Valse LM338K getest

Helaas ben je te laat, ik heb die dingen toen naar Robin F. gestuurd.

Sorry, daar heb ik om de een of andere reden compleet overheen gelezen, ik had niet door dat het een foto van jou regelaar was.

Ik wil al heel lang ICs de-cappen maar de enige echt goede manier is mbv fuming nitroaccid (of zoiets, ik denk dat het salpeterzuur is) maar volgens 2 mensen die wel veel van chemie afweten een absolute afrader om als chemie nOOb zonder zuurkast etc mee aan de gang te gaan. Ik ben gewoon nieuwsgierig hoe een defect IC er uitziet.
Ik heb een thermische camera en bij grotere ICs kun je zo soms zelfs zien waar de fout in het IC zit. Bij een ASIC zag ik aan de zijkant het IC eerst opwarmen en je kon zelfs de trace naar dat stuk zien "gloeien". Dat werkt maar even, zodra de boel echt opwarmt kun je die hele kleine temp verschillen niet meer zien. Maar als alles even koud/warm is dan zie je iets wat 0,1 graad warmer is al goed oplichten

[Bericht gewijzigd door fred101 op (64%)]

Fred101; van mij mag je van de beide defectie LM338K de koppen snellen.
Zal ik ze in een zakje stoppen en verzenden? Ik sla de beide pootjes ( emitter en basis) plat anders zou zo'n demente postduif ( vrij naar blackdog) zich wel eens kunnen bezeren.

Ik heb, enige weken gelede, het dekseltje met hulp van een eclipszaagje keurig losgekregen.

Heer Plof, als het u wel belieft hou ik mij aanbevolen.

Kan je die kiekjes ook digitaliseren en posten? Ik ben wel nieuwsgierig. :9~

Op 29 januari 2021 11:22:32 schreef fred101:
Sorry, daar heb ik om de een of andere reden compleet overheen gelezen, ik had niet door dat het een foto van jou regelaar was.

No worries. :)

Ik heb een camera voor mijn stereo microscoop, die zou ook op de andere moeten passen.

Op 16 mei 2020 13:59:58 schreef rob040:
Wat is dat voor een stukje bondwire in het midden van de chip? Dat zweeft...

Wat ik ook niet snap is dat die dingen dus voor 28 dollarcent worden verkocht en daar heeft een fabriek een nepper voor moeten maken, wat marge vangen en dan mensen in het traject daarna ook nog wat geld willen verdienen.
Veel moeite voor zo'n schamele opbrengst.
Met het risico dat het snel in de elektronica wereld bekend wordt en de handel instort.

Wel, ik heb het ook lange tijd niet geloofd en onlogisch gevonden dat deze nepperij behalve voor zeer dure en noodzakelijke onderdelen ooit zou kunnen lonen.

Maar blijkbaar zijn er wereldwijd nog massa's technici die blijven steken zijn in een vorig tijdperk. en die anno 2021 nog denken de blitz te maken met componenten van 40 jaar geleden aan de hand van al even voorbijgestreefde schema's uit één of ander vergeeld tijdschrift.
Omdat die componenten in een modern ontwerp geen nut meer hebben zijn ze ook niet courant meer verkrijgbaar.

Wellicht zien sommige oplichters daar een zaakje in en herstempelen
gelijkaardige maar minder performante en veel minder dure componenten.

Blijkbaar vinden die gretig aftrek bij een bepaald publiek met een laat ons zeggen iets achterhaalde visie.

Zoals de NASA inderdaad.

Kwam me al zo bekent voor, heb er ook een in een bakje liggen die ik al een jaar of 20 bewaar, maar dan met koperkleurige onderkant en pootjes.

Op 30 januari 2021 20:52:31 schreef maartenbakker:
Zoals de NASA inderdaad.

Maar die hebben onbeperkt budget en gaan hun componenten niet bestellen op een obscure website omdat ze bang zijn als de knip van hun geldbeugel opengaat, de motten zouden wegvliegen. :-)

Ik heb er ook nog twee gevonden in mijn verzameling onderdelen:

Soms zijn ze idd nodig om oudere maar nog operationele professionele apparatuur te herstellen. Maar omdat dergelijke halfgeleidercomponenten zelden stuk gaan zal daar wel geen grote afzet voor zijn.

