Bypass dioden in een zonnepaneel

Op dinsdag 16 juli 2024 21:32:14 schreef InHogereSferen:
Dus als we het hebben over 1 paneel zou zonder bypass diode zou er bijna -36V staan op die schaduwcel?

Over de rood-doorkruiste diode van paneel2 van Sine staat inderdaad -36V. Dus bijna gelijk aan de open spanning van dat paneel.

Over de rood-doorkruiste diode van paneel2 van Sine staat inderdaad -36V.

Niet helemaal.

Een echt paneel heeft meestal 60 cellen (soms 72), verdeeld in 3 strings van 20 (24). En elke string heeft een eigen bypass diode. Dus 3 in totaal. Electrisch gezien is een paneel dus eigenlijk een string van 3 panelen.

Eén cel in de schaduw schakelt dus maar een deel van dat paneel uit, en de schaduw-cel krijgt max -12V.

De vraag naar de werking van de bypass-diodes is grotendeels beantwoord, zo te zien.
Toch is de vraag niet zo gek. Het is namelijk helemaal nog niet vanzelfsprekend dat die bypass inderdaad gaat geleiden. Het is daarvoor namelijk wel nodig dat de optimizer het juiste optimum vindt.

Bij gelijke stromen is er natuurlijk geen probleem. Ook bij een totaal uitgevallen deel is het eenvoudig.
Maar bij een gedeeltelijke vermindering is de zaak voor de optimizer niet zo eenvoudig.

In het voorbeeld staan vier Japanse KC200GT-paneeltjes van elk 200 W (nominaal) bij een standaardbelichting van 1 kW/m2; kortsluitstroom Ik= 8,2 A.
Bij optimale werking is de stroom iets onder Ik, zeg ca. 8 A.
Normaal zou je (van vier stuks) ruim 800 W naar de optimizer kunnen krijgen. Die piek zou dan bij ca. 100 V liggen, en de optimizer zal zich daarop dus instellen.

Nu dek ik van PV1 de helft van de oppervlakte af, zodat dat paneeltje nu nog maar ruim 4 A levert. De bypass-diode D1 zou nu de resterende 4 A moeten doorlaten, en sluit daarbij PV1 ook kort, zodat PV1 nu geen vermogen meer kan leveren (wel stroom, maar bijna geen spanning). We houden nu drie werkende panelen over en dus 600 W.
Als het goed is vindt de optimizer die piek dan ook, bij ca. 80 V totale spanning.

Maar bij bijna 120 V zit nog een piek, van 450 W. De bypass-diode geleidt in die situatie niet. PV1 levert in dat geval dus wél spanning. Maar de andere panelen zijn nu geknepen tot ook zo'n 4 A. Doordat de spanning nu hoger is, vindt de optimizer, als je pech hebt, daar dus die valse piek.

Normaal zal de optimizer daar natuurlijk niet in trappen, maar ik wil maar zeggen: het is een ingewikkelde situatie, maar erg interessant, en het was dus ook helemaal geen gekke vraag over die bypass.

Simetrix       klik= groter

Niet helemaal.

Ik doelde erop als er GEEN bijpass dioden zouden zitten, ik denk dat ohm pi daar antwoord op gaf.

Met de uitleg van Ohm Pi over onderbreking in de string snap ik wel dat de diode gaat geleiden als ik naar het schema kijk, want de plus van paneel 3 en de min van paneel 1 staat nu in de doorlaat richting over de diode.

Maar op één of andere manier kan ik het volgende nog niet helemaal begrijpen, hopelijk kan iemand mij verhelderen:

Ik heb 10 cellen in serie aangesloten aan een belasting. De zon schijnt erop. 1 cel plak ik voor een deel af. Hij kan niet meedoen met de rest. De spanning over die cel wordt dus -5,4V(?)
Maar als ik nu de spanning meet over alle cellen, dan meet ik toch gewoon 5,4V ipv 6V? Dus als ik een diode aansluit over die 10 cellen, dan staat er toch 5,4V in sperrichting?

M.a.w. ik zie even niet voor me hoe de negatieve spanning van die ene cel, er voor zorgt dat de spanning negetief wordt over de hele sectie tussen de bypass diode.

De spanning over de 9 goede cellen is inderdaad 5.4V. Maar de schaduwcel heeft een spanning van -5.4V. Samen 0V toch?

