Loodaccu's opfrissen volgens B. Kainka.

Wel erg simpel schakelingetje. Maar of het wel uithaalt durf ik niet te zeggen. Accu's die al erg slecht zijn zullen er waarschijnlijk niet echt beter van worden. En of het goede accu's langer bruikbaar houdt? Misschien...

Volgens mij gaat die schakeling zo niet werken; die linker NPN tor (die wel ongelukkig getekend is, zo) krijg je pas in geleiding als je zijn basis boven de 12V trekt, en dan ga je die condensator verder opladen. De basisstroom van de 3055 is niet begrenst, dus die gaat niet lang leven, en de collectorstroom kan ook bijna onbeperkt groot worden.

Kortom: een bagger schakeling die helemaal niets spannends hoeft te doen.

Ik zou gewoon een redelijke bipolaire tor of MOSFET nemen met een weerstand van 12 ohm in serie, of een tor met een meetweerstand van ~700 milliohm aan de emitter, en een hulptor om de basis van de eerste wat dicht te knijpen om de stroom te begrenzen, of een tor of MOSFET met een LM317 en weerstand als stroombron, etc. Er zijn talloze geschikte oplossingen, en dat schema is er (mijn inziens) niet een van. Met die 2de oplossing kun je de stroom zelfs instelbaar maken met een potmeter, tot een paar ampere, veel meer dan je met een LM317 zou kunnen doen. Door de weerstand wat groter te kiezen, en de basis van het hulptorretje daar met een potmeter als spanningsdeler over te zetten, kun je het vermogen in de transistor nog wat beperken. Op die manier zou 5A tot zelfs 10A (een beetje afhankelijk van de frequentie en pulslengte) goed mogelijk moeten zijn met een 3055.

Afgezien van de implementatie, heb ik geen idee of de accu hier beter van zal worden.

@SparkyGSX:

Ik zou gewoon een redelijke bipolaire tor of MOSFET nemen met een weerstand van 12 ohm in serie, of een tor met een meetweerstand van ~700 milliohm aan de emitter, en een hulptor om de basis van de eerste wat dicht te knijpen om de stroom te begrenzen, of een tor of MOSFET met een LM317 en weerstand als stroombron, etc. Er zijn talloze geschikte oplossingen, en dat schema is er (mijn inziens) niet een van. Met die 2de oplossing kun je de stroom zelfs instelbaar maken met een potmeter, tot een paar ampere, veel meer dan je met een LM317 zou kunnen doen. Door de weerstand wat groter te kiezen, en de basis van het hulptorretje daar met een potmeter als spanningsdeler over te zetten, kun je het vermogen in de transistor nog wat beperken. Op die manier zou 5A tot zelfs 10A (een beetje afhankelijk van de frequentie en pulslengte) goed mogelijk moeten zijn met een 3055.

Zou je van dit bovenstaande idee een schemaatje willen tekenen en posten, zodat het wat duidelijker wordt?

Het oscilleren van de schakeling zie ik zo nog niet gebeuren erg betrouwbaar lijkt het me niet.

De elko zal langzaam opladen via de weerstand van 27k.
De basis van de BC548 kan maar 0.6V boven z'n collector uitkomen. Wanneer de emitter spanning van de BC548 zo'n 6V boven de basis is gekomen, zal de tor min of meer 'in geleiding' komen (zie Ueb max in datasheet).
De stroom die de 3055 dan trekt uit de accu zal de accuspanning iets doen dalen. Hoe de 548 vervolgens dan weer langdurig uit geleiding komt is voor mij een vraag. De elko wordt wellicht ontladen door de basisstroom die de 3055 krijgt.

Wel een heel creatieve manier van het gebruik van een NPN tor.

De C-E overgang gedraagt zich als een soort zenerdiode, via de weerstand laat de condensator zich op, C-E overgang slaat door, stuurt de 2N3055 open, en als de elco leeg is begint het spel weer opnieuw.

