het is misschien een stomme vraag maar:
als in een geleider de vrije electronen negatief geladen zijn(en de daardoor bekomen gaten worden opgevuld met electronen uit de richting van de neg. potentieel) en worden aangetrokken door de positieve potentiaal van je voeding, dan gaat de 'stroom' toch van - naar +?
en hoe zit dat dan in schema's en de polariteit van componenten?

Heeeeeel vroeger ging men ervan uit dat de stroom van + naar - liep. Uiteindelijk bleek dat dus een misvatting maar de stroomrichting heeft men gelaten zoals het was.
De elektronenstroom gaat inderdaad van - naar +.

Niet zo gek dat je licht verward was dus.

Wetenschappelijk gaat de stroom van -naar+
maar we zeggen dat de stroom van +naar- gaat.

ahzo...
dus in schema's moet je de polen van je voeding in principe verwisseld zien? Alsook met de componenten?

Als je de voeding verwisselt ziet, en je zet de componenten zonder het te weten verwisseld, staat alles nog altijd hetzelfde he? :p

http://imgs.xkcd.com/comics/urgent_mission.png

;)

Op de een of andere manier heb ik het zelf nooit als onlogisch ervaren.

De elektronenstroom loopt van min naar plus.

Maar je kan "electrische stroom" ook vertalen als "gatenstroom". Immers, als een electron van A naar B springt, kan je stellen dat de lege plaats (het gat) van B naar A verhuist. Die stroom loopt dus van plus naar min.

Verder is het in de praktijk gewoon conventie, zoals Henry aangeeft. En dan is het wel prettiger werken met een stroom die --naar ons gevoel-- niet tegendraads loopt.

ok, bedankt voor deze verhelderende uitleg jongens!

Ha, ik ben hier blijkbaar niet de enige die XKCD leest!

behalve dat 'gaten' ook niet bestaan klopt het wel.

je kan geen 'gaten' creeren , net zoals je geen electronen kan 'creeren'.
je hebt een electron of je hebt geen electron. en je kan alleen electronen rondschuiven.

je kan een concentratie hebben van electronen , en een afwezigheid van electronen.

'gaten' zijn eigenlijk 'mogelijke' plaatsen naar waar een electron kan geschoven worden.

Maar das allemaal muggegezift.
Stroom loopt van + naar min. en daarmee uit.
Als je met de auto rijdt dan rijdt je aan de rechterkant ( bahlve als je op een eiland zoals GB of Singapore of Australie woont. die zijn ass-backwards.. eigenlijk zijn wij het die verkeerd rijden. je moet eigenlijk links rijden. de reden is simpel. in de middeleeuwen werdt altijd de rechterhand gebruikt om het wapen te hanteren. Om te tonen dat je niet vijandig bent strekt je dus je wapenhand uit om te tonen dat het leeg was. Twee ridders die elkaar kruisen moesten dus links rtijden als ze naar elkaar wilden steken met hun speer of hakken met het zwaard. de conventie is dus om links te rijden. Maar het zijn , weer eens, de fransen die nisk moesten hebben van de regeltjes van 'zees stupeed eengleeshmaan weeth zeir chilvary roolez' en die beslisten dus maar om langs de verkeerde kant te gaan rijden.)

enfin ... ik heb weer last van een vrij electron dat verloren gelopen is ...

[Bericht gewijzigd door free_electron op (55%)]

beetje te vergelijken met zo'n schuif puzzeltje waar 1 stukje van ontbreekt en je dan een figuurtje in elkaar moet schuiven vindt ik altijd...

http://i93.photobucket.com/albums/l42/Tacha_album/PSP%20Stekkie/Schuifpuzzel2.gif
zoiets dus

Voor mijn part mag de stroom van + naar- stromen. Als de aarde negatief blijkt, en de bliksems steeds naar beneden slingeren, is het zo het gemakkelijkst te onthouden :-).

de fout die de meesten maken is om elektrische stroom voor te stellen als een stroom elektronen.
Eenmaal dat dogma ingeslikt is, heeft men in een later stadium de allergrootste moeite om het gedrag van radiogolven te begrijpen, terwijl er nochtans geen significant verschil is.
Op school worden elektrische spanning, stroom, magnetisch veld;radiogolven, licht, radioactiviteit aangeleerd als aparte items, terijl er in feite maar één energievorm bestaat die al deze omsluit, nl eletromagnetische velden.
De frequentie en de verhoudingen tussen de E en Hvelden bepalen met wat we te maken hebben.

Het probleem is dat mensen alles willen in aparte vakjes proppen om één en ander makkelijker te beheersen.

