draaiveld meten op L1 en L2

Ja, zo werkt het met de meesten.

Ik heb gewoon een goedkope van nieaf-smitt. Kost ongeveer 50 euro excl BTW. Meters en scopes heb ik allemaal van Fluke, maar testers en dergelijke van Nieaf omdat deze lekker robuust en betaalbaar zijn.

Easyvolt 1, kun je ook nog doorgang en spanning mee testen:

edit:
ow, 39 euro excl BTW:
http://www.nieaf-smitt.nl/dyndata/_pdf/Nieaf%20Instruments/pl_2009inst…

[Bericht gewijzigd door GJ_ op dinsdag 13 oktober 2009 20:22:57 (12%)]

Duspol, het merk voor een twee-polige spanningstester.
Ze zijn er in vele uitvoereningen, dus opletten wat je koopt, ze zijn er ook met een draaiveldmeter, en meten altijd op 2 fasen/polen.
Maar er zullen wel meer merken zijn die het kunnen.

Een "echte" Duspol is natuurlijk wel heel stoer maar zijn die niet gelijk een heel stuk duurder?
Ik heb behalve de easyvolt ook zo'n tester met stroommeetvork en een digitaal scherm van Nieaf, en dat was ook al zo'n lomp stevig ding voor weinig geld.

edit:
verdorie, goedkoper, 0,01 euro om precies te zijn.
Nou kan TS gewoon kiezen wat hij het mooiste vind: een rooie of een blauwe.

[Bericht gewijzigd door GJ_ op dinsdag 13 oktober 2009 20:27:27 (22%)]

Duspol en Co. werkt uiteraard niet alleen met L1 en L2. Ook de aarding wordt er bij betrokken, in de vorm van de persoon die het instrument vasthoudt.

los ingestoken werkt het ook...

Niet zo met het type dat wij gebruikten. Los insteken kon niet, je moest immers een knopje indrukken voor de draaiveld-functie. Maar als je dat ding met slechts 2 vingertoppen aanraakte, werkte het niet naar behoren.
Wat niet meer dan logisch is. Hoe kan je nou het de fase-volgorde van 2 L1 en L2 zien zonder referentiepunt?

Bij de Nieaf hoef je geen knopje in te drukken. Wellicht zit er een listigheidje in dat gewoon de tijd meet? Het knopje is alleen voor het lampje dat er in zit.
Ook voor de doorgangstest hoef je niks in te drukken, gewoon de pennen tegen elkaar houden (of er een draad tussen houden natuurlijk).

Ik heb werkelijk geen idee.

[Bericht gewijzigd door GJ_ op dinsdag 13 oktober 2009 20:58:46 (40%)]

Hoe kun je nou die tijd meten? Het verschil tussen 2 sinussen die 120 graden verschoven zijn, is ook een sinus, dus er valt weinig tijdverschil te meten. Het enige wat ik kan bedenken is dat ze een stuk folie of zo gebruiken als capaciteit i.c.m. de omgeving, om een "trage" referentie te maken.

Wellicht zit er een listigheidje in dat gewoon de tijd meet?

Een traditionele aanpak bestaat er in, naar de status van L2 te zien op het ogenblik dat L1 van laag naar hoog door het nulpunt gaat. Is L2 dan negatief, dan is de fasevolgorde OK (L3 hoeft niet gemeten te worden, die is automagisch positief).
Om dat te meten, heb je wel een referentie nodig. Dat kan de nulleider zijn, of --zoals in de eerste elektronische draaiveldmeters met 3 testdraden-- een virtueel nulpunt. Als de schakeling gevoelig genoeg is, kan je de aarde gebruiken. Dat hoeft dan geen laagohmige verbinding te zijn; het lichaam van de persoon die het instrument bedient volstaat ook - zelfs met isolerend schoeisel en dito handschoenen.

Maar de tijd meten? Niet onmogelijk, zo op het eerste zicht. Misschien iemand die er meer van weet?

@SparkyGSX: de ganse binnenkant zal wel als "condensatorfolie" uitgevoerd zijn. Maar bij "los insteken" zoals GJ_ vermeldt, is dat IMHO onvoldoende om een betrouwbaar referentiepunt te maken.

[Bericht gewijzigd door pros op dinsdag 13 oktober 2009 21:38:17 (10%)]

Op 13 oktober 2009 21:23:21 schreef SparkyGSX:
Hoe kun je nou die tijd meten? Het verschil tussen 2 sinussen die 120 graden verschoven zijn, is ook een sinus...

mja, en dat is het enige dat ie ziet natuurlijk, dus dat schiet idd niet echt op.

En wellicht heeft ie inderdaad wel degelijk een massa nodig. Ik heb 'm een paar keer los ingestoken gebruikt maar de kans dat de kabel tussen de beide pennen "iets" geraakt heeft is natuurlijk best waarschijnlijk. Ik zal het nog eens proberen en hem dan echt los van alles laten hangen, kijken hoe hij dan piept.

Vraag me niet hoe het werkt, maar met een paar simpele condensatoren en weerstanden, en 2 Neon lampjes kun je al een draaiveld meter maken die op 2 fasen werkt.
K heb er ooit een opengemaakt, zat niet veel in.
Werkt echt op 2 fasen, dus zonder aarde en Nul.
Het zal net zo werken als een muiswieltje (destijds)met 2 lichtopnemers.
Als de een eerder is dan de andere, dan is het rechtsom, is hij later dan is het linksom.