Ik was er eigenlijk vanuit gegaan dat er nog een soort van besturing aan de basis van die linker tor moest komen; ik had er niet aan gedacht dat die tor in reverse-breakdown mode gebruikt zou worden.

Het grote nadeel daarvan, is dat de spanning waarbij die breakdown plaatsvindt, niet duidelijk gedefinieerd is (alleen de minimale spanning), afhankelijk is van de temperatuur etc., en vooral dat de tor er waarschijnlijk (al dan niet langzaam) aan onderdoor gaat, omdat het hier ongecontroleerd gebeurd, en er geen specificaties te vinden zijn waarbinnen de tor in deze modus heel zou moeten blijven.

Daarbij is de kans groot dat het geheel "werkt" met een merk tor, en niet met een ander merk, ondanks dat het typenummer hetzelfde is. Het kan zelfs met een tor van een batch werken, en met een exemplaar uit een andere batch niet, of op een ander werkpunt.

Ik heb net geprobeerd het te simuleren in LTspice, maar bij de standaard modellen is de basis-emitter breakdown niet meegenomen, dus er gebeurd helemaal niets.

Kortom: grappig dat het kan, maar alles behalve handig. Als die tor definitief doorslaat, en de 3055 daardoor een constante basisstroom krijgt, zal de collectorstroom wel begrenst worden door die 27k weerstand en de lage versterkingsfactor van die 2N3055.

Die h_FE kan maximaal 70 zijn (datasheet van ST), dus met 27k vanaf 12V aan de basis zou er een Ib van ~0.42mA gaan lopen, en een Ic van 70 * 0.42 = 30mA. Dat geeft 350mW, en dat zal die tor dus wel overleven.

@TS: de variant met en LM317 is zoiets als dit http://www.circuitsonline.net/schakelingen/120/voedingen/simpele-batte… met een schakeltor (die je een externe sturing moet geven, met een 555 of zo) op de plaats waar de accu getekend staat. Voor 1A zou je voor R1 een weerstand van ongeveer 1.25 ohm moeten gebruiken.

De twee constructie (met hulptorretje) is ongeveer dit http://www.circuitsonline.net/schakelingen/31/voedingen/constante-led-…, zonder de LED, moet geschikte transistoren (evt. de 3055 als T2), waarbij je de basis van T2 laag trekt om het geheel te laten sperren.

De eenvoudigste oplossing is waarschijnlijk een MOSFET of tor met een weerstand van 12 ohm (afhankelijk van de gewenste stroom) in de drain respectievelijk collector lijn. Ook die heeft een externe sturing nodig.

Zo'n sturing hoeft ook niet moeilijk te zijn; ongeveer dit http://www.circuitsonline.net/schakelingen/31/voedingen/constante-led-… en dan het stuk links van R2, of helemaal zoals het daar staat, maar dan moet een weerstand in plaats van een motor. Wel even de weerstanden en/of condensator (R1, P1, C1) aanpassen om de frequentie veel lager te maken.

Het voordeel is dat je daarmee de frequentie en pulsbreedte zelf kunt instellen.

EDIT: als iemand enig idee heeft hoe je een schema zoals het originele van de TS kunt simuleren (in LTspice of zo), ben ik wel geïnteresseerd. Juist dit soort effecten (op plaatsen waar je ze niet bedoelt hebt) kunnen een simulatie waardevol maken.

Dit lijkt een variatie op de bekende desulfators, aleen wat een desulfator normaal doet is een stroom de accu in pulseren, de accu gepulseerd ontladen lijkt mij geen nut te hebben.
Ik heb zo'n ding gemaakt en in mijn auto gemonteerd: http://www.alton-moore.net/graphics/desulfator.pdf

Mijn auto heeft (of had) een electrisch probleem waardoor soms de accu leeg wordt getrokken en ik niet meer kan starten, nadat dat een paar keer was gebeurd was de accu zo beschadigd dat ik s'ochtends met koude motor maar zeer moeizaam kon starten.