Zo creerde men ook Belgen en Hollanders.
Al je bij ons Hollander zegt, dan weet je meteen dat de meesten ten Noorden van ons wonen, zuinig zijn, grote tanden hebben en veel vlotter zijn.
Maar dit cliché gaat natuurlijk lang niet altijd op.

elektrische stroom door een draad is in wezen een magnetisch veld rond die draad dat in stand gehouden wordt door verplaatsende ladingen.

Dat magnetische veld is het gevolg van het elektrische veld dat tussen beide draden gecreerd wordt door het onevenwicht in elektrische ladingen.
Het elektrische veld zet de elektronen in beweging en het is nu zuiver die beweging die de stroom vormt (magnetisch veld). het is hierbij van geen belang of de stroomkring gesloten is in die zin dat een elektron die de bron verlaat weld degelijk aankomt aan de andere pool van de bron.

Sterker, bij zeer hoge frequenties vloeit er zelfs totaal géén elektronenstroom door de bron.
De energiegolf verplaatst zich tussen en rond de geleiders en laat de elektronen trillenof andersom, waarbij ze niet noodzakelijk echt door de bron vloeien.

Immers, een hf stroom met een golflengte van 3m, zou onmogelijk een afstand van 20 m naar de antenne kunnen afleggen. nadat de stroom 1.5 m afgelgd heeft, moet hij reeds van richting omkeren.

Het bewijs: elektrische stroom plant zich met de lichtsnelheid voor terwijl elektronen materiedeeltjes zijn en slechts een beperkte snelheid kunnen ontwikkelen.
Enkele km/sec is al heel wat voor een elektron in een geleider en is slechts een honderdduizendste van de lichtsnelheid.

Elektrische stroom is pure energie terwijl een elektron materie is.

Net zoals bij een hete soldeerbout: de energie is de warmte, de bout enkel het instrument dat deze warmte produceert en overdraagt.

In feite wordt het elektromagnetische veld, dat energie vertegenwoordigt geconverteerd naar een gedegenerereerde energievorm, warmte.

Dus alhoewel de elektronenstroom zich traag beweegt, zal de elektrische stroom toch razendsnel zijn.

Het kan heel goed zijn dat als je een schakelaar heel snel aan en uit knipt dat de elektronen uit de min van je batterijtje niet eens de tijd hebben om de plus te bereiken, maar je lampje is nietegenstaande toch aan en uit gefloept/
Hier past weer het verhaal van de lange buis vol knikkers.
Stop je aan één zijde en knikker bij, dan valt er onmiddellijk alaan de andere zijde één uit.Het is alsof de knikker helemaal door de buis gereisd is, maar in werkelijkheid heeft de knikker maar één cm afgelegd.

De gemiddelde snelheid van de elektronen in een draad is nog veel kleiner dan je daar zegt.
Bij 50Hz wisselstroom kun je uitrekenen dat ze praktisch niet van hun plaats komen. Ze wiebelen maar een breukdeeltje van een mm heen en weer. Maar omdat ze dat met ziljoenen tegelijk doen, tikt de stroom toch aardig aan.

Neem een buis vol knikkers. Schuif er één extra in, en plop! meteen rolt er een aan de andere kant uit. De beweging lijkt veel sneller dan de knikkers zelf gingen.

"Stroom" beweegt van + naar -. Dat is niet zozeer een vergissing, maar gewoon een afspraak.
Later ontdekte men dat de meest voorkomende vrije ladingsdragers toevallig negatief zijn.. so what.
Meestal wordt de stroom in stand gehouden door negatieve elektronen die de andere kant opzwemmen. Dat hindert niets.

En soms heb je positieve ionen, of losse protonen. Die gaan wel de "goede" kant op. :)

Ja natuurlijk, de elektronen zelf leggen individueel maar
een heel korte afstand af, zelfs bij gelijkstroom.
Maar bij gelijkstroom en ook nog wel bij 50 Hz gaat wat wij als stroom waarnemen (de EM velden) toch echt wel nog door de bron. Maar bij hogere frequenties kan zelfs het veld met de lichtsnelheid niet snel genoeg heen en weer
trillen om in één golfbeweging de bron én verbruiker te bereiken.
Dus een hoogfreqent signaal in een coaxkabel zal zich echt gedragen als een EM golf met een elektrische en magnetische component die zich al trillen voortbeweegt van de bron in de richting van de verbruiker met de lichtsnelheid. De materiaalconstanten van de kabel zullen die snelheid nog reduceren tot zo'n 60% , afhankelijk van het materiaal. Hier speelt vooral de dielektrische constante van de isolatie mee en in mindere mate de magnetische permiabiliteit van degeleiders.

Dat klopt in grote lijnen wel, maar welk punt wil je daarmee maken?

Dat geldt op 50Hz óók al. De golflengte is daar maar 6000 km; niet bepaald oneindig. Over het continent lopen gekoppelde lijnen waarvan de lengte daarmee goed vergelijkbaar is.