Ah, mijn optimisme was misplaatst :D. En daarmee mijn grafiek hierboven een beetje zinloos geworden.

Iets eenvoudiger nu: je zet 10 spanningsbronnen van elk 0,6 V in serie. Dan meet je in totaal 6 V.

Nu werkt cel 4 niet meer; hij levert geen stroom. Dat is dus hetzelfde als een onderbreking.
Dan heb je cellen 1,2,3 in serie naar de ene pool van de uitgang, en cellen 5 t/m 10 naar de andere pool van de uitgang. Maar tussen 3 en 5 zit nu niets meer - ja, cel 4, maar die is 'open'.
Als je nu probeert de totale spanning te meten, dan hangt de plus van je meter aan cel 5...10, en de min van je meter hangt aan cel 1...3, maar de kring is verder open. Je kunt zo geen stroom afnemen, en een voltmeter wijst ook niets aan.

Zet je over de 'open' cel 4 een ideale diode, dan kan die geleiden en meet je wél 5,4 V. En dan kan daar ook weer een belasting mee werken.

--
Bij zonnecellen ligt de zaak iets ingewikkelder. Een cel in het donker gaat niet 'open' (wordt geen onderbreking), maar wordt wel hoogohmig. Zijn inwendige spanning zakt niet eens zoveel, maar de stroom die hij kan leveren zakt wél.
Maar zolang je van de totale schakeling minder stroom afneemt dan de maximumstroom van de 'slechte' cel, merk je bijna geen verschil. De bypass diode doet dan ook nog niets. Je meet bijna normale spanningen.

Maar gaat de optimizer meer stroom vragen dan wat de slechte cel kan leveren, dan zakt de spanning van die cel, door zijn hogere weerstand, in elkaar, en zou zonder diode die spanning zelfs omgepoold worden door het 'opduwen' door de stroom van de goede cellen.
De bypass diode gaat dan (pas) geleiden. De slechte (donkere) cel kan dan niets meer bijdragen, maar zit in elk geval ook niet in de weg.

--
De optimizer past steeds zijn ingangsstroom aan zodat het vermogen maximaal blijft. In mijn vorige post laat ik zien dat er ook 'valse maxima' kunnen zijn. De spanning is daar hoger, maar de stroom kleiner.
Een goede (normale) optimizer zal daardoor niet gefopt worden.

Op woensdag 17 juli 2024 16:40:42 schreef Frederick E. Terman:
Maar gaat de optimizer meer stroom vragen dan wat de slechte cel kan leveren, dan zakt de spanning van die cel, door zijn hogere weerstand, in elkaar, en zou zonder diode die spanning zelfs omgepoold worden door het 'opduwen' door de stroom van de goede cellen.
De bypass diode gaat dan (pas) geleiden. De slechte (donkere) cel kan dan niets meer bijdragen, maar zit in elk geval ook niet in de weg.

@FET,
Allereerst mijn complimenten voor je mooie simulatie en grafieken.
Dat geeft weer een dieper inzicht hoe zonnecellen werken.
.
Het wordt interessant op het moment dat de spanning over de slechte cel in elkaar begint te zakken. In het begin levert deze nog energie en is er nog niks aan de hand, maar als de spanning omgepoold is neemt deze cel energie op en straalt deze opgenomen energie als warmte het heelal in.
Met een beetje pech wordt de temperatuurstijging van deze cel zo hoog dat deze uitfikt.
deKees schreef een paar posts eerder dat deze spanning begrensd wordt op ongeveer 12V (ipv 36V wat ik noemde). Het kan net het behoud van je zonnepaneel betekenen.

Ik heb hier zo 1 cel van 15cm bij 15cm, mono kristallijn en blauw van kleur . De spanning die ontstaat langs de belichte voorzijde is negatief . Achterzijde dus positief . Morgen de spanning eens meten bij daglicht .

Als ik met een ohm-meter de onbelichte cel meet, geeft dit zo een 100 ohm weer . Met de draden omgewisseld ( of met de spanning tegengesteld aan de open klemspanning ) is dit 175 ohm . Spanning die uit de ohmmeter komt is 3,4V .
Met de LCR-meter geeft dit een R van 76 ohm en |Z| 85 ohm en een hoek van -30° bij 100 Hz .( spanning van de LCR-meter is 0,28 V Ac ) .
Een gemeten capaciteit van 44 micro farad .

