Nog veel meer ontwerptips en domme fouten

Eigenlijk niet bedoeld voor dit topic maar als tip dan dat je met beperkte middelen kunt solderen. De McGuivermethode

Dat Ersa boutje is al dik 30 jaar oud, heeft 25 jaar in een lekke schuur gelegen maar doet het echt fabelachtig goed. Heeft een opschuifpunt, is maar 15W maar je kunt er rustig mee op zo? groundplane bakken. Sterker nog, de stukjes pcb zitten nu vastgesoldeerd, hij wordt heet genoeg om tin er tussen te laten vloeien.
De stroombron is nu eigen ontwerp en werkt. Verder een 5V low drop regelaar op met een tweede TL431 als referentie. Daarvoor heb ik een half uur lang weerstandjes zitten swappen en parallel en serie zetten tot ik 9,22V had en dus 10mA uit mijn stroombron. Die twee parallel weerstanden van 100 ohm zijn 49,89 ohm samen en ik meet daar nu 4,989V over. Maar de bedoeling van de definitieve versie wordt 1, 10 en 100 mA en dan een LTC1052 met op27 als compount chopper en de output op een 26 bit ADC. Het totaal wordt dan een soort source meter. 6,5 digit en Volt tot bv 5V en Ohms zo laag als ik kom. Ik ga voor de 10 uOhm.

Ik probeer een beetje in Fred's voetsporen te treden, maar dan wat minder rommelig (hetgeen geen garantie biedt op betere resultaten).

Maar eigenlijk hou ik me momenteel bezig met m'n rolluik. Het (motorgestuurde) ding wou niet meer naar beneden.
Oorzaak: één van de segmenten bovenaan --het deel dat in de rolluikkast blijft-- was zijdelings opgeschoven. Daardoor is het tegen de voedingskabel van de buismotor gaan schuren - eerst de buitenmantel, vervolgens de isolatie van de "neer"-draad, en tenslotte de adertjes van die draad tot ze allemaal doorgesleten waren.

Afin, een mens is bij zo'n "zomerweer" al blij dat er wat stuk gaat. Wat moet je anders?

OK, daarom viel het ook op

Overigens een mooi printje.
Waar is die railing voor en die haarspeldspoel? Massacontact resp V⁺ ?

Dit lijkt mij overigens een ideal printje voor Fred z'n werk :

Heb ik ooit op een beursje gekocht voor € 0,25 pet strook van 4.

Ik heb er een enorme spijt van dat ik ze niet allemaal heb gekocht, maar maar 5 stroken.

De gaatjes zijn nog niet geboord, maar ze zijn wel mooi vertind.

Ja ze zijn duur, maar je het is natuurlijk niet de bedoeling de schakeling op die PCB te maken. Het zijn allemaal losse strips, waarvan je een stukje afbreekt/knipt, b.v. voor een SO8 packadge en deze plak je dan op een blanke PCB. Zo dus:

Vooral voor de 0.65 en 0.5 packages lijkt het mij handig.

Met een beetje creativiteit heb je toch zo een experimenteerprintje in mekaar geknutseld.

voorbeeldje 72x43 mm
Met wat copy/paste naarhet gewenste formaat uit te breiden.

Met wat verschillende pitches krijg je de meest gangbare componentjes hierop wel kwijt.
100% universeel zal het wel nooit worden maar ook bij TH zijn er verschillende boardjes.

@Tidak: waarom zouden de eilandjes loslaten bij het solderen?

p.s. het is schitterend vakantieweer om met dit soort dingen bezig te houden

Als je zo'n printjes op iets grotere schaal wilt maken, zeg ik volmondig Seeedstudio. Voor $10 (laten we zeggen €10 incl verzending), kan je bij hen 10 bordjes van 5*5cm laten maken. Op die bordjes mag je dan nog eens 5 subpanels plaatsen (wel zelf te versnijden). Ze zijn dus bijna gratis !

Ik heb in China een pcb gevonden die verschillende smd footprints had. Je moet ze dan wel nog versnijden, maar het kan wel eens van pas komen af en toe. De eerste keer heb ik hem misbruikt om mijn Nokia LCD connectors aan een print te solderen.

Ik ga er van uit dat je meerdere keren op het zelfde eilandje zit te (de)solderen. Dan gaat het toch echt wel mis. Dat gebeurde al met Veroboard en Montaprint.
Het mooiste systeem vindt ik nog steeds de niet meer leverbare Minimount®'s Je hebt dan alle vrijheid om onderdelen daar te plaatsen, waar je het wilt of nodig acht.

Misschien zijn die SMD footprints waar Phalox over schrijft daar wel geschikt voor.
Een stukje dunne dubbelzijdige tape *) er onder en je zet ze vast op een ground plane.