Op het moment dat de stroom van de generator bij Kirkefossen in zijn maximum zit, gaat hij bij ons net door nul, en loopt ergens richting Rome de tegengestelde kant op.

Maar dat maakt niet uit, je kunt evengoed van "de" stroom spreken. Ook al is de golflengte bijvoorbeeld maar 23cm, dan nog is de stroomsterkte van die wisselstroom in een normaal belaste leiding overal even groot - nou ja, vele meters verderop wordt het langzamerhand zwakker. :)

Op 12 juni 2009 12:56:59 schreef Frederick E. Terman:
Maar dat maakt niet uit, je kunt evengoed van "de" stroom spreken. Ook al is de golflengte bijvoorbeeld maar 23cm, dan nog is de stroomsterkte van die wisselstroom in een normaal belaste leiding overal even groot - nou ja, vele meters verderop wordt het langzamerhand zwakker. :)

Hier ben ik niet mee eens. "De" stroom is toch op een bepaald tijdstip ook afhankelijk van de plaats in de geleider (dat zegt transmissielijntheorie althans)?

Als je bedoelt de gemiddelde stroom, ga ik akkoord :P

De gemiddelde stroom is in het algemeen nul...

Natuurlijk bedoel ik de effectieve stroom. Dat doe je bij 50Hz toch ook meestal.. de stroomleverancier ziet me al aankomen met het smoesje:
"Maar neen, dat ga ik niet betalen hè. Die stroom van U, die is heel vaak nul, en in ieder geval bijna nooit zijn opgegeven waarde.. " :)

Op 12 juni 2009 21:58:16 schreef Frederick E. Terman:
De gemiddelde stroom is in het algemeen nul...

Sorry, dat is inderdaad waar. :+

Hoe werkt dat eigenlijk bij het koppelen van de energievoorziening van verschillende landen? Als er van punt A naar punt B maar 1 route is, kun je de centrales wel synchroon laten lopen, maar voor zover ik weet is het elektriciteitsnetwerk een groot spinnenweb. Hoe wordt die synchronisatie geregeld, als er meerdere routes mogelijk zijn, met verschillende looptijden? Zijn er eigenlijk wel meerdere routes tussen 2 punten, of is er daar altijd maar 1 van in gebruik? Zo niet, hoe wordt dan de stroom door elke kabel en transformator geregeld?

Eigenlijk zou DC veel handiger zijn, want dan heb je in ieder geval geen problemen met faseverschillen. Het lastige is dan natuurlijk weer dat je moet snijden om weer AC te maken, daar een mooie sinus van moet maken, enorme condensators nodig hebt om de spanning af te vlakken, etc. Ik geloof dat DC wel steeds vaker gebruikt wordt voor grote afstanden door onderzeese kabels, omdat ze dan de aarde als nul konden gebruiken of zo.

Heeft iemand een goede website / PDF of zo waar dit een beetje uitgelegd wordt? Het is natuurlijk geen eenvoudig onderwerp, het is niet voor niets dat daar een aparte afstudeerrichting voor bestaat op de HTS.

Op 13 juni 2009 16:24:40 schreef SparkyGSX:
Ik geloof dat DC wel steeds vaker gebruikt wordt voor grote afstanden door onderzeese kabels, omdat ze dan de aarde als nul konden gebruiken of zo.

Men kan ook bij wisselspanning de aarde als terugvoer gebruiken hoor.

Op 13 juni 2009 16:24:40 schreef SparkyGSX:
Hoe werkt dat eigenlijk bij het koppelen van de energievoorziening van verschillende landen?

Hier alvast wat leesvoer.

Enkele km/sec is al heel wat voor een elektron

inderdaad... wij rekende op school ooit uit dat en electron in een draad waar 1A vloeit een electron slechts 60cm ofzo per uur aflegt...
dus enkele km/sec... dat wordt problematisch in een koperdraad :) dar ziet deze roodgloeiend denk ik

Die orde van grootte zal wel kloppen. Laat eens zien: een ampere, dat is een coulomb per seconde, ofwel 6,24×1018 elektronen per seconde; dat is 2,25×1022 per uur.

Zoveel vrije elektronen horen bij even zoveel koperatomen, omdat ze per stuk één vrij elektron hebben - gemiddeld, want al die vrije elektronen bewegen, wel, vrij. - Deze menigte koperatomen weegt tesamen 2,37 gram.

Dat komt dan weer overeen met een hoeveelheid koper van 289 kubieke millimeter.
Als de draad 60cm (600mm) lang was, zou zijn doorsnede dus ruwweg 0,5 mm2 geweest moeten zijn.

Nu is dat wel een erg dunne draad, maar hij zou gebruikt kunnen worden. Neem je iets dikkers, bijvoorbeeld 2,5 mm2, dan wordt de snelheid natuurlijk nog maar 12cm per uur..