Voeding 60V 3A

Inderdaad, dat is wat men de "Harrison" opzet noemt. In mijn hoofd is het nog altijd "met hulpvoeding", geen idee wie of wat Harrison was namelijk...

Dat 'terugregelen tot nul' is meestal een zuiver esthetische kwestie (het staat leuk), praktisch heeft het zelden nut...
Ik kan de keren dat ik minder als 1.25v nodig had op 1 hand tellen. (en dan houd ik nog 5 vingers over... )

Foutje van mij, kan gebeuren als je de 75 gepasserd bent maar aan 'hardbass' die 3A is niet noodzakelijk dus 2A is ook voldoende en heb daarom 2x MJE13009L in de uitgang geconfigureerd, n.m.m voldoende.
Dit ook als antwoord aan Paulinha_B.

Op 1 december 2023 11:16:57 schreef Arco:
Voor de LM317 waren ook al extra transistoren nodig, dus op dat gebied verandert er niks...

Zoiets...

Da's op zich ook een leuke omdat dit vrij simpel te bouwen moet zijn, ik zie alleen niet helemaal hoe de kortsluitvastheid voor de transistor hier wordt geregeld. De TS zal zelf moeten proberen in te schatten of hij liever de "luxe en complexe" of de "makkelijke en simpele" route wil bewandelen. Wat ik wel handig vind aan de CO-2016 voeding is dat de hulpvoeding 2x5V is en je er makkelijk een 7107 gebaseerde uitlezen bij kan maken, al zijn die losse modules van AliExpress makkelijk extern toe te voegen (al ben ik daar minder fan van wegens de matige prestaties van die dingen).

NB Als je een PNP Darlington gebruikt in plaats van de twee rechter transistoren kan je de transistor en de TL783 ongeïsoleerd tegen elkaar zetten. Dat geeft ook een zekere (maar niet omvattende) temperatuursbeveiliging.

[Bericht gewijzigd door Kruimel op vrijdag 1 december 2023 15:38:21 (16%)]

Op 1 december 2023 15:29:32 schreef Kruimel:
ik zie alleen niet helemaal hoe de kortsluitvastheid voor de transistor hier wordt geregeld.

In kort bestek...

De middelste transistor verzorgt de basisstroom voor de rechter transistor tijdens normaal bedrijf. Wanneer de stroom aan de uitgang te hoog wordt wordt de linker transistor gebiased (door de stroom toename aan de ingang van de regulator) en verlaagt de basisstroom van de middelste transistor welke op zijn beurt de basisstroom voor de rechter transistor beperkt en daarmee de stroom die door de emittor wordt geleverd.

Het werkingsprincipe zie ik, maar ik zie niet helemaal wat er zou verhinderen dat het overgrote deel van de stroom door de transistor wordt geleverd. Er lijkt geen mechanisme te zijn dat er controle over heeft welk aandeel van de stroom door de regelaar wordt geleverd. In essentie ben je hier afhankelijk van de stroomversterking van de transistoren, die heel variabel is en toeneemt met de temperatuur.

edit: Een logischer oplossing zou ik dit vinden:

Hier zijn alle stromen begrensd en proportioneel met de stroom door de regelaar. Ik denk dat R15 wel groter moet, want dat IC gaat nooit of te nimmer 0,7A kunnen leveren als er enige spanning over het IC staat. Er zal nog het één en ander moeten worden aangepast om dit voor de beoogde toepassing te gebruiken.

Let er hier op dat je niet elke potmeter met dit soort vermogens (0,75W) kan confronteren. Multiturns kunnen dit vaak beter aan dan koolpotmeters.

Onder de streep snap ik de voorbeeldschakeling in de datasheet nog niet helemaal, maar in elk geval is het indicatief voor het in elk geval stabiel zijn, wat kan helpen.

