Relevantie elektronica onderwijs

Fijn om na dit topic erachter te komen dat het met het onderwijs niet zo geweldig gesteld is. Ik ben van plan na mijn VWO opleiding een elektronica gerelateerde opleiding te gaan doen. maar dan wil ik wel iets leren, het moet wel een uitdaging zijn en er later ook iets mee kunnen in het bedrijfsleven.

begin dan maar al vast met thuis veel te doen ...
want met het spul dat je op school leert kunnen ze in he bedrijfsleven niks meer aanvangen ( tenware in de afdeling buizenplooiers en kabeltrekkers , alhoewel dat hedentendage met voorbedrade buis ook een stuk simpeler gewordne is... )

Op 18 februari 2007 16:24:44 schreef free_electron:
want met het spul dat je op school leert kunnen ze in he bedrijfsleven niks meer aanvangen

Beetje te gemakkelijk free..
Dat ze op school niet de modernste spullen hebben is onvermeidelijk. Het gaat erom dat de studenten de basis leren, de rest is de verantwoording van het bedrijfsleven zelf. Die lopen al jaren te piepen maar zijn te beroerd dat ze zelf ook eens wat doen. Hoe gemakkelijk is het bv om een stageplaats te vinden waar je ook nog eens wat nuttigs leert? Helemaal niet gemakkelijk dus! En zolang dat zo is moet het bedrijfsleven niet te hard zeuren.

Op 17 februari 2007 17:34:17 schreef tweakertjuh:
Bijna alles moet tegenwoordig toch aan RoHS voldoen ? :+

Nee hoor.

Opzich hebben wij bij ons op school wel vrij veel praktijk. Lees: we krijgen een opdracht en in de lessen leren we de technieken de we kunnen toepassen om het aan de praat te krijgen. (oke AVR als eeprom misbruiken is mischien niet helemaal juist. maar dat komt omdat wij wat hobbiesten in het project groepje hebben zitten.)

Onderwijs ZUIGT :(

zo dat is er ook uit :D

Op 18 februari 2007 12:25:46 schreef tweakertjuh:
Fijn om na dit topic erachter te komen dat het met het onderwijs niet zo geweldig gesteld is. Ik ben van plan na mijn VWO opleiding een elektronica gerelateerde opleiding te gaan doen. maar dan wil ik wel iets leren, het moet wel een uitdaging zijn en er later ook iets mee kunnen in het bedrijfsleven.

UT is nog wel keihard werken, zij vertikken het gelukkig nog om ook alle eisen lager te leggen. Denk dat het met de andere universiteiten ook zo is.
Maar de leraren en lessen van het HBO (*uch* Saxion) is soms huilen met de pet op. (en dan de tentamens makkelijk -lees je hebt soms 3/4 van de antwoorden van te voren- maken om de kwaliteiten van de leraren te compenseren).
Studenten die op het HBO niet hobbien weten doorgaans niet hoe ze een LEDje moeten aansluiten...

Het is dat ik nu al geregeld wat zit te prutsen en ontdekken met elektronica. Maar wat me ook welleens opvalt dat als er weer een schoolvraag langskomt en gaat over een eindwerk. Dat ik met een beetje zoekwerk ook zo'n eindwerk in mekaar kan prutsen. De vraag is of dit echt helemaal bij de mentaliteit bij de student ligt die hier een kant en klaar eindwerk wil.
De school leert je meestal een basis. Op die basis moet je verder bouwen en zijn die kant en klare eindwerken waar op dit forum naar gevraagd wordt ook goed te doen.

En de redenen waardoor de mentaliteit vaak waardeloos is, zijn in mijn ogen gewoon dat er mensen zijn die kiezen maar wat en dat er scholen tussen zitten die gewoon zulke lage nivo's aanbieden dat er totaal geen uitdaging inzit. Dit demotiveerd behoorlijk. al met al zal mijn eersten reden wel de reden zijn die je in praktijk veel tegenkomt.

Vandaag ben ik naar Rumst geweest voor onderdelen. Deze man heeft me duidelijk gemaakt dat ik nog maar een groentje ben. Zaken waar hij over sprak kende ik niet eens of ik had er nog nooit van gehoord. Niet dat dit demotiverend was, nee integendeel. Dit maakt me zo nieuwsgierig om meer te weten, dezelfde ervaring opdoen als deze man.

