DC-DC converter eigenschappen

Ha rbeckers,

M.b.t. de respons. Misschien te moeilijk?

Ik denk dat het komt omdat ik te lange stukken schrijf

Wat betreft die FM piekjes: als ik m'n buffer in een blikken bakje leg zijn ze (bijna) weg.

Als ik nog wat dieper kijk met RBW=300Hz zie ik nog wel wat kleine paaltjes onder -110...-115dBm, maar die kan ik niet aan frequenties van de DC-DC correleren. (een scan duurt dan 1500sec = 25min....)

Op het moment loopt er een meting met een antenne op de ingang om te zien wat er uit de lucht komt.
Of uit de SA zelf.... Ik heb ook al stoorsignalen gecorreleerd aan de netwerkaansluiting van de SA, en aan de 10MHz bekabeling.

Daar heb ik een plaatje van....
Hooooo, het wordt weer te lang...

groet, Gertjan.

1 Er zijn legio andere bronnen die wel onder de ruisvloer zitten.
2 Instralen door de afscherming?

Op 6 januari 2016 19:49:26 schreef rbeckers:
1 Er zijn legio andere bronnen die wel onder de ruisvloer zitten.
2 Instralen door de afscherming?

Alleen de convertor is toch ingeblikt? De rest van de schakeling en print is gewoon open. Gertjan toont dit min of meer aan door de boel compleet in blikken te doen. Daarnaast is afscherming nooit helemaal dicht. Een tijd terug een seminar gevolgd over EMC waar onder andere Dhr. Hans Regtop sprak over afscherming. Daaruit bleek dat afscherming een ontzettend complexe aangelegenheid is waar talloze berekeningen aan vooraf gaan met bijhorende afwegingen. Materiaalsoort, dikte, dichting, grootte etc..

Groeten,
Giovanni

Dat is wel zo maar behalve misschien de aansluitdraden, komt de print niet in de buurt van ½λ of dergelijke.

Afscherming is moeilijk.

Gertjan, heb je ook een ferriet ring om elke kabel geprobeerd?

Ha Giovannii,

De common mode choke deed het meest. (De oorspronkelijke ferrieten op die plek werkten nog niet bij 170kHz). Maar zowel die C4 als die choke dienden het zelfde doel: onderdrukken van de commonmode noise. C4 door kort te sluiten, L1 & L2 verhoging van de serie impedantie. De oplossing was echt de combinatie.

Overigens is mijn standaard opzet voor een DC-DC met een common mode choke ervoor en erachter, met prima resultaat. In dit geval wilde ik uitproberen in hoeverre ik die spoelen kon vervangen door actieve elektronica. (ook om problemen met instraling in die spoelen te voorkomen)

Het gevonden antwoord op die vraag is dus: Ik kan die chokes minder missen dan ik dacht...... Bovendien moest ik de converter zelf alsnog afschermen. En ging ik toch weer filteren. Praktisch gezien wordt mijn volgende converter weer volgens het oude concept.

Voor de duidelijkheid over mijn inblikken:
Inderdaad zit alleen het converter moduultje zelf ingeblikt. (Maar niet heel goed, de naden stralen) Verder heb ik alleen voor dat "FM testje" allèèn de Hi-Z buffer in een blikken trommel gestopt.
Toen was de piek bij 100MHz bijna weg. (en de trommel kierde door de draden)

Leuk dat je een seminar over EMC gevolgd hebt! Leerzaam!

@rbeckers
Natuurlijk zijn er legio andere bronnen. (beperkingen SA zelf...)
Inmiddels is de scan met antenne klaar ,en daar komt van alles uit. (waar de frequenties van de DC-DC weer mee kunnen interfereren natuurlijk....)
Vraag is meer of het nut en zin heeft om daar nog achteraan te gaan....

Wat bedoel je met "instralen door de afscherming"?

Edit: Ferriet ringen om kabels wel geprobeerd, maar maakte niet uit. Bij de schakelfrequentie van de DC-DC (170kHz, de overgebleven paaltjes) is ferriet nog niet heel effectief.

Edit 2: Ik heb niet specifiek ferrietringen om kabels geprobeerd om die FM kwijt te raken. Inderdaad komen 2 kabels van 1mtr wél in de buurt van een fatsoenlijke FM antenne...
Ga ik toch morgen even naar kijken!

groet, Gertjan.

