Show Your Repairs!

Partybox met verlichting van de buurmeisjes.

Zit een 12V 2.9Ah loodaccu in die dood was. Zo'n accu kost rond de 15€ excl. verzenden. Partybox heeft een 15V Adapter zonder enige intelligentie, alleen een serie weerstand, te lang opladen kookt de accu stuk.

Tegenwoordig hebben de Chinezen ook accuboxjes voor Lipo's in dezelfde maat.

6 stuks EVE INR18650-33VA 3300mAh van NKON erin, 2P3S configuratie.
+ een 3S BMS. 2.5x de capaciteit van de loodaccu, iedereen blij.

Doosje met BMS erin, best netjes.

[Bericht gewijzigd door maartenbakker op maandag 4 mei 2026 13:16:05 (56%)]

Na 29 jaar van trouwe dienst brak afgelopen week de dag aan waar ik al jaren voor vreesde: dat m'n HP32Sii rekenmachine de geest zou geven. De '0' en decimale punt (of was het nou komma? In elk geval, je kunt het instellen bij deze calculator!) weigerden dienst. Na enig zoeken op het internet bleek het een veelvoorkomend probleem te zijn en ook op YouTube stonden voldoende filmpjes over hoe het te herstellen. Er was dus nog hoop.

M'n grootste angst was het, met gepast grof geweld open kraken van de behuizing (die met 8 kunststof nagels dichtgelast zit). Nadat dit eenmaal met succes en zonder overbodige schade was gebeurd slaakte ik een zucht van verlichting - de rest zou een peuleschil zijn.

De buigklemmetjes van het printplaatje teruggebogen waarna de print kon worden losgenomen en de contactjes schoongemaakt met IPA. Daarna een stukje zelfklevend schuimrubber (iets van Tesa) op maat gesneden en op z'n plek geplakt om zo de contactdruk van de keyboardfoliecontactjes weer wat te vergroten.

Daarna het printje teruggemonteerd (er op lettend dat de buigklemmetjes weer in hun oorspronkelijke richting werden teruggedraaid, om afbreken te voorkomen), batterijtjes erin en het spannende moment - doet hij het weer....?

De twee defecte toetsen deden het nu weer en de overige deden het zelfs ook nog steeds! Operatie geslaagd.

De twee behuizingshelften zitten nu provisorisch weer in elkaar geklikt voordat hij, over een week of twee, definitief dichtgelijmd mag worden als hij goed blijft werken.

Relatief simpele herstelling maar er stond veel op het spel. Na bijna 30 jaar ben ik vergroeid met deze calculator. Zozeer zelfs dat ik al jaren geleden een backup had aangeschaft, voor wanneer de onvermijdelijke dag zou aanbreken. Maar vooralsnog begint het oude beestje nu aan z'n tweede leven - op naar de volgende 29 jaar!

Z'n backup-broertje mag voorlopig dus rustig blijven afwachten in de bureaulade.

Aangeschaft op 9 juni 1997 voor 137.50 harde guldens bij Kantoorboekhandel TIM in Rotterdam, om astronavigatieberekeningen te automatiseren. En sindsdien m'n trouwe metgezel en hulpje, en heerlijk zuinig in het batterijverbruik.

Mooi, weer een HP gered. Ik heb de oer HP-35 met die mooie rode led display, de laatste HP-35(kapot), HP-15C, een HP-49, HP-50g (beide met etuis), een HP-prime, een hele mooie TI-83plus, een Casio graph 35+EII en een Casio FX-880P.

Leuke collectie! Maar non-RPN rekenmachines zijn helaas geen optie voor me, daar kan ik na 30 jaar RPN niet meer mee werken.

Heb hier ook nog een HP48G en een GX maar die gebruik ik zelden meer - zijn te groot en te zwaar/krachtig voor wat ik tegenwoordig nog doe, en hebben elke 3 maanden verse batterijen nodig. Het voordeel van die HP32 is ook dat hij zeer eenvoudig te programmeren is, 'keystroke progammable'. De HP48 gebruikt RPL (Reverse Polish Lisp) en zelfs voor het simpelste programmaatje heb ik daar de handleiding al bij nodig.

De 384 bytes geheugen van de HP32 is tot nog toe ook geen begrenzing gebleken. Maar het grootste 'probleem' is dat ik er zodanig mee vergroeid ben dat iets anders eigenlijk geen realistische optie meer is. Vandaar dat ik behoorlijk in m'n nopjes ben dat reparatie gelukt is.