Toen heb ik een desulfator ingebouwd en de accu een tijd aan een lader gehangen, alleen had ik een vrij oude lader (nog met selenium gelijkrichter) wat dus eigenlijk gewoon een spanningsbron van 18 volt is met een serieweerstand, zonder enige intelligentie om te stoppen met laden als de accu vol is.

Deze lader heb ik te lang aangesloten gehad, vlak voordat ik hem loskoppelde stond er 15 volt over de accu, wat toch wel veel te veel is.
Achteraf kwam ik erachter dat opladen tot 15 volt een equalization charge heet, en dat dit ook wel gedaan wordt om accu's met een sulfaatprobleem te verbeteren.

Sinds de desulfator en de equalization charge heb ik nooit meer startproblemen (en het elektrisch probleem in de auto is ook ineens weg), maar ik kan niet zeggen of het nou de desulfator of de equalization charge is dat het probleem verholpen heeft.

In ieder geval kan ik nog een tijdje door met mijn accu

Zou je de 2N3055 ook d.m.v. een 555 of een astabiele multivibrator aan kunnen sturen om de accu d.m.v. korte pulsje te kunnen ontladen? Tussen de 555 of de astabiele multivibrator en de 2N3055 komt wel een transistor als bijv. de BD139.

Op 9 mei 2011 16:47:56 schreef SparkyGSX:
Ik was er eigenlijk vanuit gegaan dat er nog een soort van besturing aan de basis van die linker tor moest komen; ik had er niet aan gedacht dat die tor in reverse-breakdown mode gebruikt zou worden.

Zie http://www.circuitsonline.net/forum/view/70399/ een topic wat je wat jaren terug opende. Toen ik die tor zo zonder aangesloten basis zag moest ik meteen aan dat topic denken (moest wel even zoeken...) Heeft met negatieve weerstand (tunneldiode) te maken.

Het grote nadeel daarvan, is dat de spanning waarbij die breakdown plaatsvindt, niet duidelijk gedefinieerd is (alleen de minimale spanning), afhankelijk is van de temperatuur etc., en vooral dat de tor er waarschijnlijk (al dan niet langzaam) aan onderdoor gaat, omdat het hier ongecontroleerd gebeurd, en er geen specificaties te vinden zijn waarbinnen de tor in deze modus heel zou moeten blijven.

Daarbij is de kans groot dat het geheel "werkt" met een merk tor, en niet met een ander merk, ondanks dat het typenummer hetzelfde is. Het kan zelfs met een tor van een batch werken, en met een exemplaar uit een andere batch niet, of op een ander werkpunt.

Ik heb net geprobeerd het te simuleren in LTspice, maar bij de standaard modellen is de basis-emitter breakdown niet meegenomen, dus er gebeurd helemaal niets.

Typisch iets wat je op breadboard moet zetten .

Dit lijkt een variatie op de bekende desulfators, aleen wat een desulfator normaal doet is een stroom de accu in pulseren, de accu gepulseerd ontladen lijkt mij geen nut te hebben.

De Accu-vitalisator in elektuur 11/2004 werkt ook op het principe van gepulseerd ontladen.

In tegenstelling tot de Accu-revitalisator (Elektuur september 2001) is dit ontwerp dan ook niet bedoeld om kapotte accu's nieuw leven in te blazen, maar om het verouderen als gevolg van niet gebruik te voorkomen.

Kortom om schade te voorkomen aan accu's die langere tijd niet gebruikt worden gepulseerd ontladen, voor accu's die al schade hebben de schakeling met spanningspulsen.

Op 9 mei 2011 21:40:47 schreef Henry S.:
[...]
Zie http://www.circuitsonline.net/forum/view/70399/ een topic wat je wat jaren terug opende. Toen ik die tor zo zonder aangesloten basis zag moest ik meteen aan dat topic denken (moest wel even zoeken...) Heeft met negatieve weerstand (tunneldiode) te maken.
[...]
Typisch iets wat je op breadboard moet zetten .