Teko heeft ook kant-en-klare RF cases: http://www.teko.co.uk/en/products/product-group/RF

Hi,

Gertjan, blijf vooral zo door gaan met info!
Beetje gaar de laatste dagen, nu ook trouwens, de electronica staat op 10% van mijn capaciteit...
Denk een beetje griepig bluh..

Het is toch een zeer goed resultaat wat je hebt bereikt en veel kennis opgedaan
Het schrijven hierover op dit forum zet het ook beter vast in je hoofd.

Wat denk je dat je nodig hebt aan demping, zit je daar al voorbij?
De tip van René vind ik ook een goede betreffende de ferrieten.

Afscherming uit eigen ervaring..
Toen ik nog op Mammoet tankers werkte (erg lang geleden) had ik altijd een goede transitor radio bij mij.
Dit was een Blaupunkt, Derby Commander, uitstekend geluid en gevoelige FM ontvangst.
Ik heb toen eens een test gedaan op het niveau net onder de brug.
Een groot deel van de dekken was uitgvoerd in staal van zeg 8 a 10mm en stalen deuren,
in ieder geval was dit zo bij de ruimte waar ik de test mee deed.
De ontvangt buiten boven op de brug was zo goed op de FM dat ik daar regelmatig Duitse stations ontving.
Dit was ook erg hoog boven het water oppervlak en denk dan aan 45 meter, dit omdat de tanker leeg was.
Met de deur open binnen de stalen ruimte die rondom op een stalen dek zat, had ik volop Hilversum-3 ontvangst.
En met de deur dicht (ik stond toen in het donker daar er nog geen licht/bekabeling was) kon ik Hilversum drie nog net in de ruis horen.
De oorzaak was een lange metalen pijp die naar het dak liep, waar het signaal nog net een heel klein beetje door heen tunnelde ondanks de smalle diameter, die veel kleiner was dan de kwart golf van Hilversum-3.
Ik was toen een jaar of 19 en dat bevestige de eerdere testen die ik gedaan had rond mijn achtste jaar met een transitor radio inbouwen in een blikken doos.
Mijn Vader zij dat dit niet zou werken i.v.m. iets van Faraday

Het is ook intressant om te kijken naar de eisen van zeg de HP meet generatoren die signaal niveaus kunen genereren beneden de 120dB en hoe de afscherming daarvan is om dat te kunen bereiken.

Terug on topic.
Hoe gaat nu je gehele opset er uit zien, is dit een eenmalig product of maak je hier ook een printje van?
De letters dansen nu voor mijn ogen, tijd om een beetje uit te zieken...

Gegroet,
Blackdog

De golflengte bij 100MHz is 3m. Een heel kleine kier is toch RF dicht voor een gedeelte van het RF spectrum.
Als je bijv. RG174 hebt gebruikt (met ferriet om de coax), de mantel is niet 100% RF dicht.

Edit:
Gertjan, i.v.m. Edit2
RF is best leuk.

[Bericht gewijzigd door rbeckers op woensdag 6 januari 2016 21:25:16 (22%)]

Ha blackdog,

Goed om weer van je te horen

Kort iedereen samengevat: goed afschermen is lastig!

Dat was ook precies de reden om te proberen actief elektronisch (niet gevoelig voor instraling van de converter) te filteren. Daar ben ik dus inmiddels weer enigszins van terug gekomen.
(mijn huidige prototypje werkt wel, maar is niet de elegantste weg naar Rome)

En komen we weer terug bij het begin van de discussie: voorkomen is beter dan (de noodzaak tot) afschermen....

Dit is een eenmalig product: een doosje tussen de USB van de SA en mijn Hi-Z buffer, om die makkelijk (maar probleemloos!) te voeden.
Het printontwerp was nodig om de schakeling zo compact mogelijk te maken om zo ongevoelig mogelijk voor instraling te zijn.

Beterschap!!

@rbeckers
De kabel naar de SA is gewoon RG58, de voedingskabel tussen DC-DC en buffer is Pope microfoonkabel (gevlochten mantel).
Ik heb niet veel aandacht aan afscherming gegeven. Immers de opzet is bedoeld om met dat (kale) bufferprintje hoogohmig (!) aan een schakeling te meten.

