wichelroede meting

Op 16 september 2014 21:52:15 schreef flipflop:
[...]
Dat kunnen we uitsluiten. Immers, als dat veld zo sterk zou zijn dat die draden erdoor worden bewogen, dan zou autorijden tamelijk lastig worden. En m'n kroonluchter zou niet zo netjes vertikaal hangen

Je begrijpt me verkeerd. Het kan een wisselwerking zijn tussen je onbewuste en je spieren die getriggerd wordt door de magnetische verandering.
Ik beweer ook niet dat de draden door het magnetische veld vanzelf naar elkaar gaan.
Ikzelf verwacht ook niet dat de proef gaat werken waarbij je twee draden netjes gelagerd vastzet (en je ze zelf niet vasthoudt). Het magnetische veld is hier veel te zwak voor.

Bij ons bedrijf deed onze groep/afdeling kabelmetingen op MS en LS kabels. Als eerste een echometing, en dan aan de hand van liggingtekeningen met een bodemmicrofoon de juiste plek bepalen. Het apparaat wat we daarvoor gebruikten is basisch een condensatorbatterij, de condensatoren kan je in verschillende groepen schakelen. Het beste was om met een zo laag mogelijke spanning plofjes te maken. Maar dat werkte niet met telecomkabels.
Om de juiste ligging van kabels te bepalen, kan je er een signaaltje opzetten, ik meen dat we een zender van 3 kHz gebruikten. Het grote probleem met dat ding was, dat je zeker weet dat er een kabel of een andere geisoleerde leiding ligt, maar je weet niet of het de kabel is waar je je zender op hebt aangesloten. Alles gaat mee liggen zingen.
Een beetje off-topic:
Nog een handycap bij het zoeken naar een fout in een telecomkabel is het volgende: Als je een fout zoekt in een energiekabel, kan het voorkomen dat de TDR meting geen duidelijk beeld geeft. Je kan dan een truc toepassen, door met gebruik van de juiste hardware, een energiepuls in de kabel te sturen, onmiddelijk gevolgd door de impuls van het TDR apparaat.
Wat er dan gebeurt is, dat er een overslag ontstaat op de foutplaats, dat vlammetje is geleidend en je TDR meting ziet de overslagplaats. We durfden dit niet te doen op telecomkabels.

Bij alle veronderstellingen hoe het mogelijk is dat twee staafjes kunnen reageren op de aanwezigheid van een kabel, water en dergelijke blijft toch nog altijd de vraag waarom men er nog niet in is geslaagd onomstotelijk vast te stellen dat een wichelroede werkt.
De opties van magnetisme en persoonlijke gevoeligheid zijn daarbij toch ook onderzocht.

Zie Wikipedia, 'Uitgevoerde testen' en 'De uitdaging van James Randi'.

[Bericht gewijzigd door evdweele op (10%)]

Wellicht kan Fred101 de bewuste man nog eens bellen of hij bij een volgende zoekklus ,vanaf het begin, aanwezig mag zijn om ,met zijn nieuwsgierige neus er bovenop, hoe de zaak wordt aangepakt.
Er moet m.i. Een verklaring voor zijn.

Had de bewuste man niet gewoon een dubbele uitgevoerde tapir met twee staafjes als antennes? Om vervolgens op basis van interferentie het ingekoppelde 3 KHz signaal te peilen?

Wat de man had of deed weet men niet, maar hij weet in ieder geval wel een leuke discussie te ontketenen. :)

En dat is altijd nuttig.

Vluchtige bestudering van eerdere onderzoeken wijst toch wel richting het zelf aansturen door spieren (zoals al door diverse mensen hier ook verondersteld; de naam ideomotorisch effect was ik even vergeten), maar ook als dat blijkt te kloppen is de vraag op basis van welke zintuigelijke waarneming.

Zullen we met z'n allen wat geld lappen en die man een middagje inhuren?

Discussie is altijd zinvol, net als het zich afvragen waarom iets gebeurt.
Zo zijn bijna alle ontdekkingen tot stand gekomen.

Blijft de prangende vraag waarom het fenomeen zo slecht reproduceerbaar is.

Dat is het gekke, het was gelijk reproduceerbaar toen fred het een keer probeerde! (Even voor de duidelijkheid: 'het fenomeen' is nu natuurlijk de concrete situatie bij fred voor de deur, niet een algemeen wichelroede fenomeen.)