Juist omdat ik er zelf ooit een topic over had geopend, vond ik het een beetje stom van mezelf dat ik het niet gezien had. Het leek veel logischer dat er nog een sturing aan moest, en een of andere oelewapper er een verkeerde tor in getekend had.

Maar goed, het punt blijft dat het, naar mijn idee, een erg onvoorspelbare en onbetrouwbare constructie is voor iets dat je ook daadwerkelijk wilt gebruiken.

Waar kun je goede accu desulfators aanschaffen? Moet ik dan bijv. bij een onderdelenzaak wezen, of bij Halfords?

http://www.pa4tim.nl/?p=3538
Dit is de mijne, de bouw stelt weinig voor. Alleen zit de kneep hem in de spoelen. Als de boel begint te piepen en heet wordt bij hogere dutycycle dan is dat meestal een teken dat je spoel in verzadiging gaat.
Mijn RFC is niet optimaal, maar goed genoeg voor een test. De boel zit in een plastic kastje en er is niks gekoeld. Er wordt ook niks heet. Hij staat nu een maand of twee denk ik op een niet zo frisse accu. Ik zal van de week eens meten wat de staat van de accu nu is ( ik heb hem ook voor de test gemeten)
Gewoon uit nieuwsgierigheid gemaakt. Ik denk zelf niet dat het echt veel uithaalt. Hooguit als onderhoud samen met steeds laden om hem actief te houden. Maar ik meen me te herinneren dat iemand hier ( een Belg, ik dacht onze nucleaire tramchaffeur ) hem maanden heeft getest en de accu verbeterde.

klopt , ik meende dat hij ook al de accu had getest na een maand of 6 aan de desulfator te hangen , maar de capaciteit was niet super ..

[Bericht gewijzigd door testman op zaterdag 22 september 2012 14:26:08 (82%)]

Op 16 september 2012 00:02:04 schreef fred101:
Maar ik meen me te herinneren dat iemand hier (een Belg, ik dacht onze nucleaire tramchaffeur ) hem maanden heeft getest en de accu verbeterde.

Pardon, nucleaire buschauffeur!

De betreffende 12V/12Ah accu is actueel niet meer aangesloten op de Elektuur Accu-revitalisator maar continu op mijn ELV ALC8500 Expert computerlader.
De Elektuur Accu-revitalisator werkt met lading via korte hoge stroompieken maar betrekt tevens zijn voeding uit de aangesloten accu waardoor deze continu ontladen wordt.
Vermits ik niet regelmatig genoeg de ladingstatus van de accu controlleer is deze al een paar keer onder 11V gezakt.
De ALC8500 houdt de accu volledig geladen (druppellading) en stuurt daarbij om de 10 sec een korte hoge stroompiek ('Activator' functie) naar de accu.

PS: Ben ondertussen (op 14/08/2011, reeds na 3-tal maand) gestopt als buschauffeur bij 'De Lijn' en werk nu weer, na een 10-jarige carrière als zelfstandige, als bediende/IT'er sinds 12/09/2012 in een nieuwe functie bij het OCMW (Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn) van de gemeente Schaarbeek (Brussels gewest).

Ik zie niet in hoe een desulfator kan werken, enkel met een al dan niet alternerend ontlaadcircuit??
Ik zie ook niet in hoe een desulfator hoe dan ook kan werken.
80% van de defecte accu's hebben één of twee slechte cellen. Door een breuk in de ophanging van de platen is de capaciteit van die cel een stuk tot helemaal verloren gegaan. Het gevolg hiervan is dat deze ene cel bij het laadprocedé al snel volladen is. De spanning over deze cel loopt snel op van 2.2V naar 2.7V. Hierdoor wordt de totale accuspanning 14.3V ipv 13.8V. Dit is ongeveer de spanning waarbij de laadinrichting de lading stopt. Dus niet alleen vermindert de capaciteit van de accu, maar tevens wordt hij onvoldoende bijgeladen, wat tot startproblemen leidt.
Geen enkel elektronisch circuit, hoe slim ontworpen ook, kan die mechanisch defecte cel herstellen. Punt uit!

