Energy harvesting met raamantenne

Ik las net een stuk over afregeling van een 1008KHz zend antenne met een vna. Als test werd eerst het nivo van het signaal dat de antenne ontvangt gemeten om te kijken of het niette hoog was voor de vna.
De antenne was 50 meter hoog. Daar stond een signal van -15,42 dBm op.
Dat zijn andere waarden als een raam antenne ;-)
http://www.omicron-lab.com/fileadmin/assets/application_notes/App_Note…

Ja, maar wacht even; TS heeft het over een raamantenne. Om precies te zijn, eentje met een oppervlakte van 0,25 m2 en met 14 windingen.
Dat is dus een effectieve hoogte van 2 π n A/λ = 5,5 centimeter.
Met andere woorden, het ding geeft (onbelast) evenveel spanning af als een verticale antenne van 5½ cm hoog. Daardoor is het erg lastig hier wat vermogen uit te krijgen.

Een 'echte' antenne, een verticale antenne van tientallen tot honderden meters hoog, is nogal een ander verhaal; dat wil nog vrij goed.
Leuke note trouwens. Ik gebruik vaak een ding dat 'Site master' heet - @Jovak kent 'm ook wel - en hier erg op lijkt.

By the way, dat vergeet ik steeds: bij f= 747kHz is λ= 401m, geen 402. Blijkbaar rekende TS met c= 3×108.

Op 26 april 2012 11:31:38 schreef VWG3JB:
FET, als je gedurende een uur 7µW kan opvangen, kun je daarna een seconde lang 25mW trekken. Een temperatuursensor uitlezen en vervolgens draadloos data versturen is met dit vermogen prima te doen.

Nu snap ik dat die 7µW nooit zonder verliezen in een elko komt, maar met de helft moet het alsnog lukken.

misschien zijn die diode verliezen op te vangen door een trafo te gebruiken voor die frequentie.

Ik neem aan dat het om een sensor gaat die relatief onderhoudsvrij moet zijn, en moeilijk te bereiken is. Maar een dergelijke afgestemde antenne is erg selectief. En wat dan als ie verloopt met de temperatuur of zo? En nu de zware MG zenders de een na de ander stilgelegd worden? telkens opnieuw afstemmen op een andere misschien veel te zwakke zender? Als het toch om zulke kleine vermogens gaat, ben je dan niet veeeel beter af met een heel klein
3V Lithuimbatterijtje. Bij een gemiddeld verbruik van enkele ùA gaat die 8-10 jaar onderhoudsvrij mee.

Daarbij lijkt die ""harvesting" met een antenne van 1/2m2 een ontzettend omslachtig en lomp gedoe.

Ik ben niet zoals Etherman aan het rekenen geslagen , maar voelde zo al aan mijn ellebogen dat het een onzinnig gedoe is.
En die mooie Qfactor ten spijt, je kunt dan wel de spannning wat opkrikken, maar de stroom wordt eveneens Q maal kleiner, en die was al zo laag. Volgens mij kun je niet eens een elcotje opladen omdat de lekstroom groter is dan de "oogst". En je schakeling wordt heel gevoelig voor verstemming door omgevingsfactoren als vocht en temperatuur.

Maar het besluit dat het project niet haalbaar is, is toch ook een waardevol gegeven? Van alle nieuwe technologieen die ik tijdens mijn loopbaan helpen onderzoeken heb, zijn er hooguit 15% als commercieel haalbaar weerhouden. Dat wil niet zeggen dat het tijdverlies was andere pistes te onderzoeken.

Wat een wijze woorden: het is heel waardevol als je kunt aantonen dat iets niét werkt.

Een kennis van me zocht, als jongeling, eens het hele kustgebied af naar een bepaald soort kevertje. Hij had de voorgeschreven wetenschappelijke methode toegepast (inclusief valletjes en lokmiddelen), maar vond er geen enkele.

Hij vond zijn proef dus mislukt.
Tot de biologieleraar hem uitlegde dat hij als eerste had aangetoond dat de soort daar niet voorkomt; iets wat wel vermoed werd, maar door de benodigde hoeveelheid tijd nog nooit eerder bewezen was.

Het wordt stilaan tijd voor een besluit:

1) grote vermogens "harvesten" kun je rustig vergeten. Grootorde 4ùA
en 0.1 mW is realistisch.
2)Omslachtig en volumineus.(1/2m2+schakeling)
3)Slechts een heel beperkt aantal toepassingen neemt genoegen met zo weinig stroom.
4)Indien toch voldoende kun je beter een Lithium batterijtje nemen.
Voordelen: compact, eenvoudig, niet duur,Onafhankelijk van temperatuur en 8 jaar onderhoudsvrij.
5) Onstabiel en vermogen niet gegarandeerd over langere tijd.

Ik vrees echter dat onze jonge onderzoeker, 071071 zoals gewoonlijk al afgehaakt heeft en op zoek is naar een gelijkgestemde ziel om verder te fantaseren.

Ik vind 't niets erg. Ik had nog niet eerder een algemene formule afgeleid om het maximaal beschikbare vermogen te bepalen uit de afmetingen, het windingtal en de draadweerstand per meter. Ook leuk.
Maar nu houd ik hem maar zelf. ;)