Fred wist waar hij een reactie zou moeten krijgen van het "apparaat". Dat is geen goede test want bewust of niet, het beinvloed je dan je resultaat.

Bij een goede test weten zowel de test-afnemende als de geteste persoon niets van de feitelijke situatie. Dat heet een "dubbelblind" onderzoek. En dan doe je die test nog eens op een flink aantal personen, want met 1 test kan de statistiek niets beginnen.

Is dit de reden waarom Aziaten steeds met stokjes in de weer zijn ?
Die zijn steeds op zoek naar metalen ...

Vandaag nog lopen testen. Geen enkele zinnige reactie. Ze wijzen naar voren als ik doodstil sta en ze vlak voor me houdt. Beweeg ik ze dichter naar me toe dan wijzen ze naar buiten, ga ik wat met mijn armen naar voren dan bewegen ze naar binnen. Links reageert sterker. Bij lopen is wat naar beneden kijken en een minimale voorwaartse beweging genoeg ze te naar binnen te draaien. Sterker nog, het is bijna onmogelijk ze niet te laten bewegen. Ook leuk, ga voor een muur staan en dan bij een stopcontact, beweeg die dingen daar naartoe en bingo, ze doen het ook. Helaas doen ze dat bij elke muur en als je doet alsof er een muur staat, gebeurd het ook.

Mijn vrouw zag me lopen en zei, geloof je het nog steeds niet ? Daar over door pratend zei ze dat ik niet precies er boven hoefde te zijn, want hij zat er uiteindelijk ook een meter naast zei ze.

Dan denk ik het volgende. Hij weet grofweg waar de kabel moet lopen nav de tekeningen en waar de kabel het huis binnen gaat. Hij gelooft in de methode en kijkt waarschijnlijk naar de plek waar hij hem verwacht. En dus steeds meer naar beneden. Aangezien de tekeningen meestal kloppen en hij daarna met zijn radar aan de gang gaat zal het resultaat dan ook meestal positief zijn.

Probleem bij zijn methode waardoor ik het meeste twijfelde is het feit dat zo'n kabel erg zwaar is af geschermd.
Ik heb een Megger die Murray / varley metingen kan doen. Die werd vroeger door de ptt gebruikt Dat ding wekt een paar honderd volt op.
Dit is hoe dat werd gebruikt (deze beschrijving kreeg ik van een oud-ptt medewerker:

Deze meggers werden bij PTT gebruikt bij het traceren van kabelstoringen. Het gaat dan echter niet om onderbrekingen maar om afleiding naar aarde en/of naar andere aders. Door het toepassen van een meting volgens het Varley of Murray systeem kan men de plaats waar de fout zit meestal nauwkeurig bepalen. Dat kan omdat vrijwel altijd bekend was welke aderdiameter en lengte een bepaald kabeltraject had. De weerstand in ohms van deze metingen in combinatie met de bekende kabeleigenschappen maken dit mogelijk. Het was ook noodzakelijk een hulpader of extra aarde te gebruiken. PTT had daarvoor meethaspels met daarop een bekende lengte kabel met nauwkeurig bekende specificaties. Een onderbreking van een ader, of in PTT termen, een isolatie, kan men daarmee dus niet vinden. Daarvoor werden aanvankelijk capaciteits metingen gedaan omdat ook de condensator capaciteit van een dubbelader bekend was. In de latere jaren kwamen de zogenaamde echometingen in zwang. Deze berustten op de bekende looptijd van een signaal dat op de kabel werd gezet en het teruggekaatste signaal dat op een beeldbuis zichtbaar werd gemaakt. Door beide signalen dekkend te maken op het beeldscherm kon men op een geijkte schaal de lengte tot de isolatie aflezen. Deze meggers zijn overigens zeker nog tot in de begin 80-er jaren toegepast. Daarna ging men onder andere over op meetapparaten van het type FOM

Allemaal VOODOO.

net als HF.

alleen daar kun je de naalden zien waarmee ze prikken, hun noemen het antennes

Op 17 september 2014 15:06:28 schreef joopv:
Fred wist waar hij een reactie zou moeten krijgen van het "apparaat". Dat is geen goede test want bewust of niet, het beinvloed je dan je resultaat.