Overigens, de reserve-HP32Sii kwam van 'Loods 3' vandaan

[Edit: die HP48GX heb ik zelfs nog gebruikt via NMEA0183 als GPS-logger met m'n Garmin GPS12, als notitieblokje, naderingsensor en als universele/programmeerbare IR-afstandsbediening. Dat was allemaal voordat de smartphones bestonden. ]

HP48, HP49, HP50 en HP Prime zijn als emulator voor de PC te downloaden.

Klopt, ik heb de prime op mijn telefoon. De 49 en 50 gebruiken AAA batterijen. In mijn 49 zitten ze al een jaar of 10. Meestal gebruik ik de prime. Programmeren is veruit het simpelste op de TI. Voor de HP's heb ik het manual nodig. Ik heb jaren lang RPN gebruikt en gebruik het nog op de 49. De prime en 50 heb ik op gewoon staan. Soms zet ik ze een tijdje op RPN. Ik kan met beide even goed uit de voeten.

Tsss, kom ik met mijn Casio FX85....
In de ongeveer 45 jaar dat ik het ding bezit heb ik nog nooit de batterijen vervangen.
En het is waar, je vergroeit met zo een ding, modernere rekentuigen kan ik slecht mee omgaan, kost veel te veel tijd.
Als reserve een Casio FX82 uit dezelfde tijd, maar daar heb ik al eens de batterijen van moeten vervangen...

Middelbare school had ik ook een casio. Een eenvoudige zoals de FX82 denk ik. Voor m'n eindexamen een heftige casio gekregen die je kon programmeren. Het jaar d'r op studeren in de VS en... ik heb hem in het vliegtuig laten liggen.

Mooie dingen die HP's. De mijne is ook alweer +/- 38 jaar jong.
Gekregen voor mijn verjaardag van mijn toenmalige vriendin.

De HP's zijn een mooi en krachtig stuk rekengereedschap. De eerste generatie HP48/49 hadden een 4-bit processor en de SX serie had zelfs 2 uitbreidingsslots voor een RAM insteekkaart (het interne RAM van 32kB was al heel veel toen der tijd) of voor een HP Solve Equation Library insteekkaart welke volgepakt was met info op allerlei gebied en met een heus compleet chemisch periodiek systeem waarin je info over alle elementen kon vinden.

Hieronder een animatie uit de HP Solve Equation Library insteekkaart behorende bij de functie "Mass-Spring System" uit de Oscillations groep.

De HP's blijven fascinerende rekenmachines.

Toen ik in 1997 m'n HP32Sii kocht probeerde de verkoper me met alle macht de veel duurdere HP42S aan te smeren, maar de HP32Sii was voldoende voor mijn noden dus is het de 32 geworden. Heb tot op de dag van vandaag spijt van dat ik toen toch niet de 42S heb gekocht. Maar voor wat ik nu nog aan simpel rekenwerk doe is de 32 meer dan voldoende.

De 42S is voor mij het ideale compromis tussen afmetingen en rekenmogelijkheden. De 48 is simpelweg te groot en zwaar (fysiek en qua mogelijkheden).

Een kenis van een kennis zn auto weigerde zn auto sleutel te herkennen. Renault Scenic.

Ik kreeg de reeds gedemonteerde sleutel.

Google wist het ook: "het spoelcontactje was los gekomen:

Inderdaad dat zat los en blobje soldeer erop en klaar was Kees.....Maar zo soepel ging het niet. De auto weigerde de sleutel nog steeds te herkennen.

Met vergrootglas baantjes geinspecteerd. Niks mis mee. Tot ik zag dat het spoeltje gekrast was.

Tijdens openmaken was waarschijnlijk het mesje doorgeschoten en 3 draadbreuken in spoeltje veroorzaakt.

Spoeldraadjes losgewikkeld vastgeknoopt en klein soldeer erop, twee uur verder klaar voor de test.

En ja hoor na montage herkende de auto de sleutel weer.

Auto eigenaar dolblij, ik blij, omdat reparatie gelukt was en hij daar zo blij van werd.

