wél zou kunnen werken, het principe. Ik heb net al één van de redenen opgegeven waarom het volgens mij niet kan. door de veel lagere Ohmse weerstand van het actieve materiaal gaat de stroom dààrdoorheen en niet (0.01%) door het ongewenste sulfaat.
Alleen al om die reden kan het niet werken.

Het kan zijn dat de enige manier om er achter te komen het experiment is en dan de onderbouwing later maar eens zoeken. Jammer, want duurt lang.

Zoals ik al schreef, generaties garagisten hebben ge-experimenteerd hoe je accu's een tweede leven kon geven, zonder echt resultaat.
Anders stond er in elke garage één.

P.S. Het gaat m.i. niet om wetenschap versus geloof, het is wel degelijk nog wetenschap. Een wetenschappelijk mechanisme is een hypothese formuleren en die proberen te weerleggen. Dat gebeurt hier, maar ik zie een matig onderbouwde hypothese en een afschietpoging die er naast schiet.

Mijn hypothese is hier in tegenstelling tot die van de andersdenkenden volgens mij toch wel erg stevig onderbouwd. Als ik het doel volgens jou gemist heb, komt dat omdat je oogjes te slecht zijn om het doel goed te zien en natuurlijk ook de pijl die midden in de roos zit..

P.P.S. Experiment: 2 identieke accu's, naast elkaar opgesteld. De ene aan een druppellader (die niet kan overladen en ook geen exotische truukjes gebruikt), de ander aan een "desulfator". Dan 3 jaar wachten en Fred erop loslaten

Daarvoor leeft die niet lang genoeg. Op een dag breekt een van die boeken planken af en krijgt hij een halve ton oude meetinstrumenten op zn kop.

de defecte accu heeft in de dodge nog gewerkt tot dit jaar (6jaar), simpelweg omdat het laadsysteem kapot is. de auto levert tussen de 12 en 17V afhankelijk van het aantal verbruikers, dus wou er geen nieuwe accu aan opofferen totdat het probleem is opgelost.

blijkbaar hebben die hoge laadspanningen een positieve invloed gehad op die kapotte accu, want ze werkt nog steeds (t is een 44Ah en ik start er een 5.2V8 blok mee, winter en zomer). 2maand stilstaan en ze is dood. hele winter stilstaan, en heb geen 5V meer over. starten met kabels en ritje gaan doen en de accu komt er weer door (al 2winters is die kapot gevroren en leeft nu nog). vorige maand in de autokeuring wel in panne gevallen wegens defecte accu (accu spanning zakt teveel bij het starten waardoor men gasafsluiters in de tanken dichtvallen). na 6jaar is men afgeschreven accu dus eindelijk dood.
de goeie accu van de dodge is in men capri terecht gekomen en die is 2jaar terug al gesneuveld (die wordt dus niet opgeladen met 17V).

men fiesta heb ik destijds uit het veld getrokken en de accuspanning was 0V. 3dagen aan een lader gehangen en kwam erdoor. wordt op dit moment gebruikt in mijn escort en als depannage accu voor de dodge. gaat deze week de verhuis krijgen naar de dodge om die te keuren.

men andere capri staat al 2jaar stil en ook dode accu. 1nacht geladen en werkt weer perfect (calcium accu of zoiets).

alle andere accus van de andere autos werkte perfect, tot ik die wou starten en dan bleek die dood. ook opladen wil niet helpen. na 30min zijn ze vol, maar starten lukt niet meer. moet dringend eens gaan spelen met die desulfatordingen om te zien of ik nog iets bruikbaars kan maken