Het is de bedoeling dat de rechter transistor het overgrote deel van de uitgangsstroom voor zijn rekening neemt.
Echter, de regulator zal altijd als eerste zijn stroom aan de uitgang leveren en als de stroom afname aan de uitgang toeneemt dan pas worden de rechter twee transistoren gebiased door de spanningsval over de 10+1 Ohm weerstanden en zal de rechter transistor stroom gaan mee leveren aan de uitgang. De rechter transistor zal tijdens normaal bedrijf niet meer stroom leveren dan wat aan de uitgang wordt afgenomen minus de stroom die de regulator zelf aan de uitgang levert (Ie=Iout-Ireg_out).

2A is ook voldoende en heb daarom 2x MJE13009L in de uitgang geconfigureerd, n.m.m voldoende.

Tsja, het is niet mijn project, doe maar op. Zo duur zijn die torren nu ook weer niet. Worst case nog altijd 60 watt per transistor, hoeveel koeling wordt er toegepast?

Op 1 december 2023 18:06:42 schreef Paulinha_B:
[...]

Worst case nog altijd 60 watt per transistor, hoeveel koeling wordt er toegepast?

Als je 60V uit de voeding wilt krijgen zal je toch met iets van minimaal 70V gaan beginnen. Op die 70V staat nog een rimpelspanning en je het wat nodig om de eind transistoren goed te kunnen aansturen.

dat zit je aan zeg 70W per tor aan dat is al flink meer als de aanbevolen 50W per tor. Plus dat je vermogens verdelen over de torren nooit 100% gelijk krijgt is het ook raadzaam om dichter bij doe 50W per tor te blijven.

Ik neem zelfs maar 40 watt per tor, dat heeft er ook wel mee te maken dat ik geforceerde koeling vermijd, wel wetende dat elke ventilator vroeg of laat stuk gaat. En nooit op het gepaste moment want daarvoor zijn er geen gepaste momenten.

Dus blijft mijn raad aan de topicstarter om toch minstens drie torren toe passen, en als het effe kan vier. Maar ja, hij lijkt vast in zijn kop te zitten met het getal twee; zoals ik zegde, het is zijn zaak en zijn project...

Op 1 december 2023 12:03:46 schreef Kruimel:
Inderdaad, dat is wat men de "Harrison" opzet noemt. In mijn hoofd is het nog altijd "met hulpvoeding", geen idee wie of wat Harrison was namelijk...

Mr. Harrison werkte voor Bell Labs en begon zijn eigen firm Harrison Labs (aka, "H-Lab") dat door HP werd opgekocht in 1962. Op vele HP voedingen kon je de vermelding Harrison op het front tegenkomen.
Werking van de supplies staat hier https://www.hpmemoryproject.org/an/pdf/an_06-65.pdf

Op 1 december 2023 17:09:14 schreef Bobosje:
Het is de bedoeling dat de rechter transistor het overgrote deel van de uitgangsstroom voor zijn rekening neemt.
Echter, de regulator zal altijd als eerste zijn stroom aan de uitgang leveren en als de stroom afname aan de uitgang toeneemt dan pas worden de rechter twee transistoren gebiased door de spanningsval over de 10+1 Ohm weerstanden en zal de rechter transistor stroom gaan mee leveren aan de uitgang. De rechter transistor zal tijdens normaal bedrijf niet meer stroom leveren dan wat aan de uitgang wordt afgenomen minus de stroom die de regulator zelf aan de uitgang levert (Ie=Iout-Ireg_out).

Wat Kruimel scherp zag was dat de kortsluitbegrenzing niet (goed) werkt.
Stel, de rechter twee torren hebben samen een versterkingsfactor van 10x (het is wel een darlington, maar voor inzicht hou ik nu 10 aan).
De stroombegrenzing grijpt in als over de weerstand van 1Ω een spanning staat van 0,6V. Dan loopt er door die tak 0,6A. Dat betekent dat over die 1kΩ weerstand 6,6V staat. Door die weerstand loopt dan 6,6 mA. Door de dikke tor loopt dan een collectorstroom van 66mA. De totale stroom is dan ca 666 mA.
Stel, de rechter twee torren hebben samen een versterkingsfactor van 1000x.
De stroombegrenzing grijpt in als over de weerstand van 1Ω een spanning staat van 0,6V. Dan loopt er door die tak 0,6A. Dat betekent dat over die 1kΩ weerstand 6,6V staat. Door die weerstand loopt dan 6,6 mA. Door de dikke tor loopt dan een collectorstroom van 6,6A. De totale stroom is dan ca 7,2 A.