Jammergeoeg heb ik geen elektronica praktijklessen meer. Dit werkt zeer frustrerend op mij, omdat we van alles iets te weten komen. Maar we mogen het nooit in de praktijk zien.

Maar nu ben ik misschien nog een groentje, het is wel mijn bedoeling om later groots te worden.

Op 18 februari 2007 16:36:30 schreef GJ_:
[...]
Beetje te gemakkelijk free..
Dat ze op school niet de modernste spullen hebben is onvermeidelijk. ...

Onvermijdelijk (ze hebben zelfs op school gedateerde woordenboeken) :-)

- - big bang - -

ai.

Het scheelt dat ik nooit op school gezeten heb. Ik heb alles zelf moeten leren en kennelijk wat overgeslagen.

Bij ons in de school, doen ze vaak projecten samen met het ministerie, en andere scholen, kopen 4,5 scholen 1 machine aan (spliksplinternieuw) en dan mogen alle scholen daar cursus op volgen, het goede is, dat -aangezien wij een grote school zijn, dit materiaal meestal bij ons komt te staan.
Maar er zullen nog wel van die projecten zijn in verschillende scholen! Een school kan het uiteindelijk zich niet veroorloven om hopeloos achter te blijven staan! De bedrijven gaan dit op den duur ook beginnen door te hebben, en ja! dan is het helemaal gedaan natuurlijk!

Op 18 februari 2007 16:36:30 schreef GJ_:
[...]
Beetje te gemakkelijk free..
Dat ze op school niet de modernste spullen hebben is onvermeidelijk.

Hoe gemakkelijk is het bv om een stageplaats te vinden waar je ook nog eens wat nuttigs leert?

der is een verschil tussen het niet hebben van de laatste spullen en het geven van hopeloos verouderde leerstof....

jongens vandaag gaan we een schekelingetje leren maken met een hypermoderne OC71 transistor in ( want zo hebben we er nog 50 kilo liggen )

ik herinner mij nog uit mijn tijd dat we ene film te zien kregen over hoe diodes en transistoren gemaakt worden ....
supercool. ( dacht ik toen ) en toen ik 3j aar later zelf in de waferfab stond en ik daar mijn 'geleerde stof' bovenhaalde werdt ik vierkant uitgelachen.
maar jongen toch , doperen in een oven .. dat stamt uit de middeleeuwen. bleek dat die film toen ik hem te zien gekregen had blijkbaar al 10 jaar oud was ...

maar je hebt wel gelijk. het is eigenlijk ene kip ei probleem. de bedrijven zeuren omdat ze geen stagiairs meer vinden die iets kunnen , want het onderwijs is bedroevend. en daarom investeren ze ook niks meer in scholen.

en de scholen zeuren dat het bedrijfsleven niet meer geintersseerd is.

en de leerlingen zelf zeuren nog het hardst. moeten wij da allemaal leren. pfff , kom mannen we gaan op cafe gaan zitten. en als er een nerd tussen zit ( en de term 'nerd' is voor mij ene ere-medaille en geen denigrerende term ) dan wordt die psychologisch platgeklopt ( behalve vlak voor het examen dan is iedereen plots zijn beste vriend )

been there , done that , got the t-shirt ....

freak is zo ook iets voor mij maar als het toets is dan weten zijn ze inerdaat je beste vriend of kijken ze af (uit het boek)

Op 19 februari 2007 00:25:43 schreef free_electron:
[...]

( en de term 'nerd' is voor mij ene ere-medaille en geen denigrerende term )

[Bericht gewijzigd door dellie op ]

Op 17 februari 2007 19:45:33 schreef High met Henk:
[...]
Als er dan enigzins nagedacht moet worden? Dan heb je al niveau 3 of 4 te pakken. Das dus wat vroeger MTS zou zijn. Ik ken mensen met die oude MTS en die kunnen wat. Daarvoor moet je nu op HBO geweest zijn. Ik moet nog zien dat een MBO niveau 3 of 4 dat red.

Is het al zo erg? Dramatisch...
Ja, ik ben nog van de oude MTS stroom, HTS-pakket zelfs. Helaas deed m'n kristallen bol het toen ook al niet en vond het welletjes, shame on me.