Aanvulling ; Bij sterk daglicht is de open klemspanning van die ene cel 0.55V en de kortsluitstroom 3,4 A .

Ik breng een inverse spanning aan op de cel zodat de stroom in dezelfde richting loopt als in een werkend zonnepaneel . Bij 30V loopt er 1A . ( kan niet hoger vanwege de max spanning van de labovoeding ) .
Als ik de spanning voorwaarts aanleg staat er 4.5 V over de cel bij een stroomsterkte van 3A . Dit laatste is wat er gebeurt bij het parallel schakelen van panelen en 1-tje komt in de schaduw . Dit zorgt dus voor kortsluiting en de bypassdiode werkt hier dan niet .
Dit bevestigt ook wat sine al aangaf in de gecorrigeerde schema .

[Bericht gewijzigd door Lead Acid op (34%)]

Ja FET je optimisme was een beetje te vroeg, maar je grafiek is niet totaal zinloos. Ik begrijp wat je bedoelt met de valse piek.

De spanning over de 9 goede cellen is inderdaad 5.4V. Maar de schaduwcel heeft een spanning van -5.4V. Samen 0V toch?

Maar nog niet negatief dus over alle 10 cellen, wanneer wordt het negatief?

Maar gaat de optimizer meer stroom vragen dan wat de slechte cel kan leveren, dan zakt de spanning van die cel, door zijn hogere weerstand, in elkaar, en zou zonder diode die spanning zelfs omgepoold worden door het 'opduwen' door de stroom van de goede cellen.

De spanning van DIE cel wordt negatief, tot zo ver begrijp ik het. Maar hoe wordt de spanning negatief over alle cellen die tussen de bypass diode zitten?

Het wordt interessant op het moment dat de spanning over de slechte cel in elkaar begint te zakken.

Hier ook weer; de spanning over DE SLECHTE CEL wordt negatief, maar hoe wordt dan de spanning negatief over alle cellen die tussen de bypass diode zitten?

Op donderdag 18 juli 2024 20:37:22 schreef InHogereSferen:
[...]
Hier ook weer; de spanning over DE SLECHTE CEL wordt negatief, maar hoe wordt dan de spanning negatief over alle cellen die tussen de bypass diode zitten?

Die worden niet negatief.
Alle goede cellen leveren een spanning van plus 0,6V
Zie plaatje van Sine met de schijtlijster.
Over de bypass staat 0,6V, want die geleidt.
Die spanning staat ook tussen de anode van de bovenste diode en kathode van de onderste diode.
De drie werkende dioden leveren geen stroom, maar levert wel ieder een spanning van 0,6V per stuk.
In totaal leveren deze drie dioden een spanning van 1,8V. Daar komt 0,6V van de bypass bij en dan houd je een spanning van 2,4V negatief over de niet-functionerende diode.
.
Je zet de min van je voltmeter op de + van paneel3
De plus van de voltmeter zet je op de anode van de onderste zonnecel van paneel2. Je meet dan 0,6V, want die zonnecel is in orde.
Dan zet je de plus van je voltmeter op de anode van de een na onderste zonnecel. Je meet dan 1,2V, want beide zonnecellen werken prima.
.
Dan zet je de de plus van je voltmeter op de kathode van de bypassdiode. Omdat deze geleidt meet je nu een spanning van -0,6V.
Dan zet je de plus van je voltmeter op de kathode van de bovenste zonnecel.
Deze zonnecel werkt goed en levert dus een spanning van 0,6V.
Je voltmeter wijst nu -1.2V aan.
.
De spanning over de rood-gekruiste zonnecel is 2,4V in sperrichting (kathode 1,2V en anode -1,2V tov + van paneel3)
.
Zonnepanelen, altijd lastig ;)
Ik moest 80 keer naar de pijltjes van de spanningen kijken, maar die zijn allemaal goed getekend.

De totale spanning over alle cellen die samen één bypassdiode hebben, kan - al naar de gevraagde stroom - maximaal 0,6 V negatief worden, of in elk geval zoveel als de doorlaatspanning van de bypass-diode is.

De spanningen van de goede cellen blijft positief.
De spanning over de slechte of donkere cel kan, afhankelijk van de stroom, zo negatief worden als de totale positieve spanning van de andere cellen die de bypass-diode met elkaar en met de donkere cel delen.
Zijn er meer donker, dan moeten die de negatieve spanning verdelen. Dat gaat dan al naar hun resterende capaciteit.