Minder frequent gebeurt het dat iemand een reserveaccu heeft en die niet tijdig bijlaadt, of van een bromfiets die in de winter niet gebruikt wordt.

Dan ontlaadt de accu langzaam. Bij de volledige diepontlading, die volgt,verdwijnt het zuur nagenoeg volledig in de platen onder vorming van loodsulfaat, wat de normale ontlaadchemie is.
Indien je na korte tijd, een dag tot enkele weken de accu weer tot leven wilt wekken, gaat dat niet omdat het zuurloze accumedium een relatief hoge weerstand heeft. Er bestaan schakelingen om het laadproces in gang te forceren met hogere spanningen dan normaal.
Wie geduld heeft en een acculader die druppellading ondersteunt, ziet het laadproces zeer langzaam vanzelf op gang komen. Eens er voldoende zuur beschikbaar is, wordt de laadprocedure vanzelf normaal. De accu die eignlijk nooitm ag "plat" staan doorstaat deze mishandeling zonder veel blijvende schade.
Anders is het als zo'n accu zes maand plat staat. Het sponsachige fijn verdeelde loodsulfaat gaat langzaam over in een gekristaliseerde inactieve vorm die zeer moeilijk of niet terug
in lood of loodperoxide kan omgezet worden door elektrolyse.
Een dergelijke accu is zo goed als zeker verloren.

In bepaalde twijfelgevallen kun je misschien wat resultaat boeken, al vraag ik me af als het niet de kracht van de suggestie is die hier speelt. Een placeboapparaat dus.

Ik denk niet dat zo'n apparaat pretendeert een mechanisch defect te kunnen herstellen.

De chemische principes die jij beschrijft kloppen voor zover ook mijn kennis rijkt, maar ik mis een beetje de reden dat een opfrisapparaatje daar geen invloed op kan hebben.

Op 16 september 2012 16:06:40 schreef maartenbakker:
Ik denk niet dat zo'n apparaat pretendeert een mechanisch defect te kunnen herstellen.

Nee, maar bij de meeste defecte accu's is één kapotte cel het probleem, niet het sulfaat. En gezien alle cellen door de serieschakeling elekrisch gelijk be(mis)handeld worden in gebruik is een mechanisch defect de enige verklaring. En dat kun je nooit meer goed krijgen.Dus dat apparaatje is in veruit de meeste gevallen van geen nut, gewoon omdat sulfateren niet de oorzaak van het defect is.

De chemische principes die jij beschrijft kloppen voor zover ook mijn kennis rijkt, maar ik mis een beetje de reden dat een opfrisapparaatje daar geen invloed op kan hebben.

Daar zit de knoop nu net.
Bij een normaal ontladen accu bestaat de massa uit amorf loodsulfaat met een groot oppervlak door de sponsachtige structuur.
Zoals je weet kan hetzelfde stofje zich onder meerdere "allotrope" toestanden voordoen. Grafiet en diamant hebben dezelfde samenstelling en toch zijn de eigenschappen drastisch anders.

Het sponsachtige loodsulfaat in het smalle grensgebied met het elektrolyt (µm) lost op tot een elektrisch potentiaalevenwicht bereikt wordt tussen elektrolyt en plaat.Bij het laden splitst dit opgeloste laagje tot Pb en SO4 De zuurrest reageert met het water tot H2SO4
en het lood slaat neer op de plaat. Bij gesulfateerde platen is de amorfe vorm omgezet in een kristalvorm en zodanig gemodifieerd dat het oppervlak niet meer oplosbaar is in water. Ook de sponsachtige structuur gaat grotendeels verloren waardoor de capaciteit gedecimeerd wordt. Ik ken geen chemische of elektrolytische reactie die dit proces zou kunnen omkeren, en dat klopt met wat de literatuur daarover schrijft.

Dit in acht nemende, zie ik niet in welk verschil een laadstroom zou kunnen maken als die pulserend wordt aangeboden.