@Nederlands: Laten we dat aub niet afromen, het is al dramatisch... Als iemand het verschil tussen een 'g' en een 'ch' al niet kent, SMS gebrabbel...
Mensen met dyslectie uitgezonderd maar de rest mag zich collectief gaan schamen.

Bedrijven die klagen moeten de hand in eigen boezem steken, investeren!
In de installatietechniek en dergelijke beginnen ze eindelijk wakker te worden na zich eerst 10 jaar afgevraagt te hebben waarom er geen instroom meer was.

De jeugd wil z'n handen niet meer vuil maken, nog even en we hebben weer gastarbeiders nodig, is toch van de zotte!
Nee, liever 'iets' met computers want dat is cool. Hoog tijd dat de bedrijven via de scholen laten zien dat 'vies' werk niet slecht is.

[Bericht gewijzigd door Henry S. op ]

Op 18 februari 2007 16:36:30 schreef GJ_:
[...]
Het gaat erom dat de studenten de basis leren, de rest is de verantwoording van het bedrijfsleven zelf. Die lopen al jaren te piepen maar zijn te beroerd dat ze zelf ook eens wat doen. Hoe gemakkelijk is het bv om een stageplaats te vinden waar je ook nog eens wat nuttigs leert? Helemaal niet gemakkelijk dus! En zolang dat zo is moet het bedrijfsleven niet te hard zeuren.

Zoals ik in 1 van mijn vorige posts al berichtte: zou het niet VERDOMD handig zijn om gewoon bedrijven te hebben die zich druk maken over de complexere zaken? Wij hedden dus destijds 1 bedrijf wat ons inzicht gaf in C voor operating systems (critical sections, race-conditions, deadlocks enz. enz.)
Ik heb veel geleerd toen. (PS. @GJ_ & others... Als je hier een idee over wilt hebben moet je eens een keer met mij op het werk hier in nuenen afspreken, kan je wel wat moois laten zien en uitleggen wat ik bedoel... Best leuk maybe...)

Bij je stage meot je zoveel leren.... Ik heb toen met AVR's leren werken. (ik had wel iets zeer voorgekauwds met PIC's en JAL gehad).... Enfin, toen ik na 6 maanden weer op school kwam wist ik meer van AVR's icm C dan welke docent of practicum begeleiders die er allemaal rondliepen... Daarnaast had ik ok nog eens veel geleerd over print (CAD) ontwerpen (gewoon basis regels ivm met EMC) EN had ik een verslag over EMC zelf gemaakt, waarmee ik het hele principe van EMC een stuk beter begrijp..

En alle bovengenoemde kennis was slechts in 6 maanden stage. Idd ik had de basis gehad. En kom nu misschien IETS verder dan de basis.

Als men echter leerlingen op welke opleiding dan ook kan motiveren VLIEGT het niveau omhoog omdat ze zelf gaan onderzoeken en geschikte stage plaatsen zoeken.... Maar ik heb zowel in de korte periode dat ik lesgegeven heb als op mijn eigen HBO opleidingen mensen gezien die "maar een opleiding gekozen hadden" en dus nu de rit wel uit probeerden te zitten.....

Mijn opinie is alle leerlingen motiveren zodat ze het leuk vinden wat ze doen. Ik kan tenminste zeggen dat ik een vak koos waarmin intresse lag. Nu is het mijn hobby en mijn vak.... Beter kan toch niet??

Op 18 februari 2007 16:36:30 schreef GJ_:...onvermeidelijk...

Op 19 februari 2007 01:17:57 schreef Henry S.:..Als iemand het verschil tussen een 'g' en een 'ch' al niet kent, SMS gebrabbel...
Mensen met dyslectie uitgezonderd maar de rest mag zich collectief gaan schamen...

Jaja, nou weten we het wel :(

Tijdens het weekend heb ik meestal niks te doen en daarom ben ik op zoek gegaan naar werk. Helaas heb ik dit nog niet gevonden. Liefst zou ik in de elektronicasector gaan werken, omdat ik dit kan combineren met mijn studies.

Waar ik voor vrees is, is het volgende. Dat ik één of ander klein werkje krijg aangeboden zoals opruimen, e.d. en dat ik niets bijleer. Dit is dus wel mijn bedoeling dat ik, op een aangename manier, iets bijleer.