Morgen (vrijdag) zal ik een nieuw schemaatje maken met tien afzonderlijke cellen die met zijn tienen een bypass delen, en waarvan er één donker of slecht wordt.
En dan nog een schema waarin er twee slecht (verlicht) zijn.

Over de bypass staat 0,6V, want die geleidt.

Dit is dus juist het probleem. Ik zie niet in waarom er -0,6V staat over de bypass diode.
De spanning wordt negatief over de schaduwcel, tot maximaal de waarde van alle cellen in serie. Hoe kan de spanning OVER DE HELE SECTIE CELLEN die TUSSEN de bypass diode zitten dan onder de 0V komen.

Morgen (vrijdag) zal ik een nieuw schemaatje maken met tien afzonderlijke cellen die met zijn tienen een bypass delen, en waarvan er één donker of slecht wordt.
En dan nog een schema waarin er twee slecht (verlicht) zijn.

Daar kijk ik naar uit.
Ik vind het namelijk heel prettig als ik het gewoon helemaal snap en niet een beetje :)
Ik snap waar de bypass voor is, en dat hij gaat geleiden bij zijn doorlaatspanning, maar hoe hij aan deze doorlaatspanning komt is me nog steeds een raadsel.

Op donderdag 18 juli 2024 23:45:33 schreef InHogereSferen:
Ik snap waar de bypass voor is, en dat hij gaat geleiden bij zijn doorlaatspanning, maar hoe hij aan deze doorlaatspanning komt is me nog steeds een raadsel.

Daar zorgen paneel2, paneel3 en de belastingweerstand voor. (Stroom I)

Leesvoer : https://www.pveducation.org/pvcdrom/modules-and-arrays/bypass-diodes

@inhogeresferen,

Als je in een paneel van 60 cellen, 30V een bypass over iedere 20 cellen zet en er 1 cel in de middelste sectie minder stroom kan leveren....

Dan geeft sectie 1 gewoon 20* 0.5V = 10V, sectie 2 geeft 19* 0.5V = 9.5V + -10.1V over de ene cel die minder stroom aankan, samen -0.6V over de bypass, en de laatste sectie geeft weer gewoon 10V. Je hebt nu 20V waar je stroom van kan afnemen.

Zonder die bypass had de spanning over die ene cel -29.5V geweest en was de uitgangsspanning 0 geweest. (mits je belasting gewoon 10A kan blijven trekken ook al is de spannings slechts 0.1V).

Dan geeft sectie 1 gewoon 20* 0.5V = 10V, sectie 2 geeft 19* 0.5V = 9.5V

Duidelijk.

-10.1V

Maar hoe kom je aan deze -10,1V?

Op vrijdag 19 juli 2024 11:13:57 schreef InHogereSferen:
Maar hoe kom je aan deze -10,1V?

Omdat de wel werkende cellen nog steeds spanning opwekken zonder of heel weinig stroom te leveren . De niet werkende cel wordt dan een gesperde diode met een niet zo heel hoge weerstand . ( in mijn testje kwam ik uit op slechts 30 ohm ) .

Nou mensen, volgens mij ben ik eruit. Zie mijn schets.
De schaduwcel kan niet mee doen met de rest en wordt dus een weerstand aangesloten op 9 'batterijen' in serie.
De spanning van al deze 'batterijen' staat dus negatief over de schaduwcel als er geen bypass diode zou zitten.
Als ik meet over de schaduwcel staat er dus -5,4V, en hoe verder weg ik van deze cel zou meten, hoe dichter deze negatieve spanning bij 0V komt.
Op de plek waar de bypass diode zou moeten zitten meet ik dan -3V.
Mijn denkfout was dus telkens dat ik de spanning van alle andere cellen die NIET tussen de bypass diode zitten niet mee nam in de berekening.

En ja, jullie hebben me dit inderdaad al een paar keer verteld. Maar soms moet ik het echt even uittekenen op papier om de link te leggen.

Bedankt voor jullie geduld. :)

Edit: Brengt me nu wel weer op de volgende vraag: Wanneer kan een cel niet meedoen met de rest? Er is toch altijd wel een cel die iets minder stroom kan leveren als als de rest?
Is het dan zo dat de spanning van die cel wat zakt? Bijvoorbeeld van 0,6V naar 0,5V? Tot je onder de doorlaatspanning komt van die cel of zo?