Op 1 december 2023 16:44:00 schreef Kruimel:
edit: Een logischer oplossing zou ik dit vinden:
[bijlage]

Of alle stromen door R16 laten lopen (R16 verlagen naar 0,68Ω).
De spanning over R16 meten met transistor Q4 met behulp van zijn BE-overgang en de collector sluit je aan op de basis van Q5.

Ik neem zelfs maar 40 watt per tor, dat heeft er ook wel mee te maken dat ik geforceerde koeling vermijd,

Ja dat is helemaal slim. Het stuk gaan vind ik nog niet eens zo erg maar zelfs de meest stille fan vind ik nog teveel geluid maken. Op de een of andere manier hoor je ze toch altijd.

Als je zo rond die 50W per tor zit dan kan een ventilator ook nog wel een keer stuk gaan en dat er dan een klixon oid ingrijpt. Ik had laatst getest met mijn HP voeding waar dan 750W in de koelplaat gaat zitten maar ook op dat vermogen duurt dat nog wel een paar minuten wel getest door continu de temperatuur te meten. Daarom is die 50W denk ook niet zomaar gekozen zodat de tot niet te snel stijgt in temperatuur.

Op 1 december 2023 11:30:36 schreef deKees:
[...]

Uitgang kan wel tot nul. De beperkingen van de 723 zijn hier ondervangen door een slimme truc. Net als hier https://www.circuitsonline.net/forum/view/163478

Het uitgebreide RB artikel over de nulregeling met een µA723 staat hier pag 39 https://drive.google.com/file/d/13eM98dJJDF2u0cG4uCBnLII1Fno-Vj7V/view

@RAAF12: bedankt, ook uw vertelling over Mr. Harrison was best interessant!

Hi RAAF12,

De HP doc waar je een link van gaf had ik nog niet, dank je!

Bram

Op 1 december 2023 19:20:12 schreef RAAF12:
[...]

Mr. Harrison werkte voor Bell Labs en begon zijn eigen firm Harrison Labs (aka, "H-Lab") dat door HP werd opgekocht in 1962. Op vele HP voedingen kon je de vermelding Harrison op het front tegenkomen.
Werking van de supplies staat hier https://www.hpmemoryproject.org/an/pdf/an_06-65.pdf

Interessant document! Het maakt het begrip "Harrison opzet" echter vrij gecompliceerd. Eigenlijk betekent het dan "een goed uitgewerkte voeding".

Op 1 december 2023 19:07:45 schreef Paulinha_B:
Dus blijft mijn raad aan de topicstarter om toch minstens drie torren toe passen, en als het effe kan vier. Maar ja, hij lijkt vast in zijn kop te zitten met het getal twee; zoals ik zegde, het is zijn zaak en zijn project...

Mee eens, twee transistoren zal niet voldoen. De 'safe operating area' is op deze spanning te klein, op 70V zal je onder de 600mA moeten blijven:

Bovendien is voor een TO-220 de Θ_CS relatief groot. Het is best moeilijk om 50W in een TO-220 te dissiperen. Met een t_amb van 40°C en een t_Jmax van 125°C heb je een warmteweerstand Θ_JA nodig van 1,7°C/W. 1,25°C/W komt al van de Θ_JC, dat wil zeggen dat je voor de contactinterface en het koelblok samen minder dan 0,5°C/W overhoudt. Ik zou me wat dit betreft even bezig houden met de theorie achter het goed koelen van transistoren, want dat lijkt me hier relevant.