Ik denk eerder aan een bejaarde hobbyist of gepensioneerde technieker die een beduimelde elektuur teruggevonden heeft op zolder en er een projectje in ziet , of een beginner die denkt het warmwater herontdekt te hebben.

Nu is (of was) zo'n LM338 wel een heel erg interessante spanningsregelaar omdat je zeer eenvoudig een krachtige 5A regelbare voeding kon realiseren.
Maar is dat in deze tijd van verbruiksvriendelijke geschakelde voedingen nog wel relevant? zo'n lineaire voeding verstookt nogal wat.

Op 31 januari 2021 10:47:57 schreef grotedikken:
[...]
Maar die hebben onbeperkt budget en gaan hun componenten niet bestellen op een obscure website omdat ze bang zijn als de knip van hun geldbeugel opengaat, de motten zouden wegvliegen. :-)

Aan het geld zal het wel niet liggen, maar ze zijn behoorlijk aan het zoeken geweest naar 8086 CPU's voor de (toen al bejaarde) spaceshuttle.

For Parts, NASA Boldly Goes . . . on eBay

Ik heb ooit een documentaire gezien over electronica voor space missies (ergens in de 80-90's). De tijd tussen aanschaf/productie en gebruik liep al snel op tot meer dan 10 jaar. Het kwam voor dat ze vlak voor de missie eerst de apparatuur moesten "reviseren" Dan is het wel handig dat de onderdelen nog bestaan
Er is op YT ook een video over solderen volgens de eisen van NASA. Heel interessant, maar ook heel tijdrovend. Wel logisch. "Houston, we have a problem, it is caused by a bad solder joint, do you know a repair-planet nearby ? "

Ik heb ergens in het najaar 2 schakelende voedingen uit 1984 en een nieuwere gerepareerd, die waren identiek aan elkaar en tot 2 jaar geleden ofzo nog steeds onveranderd in productie (a 8000 euro)
En daar zat ook een 5V TO3 regelaar op maar ik weet zo niet meer welke, leuk detail, er zaten Panasonic elco's op de nieuwere (oa FM) en die waren nog als nieuw, de elcos uit 1984 waren trouwens ook nog perfect) Vervangen wordt lastig want alles in de besturing is in drievoud uitgevoerd, een computer controleert alles en schakelt een defecte af die ook nog hot-swappable is. Alles zit in een kast van 1x1x2 meter en weegt 500 kilo. Het stuurt een turbine aan die vooral op boorplatforms voor electriciteit opwekking worden gebruikt. En je wil niet weten wat zo'n installatie vervangen kost omdat er iets obsolete is.

Inderdaad, ik weet er nog een aantal zitten in voedingen van flinke frequentieregelaars.

Denk aan 500kW 690V van even voor 2000, daar zit ook een eurokaart in met retro, lm723 en een paar dikke TO3 5V regelaars.

Het hele ding is retro trouwens, compleet discreet met opamps en cmos logica.

Op 30 januari 2021 23:58:01 schreef blokker1:
Kwam me al zo bekent voor, heb er ook een in een bakje liggen die ik al een jaar of 20 bewaar, maar dan met koperkleurige onderkant en pootjes.

Op jouw plaatje staat een LM337K, een 1,5A negatieve regelaar. Een LM338K is een 5A positieve regelaar, en ze zijn niet uitwisselbaar. De pinout verschilt bovendien ook. Ik heb de datasheet ervan bijgevoegd mocht je er nog wat aan hebben.