Edit: (i.v.m. jouw edit, i.vm. mijn edit2) : inderdaad....

groet, Gertjan.

Goed afschermen is inderdaad behoorlijk lastig, helemaal magnetische velden.
Waar ik heel goede ervaringen mee heb is afschermen met meerdere, elektrisch van elkaar geisoleerde maar goed geleidende lagen (zeg maar: multilayer PCB).

Case: een (hoe kan het ook anders) RFID ontvangertje op 130kHz, gevoed door de buck-converter van een 13.56MHz lezer. Die 130kHz ontvanger zat op een eigen PCB bovenop de 13.56MHz lezer, als een sandwich met de converter en alle andere electronica er tussenin.
De (afgeschermde!) spoel van de converter zat helaas precies onder een hoek van de antenne (300µH luchtspoel van 40*50mm) op nog geen 2mm afstand...

De ontvangst was (niet geheel onbegrijpelijk) ronduit knudde. Met een "uitgehoekte" ontvangstantenne werd het wel iets beter maar nog steeds onvoldoende, en een stukje blik op de converterspoel hielp ook niet genoeg (mumetaal werd te duur).
Totdat ik een stukje multilayer PCB van 1cm² op die spoel plakte: alsof die buck-converter er helemaal niet was... Er waren wel zes lagen nodig, vier bleek te weinig.

Waarom dat werkte: het storende magneetveld wekt wervelstromen op in de eerste laag koper, en die werken het stoorveld tegen. Aan de andere kant van dat koper zie je het door die wervelstromen verzwakte stoorveld, wat in de volgende laag koper weer wervelstromen opwekt, etc, etc.

Mumetaal is (met name) effectief bij lagere frequenties; bij hogere frequenties (vanaf 50-100kHz) neemt de magnetische werking vrij snel af.
Verder is nuttig te weten dat bewerken (buigen, knippen, boren) van mumetaal de magnetische eigenschappen drastisch verslechtert. Ontharden (uitgloeien) in een waterstof-atmosfeer brengt de eigenschappen weer terug op het oude nivo.

Ha Fatbeard,

Interessante bijdrage!
Het werpt voor mij een heel nieuw licht op afscherm mogelijkheden.
Ik heb koper altijd als ongeschikt beschouwd voor het afschermen van magnetische velden. (misschien ook wel omdat ik te veel "LF" denk...)

Als ik het goed begrijp liet je die PCB lagen ook gewoon zwevend, niet aan massa gelegd?

Als ik vanuit deze invalshoek naar het massavlak dat ik boven de filter elektronica van m'n printje had gelegd kijk, dan is dat ook een verklaring waarom 1 groot massavlak slecht werkte: Het stoorveld wekt wervelstromen op in dat massavlak, wat vervolgens wervelstroompjes in m'n schakeling opwekt.....

Dat een stukje multilayer PCB op zo'n korte afstand (sandwich!) zo'n goed resultaat kan geven is een openbaring voor me!

De eigenschappen en bewerking van mumetaal waren mij bekend, maar kan zeker geen kwaad om hier nog eens aan te stippen

Edit: Nog een gedachte: ik ben gewend om een afscherming aan massa te leggen. Maar is dat bij hogere frequenties, gezien de oplossing van Fatbeard, eigenlijk wel een goed idee?
(Fatbeard, op welke frequentie draaide die buck-converter?)

groet, Gertjan.

Heel leuk topic, ik lees half mee want anders wordt ik te enthusiast en ga meebouwen en vooral meten. En daar heb ik nu geen tijd voor (daarnaast zijn nu mijn beide werkplekken bezet met patienten in onderdelen dus ook geen plaats)

Ik vond deze toevallig nav een discussie op het vnwa forum over meten aan voedingen.
http://powerelectronics.com/power-electronics-systems/new-technique-no…

Daarnaast, staar je niet blind op de SA+TG metingen want zo op het eerste gezicht worden er hier en daar wat meet en opstelling fouten gemaakt.

Een SA+TG is daarvoor eigenlijk te beperkt oa mbt, port extentie, de-embeding, calibrering en gebrek aan fase info.