Klopt wat je zegt. En als dan achteraf ook nog blijkt dat de kabel een meter verderop lag, dan wordt het allemaal wel een twijfelachtig verhaal.

Op 17 september 2014 20:38:25 schreef fred101:
Probleem bij zijn methode waardoor ik het meeste twijfelde is het feit dat zo'n kabel erg zwaar is af geschermd.

Als de afscherming aan begin en einde losgemaakt kan worden, en door isolerende mantel niet in direct contact met de fysieke aarde (bodem) staat, dan zou je die afscherming natuurlijk gewoon als geleider van het test-signaal kunnen gebruiken.

Maar zelfs dan is het behoorlijk onverklaarbaar dat je met 2 "stokjes" een veld kan meten.

@fred101
Had net een heel verhaal ingeklopt over dit onderwerp en opeens alles weg.
Dus ff opnieuw in beknopte versie.

Dit verschijnsel heet Radiësthesie en heeft niets met hocus pocus of duistere krachten te maken.

Heb hier een boek van DR.S.W.Tromp Hoogleraar geologie en adviseur bij de VN ( dus zeker niet de eerste de beste,en zeer zeker ook geen Yomanda )
Het boek heet " Grondbeginselen der psychische physica " 1952.

Hier wordt de huidweerstand gemeten van een proefpersoon die bezig is met een lus van koperdraad tussen 2 handen met isolatie d.m.v. 2 bakeliet buisjes.De koperen lus die eruit ziet als een omgedraaid Ohm teken kan dus Galvanisch gescheiden van zijn handen vrij bewegen.
Aan zijn polsen is een snaar-galvanometer van Einthoven bevestigd.
Bij een "dip" geeft de meter een piek in de uitslag,dit zonder dat er (elektrisch) verbinding is tussen de koperen lus en zijn handen.

Het is dus duidelijk WEL te meten.(vraag me niet hoe)
@DE OLDE: Hoezo niets met elektronica te maken ??

Dit is gewoon een stukje oerinstinct wat sommige mensen nog hebben of weer ontwikkelen.Alle ? dieren hebben het nog steeds denk ik.

Recent voorbeeld is de tsunami,hierbij is geen enkel WILD dier omgekomen,deze voelde de vloedgolf al uren van te voren aankomen en zochten het hoger op.
Verder staan er in dit boek nog veel meer dingen waar geen verklaring voor is.
Zoals:Weers gevoeligheid van mens en dier.
"Homing" instinct van zalm,aal,elft en kreeft.
Richtingsgevoeligheid van vogels,katten,honden,vlinders en motten.
Gevoeligheid voor electro magnetische wisselvelden in huizen.(mensen en dieren)
Gevoeligheid voor variaties in bodemgeleidingsvermogen.(mensen en dieren)
etc.etc.

Trouwens,iedereen heeft wel een oom,tante of opa die pijn aan z'n oude wond of eksteroog krijgt lang voor een plotselinge weersverandering?

Ik ben een scepticus eerste klas,maar ik heb al heel snel geleerd dat je dingen die je niet kunt verklaren niet gelijk moet verwerpen als humbug of lariekoek.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Radi%C3%ABsthesie
Klinkt niet echt, of liever, echt niet, als serieuze wetenschap. Maar dat van weer en dieren geloof ik wel. Ik denk zelf dat dat niks boven natuurlijks is maar vooral veel betere zintuigen. Mijn neus werkt (helaas) boven gemiddeld en ik ruik bv of melk nog goed is in gradaties (goed, op het randje etc), maar ook of er regen aan komt. Ik ruik of ik iets lust, mijn moeder zei dan altijd dat ik niet eens geproefd had maar dat is niet nodig, ik ruik het. Ik baal enorm als ik op de motor achter een auto zit waarin gerookt wordt. Dat stinkt vreselijk. etc. Dieren ruiken nog vele malen beter. En horen veel beter dus die vangen signalen die bv bij onweer horen ook veel eerder op dan wij.

Overigens weet ik een leuk voorbeeld waarbij "electriciteit" (of mogelijk chemie) en mechanische beweging ook een (in ieder geval voor mij) onverklaarbaars interactie hebben.