Tjee, sinds mijn laatste post van hier niks meer gehoord. Dacht ik iedereen weggejaagd te hebben

Ik ben aan het referbishen geweest. Ik had hier al eens een foto van een geopende Erres RP 865 radio geplaatst omdat ik het fabricaat van binnen een foto waard vond, maar ik ben 'wat dieper' gedoken. Uit 1965, niet echt veel gebruikt, maar dan toch een zee van onderdelen die het veld moesten ruimen. En een probleem.... De FM had een 'redelijk' geluid, maar de AFC ontstemde de boel i.p.v. het versterken van de afstemming. En daar is een heleboel tijd in gaan zitten, weken. Uiteindelijk is het prima opgelost, alleen ben ik achtergebleven met de vraag of ik het probleem zelf had veroorzaakt. Of niet, want het deel waar het probleem zat (een apart detectieprintje) vertoonde tekenen van verval, ten eerste door een slecht product, en ten tweede doordat iemand dat slechte product had proberen te herstellen. De 3 laatste MF transformatoren (1 AM en 2 FM) waren losgebroken van de print, en hingen een beetje. Gewoon niet goed gelijmd in de fabriek en door krimping van de plastic bobbins. Maar eentje was ook beschadigd, alsof iemand met zijn trimmertooltje naast de core was gestoken, en daarmee de Litzedraad doorboorde. Het transformatortje is misschien 20 mm hoog, zie de coctailprikker er naast:

Het zachtste koperdraad samengesteld uit ~20 zéér dunne strengen, omwikkeld met een flinterdunne kunststof zonder enige sterkte. Ik heb de strengen met een verscherpte plat afgesneden cocktailprikker van elkaar kunnen scheiden. Daarna heb ik het transformatortje een 200 kHz blokgolf gevoed via 22pF op 5 Volt, en de scoop er over om te zien of er voldoende 'ringing' plaatsvond, wat duidt dat er geen kortgesloten winding is. Daarna bijenwas er over, en een krimpkous om de boel bijeen te houden. Nogmaals die blokgolf gevoed, en de reparatie bleek te hebben gewerkt.
Je ziet in deze afbeelding ook (als je even rekent) dat de ringing rond de 10.7 MHz plaatsvindt (de FM middenfrequentie, met de originele 56pF condensator parallel als tankcircuit):

Als er sluiting in een wikkeling had gezeten zou de slingering veel sneller op nul zijn.

Dat MF transformatortje was maar een klein deel van de problemen. Ik kreeg nog steeds de AFC niet lockend, er bleek geen goede nul doorgang mogelijk bij afstemming, de uitgang van de ratio detector wilde niet door nul Volt. Wat bleek na heel veel geklooi (en zelfs AI raadplegend), dat er een sluiting op de print zat die ik HAD kunnen meten, maar de weerstand die er over zat (één van de balansweerstanden van 4k7 aan de ratio detector uitgang) had ik gemeten door hem eerst los te solderen.... En dan meet je niet de print waar juist de sluiting zat. En de sluiting, die zat aan dezelfde printbaan als de detector- elco die ik daar vervangen heb, en daarom heb ik niet 100% de zekerheid dat ik dat niet zelf gedaan heb. Ik ben echt oplettend op die dingen, maar toch. Toch ook net zo goed zat dit al zo vanuit de fabriek.

Verder nog een AF115 germanium transistor met tin whiskers. Kraken en sissen tot je hem een mep gaf en dan hield hij weer een paar uur z'n mond. Vervangen door de verbeterde versie, een AF125.

En dan volledig afgeregeld.

Dit is de opgeknapte radio open:

Het blik rechtsboven daar zit de laatste middenfrequent en detectie voor AM en FM in, en onder één van die gaatjes er in het probleem transformatortje.
Ik heb dat afschermblik ook aan de linkerkant een deuk' moeten geven (te zien langs dat gele draadje) omdat de nieuwe speaker(magneet) een paar mm breder was. Het is ook eigenlijk niet een juiste speaker, want de originele had magnetische afscherming en deze niet. Hierdoor verschuift helaas de oscillator frequentie van de korte golf een beetje, maar na de normale afregelprocedure van de korte golf oscillator is dat goed gecompenseerd.

De onderdelenberg....

De 44 weerstanden waren van lage kwaliteit, eentje zelfs verdubbeld in waarde. 40% van hen was buiten specs, dus dan maar gelijk alles vervangen. Er zaten ook een stuk of 20 goede kwaliteit koolweerstanden in op printplaten die in andere fabrieken waren geproduceerd, zeer waarschijnlijk Philips, die heb ik natuurlijk gelaten. Hier zie je een paar van de slechte weerstanden, bij allen komt de bindinglijm naar buiten gedropen:

Erres RP 865, draagbare radio ( 4,2 kg ! ) uit 1965, LG - MG - 49m SW - FM

Zulke koolcomposietweerstanden waren notoir onbetrouwbaar, vooral de hogere waardes... Philips werd er ook door geplaagd, maar ik geloof dat het in Duitsland ingekochte weerstanden waren.