Mijn raad: zet er zo veel als dat er praktisch op je koelblok passen parallel (met eigen emitterweerstanden) en/of gebruik grotere (TO-218, TO-247 of zelfs TO-264) transistoren om de invloed van de Θ_CS te verminderen. Dit soort transistoren hoeven niet duur te zijn, maar de keuze zal afhangen van waar je ze koopt. Het lijkt mij dat je voor een 60V voeding nog weg kan komen met relatief courante 100V transistoren. Met een transformator van 50V heb je genoeg marge.

PS Als je in een 'old skool' bui bent kun je ook nog voor de 4x 2N3442 van de Baco gaan:

Zo een 'safe operating area' is typisch voor de ouderwets gemaakte transistoren:

Zonder veel meer vermogen te hebben om mee te spelen is het wel een bestendiger transistor. Traag als koude kak, maar bestendiger.

HI,

Voor afschatting van de hoeveelheid Powertransistors (in mijn geval 2N3773), in een lineaire voeding zie ook mijn ervaring met de Conrad PS2403D voeding:, gespecificeerd als 2 X 40V 3A.

https://www.circuitsonline.net/forum/view/161081

Deze was geadverteerd als 40V 3 A (voor 1 helft) en uitgerust met 1 stuks 2N3773.
Geen geforceerde koeling, enkel conectief warmtetransport.

Mijn conclusie:

1)
- alleen voor langere tijd was slechts 2.5A max.mogelijk,
- voor tijden < 8 minuten kon 3 A gehaald worden.
- Voor langere tijden werd het koellichaam zeer heet (Logaritmische extrapolatie liet zien dat dit zou kunnen oplopen tot 110-120 graden C!!).

2)
Ik heb daarom de temperatuur van het koellichaam gelimiteerd op 65 graden C met een geschikte Clixon die de voeding uitschakelt;
(In het oorspronkelijke ontwerp werd pas bij min. 95 graden C (hopelijk) afgeschakeld).

3)
Voor jouw beoogde lineaire voeding (60V 3A) vertaalt zich dat (IMHO) inderdaad, zoals de voorgaande specialisten adviseren, tot
minimaal 4 Power Transistoren, bij voorkeur 4 x 2N3773 ipv 4 X 2N 3055.

Ik heb geen ervaring met de 4 Torren 2N3442 (ex Baco, Ijmuiden) die Kruimel adviseert, maar dat lijken mij prima kandidaten en nog ouderwetse RCA Qualiteit!

Met een transistor kan het ook mits de heatsink (koellichaam) maar groot genoeg is en de max. toelaatbare transistor collectorstroom, powerrating en junctie temp. niet worden overschreden.

Hi,

Het Harrison concept bevat twee regel loops die door een aparte voeding hebben t.o.v. de trafo wikkeling die de uiteindelijke energie aan de uitgang levert.
Voor moderne elektronica hangt het regeldeel met zijn referentie vast aan de positieve uitgang klem, maar dat is geen moetje.

Harrison(HP) heeft deze techniek nog veel verder uitgewerkt, maar je er zal reken mee moeten houden met de toenmalige techniek, de start was ergens eind 1950.
Dat betekende relatief trage power transistoren en ook een stuk lagere dissipatie.

Dus je ziet b.v. een power sectie met twee power transistoren een een transitor heeft dan b.v. een dikke weerstand over de CE staan,
dus een deel wordt in een dikke weerstand gedissipeerd.(energie besparing deden ze in de 60 jaren niet aan)
Die extra transistor met de weerstand er overheen kan ook nog geschakeld worden als voor regelaar dus dan ziet de eigenlijke power transistor die jullie gewend zijn te zien een voeding aangeboden die voor een flink deel al is schoongemaakt van het brom signaal van de buffer elco.
De basis sturing van de extra power transistor komt van een stabiel signaal van de uitgang.