Tja zag het later ook, maar mooi is hij wel, met dat koper. :) :)

Een paar weken terug heb ik een LM338K van hf-electronics.nl gekocht, volgens mij voorheen bekend als Display Elektronica:

Niets bijzonders aan te zien, maar in elk geval op het eerste gezicht geen rode vlaggen. De onderkant is net zo onspectaculair:

Ik heb geprobeerd of aceton wat met het opschrift doet, en dat is niet het geval. Je ziet dat het er wat schoner van wordt, op deze foto kan je misschien zien dat ik alleen de onderste helft heb gepoetst:

Nu heb ik de rest ook maar opgepoetst, en hem op een toepasselijk koelblokje geschroefd:

Vervolgens heb ik hem getest met een ruwe opstelling met een trafo en een hoop draden. Ik heb een 1µF filmcondensator aan de ingangspin gesoldeerd. Ik gebruik de andere pin van de condensator als massasterpunt voor metingen en een 1Ω weerstand als belasting.

De groene meter toont de spanning op de trafo. Er zit een lang snoer op, dus deze waarde is niet nauwkeurig, maar was voor mezelf omdat ik wilde weten of deze 3A trafo het nog een beetje trok. De blauwe meter toont de uitgangsspanning en de rode de stroom uit de LM338. De 1Ω weerstand is uit zicht.

Goed nieuws: hij haalt de 6A. Hij presteert iets onder de typische waarden (hij haalt 7A niet), maar de regulering lijkt op orde met 0,5% verschil in referentiespanning tussen 12,5mA en 5A. Dat duidt op dikkere 'bondwires' dan de valse van eerst.

Op het heetste punt van het koelblok heb ik 88°C gemeten met een IR meter, en dan blijft hij 5A leveren, dus de chip lijkt niet zomaar te smelten. Hij overleeft een kortsluiting vervolgens ook, maar begrenst de stroom dan iets verder op 4,8A. De referentiespanning is na deze burn-in wel permanent verlaagd van 1,243 naar 1,240V.

Ik moet eigenlijk een iets zwaardere transformator hebben om verder te testen (deze wordt nu wel heet), en een pulsgenerator bouwen om te zien of hij de gespecificeerde piekstromen haalt, maar ik ben nu redelijk overtuigd dat het in elk geval een aanzienlijk beter product is dan die van Ali.

Conclusie: Als je een LM338K wil hebben, koop hem dan niet van Ali of eBay, maar van hf-electronics.nl, want als dit een vervalsing is, is het in elk geval een goeie. ;)

Addendum: dit is hoe het koelblok er uitziet zonder alle klemmen en draden:

Ik sloot de ingangsspanning aan met krokodilklemmen aan de poten van de filmcondensator en meet de referentiespanning tussen de schroef van de LM338 en de referentiepin. De weerstand is 100Ω en de potmeter 2kΩ.

Op 20 februari 2021 00:43:10 schreef Kruimel:
Een paar weken terug heb ik een LM338K van hf-electronics.nl gekocht, volgens mij voorheen bekend als Display Elektronica:

En tegenwoordig weer Display.

Hij ziet er op het oog echt uit, en blijkt het ook te zijn. Altijd goed om te vernemen.

Eindelijk tijd gehad die V-regelaars te ontleden. Beide hadden ST als merk opdruk op de behuizing. Foto maken is (nog) niet gelukt omdat de boven-verlichting zoek is, heb nu een zaklamp gebruikt maar dat was te donker voor de camera.

Beide die's zien er precies zo uit als op de eerste foto van Robin. Maar de bondwires zijn aluminium en hebben twee draden per aansluiting

Beide Die's zijn nog heel maar de bondwires zijn door (Kan ook bij het losfrezen van het kapje zijn gebeurd maar het ziet er meer gesmolten dan doorgetrokken of gesneden uit.

De ene die is zeker van ST want dat staat er in geëtst. De andere die is 100% gelijk. Zijn die's altijd singel layer ? Even groot, ligt in een zelfde soort zwart "bakje" Maar er is wel verschil in montage van dat bakje op de bodem van de TO-3. Bij de ST versie zit dat bakje helemaal gesoldeerd, de tin is rondom zichtbaar. De andere heeft een "blobje" soldeer aan 1 kant. Geen idee of dat beide gewoon goed is maar als dat niet zo is dan lijkt mij de ST manier een betere warmte afvoer geven.

De andere heeft geen ST opdruk op de die, er staat iets wat op een T lijkt. Er staat geen type op, beide hebben wel een nummer wat onder andere 123 bevat.