Ik heb vroeger nog wel eens getwijfeld juist over portables van rond midden jaren '60 maar vermoed dat er in een Erres van 1965 toch nog geen printplaten van Philips zaten. Tussen 1949 en 1966 waren hun radio's en TV's vrijwel uitsluitend op binnenshuis ontwikkelde technologie van Van der Heem gebaseerd.

Als je toevallig foto's hebt van de (verschillen tussen de) printen, ben ik wel benieuwd.

Over die wel- of niet Philips zou je toch wel gelijk kunnen hebben. Ik ging op zoek naar wat meer foto's, en deze zegt veel denk ik:

Dit is links de RF afdeling voor de AM met uitsluitend slechte weerstanden. Rechts twee aparte printjes met de FM RF, met uitsluitend goede weerstanden, en daarom dacht ik een andere fabrikant.
Maar... transistors op de twee FM printen hebben wel de opdruk van der Heem. 2SA235 is zichtbaar rechts-onder, 2SA234 rechts-boven, duidelijk een Japans fabrikaat, de hele radio is een mix van Europese en Japanse transistors.

Bijzonder. Ik zie in de zwevende bouw een echte Van der Heem transistor en de composietweerstanden, terwijl er koolfilmweerstandjes op de printplaten zitten en Japanse Van der Heem transistoren (en die beruchte AF115 die je vervangen hebt zo te zien).

Het ziet er als een allegaartje uit maar inderdaad geen Philips. Mogelijk kozen ze voor de koolfilmweerstanden omdat die wat kleiner waren of omdat dat deel later ontworpen is.

Wat ook opvalt zijn de groene Hong Kong foliecondensatoren. Voor 1965 wel erg modern...

Van der Heem deed er toen blijkbaar alles aan om Philips niet nog rijker te maken .

Die composietweerstanden lopen idd wel eens in waarde op. Hier zijn het er wel héél veel. Ooit vochtig gestaan?

Op dinsdag 9 juni 2026 11:19:23 schreef maartenbakker:
Bijzonder. Ik zie in de zwevende bouw een echte Van der Heem transistor en de composietweerstanden, terwijl er koolfilmweerstandjes op de printplaten zitten en Japanse Van der Heem transistoren (en die beruchte AF115 die je vervangen hebt zo te zien).

Het is nog meer gemixed. Die transistor die jij als de AF125 (verbeterde versie van AF115) ziet, is een originele AF106, naast dus de 2SA235 op dezelfde print. De oude AF115 op deze foto zit hier als point-to-point onderdeel:

Niet alleen voor point-to-point zijn er slechte weerstanden gebruikt. Hier zie je twee prints naast elkaar, rechts-boven de 2e MF voor de FM), en links de audioprint. De materialen van de PCB's zijn verschillend. De weerstanden zijn erg crunchy in de audioprint, maar OK in de MF print. Op die audioprint zie je onderaan een Japanse 2SB75 (en 77) in de voortrap maar er zit 2x AC117 in de eindtrap. Een allegaartje zeker. B.v., er zitten totaal 5 printplaten in de radio, met 4 verschillende materialen:

Op dinsdag 9 juni 2026 11:55:32 schreef kris van damme:
Die composietweerstanden lopen idd wel eens in waarde op. Hier zijn het er wel héél veel. Ooit vochtig gestaan?

Niet de laatste 10-15 jaar in mijn bezit (opgeslagen), letterlijk kurkdroog. Maar geen idee wat er voor de aankoop op de rommelmarkt mee gebeurd is.

Wat mij nu opvalt is dat de slechte crunchy weerstanden misschien wel twee overeenkomsten hebben: allen zitten dicht rond de speaker, en allen liggen plat tegen de print. Misschien de lijm er uit geshaked

Wat kan je met de knop met het auto-symbool erbij precies bewerkstelligen?

Ik heb nu al enkele keren naar de afbeelding zitten kijken, maar kan niets bedenken

Externe antenne input kiezen?

Kon je dit type niet in een slede schuiven die in de auto was ingebouwd.
Handig als je maar het strand ging met je meisje, radio mee in de auto en op het strand als je lag te bakken.

Met de "autoknop" kies je dan voeding etc via de slede.

Zo had je ook 8-track spelers.

Klopt, een heuse slede met diefstalbeveiliging.