Verder wordt er in sommige schakelingen die Harrison gebruikte ook positieve feedback gebruikt, er was met de oude power transitoren weinig bandbreedte en hFE.
Dus door wat positieve feedback te gebruiken, konden ze de Ri van de voeding gunstig beïnvloeden en dus lager maken.

Er zijn nog meer trucen, maar lees de beschikbare documentatie daar maar voor door.
Iedereen wil graag zijn eigen LAB voeding maken, maar bijna niemand is zich er van bewust hoe complex zo'n schakeling is.
Ja ik hoor hier een aantal al weer schreeuwen ik heb al jaren dit en dit staan, nooit een probleem mee, mooi voor jou.

LAB voedingen blijven een complex probleem at lastig goed op te lossen is, dat is de U en de I loop ten alle tijden stabiel te houden met goede regeleigenschappen!
Dave van EEV blog maakte de basis fout door een regelaar te gaan gebruiken die extra gain heeft, dan ga je gewoon falen, en dat blijkt ook.
Gerrie Sweeney het zelfde, prachtig wat hij allemaal maakt, maar ook hij werd genekt door het gebrek aan kennis over fase marge van de twee loops en
ging ook richting de afgrond wat betreft het compenseren van de U en de I loop.

Maar denk niet, dat ik dat traject niet heb afgelegd *grin* ik heb meerdere "Power Oscilators", welke LAB voedingen moesten zijn, ontwikkeld op mijn werkbanken.
Tip, geen versterking extra aanbrengen in de loops, dus geen extra opamp in de U of de I loop hangen omdat dit voor de rest van je schakeling makkelijk uit komt.
Is het mogelijk, ja, maar je maakt het goed compenseren een heel stuk moeilijker en de meeste hebben niet de kennis of meetapparatuur om het te testen of onderzoeken.
En ook liever geen Powerstage die versterking toe voegt aan de opamps, dat is weer het zelfde probleem als het toevoegen van extra opamps in de loops, ook dit verkleint weer de fase marge.

Veel van mijn opmerkingen vind je terug in mijn NA LAB voeding opzet, en wat blijkt, dat is verbazend simpel.
Redelijk snelle power transistoren gebruiken, dat hoeven niet de power transitoren te zijn die in het ontwerp staan,
dit met een Ft van 30 tot 60MHZ, je zal dan ook kennis moeten hebben van HF bedrading technieken.

Power transistoren met een Ft van 6 tot 15MHz voldoen hier uitsteken een goede kandidaat is de NPN MJ15022/24 en de PNP MJ15023/25.
Beide hebben tot ongeveer 4-Ampere een vlakke hFE curve en een voldoende hoge Ft.( helpt met het stabiel te houden, dit ivm fase marge)

Waarom zeg ik dit nu allemaal, hier in dit topic wordt voortdurend gesproken over power transistoren die zo traag zijn als een slak op een teerton!
Hoe denk je die traagheid te kunnen compenseren, door dus je regel loop traag te maken,
grote uitgang condensatoren en niet snel genoeg reageren op belasting variaties, dat is wat je dan krijgt.
We zijn bijna in 2024 aanbeland, niemand van jullie loopt met een telefoon die een slinger heeft en een draadje naar de centrale in je broekzak.

Kijk naar mijn NA voeding, twee opamps, een stroombron aan de uitgang houd de loop in zijn comfort zone, en goede bedrading techniek.
Dit natuurlijk samen met wat ik over de power transistoren hierboven geschreven heb, dit omdat het signaal uit de U en de I loop versterker trapjes zo weinig mogelijk vertraagt moet worden om een goede fase marge te houden.
Een aardige duit in het zakje om een goede fase marge te krijgen voor je LAB voeding, is een opamp type te kiezen die meer fase marge heeft dan de standaard, welke ongeveer 60 graden.

Deze opamp voldoet daar b.v. aan: ADA4625-1 deze heeft een fase marge rond de 90 graden, maar met wat oudere typen opamps kan het ook, vooral als je wat gain hebt in de loop t.o.v. de referentie spanning,
maar het is prettig om wat extra fase marge ruimte te hebben als je wat gaat ontwikkelen, dat geeld voor vele schakelingen, niet alleen de U en de I loops van een LAB voeding.