Bedenk bv dat de in en uitgang van je SA single ended zijn. De ground is intern doorverbonden. Daarvoor moet je 3 poort metingen doen.

Maar nogmaals ik heb niet alles uitgebreid bestudeerd.
Zo heb ik ook zware twijfels over het juiste gebruik van de ferrietkralen als commonmode onderdrukking bij een meting maar daar mocht ik niks over zeggen

Keysight heeft bv in zijn impedantie handboek veel info over netwerk analyse. Dat is een aanrader hier.

Zomaar wat dingen waar jullie vast al aan gedacht hebben:
Een filter frequentie respons is erg load afhankelijk. Een voeding ziet alles behalve een vaste load. Door dit extreem door te trekken kun je vreselijk instabiele toestanden krijgen. (been there)

De SA moet rondom 50 ohm worden gebruikt omdat anders de fouten erg groot worden.
Een SA+TG kent geen fout correctie (hier heb je bij voorkeur 12 term correctie nodig maar daarvoor moet je S11, S21, S12 en S22 hebben)

Normalisatie is veel te grof voor dit soort metingen. Daarvoor moet je een minimaal een goede calibratie met open, short, load kunnen doen. Je bent hier metingen aan het doen waarbij veel fase info nodig is en die is er niet. Er is ook geen gedefinieerd referentie vlak waardoor fase gedrag een onvoorspelbaar effect gaat krijgen. Een SA+TG is eigenlijk niet geschikt voor dit soort werk.

Ha Fred!,

Eerst en voor alles

maar daar mocht ik niks over zeggen

Van mij mag je alles zeggen ... Graag zelfs!
Een van de leukste dingen is dat we hier van elkaar kunnen leren. En als ik ergens een hiaat heb, of domweg iets verkeerd in mijn hoofd heb, dan hoor ik dat graag!
Er zijn hier reguliere gasten met veel meer ervaring dan ik, en ik leer daar graag van!

Interessante link, met plezier gelezen. Lijkt me meer van toepassing voor Bram's labvoeding topic. Beetje boven m'n pet & instrumentarium....

Verder ben ik bang dat ik je een beetje kwijt raak....
Je hebt het steeds over SA+TG metingen, maar ik gebruik hier de TG niet....
Wat ik hier doe is m'n Hi-Z in buffer voeden uit de DC-DC (de DUT), en dan kijken op m'n SA wat ik terug zie van die DC-DC in het uitgangssignaal van de buffer.
Dus exact dezelfde situatie als tijdens normaal gebruik van die Hi-Z in buffer, als voorzet voor de SA. Het is testen "where the rubber meets the road".

Misschien doel je op m'n eerdere metingen aan die capacitor multiplier. Daar zou ik inderdaad beter over na moeten denken....
Het spreekwoord "When a man only has a hammer, everything looks like a nail" komt in gedachten

groet! Gertjan.

De converter was eigenlijk een SEPIC op basis van / uit de datasheet van de LT1961 (loopt op 1.25MHz), de spoel een uit de Würth DD-reeks.
Zag er ongeveer zo uit (dit is een andere iteratie van die schakeling):

Dat plaatje (1mm dik, 6-layers) lag er inderdaad gewoon bovenop met wat dunne dubbelzijdige meuk ertussen en was initieel nergens mee verbonden, de lagen onderling ook niet (misschien door een vergeten braampje aan de zijkant, maar dat was niet de opzet).
De effectiviteit verraste ons ook, maar we waren er wel blij mee: het gaf ons voldoende tijd om een betere oplossing te bedenken. Dat plaatje erop plakken (en later ook aansluiten) was toch wel een hele grote kostenpost...

Of je een afscherming aan massa legt (en zo ja, aan welke massa, en hoe) hangt af waar die afscherming voor dient: in sommige toepassingen is het niet strikt noodzakelijk.
Maar een vast potentiaal is meestal wel prettig: het voorkomt de opbouw van statische lading en alle bijkomende ellende (daarom was na de eerste run het plaatje toch maar aan een kant aan massa gelegd).

Ha fatbeard,

Dank je voor je uitvoerige uitleg! Leuk om je foto te zien, is het meteen helder waar het over gaat, (al helemaal na het lezen van de LT datasheet)
Die schakelfrequentie is (voor mij) relatief hoog, met 1,25MHz, dus het zou goed zijn om te proberen of je methode ook voor wat lagere frequenties werkt.