Het probleem is dat je, als je echt alleen die 2 fasen hebt, helemaal geen tijd kunt meten, aangezien het spanningsverschil tussen die 2 een sinus is. Ik denk dat je er niet aan ontkomt om op de een of andere manier een derde punt te gebruiken.

In principe kun je een stuk condensatorfolie zien als een condensator die met een kant aan de ground ligt (waar je dus niet bij kunt). Als je de andere kant met een paar weerstanden tussen de 2 fasen in hangt, en de spanning over die weerstanden meet, zou je het misschien vast kunnen stellen.

Dit doet met denken aan een stelling, van Einstein, denk ik. Stel dat je je in een lift bevindt, en versnelling van 9.81m/s^2 ondervindt naar de vloer, hoe zou je dan vast kunnen stellen of die lift stilstaat op het aardoppervlak, of door de ruimte vliegt met een constante versnelling?

In het elexnummer van juni 1992 staat een draaistroomindicator.
Heb ik weleens willen maken maar de print was jammerlijk mislukt...

Werkt met 3 opampjes, maar ook hier zul je 3 pennen moeten aansluiten.

Elektuur heeft ook enkele fasevolgorde-meters gepubliceerd. Oa:
Halfgeleidergids 1982
Septembernummer 1982

Een duspol doet het nog tussen duim en vinger maar pak je hem bij de kabel invoer verdwijnt de R.

Op 13 oktober 2009 21:58:22 schreef SparkyGSX:
Dit doet met denken aan een stelling, van Einstein, denk ik. Stel dat je je in een lift bevindt, en versnelling van 9.81m/s^2 ondervindt naar de vloer, hoe zou je dan vast kunnen stellen of die lift stilstaat op het aardoppervlak, of door de ruimte vliegt met een constante versnelling?

Door omhoog te springen of jezelf iets op te trekken in die lift? Of mis ik nou iets?

Ja, je mist zeker iets, want in beide gevallen, dus lift stil op aardoppervlak, of met een constante versnelling, zul je in de lift hetzelfde waarnemen: een versnelling in de richting van de vloer. Het is vanuit de lift dus onmogelijk om vast te stellen waar deze door veroorzaakt wordt.

Ik heb het verkeerd gelezen, ik dacht dat je bedoelde dat juist die lift een neerwaartse versnelling had (waardoor je zelf zou zweven in de lift als je van de vloer komt).
Jouw stelling zegt dus dat niet je kan vaststellen of je op het aardoppervlak staat, of dat de lift een constante versnelling naar BOVEN heeft. Dat klopt, ik begreep het verkeerd.

Ze bestaan, ook zonder referentie naar aarde/nul. Met maar 2 fasen.

Je hebt 3 fasen, 120 graden verschoven.

Je ziet eerst fase L1 voorbij komen, dan fase L2, daarna even rust (fase L3 heb je immers niet aangesloten) en dan komt fase L1 weer, L2, rust enz. enz.

Door het draaiveld te veranderen, meet je eerst rust, dan L2, dan L1, rust, L2, L1, rust enz. enz.

Hieraan kun je het draaiveld herkennen.

(De uitleg is een beetje knullig, maar ik denk dat jullie hem wel begrijpen).

-- Arend

Het probleem is echter: hoe 'zie je ze voorbij komen'? Juist om dat te meten heb je die referentie nodig. Als je alleen L2 L1 en L2 hebt, dan zie je dus niks voorbij komen, maar zie je gewoon een sinus.

_{edit: typo}

[Bericht gewijzigd door Jochem op vrijdag 16 oktober 2009 11:18:56 (10%)]

Op 16 oktober 2009 10:31:49 schreef Arend Brouwer: Je ziet eerst fase L1 voorbij komen, dan fase L2...

Juist, dat was mijn gedachtengang tot sparkyGSX roet in het eten gooide.

Zonder referentie zie je niet eerst de een en dan de ander, je ziet alleen een spanningsverschil tussen die twee fasen, en dat is ook weer een fraaie sinus. Dus echt 100% zonder referentie lijkt me achteraf niet te doen. Hoe mijn meter het doet weet ik ook niet precies maar hij zal toch iets van een referentie moeten hebben.

--edit--
alweer te laat.

--edit--
Net nog even getest:
Als ik mijn tester zonder hem vast te houden in een WCD prik werkt hij probleemloos. Hij zal de omringende lucht wel als referentie gebruiken of zoiets dergelijks.
Ik wil wel proberen om hem een keer mee te sturen met de spaceshuttle zodat ze het tijdens een EVA in het luchtledige kunnen testen.

@GJ_: In een nieuwschierige bui nog niet de meter even aan een klein intern onderzoek onderworpen?

Nog niet
Er zit alleen onderin een schroefje voor de batterijen, die overigens alleen voor het lampje en de doorgangstest zijn. Het ziet er naar uit dat hij verder netjes dichtgelijmt is.

[Bericht gewijzigd door GJ_ op vrijdag 16 oktober 2009 15:22:04 (76%)]

hamer

_{wat overigens best een serieuze tip is: de keiharde lijm, of dunne las-rand laat door de trilling vaak precies op de naad los...}