Zoals ik al vermeld heb is er wel het geval van de batterij die kortstondig volledig plat is en nog te redden valt. Door een geringe laadstroom (1/100 C)door de accu te dwingen door een veel hogere spanning toe te voeren of een constante stroombron, kun je het laadproces dat door het ontbreken van zwavelzuur in het elektrolyt niet op gang komt, forceren. Na een nachtje geforceerd te laden met een heel kleine stroom is er reeds voldoende zuur in oplossing om normaal te laden.

Dit soort schakelingen mag dus in dezelfde kliko van de elektronische waterontharders, de GSM stickers en de pillen om 1000 jaar te worden. We weten dat het niet kan, maar we geloven het toch graag een beetje.

Ik heb nog een doordenkertje dat net bij me opkwam en waarop ik het antwoord niet weet

Bij een ontladen loodaccu bestaan beide platen uit loodsulfaat.
Door te laden worden ze omgezet in respectivelijk lood en loodperoxide. Deze reactie wordt bepaald door de stroomrichting.
Gezien beide platen na ontlading dus symmetrisch zijn ga ik ervanuit dat als je een gezonde accu laadt met de inverse polariteit, je een normaal werkende geladen accu krijgt met omgekeeerde polariteit. Is er iemand die een goede accu wil opofferen aan zo'n proef?

Op 16 september 2012 17:55:26 schreef grotedikken:
[...]Nee, maar bij de meeste defecte accu's is één kapotte cel het probleem, niet het sulfaat. En gezien alle cellen door de serieschakeling elekrisch gelijk be(mis)handeld worden in gebruik is een mechanisch defect de enige verklaring. En dat kun je nooit meer goed krijgen.Dus dat apparaatje is in veruit de meeste gevallen van geen nut, gewoon omdat sulfateren niet de oorzaak van het defect is.

Dat betwijfel ik. De meeste accu's die ik heb of heb gehad, hadden geen last van een kapotte cel maar van verlies aan capaciteit en stijging van inwendige weerstand.

[...]Daar zit de knoop nu net. Bij een normaal ontladen accu bestaat de massa uit amorf loodsulfaat met een groot oppervlak door de sponsachtige structuur.
Zoals je weet kan hetzelfde stofje zich onder meerdere "allotrope" toestanden voordoen. Grafiet en diamant hebben dezelfde samenstelling en toch zijn de eigenschappen drastisch anders.

Het sponsachtige loodsulfaat in het smalle grensgebied met het elektrolyt (µm) lost op tot een elektrisch potentiaalevenwicht bereikt wordt tussen elektrolyt en plaat.Bij het laden splitst dit opgeloste laagje tot Pb en SO4 De zuurrest reageert met het water tot H2SO4 en het lood slaat neer op de plaat. Bij gesulfateerde platen is de amorfe vorm omgezet in een kristalvorm en zodanig gemodifieerd dat het oppervlak niet meer oplosbaar is in water. Ook de sponsachtige structuur gaat grotendeels verloren waardoor de capaciteit gedecimeerd wordt. Ik ken geen chemische of elektrolytische reactie die dit proces zou kunnen omkeren, en dat klopt met wat de literatuur daarover schrijft.

Dat proces is niet iets dat zich in een paar seconden voltrekt. Als de apparaten hun claims (deels) waarmaken zal dat in het preventieve zijn, lijkt me. Daar zou ik het in elk geval zoeken.

Dit in acht nemende, zie ik niet in welk verschil een laadstroom zou kunnen maken als die pulserend wordt aangeboden.

De piekstroom is hoger, vermoedelijk als oorzaak van een hogere piekspanning. Wat zijn daar de effecten van? Ook is er sprake van pulserend ontladen tussen het laden door.

Zoals ik al vermeld heb is er wel het geval van de batterij die kortstondig volledig plat is en nog te redden valt. Door een geringe laadstroom (1/100 C)door de accu te dwingen door een veel hogere spanning toe te voeren of een constante stroombron, kun je het laadproces dat door het ontbreken van zwavelzuur in het elektrolyt niet op gang komt, forceren. Na een nachtje geforceerd te laden met een heel kleine stroom is er reeds voldoende zuur in oplossing om normaal te laden.