[Bericht gewijzigd door Anoniem op (17%)]

Ah kijk, we zijn er bijna uit.
Inmiddels heb ik nog wat zitten tekenen, uitgaande van je vraag over de tien cellen van elk 0,6 V in serie.
De cellen zijn hier weer die van het Kyocera-paneel uit mijn vorige voorbeeld, dus met een kortsluitstroom van 8,2 A. Tien cellen leveren inderdaad ongeveer 6 V.
In de grafiek is nu horizontaal de stroom uitgezet, verticaal de spanningen.
De stroom wordt hier niet alleen door deze tien cellen veroorzaakt, maar ook door de andere panelen die ermee in serie staan (niet getekend; de getekende stroombron staat daar symbool voor). Dat is verder nu even niet belangrijk; het gaat er nu om wat de spanningen doen.
De rode lijn is de spanning in het normale geval: praktisch 6V tot aan de maximale stroom.
De andere lijnen zijn in het geval van één donkere cel.

In de bovenste grafiek is er geen bypass. Met een donkere cel, die maar 10% van de stroom kan leveren in dit voorbeeld, zakt de spanning al gauw in elkaar. Bij grotere stromen draait de polariteit over die cel, en uiteindelijk over alle tien cellen samen, om. De grafiek stopt bij −6 V, maar bij grotere stromen zouden de spanningen gewoon doorgaan met negatiever worden.

In de onderste grafiek is er een bypass over de tien cellen. De totale spanning kan dus niet negatiever worden dan de doorlaatspanning van die diode, dus (hier) ca. −0,6 V.
De spanning over de donkere cel wordt uiteindelijk zo'n 6 V negatief: de som van de spanningen van de andere negen cellen plús nog de spanning over de diode.

--
Nu nog even drie situaties met twee donkere cellen. De ene cel heeft nog een Ik van 0,82 A (hetzelfde als hierboven); de andere cel houdt al op bij 0,3 A.
Bij echt kleine stroom merk je van beide cellen nog niets, al is de spanning wel iéts lager dan normaal.
Bij 0,5 A trekt PV3 het al niet meer en is omgepoold. Maar de bypass doet nog niets.
Bij 5 A is inmiddels ook PV8 allang omgepoold. Intussen is ook de bypass gaan werken. Door de cellen loopt nu geen stroom meer; alle stroom loopt door de bypass (blauw).
De beide donkere cellen verdelen nu de 6 V negatief. Over PV8 staat bijna 2 V negatief; over PV3 staat zo'n 3,5 V negatief.

Alle normaal belichte cellen houden altijd hun normale (bij de belichting passende) spanning.

Alle spanningen zijn t.o.v. de 'onderkant' aangegeven. De spanning over een cel moet je uitrekenen als het verschil tussen de potentialen erboven en eronder.

--

Wanneer kan een cel niet meedoen met de rest? Er is toch altijd wel een cel die iets minder stroom kan leveren als als de rest?
Is het dan zo dat de spanning van die cel wat zakt?

Ja, bij kleine verschillen (die er altijd zijn) is dat wat er gebeurt. De optimizer zoekt wel uit wat de beste belasting is, dus met het beste product van spanning en stroom. De beste stroom kan heel goed ónder de maximumstroom van zelfs de 'minste' cel liggen, en dan is er dus ook geen probleem.
Lang niet altijd hoeft een paneel (of een deel ervan) gebypassed te worden; dat gebeurt pas als de cel echt te weinig stroom kan leveren om leuk mee te doen met de eisen van de optimizer en de andere cellen, en in de weg zou gaan zitten.

Op vrijdag 19 juli 2024 13:12:29 schreef InHogereSferen:

Is het dan zo dat de spanning van die cel wat zakt? Bijvoorbeeld van 0,6V naar 0,5V? Tot je onder de doorlaatspanning komt van die cel of zo?

zonnepanelen hebben 2 uitersten.
bv een paneel heeft 40V open klem spanning (geen stroom) en 8A kortsluitstroom (0V spanning).

als een losse cel dus 0,5V 8A doet, geen probleem
als je die kortsluit heb je 8A 0V, bij VOL zoninstraling.

als die schaduw heeft, dat doet die misschien 0,3V bij 1A. de kortsluitstroom met schaduw is dan misschien 4A.
als je daar dan 7A wil doorduwen vanuit de string, wordt de spanning negatief en begint die cell licht uit te stralen.