Ik kan me voorstellen dat in een productieomgeving men niet vrolijk werd van dat extra, op elke print met de hand te bevestigen, afschermplaatje.... Hoe, in technisch opzicht, slim en goedwerkend het ook was.

Je inzichten over aarden van afschermingen lijken toch overeen te komen met de mijne, maar de methode om van strooivelden af te komen door ze via wervelstromen om te zetten in warmte blijft een openbaring!

groet, Gertjan.

Voor lagere frequenties werkt het ook wel, maar wat minder goed: iets met de wet van Lenz enzo. Het gebied grofweg tussen 70kHz en 1MHz is altijd het lastigst, veel componenten en materialen vertonen juist daar overgangsverschijnselen (spoelen worden condensatoren, magnetische permabiliteit is ineens weg, etc).
Maar er bestaan tegenwoordig ook kant-en-klare, zelfklevende afschermingsplaatjes van ferriet. Bestaat ook op rol.
Had ik toen moeten hebben...

Voor mij is het eigenlijk standaard om een switcher te nemen op 1MHz of hoger, daaronder zit ik in de passband van de ontvangers. Bijkomend voordeel is dat de te gebruiken (filter)componenten veel kleiner kunnen zijn. Ik heb trouwens nooit gemeten aan die switchers zelf, alleen aan de complete producten (radiated en conducted emissie). Maar daar leer je ook veel van...

Wat altijd helpt om te bepalen waar en hoe er afgeschermd en/of gefilterd moet worden zijn de roemruchte snifferprobes. Aangesloten op een SA leveren die best wel nuttige informatie. Vooral die kleintjes zijn heel nuttig om te detecteren wáár de storing zich manifesteert, en in welke gedaante (E of H).

Het gaat wel een beetje off-topic nu...
Case: een intelligente RS422 netwerkcontroller met een MCF5272 Coldfire, 48MB ROM en 64MB RAM; maar met een veel te sterke emissie rond (IIRC) 200MHz.
Die PCB was al voorzien van alle truuks, toeters en bellen: elk IC apart ontkoppeld, elke functiegroep nog eens extra met beads, snubbers over de processor en RAM, GND planes in het midden én aan beide buitenkanten (was een 6-layer), via's om de 7mm, ingeblikte processor en DRAM, spread-spectrum CPU klok, gescheiden GNDs voor I/O en de rest, alle I/O's ontkoppeld; "the full monty and then some".
Alleen die storing bleef, zelfs zonder bekabeling en gevoed uit een accu...

Hier bleek de PCB zelf als antenne te fungeren: toevallig was die maat PCB op die frequentie een goede plaat-antenne (tien cm koper strip eraan = andere maat en de resonantie was weg). Alleen kon de maat niet meer veranderd worden...

Het bleek (middels zo'n sniffertje) dat de storing op één plek (de uitgang van de LM2673S-3.3 regulator) het sterkst was, verhuizen van enkele ontkoppel-C's (100nF 0603) naar de andere kant van de print loste het probleem op. De via's en spoortjes (van minder dan 1mm!) bleken precies de juiste zelfinductie te hebben om de voedingsplanes van de PCB in resonantie te brengen...

Andere case (nog verder off topic ): prototype lezertje met veel te veel uitstraling op de frequentie van het 10MHz oscillator-blokje. Dat was wel ontkoppeld met bead en C, maar het soldeerwerk van de C liet te wensen over: na reflowen was het probleem weg (ontkoppelcomponenten moeten een ècht lage impedantie hebben naar het referentievlak).

Maar nu eerst

Hi fatbeard,

Wat mij betreft geheel niet Off Topic!
Ik heb me wat jij beschrijft nooit bezig gehouden maar begrijp het wel en wat mij betreft goed om te onthouden.

Of een DC-DC converter nu een preamp aanstuurt, een creditcard of wat dan ook.
Gertjan zijn testen laten ook al zijn dat het nogal complex is.
Daar kwam ik een jaar of 30 geleden toen ook al achter met een 15 Watt FM zender in een open opset, met de antenne er een meter of 7 boven.