Voor de duidelijkheid, jullie mogen van mij alles als power transistor gebruiken, zelfs zoiets als een OC15, maar zorg dat je de beperkingen kent als je die keuze gaat doen.
Het ontwikkelen van een LAB voeding verlangt dat je er holistisch naar kijk, dus de LAB voeding wordt zo goed als je slechste keuze die je hebt gedaan vaak uit "makkelijkheid".
Je b.v. alleen toespitsen op zeg vier of vijf power transistoren(trage) met voldoende koeling, maakt het nog geen goede LAB voeding...

LM317, LT3080 enz, de ontwerpers hebben bijna al het werk voor ons gedaan, voor iets dat je snel kan toepassen in een te ontwikkelen apparaat.
Ze zijn in eerste instantie niet bedoeld als LAB voeding, maar goed toegepast, zeker hiervoor inzetbaar.

Weer twee cent

Groet,
Bram

Op 2 december 2023 11:56:47 schreef Bobosje:
Met een transistor kan het ook mits de heatsink (koellichaam) maar groot genoeg is en de max. toelaatbare transistor collectorstroom, powerrating en junctie temp. niet worden overschreden.

Het grote voordeel van meerdere transistoren is dat je de thermische weerstand van de transistor naar het koelblok verkleint, doordat je die thermische weerstanden effectief parallel zet, en je kunt de transistors ook verdelen over een groot koelblok, zodat je ook minder last hebt van de thermische weerstand van het koelblok, en die dus meer homogeen van temperatuur wordt en daardoor de warmte beter kan afdragen.

Het is een beginnersfout om te denken dat het vermogen onder het absoluut maximum blijft, en het dus wel heel zal blijven.

Als de max. transistor stroom, vermogen en temp. ruim onder het max. toelaatbare liggen dan zal er niets stuk gaan.
Hoeveel win je in de grootte van de heatsink door meerdere transistoren te gebruiken ten opzichte van een voldoende grote heatsink met een transistor?

Je hebt zomaar 3 K/W aan thermische weerstand van je transistor naar je koelblok, dus als je 20W moet koelen is de junctie al 60 graden warmer dan het koelblok. Een groter contactoppervlak of betere materialen kan de weerstand natuurlijk kleiner maken, maar transistors parallel natuurlijk ook.

Hoe kleiner de warmteweerstand van het koelblok ten opzichte van dat van de transistor, hoe meer zin het heeft om er meer te monteren. Ik vind 50W voor een TO-220 veel om goed afgevoerd te krijgen. Dan heb je echt fans of een kolossaal koelblok nodig.

Op 2 december 2023 14:32:53 schreef Bobosje:
Als de max. transistor stroom, vermogen en temp. ruim onder het max. toelaatbare liggen dan zal er niets stuk gaan.
Hoeveel win je in de grootte van de heatsink door meerdere transistoren te gebruiken ten opzichte van een voldoende grote heatsink met een transistor?

Dat is natuurlijk een makkelijke vraag om te stellen, maar hangt van van alles af. In een topic van redguuz over een andere voeding heb ik eens voorgerekend dat de aldaar bestaande 2N3773 68W aan zou kunnen, een set van 3 2N3055's 111W en een MJ15003 83W:

Op 11 februari 2023 13:39:04 schreef Kruimel:
De warmteweerstand naar de omgeving wordt ook in belangrijke mate bepaald door de isolatie tussen transistor en koelblok. Met dit (geschatte) 0,9K/W koelblok en 3 stuks 2N3055 (1,52K/W) met siliconen isolatiepads (0,5K/W) bijvoorbeeld zou je max 175/(0,9+(1,52+0,5)/3)=111W kwijt kunnen op 25°C.
[...]
Als je wil kan je hier een MJ15003 monteren (met als toegevoegd risico dat hij te snel is), maar dan zit je nog steeds met een eindresultaat dat gedomineerd wordt door de thermische weerstand van de isolatie en het koelblok. In een MJ15003 (0,7K/W) geïsoleerd (0,5K/W) op dit 0,9K/W koelblok kan je max 175/(0,7+0,5+0,9)=83W dissiperen in plaats van 68W. Ik vind dat geen waardevolle toename, zeker als je met de twee eerdergenoemde goedkopere transistoren het probleem (ten koste van wat mechanisch werk) beter kan oplossen.