Welke heb je nu dan Ik dacht dat je die van pietplof zou krijgen of heb ik iets gemist? Die op zijn foto zijn van LT in elk geval.

Die van ST zijn wel minder gespecificeerd, want de warmteweerstand is er hoger. Als je een ST component hebt zal de 'die' dus waarschijnlijk kleiner zijn. Als er geen heatspreader in zit zou ik denken dat het een vervalsing is...

En deze heb ik nog stapels van. Volgens mij zijn dit wel de echte, originele.

LM323K van ST maar niet de zelfde opdruk. Bij de ene staat Maleisië, bij de andere niet.

Edit: Ik ben een ramp in het onthouden van cijfers en nu zie ik dat het topic over LM338K ging en dat piet er daar 2 defecte van had. En ook dat hij de dekseltjes al verwijderd had. Die hij mij stuurde hadden hun dekseltjes er nog op.

Weet iemand of er een ander wat veiliger spul dan fuming nitro-accid (rokend geel of rood salpeter zuur)is om IC behuizingen op te lossen ? Ik heb nog zoutzuur en accuzuur (zwavelzuur dacht ik) staan. Beide heb ik geprobeerd maar die deden niets (koud in een jampotje, die met accuzuur nog eens bekijken, staat als test al een half jaar in een gesloten jampotje met een IC er in. Ik doe het nu door de behuizing te verbranden. Dat werkt wel qua DIE maar het beschadigt de bondwires.

[Bericht gewijzigd door fred101 op (80%)]

Plastic IC-behuizingen lossen op in rokend salpeterzuur en in kokend geconcentreerd zwavelzuur (geen accuzuur, dat is 37% ofzo). Er zijn ook speciale plasma-etsmachines die het plastic wegvreten maar de chip en bondwires heel laten. En je kunt idd ook het plastic wegbranden (yuck!), maar een schone en veilige manier is er volgens mij niet.

@fred: Het was me niet helemaal duidelijk of pietplof ze nu geopend zou sturen of niet, zijn post is ambigu:

Op 29 januari 2021 12:06:46 schreef pietplof:
Fred101; van mij mag je van de beide defectie LM338K de koppen snellen.
[...]
Ik heb, enige weken gelede, het dekseltje met hulp van een eclipszaagje keurig losgekregen.

Het zou kunnen dat hij heeft geëxperimenteerd op een ander component.

Een LM323K van ST heeft zo ver ik kon vinden een ΘJC van 2°C/W, dus een kleinere 'die' en een goedkopere uitwerking zouden niet raar zijn. Gesmolten 'bond wires' kunnen volgens mij alleen een vervalsing betekenen of het sterven door overspanning, waar zo een chip niet goed tegen beveiligd kan worden. Je kunt (de restanten van) de 'bond wires' eens meten: 70µm is in elk geval te weinig.

Helaas kan ik je niet helpen aan de benodigde chemicaliën, ik zag wel op de site van Richi's lab hoe zij een oven hiervoor hadden ontwikkeld: Brennofen. Ik weet alleen niet of een gecontroleerde temperatuur de 'bond wires' kan redden.

Op 17 maart 2021 21:29:48 schreef Hoeben:
En deze heb ik nog stapels van. Volgens mij zijn dit wel de echte, originele.

Stapels als in "veel in je collectie" of "een partij"? In dat eerste geval raak je er misschien nog wel van af omdat ze nog wel soort van nuttig kunnen zijn voor de eventuele hobbyist (ik heb er laatst bijvoorbeeld nog iets van €6 voor neergeteld). In het geval van een partij is het misschien wat lastig, ik denk niet dat je er honderden van kwijt gaat raken. Ze gaan zelden stuk en een hobbyist gaat er ook niet bakken van kopen.

Je zal ze sowieso eerst eens moeten testen wegens het grote aantal vervalsingen in de omloop. De LM338K kom je ook veel op Marktplaats en eBay tegen, maar dat zijn zelden zelfs al originele foto's en de prijs is te laag en de hoeveelheid te groot. De acetontest is makkelijk om mee te beginnen en lijkt aardig te discrimineren.