Dat straalde dus flink in op de voeding en op het audio deel.
Door experimenteren ben ik er achter gekomen dat het RF zo veel mogelijk buiten de kast moest blijven.
Ik gebruikte toen veel goede kwaliteit DIN connectoren en iedere aansluiting kreeg een kleine ferriet kraal met een condensator naar de middenpen (massa) van dit chassisdeel.
Het geheel wat audio en voeding betreft zat in een metalen kast, anders was het nooit stil te krijgen geweest.
Die FM zender, ja ilegaal, heeft mij toen heel wat kennis opgelevert, oja ook nog opgepakt *grin*

fatbeard,
Wat jij verteld over de meer lagen print en de goede absorptie hiervan is nieuw voor mij.
Kan ik eens mee experimenteren, ik heb hier nog een redelijke hoeveelheid dunne dubbelzijdig print liggen, maak ik dan een sandwich van. een print Tosty

Het is nu al twee uur dus tijd om een oor op een kussen neer te leggen...

Gegroet,
Blackdog

Ik herken veel van deze problemen.
Bij DC-DC converters is RF storing voorkomen altijd een belangrijk punt dat vanaf het begin moet worden meegenomen.

Afschermen is moeilijker dan het lijkt.

Ha Heren,

Ik heb na een nachtje er over slapen besloten voorlopig een streep onder dit prototype zetten. Verder verbeteren betekend steeds minder belangrijke paaltjes najagen. Het prototype zoals het nu is voldoet aan de eisen, met een redelijk schone ruisvloer mèt ingeschakelde +20dB pre-amplifier. Vooral ook omdat ik zelden die pre-amp gebruik in combinatie met m'n Hi-Z buffer.
Hier het actuele schema: http://www.miedema.dyndns.org/fmpics/Circuits_online/dc-dc/Hi-Z_to_50R…

Ontevredenheid zit meer in de opzet. Dat is een experiment dat minder verbetering heeft gebracht dan gehoopt. (maar wel van geleerd)
Dus kan ik mijn energie beter steken in een nieuwe, betere opzet.
Het huidige prototype vormt dan de maatlat. (En door de huidige DC-DC in de tussentijd gewoon te gebruiken kom ik wellicht in de praktijk nog nieuwe op te lossen probleempjes tegen)

Bij die nieuwe (weer experimentele) opzet denk ik in de eerste plaats aan de 1kHz sinus DC-DC. Minder storing, en schakelfrequentie buiten de meetband van m'n SA.

Het eerste tekenen & rekenen heeft me niet hoopvol gemaakt over het te verwachten rendement. Dat zit vooral in het opwekken van de sinus uit 5V. Ideaal rendement (voor sinus uit DC) is natuurlijk al slecht, maar je raakt ook nog 2x de verzadigingsspanning van het eindtrapje kwijt. Een hoop op 5V.... Misschien FETs gebruiken, of toch maar een beetje laten clippen...

Rendement is niet onbelangrijk, het moet gevoed kunnen worden uit een USB bus (max.500mA) Het huidige ontwerp trekt 100...250mA (wat dus prima is), en heeft ook geen best rendement: 30...40%. Dus wat dat betreft is er nog hoop (en rendement vindt ik verder niet zo spannend voor deze hele kleine vermogens)

Gister al aan het graven geweest naar een geschikte trafo. Helaas nog niet gevonden.... De gewenste overzet verhouding is 1:3,2..3,5 (2x). Dat leek mij ongeveer een transistor uitgangstrafo.. (De impedanties zijn dan 328....392Ω (center tapped) naar 8Ω) Helaas... van wat in de buurt kwam bleek een transistor radio trafootje te klein (slechts paar 100mW), en van een car-booster te groot (veel te veel ijzer- en koper verliezen).

@fatbeard
Niks off-topic, interessant!
Eigenlijk probeer je hetzelfde te doen: je schakelfrequentie buiten de werk frequenties van je schakeling te houden.

Zeer geïnteresseerd in die snifferprobes!
Ik had dat EEVblog topic eerder gelezen, maar was toen kennelijk niet op vruchtbare bodem gevallen....
Ik denk nu hebberig aan die bakken met stukken semi-rigid op de elektronica markten....

