Op zaterdag 27 december 2025 18:20:26 schreef rew:
Nee, dat maakt geen zak uit. Het gaat om de stroom die er doorheen loopt.

Ja dat klopt en dat heb ik nu ook nogmaals bevestigd gekregen dat enkel de stroom telt.

Het was enkel een poging om bobosje afwijkende simulatie instellingen pogen te reconstrueren met een echte stroomtrafo. Maar bij een echte CT heb je zelf geen enkel invloed over de primaire spanning. De primaire spanning is enkel het gevolg van de primaire stroom.

Dit is wat ik bedoel met weerstand in de stroomtrafo.

Op donderdag 25 december 2025 17:24:53 schreef Bobosje:
Als Ip maar groot genoeg wordt en daarmee een grote dI/dt veroorzaakt rondom de nul doorgangen en als gevolg een grote dB/dt in de kern veroorzaakt dan ontstaat er vanzelf een geinduceerde secundaire piekspanning wanneer de kern van het ene verzadigingsgebied doorschiet naar het andere verzadigingsgebied en vice versa. Net in dat zeer smalle gebied waar de kern niet meer verzadigd is ontstaat er een secundaire spanning (er is weer wederzijdse inductie) en die spanning kan hoog oplopen als dB/dt groot is, de geinduceerde secundaire spanning is immers gerelateerd aan -N*dB/dt en N daarin kan groot zijn (1000 of meer).

De simulatie geeft aan dat er aan de open secundaire zijde hoge piekspanningen kunnen ontstaan, hoeveel piekspanning er ontstaat voor een bepaalde CT is afhankelijk van veel factoren zoals type kernmateriaal en constructie van de CT (interne parasiteiten, lek flux etc.).

Bekijk op een oscilloscoop wat er aan de secundaire zijde gebeurd wannner Ip heel groot wordt.

Voorzichtigheid is geboden bij CT's met open secundaire zijde.

Ik zie nu dat je hierin volkomen gelijk hebt.
Tot nu toe ging ik ervan uit dat de verzadiging van het ijzer de stroomtransformator beschermt tegen overspanningen, maar de overspanningen ontstaan juist op het moment dat de transformator niet verzadigd is, nl bij de nuldoorgangen van de stroom.
Je ontsnapt bijna niet aan beschermingsmaatregelen tegen overspanning aan secundaire zijde.

Op maandag 22 december 2025 21:23:56 schreef ohm pi:
[...]Zo moeilijk is dat niet. Je zorgt dat het ijzer verzadigd is of wordt bij de maximaal toegestane stroom.
Het is ook de goedkoopste methode, want je bespaart op ijzer en je bespaart op TVS - en, zeners of dioden.

Deze truc werkt dus niet. Wat ik hier schrijf is dus onzin.

[Bericht gewijzigd door ohm pi op (11%)]

Dank voor de feedback.

Als aanvulling...

Wanneer de kern verzadigd raakt en zolang er een Rsec aan de secundaire zijde is aangesloten wordt de hoogte van de opgebouwde secundaire piekspanning, in het genoemde smalle gebied (dt klein) rondom de nuldoorgangen van de stroom (Iprim) waar de kern niet meer verzadigd is en er weer wederzijde inductie is, bepaald door de hoogte van de getransformeerde secundaire impedantie (in dit geval de aangesloten Rsec) naar de primaire zijde (Rprim'). Over deze van secundair naar primair getransformeerde impedantie ontstaat een spanningsval (Iprim * Rprim') over de primaire zijde van de stroomtrafo (al is dat maar 1 wikkeling in de vorm van een dikke draad) en die spanningsval over de primaire zijde wordt door de Np:Ns verhouding in spanning omhoog getransformeerd naar de secundaire zijde.

De stroomtrafo zal, bij toenemende Rsec en in een steeds smaller wordend gebied (dt wordt steeds kleiner), de spanningsval over de primaire zijde steeds verder laten toenemen en deze primaire spanning omhoog transformeren (Np:Ns) naar steeds hogere piekspanningen aan de secundaire zijde afhankelijk van Np:Ns en de hoogte van Iprim en Rsec.

Wanneer Rsec oneindig groot wordt (open secundaire zijde) dan tracht de stroomtrafo in een haast oneindig smal gebied (dt zeer klein) rondom de nuldoorgangen van de stroom (Iprim) de secundaire parasitaire impedantie (nu een complexe impedantie Z, welke zeer groot is) te transformeren naar de primaire zijde (Zprim'). Zprim' kan dan (erg, zeer) groot worden en aangezien Iprim gehandhaafd blijft ontstaat er heel veel spanningsval (misschien zelfs zoveel als de (net)spanning van het circuit waarin de stroomtrafo is opgenomen) over de primaire zijde en die dan ook nog eens omhoog getransformeerd wordt naar de secundaire zijde (Np:Ns) naar piekspanningen / gedempte oscillaties van vele (tientallen) kVolts.

De secundaire zijde van stroomtrafo's niet open laten en al zeker niet wanneer deze zijn opgenomen in circuits met hoge (net)spanningen waarin grote stromen lopen.

misschien zelfs zoveel als de (net)spanning van het circuit waarin de stroomtrafo is opgenomen) over de primaire zijde en die dan ook nog eens omhoog getransformeerd wordt naar de secundaire zijde

Dit gaat me even boven mijn pet.
Maar ik snap nu wel waarom je vragen had over mijn schakeling.
Maar ik heb verder eenvoudig weg niet de middelen om een grote stroom bij een grote spanning te maken.
Ik kan bv wel eens 230V kachel ertussen zetten en ik heb ook nog een 5/5 stroomtrafo liggen.

Ik begrijp het, je kunt dat laatste (230V en een kachel) eens proberen maar sluit eerst een lage Rsec aan en schakel dan pas de 230V in. Meet dan de spanning over Rsec en schakel de 230V weer uit. Verhoog dan pas Rsec in kleine stapjes en herhaal het bovenstaande. Voorkom dat je Rsec vervangt of dat Rsec losraakt (ook niet vervangen door een potmeter) wanneer er 230V op de keten staat en je de meting uitvoert.

De spanning over Rsec bij toenemende Rsec zal geen sinusvormig signaal meer zijn wanneer de kern verzadigd raakt een DMM is dan ongeschikt om mee te meten, je zult dan een oscillscoop moeten gebruiken om de piekspanning over Rsec te meten.

De oplopende piekspanning bij toenemende Rsec kan meevallen of tegenzitten, ga uit van dat laatste voor je eigen veiligheid.

En kijk ook uit voor de maximale spanning die je oscilloscoop op zijn ingang mag hebben of op de 10:1 of 100:1 probe.

En houd de metingen kort, de temp. van de stroomtrafo in verzadiging loopt omhoog.