Misschien dat de preventie of omkering van een niet voltooid proces juist ook in diezelfde hoek gezocht zou moeten worden. Mogelijk op het niveau van lokale effecten.

Dit soort schakelingen mag dus in dezelfde kliko van de elektronische waterontharders, de GSM stickers en de pillen om 1000 jaar te worden. We weten dat het niet kan, maar we geloven het toch graag een beetje.

Probleem is dat jouw redenatie aangeeft wat wel kan, en niet bedoeld is om uit te sluiten wat niet kan. Ik ben dus niet overtuigd.

Ik heb nog een doordenkertje dat net bij me opkwam en waarop ik het antwoord niet weet

Bij een ontladen loodaccu bestaan beide platen uit loodsulfaat.
Door te laden worden ze omgezet in respectivelijk lood en loodperoxide. Deze reactie wordt bepaald door de stroomrichting.
Gezien beide platen na ontlading dus symmetrisch zijn ga ik ervanuit dat als je een gezonde accu laadt met de inverse polariteit, je een normaal werkende geladen accu krijgt met omgekeeerde polariteit. Is er iemand die een goede accu wil opofferen aan zo'n proef?

Als de opbouw van de accu volkomen symmetrisch is (ik gok dat dit door optimalisaties niet het geval is, zowel de vorm als de samenstelling van de platen zouden kunnen verschillen), verwacht ik dat je wel enig resultaat zult halen. Bij elco's lukt het in elk geval tot op zekere hoogte.

Mijn ervaring met elcos is dat je niet verder dan grofweg 1V tot 1,5V komt. Er gaat dan veel stroom lopen omdat de oxide-diodeovergang gaat geleiden maar je zet me wel aan het denken. Zou een compleet niet geformeerde elco wel omgekeerd te formeren zijn ?

Mijn ( beperkte) ervaring met accus is de grootste oorzaak het oplopen van de Ri, en het afnemen van capaciteit. Ik heb diverse accus gehad met mechanische defecten maar die begonnen met af en toe fouten of in een klap dood.

Ik denk overigens niet dat desulfteren een accu waarvan het chemisch proces " op" is zal redden.
Ik denk wel dat zo'n apparaatje handig is om je accu actief te houden en sulfateren te voorkomen.
Dat pulsladen schijnt gunstig te zijn ivm het chemisch proces. Ik weet niet meer precies hoe, ben geen chemicus, maar daardoor vindt het proces tot dieper in de cel plaats, zeg maar zoals suiker beter oplost in de koffie als je roert, die pulsen zouden een soort "roeren" effect hebben. ( chemisch en electronisch dan, niet letterlijk)

Ik heb nog ondertussen de nodige accus, batterijen en nicads gemeten ( nav mijn eerdere topic en jetingen aan accus) en tot nu toe blijkt de reactantie van de cel nog steeds het meest informatief voor de staat van de cel. Ik had een hele doos ( stuk of 20 lege, bijna lege en nieuwe) batterijen ( gewoon en oplaadbaar) geselecteerd op spanning. Toen de |Z| gemeten. Daarna de theoretisch: goede, enigsinds goede, verdachte en slechte gesorteerd. Dit gebaseerd op Ri ( eigenlijk dus |Z| omdat ik met AC meet en spanning) ook had ik Z gemeten ( dus R en jX gesplitst)
Daarna belast getest ( zoals je DC Ri meet) . Alle cellen die een negatieve reactantie vertoonde bleken ongeacht de andere parameters slecht, hoe groter de reactantie hoe slechter. Een redelijk lege cel die nog niet een -jX had kon meer leveren dan een cel met hogere spanning maar flinke -jX. Heel goede en volle nieuwe cellen, vooral loodaccus meten +jX ( dus inductief)