als een hele rij in de schaduw ligt, dan zal de bypass diodes geleiden.
met 1 blaadje op 1 cell zal er weinig gebeuren. je hebt dan nog altijd 19panelen die 0,5V opwekken, en eentje die -0,5V doet. de seriestroom zal wat zakken.
met een hele rij in schaduw, dan gaat de bypass in werking en gaat de rest van de panelen gewoon nog voluit gaan, maar dan met 10V totale stringspanning minder

Op vrijdag 19 juli 2024 17:26:11 schreef fcapri:
[... 8A bij 0.5V .... ]
als die schaduw heeft, dat doet die misschien 0,3V bij 1A. de kortsluitstroom met schaduw is dan misschien 4A.

Het blijkt eerder te zijn iets van 0.496V bij 1A of 4A. De spanning van een "minder producerende" cel zakt nauwelijks in.

Hier nog even een versimpeling. Iedere sub-string is maar 3 diodes. Iedere 3 diodes een bypass.

Ik beschouw de spanning over een diode positief als ie in de geleidingsrichting is.

De twee broerjes van de "onderbelichte" cel zullen misschien IETS meer dan 0.5V geven, maar dat maakt toch niet uit: de sper-richting spanning in sper over de onderbelichte cel wordt dan iets groter.

[Bericht gewijzigd door rew op (36%)]

met 1 blaadje op 1 cell zal er weinig gebeuren. je hebt dan nog altijd 19panelen die 0,5V opwekken, en eentje die -0,5V doet. de seriestroom zal wat zakken.

Klopt niet helemaal.

Een cel is een stroombron, gestuurd door de lichtinval.
Zie

Dit paneel (trina-solar) kan 8.5A leveren bij 800W/m2 zonlicht. Dus als 1 cel 800W/m2 krijgt (goed voor 8.5A) en de andere cellen krijgen 1000W/m2 (ruim 10A) en de omvormer blijft 10A vragen dan kan die ene cel niet meer meedoen. Die cel kan op geen enkele manier 10A leveren dus die gaat volledig naar negatief en de bypass schakelt in. Tenzij de omvormer terug-regelt naar 8.5A. Dan kan de cel wel meedoen, en valt heel de string terug naar 8.5A.

met 1 blaadje op 1 cell zal er weinig gebeuren. je hebt dan nog altijd 19panelen die 0,5V opwekken, en eentje die -0,5V doet. de seriestroom zal wat zakken.

Nu raak ik weer in de war.
Als die ene cel niet mee kan doen met de rest dan wordt de spanning van die cel toch de spanning van alle cellen die wel werken maar dan negatief?
Waarom wordt hij -0,5V?

Edit: ik lees nu de Kees zijn reactie. Volgens mij had ik het toch goed begrepen.

[Bericht gewijzigd door Anoniem op (10%)]

Ik zal FET zijn grafieken dalijk nog eveven bekijken als ik een groter scherm heb, ik kijk nu vanaf mijn smartphone.

Als ik het goed begrijp wordt de spanning op de schaduwcel negatief op het moment dat de MPPT in de omvormer ziet dat er meer vermogen te halen valt bij een stroom die hoger is dan de kortsluitstroom van de schaduwcel.
Op het moment dat er geen bypass dioden zouden zitten, zou dit dus de volledige spanning van alle werkende cellen in serie zijn maar dan negatief. Maar er zit een bypass, dus die gaat geleiden en er worden 20 cellen buiten gesloten.

Als het meeste vermogen te halen valt bij precies de kortsluitstroom van die schaduwcel, dan zal de spanning van die cel bijna 0V zijn?

Op vrijdag 19 juli 2024 18:49:08 schreef deKees:
Dit paneel (trina-solar) kan 8.5A leveren bij 800W/m2 zonlicht. Dus als 1 cel 800W/m2 krijgt (goed voor 8.5A) en de andere cellen krijgen 1000W/m2 (ruim 10A) en de omvormer blijft 10A vragen dan kan die ene cel niet meer meedoen.

Is niet helemaal waar.
Die cel blijft gewoon 8,5A leveren.

Die cel kan op geen enkele manier 10A leveren dus die gaat volledig naar negatief en de bypass schakelt in.

Door de bypass-diode loopt dan slechts 1,5A

Tenzij de omvormer terug-regelt naar 8.5A. Dan kan de cel wel meedoen, en valt heel de string terug naar 8.5A.