Dus ik sla twee vliegen in één klap. Eerst en vooral leer ik dag na dag iets bij en het tweede voordeel is dat ik een klein beetje geld in het laatje krijg.

Dit kan ik dan spenderen aan het aankopen van nieuwe spullen.

aan de univ. in delft loopt er een prof. rond die de juiste instelling heeft. 'aan de universiteit heb ik 2 dingen geleerd, debatteren en roeien.'

Op het moderne onderwijs wordt er veel te veel het initiatief bij de studenten/leerlingen gelegd. Bij de mensen die interesse hebben werkt dat zeer goed, die leren om te gaan met een zelfstandigheid die ze in het bedrijfsleven later broodnodig hebben. bij het werken in projektgroepen worden alle aspecten van teamwork goed meegenomen. Het nadeel is alleen dat er veel mensen op de verkeerde plaats zitten, die zitten hun tijd uit en doen 'niks'. Of ze weten de ijverige en hardwerkende studenten voor hun karretje te spannen, de toekomstige man-agers.

Op School kun je nog niet 10% leren van wat je in het bedrijfsleven leert, die 10% van school moeten echter een basis vormen waar je op kunt voortbouwen.

Hier ligt ook een groot probleem, als er vanuit het bedrijfsleven gevraagd wordt. Veel bedrijven 'hopen' mensen te krijgen die ze zelf niets meer moeten leren. Dat werkt niet, dan zou een school een programma aan moeten bieden wat specifiek voor dat ene bedrijf gedacht is, en als die mensen zoeken dan hoogstens 1 of 2, maar niet een hele schoolklas. En wat voor het ene bedrijf belangrijks is, is voor het andere totale onzin.

Wat betreft verouderde leermiddelen, de 4 wetten van maxwell, die van ene ohm, ene ampere, ene Volta en de hele zwik andere zijn de laatste 50 jaar niet veranderd hoor, dus een boek van 50 jaar oud wat deze principes uitlegt voldoet nog prima. Wat echter heel belangrijk is is dat die stof niet alleen zwarte letters op wit papier gedrukt zijn, maar dat het gaat leven.

De ene heeft daarvoor een praktijkles nodig van een half uurtje, de ander van 2 dagen. Spits je het toe op de die aan een half uurtje genoeg heeft, dan snapt de rest het niet en raakt gedemotiveerd. Leg je het toe op diegene die 2 dagen nodig heeft, dan haken die af die het na een dag al gesnapt hebben, en raken gedemotiveerd.

Of je nou leert programmeren op de 8088 of op de pentium V, het basisprincipe (een verwerkingseenheid die een bepaald gamma aan instructies kan uitvoeren, en die bepaalde instructies in een bepaalde volgorde uitvoert) blijft gelijk. de ene zal meer interesse in de pentium V tonen, de andere meer in de 8088. Wat microcontrollers betreft, hetzelfde laken een pak, leer hoe mensen iets gedaan krijgen, dat is onafhankelijk van de controller altijd hetzelfde.

Wat van ministeriele wege opgelegde leerplannen betreft, daar kunnen ze in Duitsland nog wel van meepraten, er was hier een student, die zijn diploma geweigerd werd, omdat-ie niet met 10 vingers kon typen, en dit was zo vastgelegd in het leerplan. Dat die betreffende student sneller en met minder fouten kon tikken dan de secretaresse van de betreffende onderwijsminister deed niet ter zake.

Ik kan mij nog wel aan mijn delftse tijd herinneren, het was daar organisatorisch op z'n zachtst gezegd een kolerebende, men moest overal zelf achteraan, en alles zelf regelen. Dit heeft echter wel een enorme impact gehad, je wordt direkt zeer zelfstandig.

Ik kan eenieder die studeert, of wil gaan studeren slechts 2 adviezen geven.

1. Ga op kamers wonen, kies dus voor een uni/hogeschool die ver weg van je ouderlijk huis ligt. In het begin zeer moeilijk, en niet iedereen die gaat studeren is daar al rijp genoeg voor (in de ogen vande ouders) maar spring in het diepe ! Dit maakt je zelfstandig.

2. Probeer een internationale stage te lopen, hoeft niet ver weg in het buitenland te wezen, maar het is enorm interessant, en doet zeker goed op je CV.