Ik blijf het wonderlijk vindn dat ik daar nergens in literatuur iets over kan vinden. Batterij boeren zijn blijkbaar vooral chemisch kundig en niet bezig met component testen dmv netwerk analyse. Je leest wel wat over complexe impedantie maar ( in mijn bescheiden mening) zitten de meeste er ver naast en het zijn dan theoretische verhandelingen, ik zie geen metingen. Omdat een accu capaciteit heeft wil het niet zeggen dat het en condensator is. Condensators produceren geen stroom, accus wel. Je gebruikt energie om een chemisch proces tot tand te brengen wat daarna stroom kan produceren. Bij een condensator zijn de platen geladen met een electrisch veld. Ze produceren geen stroom zoals een accu.

[Bericht gewijzigd door fred101 op maandag 17 september 2012 00:27:37 (11%)]

Om even heel kort op de elco's in te gaan: Als je zodanig stroom laat lopen dat de diode-overgang een hoge of steeds hogere spanningsval krijgt, is er misschien toch iets meer te formeren.

Als voorbeeld moet ik denken aan een af-fabriek verkeerdom gemonteerde en bolstaande elco in de standbyvoeding van een nieuwe TV. Het toestel werkte er volgens zeggen prima mee (wat niet aantoont dat de elco ook echt nog capaciteit had, er kan nog wel wat parallell gestaan hebben aan capaciteit).

Misschien ook een leuk meet-experiment.

Alleen realiseer ik me na jouw uiteenzetting, dat het waarschijnlijk toch niet helemaal vergelijkbaar zal zijn met wat er zich in een accu afspeelt en dus geen maat is voor de daar te behalen resultaten... Ik sluit me dus aan bij GD: Ik heb geen flauw idee.

Ik bedenk net iets: als een accu slecht is geworden doordat een groot deel van Het oppervlak niet meer beschikbaar is wegens de vorming van loodsulfaat kristallen, zou Het dan niet logischer zijn om de accu extern te verwarmen, om de oplosbaarheid van Het loodsulfaat te verhogen, en gelijktijdig te laden, zodat het weer omgezet wordt?

Misschien dat je zo'n accu weer tot leven kunt wekken door hem omgekeerd te laden? Het is mij niet duidelijk of het loodsulfaat in dat geval ook afgebroken zou worden. Met alleen een gewone labvoeding kun je een accu natuurlijk niet zomaar negatief laden; bij het aansluiten zouden de elco's e.d. in de voeding direct klappen. Een diode anti-parallel met de voeding, en een weerstand in serie zouden dat op kunnen lossen. Het is natuurlijk duidelijk dat een normale labvoeding alleen energie kan leveren aan zijn uitgang, en niet kan opnemen, en dat de accu eerst ontladen moet worden, en dus ook energie kwijt moet, voordat deze negatief geladen kan worden. Die energie moet dan wel ergens heen kunnen.

Ik denk dat een supercap meer op een loodaccu lijkt dan een aluminium elco, want supercaps zijn wel symmetrisch, en die mag je (volgens de datasheet van Maxwell) ook omgekeerd laden.

Een belangrijk praktisch verschil tussen accu's en condensatoren is natuurlijk dat de condensatorspanning rechtstreeks op en neer gaat met de lading, terwijl de accuspanning in vergelijking bijna constant is. Anders gezegd, een accu heeft bij halve lading zo goed als de volledige spanning, terwijl een condensator bij halve lading nog maar de halve spanning heeft.

--
Een elko omgekeerd formeren kan theoretisch wel, maar de capaciteit zou heel klein zijn. De sperlaag zou immers aan de andere elektrode zitten, meestal het metalen kokertje dus; en die heeft niet die mooie grote oppervlakte die de andere elektrode, door de vorm en door opruwen van de oppervlakte, wèl heeft.

Bij mijn weten zijn elco's intern net zo opgebouwd als foliecondensatoren. De oppervlakte van beide electrodes zou dus vergelijkbaar groot moeten zijn.