Tot nu toe gebruikte ik voor dit doel primitieve middelen: spoeltje aan stukje coax gesoldeerd, of eenvoudig een scope probe, met het aarddraadje in een lusje aan de tip geclipt

Aangesloten op een SA leveren die best wel nuttige informatie. Vooral die kleintjes zijn heel nuttig om te detecteren wáár de storing zich manifesteert, en in welke gedaante (E of H).

Wat bedoel je met "Vooral die kleintjes" zij dat gewoon de linker op je gelinkte plaatje, maar dan met een klein (1cm?) lusje? Lijkt me lastig om te maken van semi-rigid....
Zou ik wel meer van willen weten

Het is voor mij goed om te horen van je praktijkvoorbeelden. EMC is voor mij vooral een theoretisch iets, aangevuld met een beetje eigen ervaring. Dan is het leerzaam om van anderen ervaringen (juist ook andere toepassingsterreinen) te horen.

groet, Gertjan.

De kleintjes:

Die (5x20mm) zekering ligt er alleen bij voor de schaal...
Ik gebruik zowel SMA als MCX (MCX laat zich redelijk koppelen met SMC of SMB) connectortjes.
De achterste heeft inderdaad twee windingen, dat levert wat meer signaal op bij lagere frequenties.

Dat zilverkleurige coax is RG405/U (flex-rigid) en redelijk betaalbaar per meter te koop bij o.a. Farnell. Ook te koop per rol van 50 voet, maar dat is aanmerkelijk duurder: 51 cent per cm...
Gelukkig is het ook voor weinig te koop op elektronica-markten, vaak al voorzien van een connectortje; twee 100Ω SMD-weerstandjes en wat gefröbel levert dan een heel bruikbaar H-veld sniffer-probetje op.
Gebruik een wat grotere om een indicatie te krijgen waar je ongeveer moet zoeken en zoom dan in met de kleinste die je hebt kunnen fabriceren (mijn kleinste is een 2.5mm ringkerntje met een stuk of acht windingen en een sleufje, goed tot een 500kHz):

Voor je voeding: ik heb in het verleden wel eens een LT3472 gebruikt toen ik een symmetrische 5V voeding in een meetkop nodig had. Werkte prima voor mij, maar ik heb geen onderzoek gedaan naar de ruisvloer (kon ik ook niet meten toen).
Ik meen me zelfs vaag te herinneren dat ik die hier wel eens gepost heb... Ok, dat was dus alleen het schema en de componentenopstelling.

Voor je sinus-converter zou je kunnen overwegen een telefoon/modem trafootje te nemen, die zijn er ook best wel klein en speciaal gemaakt voor dit soort frequenties. Soms zelfs met middenaftakking...
Aansturen kun je dan doen met een koptelefoonversterkertje (zoiets als de LM4819, er zijn er veel meer); de sinus is op te wekken met een simpele sinusgenerator.

Bedenk wel (het is al eens ter sprake gekomen) dat zelfs een 'simpele' diode en/of brugcel met elko behoorlijke stroompulsen vraagt die afhankelijk zijn van zowat alles: belasting, ingangsspanning, temperatuur, soort diode, etc, etc. En dat wordt zonder tegenmaatregelen prompt uitgestraald via elke cm draad of printspoor, waarna het zich weer vrolijk kan nestelen op een plaats waar je het helemaal niet wilt hebben...
Enige optimalisatie van de schakeling kan noodzakelijk zijn om deze effecten te minimaliseren.

Ik gebruik een enkele winding van 1mm diameter CuL dat een 1 cm cirkel vormt.
Die cirkel zit aan het einde van een coax en er zit krimpkous sm.

Dat het rendement laag wordt was te verwachten.

Ha fatbeard,

Leuk & leerzaam om je probes te zien. En een stimulans op op de komende elektronica markt te gaan struinen. Onlangs, KAR in Bladel, had ik al al een paar stukjes gekocht. (Om Hi-Z 50Ω probes van te maken, met weerstandje aan de tip). Makkelijk met SMA connector er al aan, en goedkoop.

Gelukkig is het ook voor weinig te koop op elektronica-markten, vaak al voorzien van een connectortje; twee 100Ω SMD-weerstandjes en wat gefröbel levert dan een heel bruikbaar H-veld sniffer-probetje op.