Wij hadden ze op de hogeschool ook hoor, die figuren die bij mama thuis woonden, elke dag aanschoven aan tafel, en daarna 's avonds de stad onveilig maakten. En stage ? nou ja, BEN is direkt naast de hogeschool, dus waarom verder lopen.

Op 19 februari 2007 14:37:14 schreef DC2PCC:
[...] hier was ik het nog mee eens [...]

Ik kan eenieder die studeert, of wil gaan studeren slechts 2 adviezen geven.

1. Ga op kamers wonen, kies dus voor een uni/hogeschool die ver weg van je ouderlijk huis ligt. In het begin zeer moeilijk, en niet iedereen die gaat studeren is daar al rijp genoeg voor (in de ogen vande ouders) maar spring in het diepe ! Dit maakt je zelfstandig.

2. Probeer een internationale stage te lopen, hoeft niet ver weg in het buitenland te wezen, maar het is enorm interessant, en doet zeker goed op je CV.

ONZIN!!!! DIKKE GROTE VETTE ONZIN!!!!

Ik woon nog steeds thuis. Ik heb mijn stage in Rotterdam gedaan en kon dus elke dag naar huis.... Reden dat ik niet weg kon? Ik heb me tijdens mijn stage verloofd! Ik had hier 1 grote lieve schat zitten die ik onmogelijk 6 maanden alleen kon laten!

wij maken altijd dingen die eigenlijk te moeilijk zijn naar wat we geleerd hebben voor project. wij voegen allemaal functies toe die nergens voor nodig zijn. waarom? om er mee vast te lopen en het dan aan de praat te krijgen zodat we er wat van leren. (like wie stopt er een Compact flash card ipv een eeprometje in een furby om er geluid op te zetten) en verder zoeken wij nu al voor de 4de een stage in het buitenland. (en voor na de vakantie zoek ik ook nog een stage. iemand goede ideeen? )

we zijn ook van plan smd te gebruiken nadat we de smd reflow oven van zolder hebben gehaald (was te ingewikkeld) en we hebben een complete smd pick en place straat opgedoken van wat andere zolders. wat we er mee moeten geen idee maar we willen gewoon smd gebruiken omdat daar toch wel de toekomst ligt.

en ondertussen leren we ook nog wat op school

[Bericht gewijzigd door Gerwin op ]

Je moet ook weten wat je maakt. Het is niet de bedoeling dat je iets in mekaar zet en dan niet weet wat het is.

Om een schakeling te maken moet je stap voor stap te werk gaan. Dus eerst schema tekenen, print maken, etc. Totdat je aan het bouwen toekomt.

Dit is een zeer belangrijke stap en moet je ook je gedachten erbij houden. Even concentratieverlies kan grote gevolgen hebben. Onthou dit goed : Haast en spoed is zelden goed !

Is de schakeling klaar, dan kan men overgaan tot het testen van de schakeling. Komt de gevraagde spanning stroom/spanning eruit, dan is alles in orde. Is dit niet, dan begint het zoekwerk naar de fout. Soms is deze vlug gevonden, soms moet je er maanden over doen eer dat je de fout vindt. Dit werkt zeer demotiverend.

Maar als de schakeling werkt, dan kick je toch wel even. Het gevoel dat je dan overmeestert is vrij hevig en kort.

tja ik heb dus de neiging om te DENKEN dat iets kan.... En dan te maken. Vaak kan het dan ook. Alleen moet je nog ff uitdenken hoe je de software moet schrijven.

De hardware bakte ik altijd kleine onzekerheden op std. PCB. Nu heb ik dus broodplanken van Jeroen...

Denken is goed, maar je moet het ook kunnen en willen. Vele mensen denken dat ze het kunnen, maar er niks van bakken. Anderen denken niks en doen het gewoon en dat zijn de mensen die iets willen bereiken.

Wat ik bedoel met denken dat iets kan:

Als iemand bijv mij vraagt een teleporter te maken zeg ik: dat kan ik niet.

Als je bijv vraagt een robotje met tig sensoren te maken denk ik wel da thet lukt. Echter je kan altijd wel weer tegen een beperking aan lopen. Dat zie ik dus net als een uitdaging om mijn grenzen te verleggen. Daar begint het voor mij dus pas.