Laat een volle AA batterij, van een paar cm hoog perfect recht op zijn min kant vallen. Het ding staat gelijk stil. Doe het daarna met een lege batterij en het ding stuitert eerst een paar keer.
Dit is ook op EEV blog geweest, Dave heeft er een video aan gewijd maar ook daar had niemand een verklaring hiervoor. Probeer het maar eens. Gegarandeerd dat het werkt.

By the way, de voorgestelde opstelling met gelagerde draadjes had ik al geprobeerd, dan staan ze keurig stil. Ik heb zoals in het begin is te lezen, die opstelling oven een draad waar 1000V op staat gehouden en later nog boven een 230V voerende draad (met en zonder verbruiker er aan)

[Bericht gewijzigd door fred101 op (25%)]

Op 18 september 2014 03:06:46 schreef Hubie:
Recent voorbeeld is de tsunami,hierbij is geen enkel WILD dier omgekomen,deze voelde de vloedgolf al uren van te voren aankomen en zochten het hoger op.
Verder staan er in dit boek nog veel meer dingen waar geen verklaring voor is.

Dit verschijnsel is in de jaren 70 al uitgebreid onderzocht. Inderdaad voelen dieren een aardbeving of tsunami vaak al eerder aankomen. Daar is echter niets hocus-pocus aan, het is gewoon doordat ze betere oren (en ogen, reuk etc) hebben dan mensen.

Ook zijn ze zich niet bewust van welk gevaar komt, ze raken alleen in paniek. En omdat olifanten niet in zee vluchten, vluchten ze berg op.

Als voorwaarschuwing zijn ze niet bruikbaar, omdat dieren veel vaker in paniek raken en vluchten.

In hetzelfde rijtje :
Waarom komen duiven steeds terug naar hun thuis ?
En zonder GPS ?

http://www.huffingtonpost.com/2012/04/27/pigeons-navigate-brain-cells-…

Er zat een breuk in onze telefoon aansluiting. Om de loop van de kabel en de breuk te vinden gebruikte de man van de "lasploeg" een soort TDR om de afstand tot het huis te vinden maar om de loop van de kabel te vinden gebruikte hij 2 stukjes lasdraad, elk gebogen in een L. Hij zei dat er wel spanning op de kabel stond en hij ook een meetapparaat had om de kabel te vinden maar dit was sneller.

Ik dacht dat hij de gewone spanning bedoelde die er altijd op staat maar mogelijk is dat een soort test spanning.

Dit is waar dit topic mee opent. Ik heb niet kunnen lezen dat de pogingen later ook werden uitgevoerd met zo'n aangesloten zender.

Kabelmonteurs zijn een speciaal ras. Als ze moeten gaan wachten op de meetspecialisten, kan dat betekenen dat de klus in het donker moet worden afgemaakt. Als een aangevraagde meetspecialist met z'n meting ernaast zit, moet de monteur en z'n maatje extra graven. Dit alles maakt dat die mannen trucjes gaan bedenken.
Ik kan me voorstellen dat die gebogen draadjes werken. Ik kan me ook voorstellen dat ze de plek al hadden gevonden met dit apparaat:
http://www.oisweb.nl/products/product_images/vLocPro.JPG
en alleen maar voor de show met die draadjes speelden.
Dat ding aan de linkerkant is de zender.

Op 15 september 2014 13:41:30 schreef fred101:
Ik mocht het ook even proberen. Je houdt ze losjes evenwijdig in je handen (in elke hand dus één)en naar voren wijzend. Dan langzaam lopen. Op het moment dat ik boven de kabel ben draaien ze beiden naar binnen.

Nu is fred101 wel een van de mensen hier die van meten en meet apparatuur het nodige weet.
En gezien het feit dat hij het ook heeft geprobeerd lijkt mij een show van de monteur niet mogelijk.
Maar ik heb geen idee hoe of wat.
De enige plaats waar ik mensen met van die omgebogen breinaalden heb gezien was bij Stonehenge. ;-)

Het fenomeen van een volle AA batterij die niet stuitert en een halfvolle AA batterij die wel stuitert, heb ik net kunnen vaststellen. Vreemd...

Verklaring zie:
http://.be/qrGV7zKEdtU

Link even gerepareerd: http://youtu.be/qrGV7zKEdtU