Waar moeten die 100Ω weerstandjes dan komen? Ik zie ze niet op de door je gelinkte sniffer tekening in je eerdere post. Ook zie ik een "blobje op je foto aan het einde van de lus van de koperkleurige probe. Is dat ook een weerstandje, of een Ctje?

Wat denk je van het idee van rbeckers, om aan het einde van een stukje coax en enkele winding koperlakdraad te solderen?

Je "doorgezaagde ferrietkern probe" is een goed idee, ga ik ook eens maken.

Het EEVblog topic waar die sniffer tekening vandaan komt blijkt overigens een goudmijn met info en inspiratie te zijn! Samen met alle daar gelinkte info kun je dagen zoet zijn... Voor de meelezers: DIY Magnetic field Probes http://www.eevblog.com/forum/projects/diy-magentic-field-probes/

Dank je voor de link naar je switcher. (Ik had geen idee dat er een "USB naar ±5V"topic bestond.....)
Voor mijn toepassing toch minder geschikt. In de eerste plaats wil ik graag galvanische scheiding hebben, om aardlussen etc. te voorkomen. (Ik meet met hetzelfde apparaat als waar ik de voeding uit haal) Verder denk ik dat dat lastig schoon te krijgen zou zijn. Bedenk dat je naar de uitgang van de door die voeding gevoede buffer met een SA zit te kijken. 1,5GHz breed en 120dB diep. Dan wil je het te meten signaal zien, en niet je voeding....

Modem trafootjes voor m'n DC-DC is wel een idee, die ik hier had waren alle 1:1, of hooguit 1:2, maar het is verder uitzoeken waard.
(Ben overigens net aan het meten aan nog een paar gevonden balans trafootjes, er komt er 1 in de buurt.

Sinusgenerator etc komt wel goed. In eerste instantie denk in aan 1 opamp, generator en meteen buffer, met een paar torren er achter. Maar misschien moet ik 2 primaire windingen push-pull aansturen. Of 1 winding met 2 versterkertjes in brug. Dan is een geïntegreerd versterkertje natuurlijk een goed idee, maar die LM4819 is maar 350mW.
Voorlopig voed ik de trafo uit toongenerator+eindtrap (Quad303).
Als dat deel voldoende werkt ga ik me druk maken over het deel ervoor....

Laatste alinea heb je natuurlijk helemaal gelijk in. Kan ik mijn eigen goede raad (gegeven in een ander topic) ter harte nemen

groet, Gertjan.

Zie http://www.emcesd.com/tt080699.htm

Mijn loop is wat kleiner en is rond de schacht van een 10mm boor gemaakt.
Rond i.p.v. vierkant voldoet prima.
Ik heb wel eens een paperclip gebruikt om een SA te testen.

Ha rbeckers!

Dank voor de toelichting.
Volgens de gelinkte info is een vierkante lus handig omdat je hem dan langs een geleider kunt houden.
Bij die Douglas C. Smith was ik via het EEVblog topic ook al terechtgekomen, dit had ik nog niet gezien.

Dat het rendement laag wordt was te verwachten.

Natuurlijk, dat zit ingebakken in de opzet. Vraag is alleen of het nog wel uit USB te voeden is....

Overigens, terugkomend op dat FM paaltje op 100MHz, ik denk dat het toch rechtstreekse instraling op de bufferprint was. Met een antennetje van ±30cm (vèèl te kort voor 100MHz) op de SA zat die ontvangst op ong. -65dBm. In mijn ruisvloermeting zat dat paaltje op ong. -95dBm, dus veel antenne kan er niet geweest zijn.....

groet, Gertjan.

Hi Gertjan,

Wat betreft de 100Mhz en de instraling.
Rond deze frequentie is een kwart golf antenne gebruikelijk en dat komt uit met verkortingfactor rond de 72cm.

Als je een 72cm antenne aan een porable radio verkort tot ongeveer de helft, ben je niet de helft van je stations kwijt.

Het is natuurlijk ingewikkelder, je hebt de stralings weerstand van je antenne en de aanpassing.
Dan nog het massavlak, wat waarschijnlijk bij jouw SA gunstuiger is dan bij een portable radio.
Alle bedrading aan je SA werkt ook als antenne, deze zijn misschien wel precies 1/4, 1/2 of 1 golflengte...

Gegroet,
Bram