Je kunt de thermische weerstand iets verlagen door bijvoorbeeld keramische isolatieplaatjes, maar die zijn duurder dan de meeste simpele transistoren, breekbaar en je moet kliederen met koelpasta. Je mag, maar ik zou het laten. Ik neig het zo op te lossen:

Geen koelpasta en een koelblokje van 2,5°C/W. Hier krijg je ongeveer 30W in weg met de meeste TO-220 transistoren en zelfs met componenten met een matige warmteweerstand zoals een LM317.

Op 2 december 2023 12:03:31 schreef blackdog:
Verder wordt er in sommige schakelingen die Harrison gebruikte ook positieve feedback gebruikt, er was met de oude power transitoren weinig bandbreedte en hFE.
Dus door wat positieve feedback te gebruiken, konden ze de Ri van de voeding gunstig beïnvloeden en dus lager maken.

Interessant, ik heb hier recent wat mee zitten te proberen, maar positieve feedback is in het geval van snellere transistoren niet makkelijk goed te krijgen.

Power transistoren met een Ft van 6 tot 15MHz voldoen hier uitsteken een goede kandidaat is de NPN MJ15022/24 en de PNP MJ15023/25.
Beide hebben tot ongeveer 4-Ampere een vlakke hFE curve en een voldoende hoge Ft.( helpt met het stabiel te houden, dit ivm fase marge)

Ben ik het niet helemaal mee eens, met tragere transistoren kom je best wel ver. Met snellere transistoren kan je de lengte van de pieken/dips bij lastwisselingen kleiner maken, maar je moet wel een heel specifieke specificatie hebben om de stap tussen bijvoorbeeld een TIP35C en een 10x snellere 2SC5198 uit te buiten. Het is me niet gelukt het resultaat 10x sneller te maken. Ik heb niet heel veel empirische informatie, maar met een viertal TIP35C's kreeg ik best wel aardige resultaten in mijn 24V voeding, zelfs met een goed stuk draad er aan. Pas als je op het niveau zit van die 2N3442's die ik voorstelde ga je last krijgen met trage reactietijden.

Waarom zeg ik dit nu allemaal, hier in dit topic wordt voortdurend gesproken over power transistoren die zo traag zijn als een slak op een teerton!
Hoe denk je die traagheid te kunnen compenseren, door dus je regel loop traag te maken,
grote uitgang condensatoren en niet snel genoeg reageren op belasting variaties, dat is wat je dan krijgt.

Is dat zo? Als je de regellus trager maakt, heb je dan een grotere uitgangscondensator nodig voor stabiliteit? Volgens mij gaat het juist andersom.

Deze opamp voldoet daar b.v. aan: ADA4625-1 deze heeft een fase marge rond de 90 graden, maar met wat oudere typen opamps kan het ook, vooral als je wat gain hebt in de loop t.o.v. de referentie spanning,
maar het is prettig om wat extra fase marge ruimte te hebben als je wat gaat ontwikkelen, dat geeld voor vele schakelingen, niet alleen de U en de I loops van een LAB voeding.

Wat ik jammer vind is dat ongecompenseerde opamps tegenwoordig lastig te krijgen zijn, want dan kan je zelf bepalen hoeveel fasemarge je hebt. Een LM301 of LF357 zouden dit ook kunnen met een geschikte compensatie. Misschien is dit de reden dat ik de 723 graag heb, want die bevat intern ook een ongecompenseerde opamp.