*) Of nog beter je koopt zo'n stuk van die lijmfolie

Waarom hebben die minimounts dan geen last van loslatende pads? Dat zijn toch ook gewoon kleine pcb'tjes?

Als je je print laat fabriceren, kun je de pads misschien wat vaster krijgen door via's in de pads te zetten.

Ja die euro is ook klote met de Chinese ebay spulletjes, wordt met de dag duurder.

_{[kortzichtige opmerking] De gulden moet terug! [/kortzichtige opmerking]}

Op 20 juli 2012 12:13:55 schreef High met Henk:
of gewoon een goede printfabrikant

Mwoh, we hebben hier hoge kwaliteit multilayers, waar je na een paar keer bakken en braden toch ook de pads vanaf hebt. (Zojuist nog, maar ivm aanliggende en onderliggende powerplanes flink moeten bakken en braden, dat dan weer wel..)

Ik weet dus niet of je het helemaal kan voorkomen. Maar waar fred het bijvoorbeeld voor zou gebruiken lijkt me ook niet dat je het 10 keer soldeert? Dan moet het niet zo'n punt zijn.

@jochem: ik had het over vastsolderen: dus het eerste gebruik, kijk bij lossolderen moet je meer verhitten,w ant heb je al iets meer massa. Maar gewoon het vastmaken en dan losse padjes was voorm ij echt nieuw. (en niet prettig) dus een proto solderen emt drijvende eilandjes. mijn PCB's zagen er net zo uit als fred zijn werkende misbaksel, met 1 verschil ze moesten nog wel naar een klant toe voor een test.....

Drie TIP142 torren in een grote knal opgeblazen. Wat stinken die dingen.

Ik was een voeding aan het testen. Geen probleem, paar ampere via de shunt van een 20A fluke stroommeter in CC mode werkte perfect. Regelbaar tot > 5 A. Spanning nul tot iets van 27V.

Toen schakelde ik de CC regeling in op moduleren. Ging ook perfect. Ik wilde weten wat de (zwevende) uitgangspanning deed. Ik had een bnc gemaakt voor triggering, een voor stroommetimg, dat werkte perfect . Als ik het load deel apart gebruikte ( naast voeding is het ook een pulslader en dynamic load) maar dan meet ik de spanning tov gnd. Ik steek de banaan naar bnc in de bussen, zie ineens een grote rookwolk gevolgd door drie knallen. Alles binnen een paar seconde. Ik snapte er niks van.
Geen TIPs meer op vooraad dus wat aangepast en gedaan wat ik al langer wilde proberen, er 3 IRFP256 FETs in gezet.
Weer alles getest. Werkte prima, bleef ook ijskoud. Ik duw die bnc plug er weer in en ik zie overload op decmeter verschijnen, de spanning zakt naar een paar mV en ik zet dus snel de voeding uit. FETs waren handwarm maar heel gebleven ( bij meer dan 20A)

Toen zag ik het licht. De uitgang is zwevend en zodra ik de scoop aankoppel verbind ik de ground van de trigger, stroom meting door met de zwevende massa van de voeding. Ik overbrug dus de shuntregeling. De spanningsregeling sluit ik ook kort dus die gooit de basis omhoog . Terwijl hij bij de werkende load juist netjes het verschil compenseerd. Bij de torren zakt de emmitter naar bijna nul volt. De basis schiet naar iets van 24V. Een Vbe van 24V is voor torren blijkbaar niet gezond ik hou die FETs er maar in denk ik. De spanning is nu regelbaar van 0 tot bijna 40V en de stroom lineair regelbaar van een paar mA tot 8A. Alleen de spanningregeling is niet zo lineair als bij de torren. In het begin wat overgevoeliger, op het eind wat dover , rond de 12-20V op zijn best. Dat wordt ook het inzet gebied dus dat is prima.

Ik wist het goed van een te hoge Vbe, maar je ziet bij ontwerpen toch makkelijk iets over het hoofd. Namelijk dat waneer je de beveiliging kortsluit die niks meer doet en de Vbe dan dus te hoog wordt. Zeker bij ontwerpen met veel regelingen en "gestapelde" spanningen en meerdere trafos. Nu eerst eens rustig alle extremen meten en dan rekenen of alles binnen de SOA blijft als er iets lomps gebeurd. ( het lompste heeft hij in ieder geval al overleefd, > 20A is geen kattepis.

Dat maakt de stand op 9 gesloopte TIP142 torren ( 4 in de CO voeding, 3 in deze) Maar deze waren wel het meest spectaculair. In de eerste een gat, de andere een poot en stuk huis kwijt en de derde in twee gebarsten.

@fred101: Kijk je bij die FET's wel uit voor de maximale V_GS? Die wil nog wel eens minder dan 24V zijn.

Het wordt nog dommer, ik bedacht me net dat bij kortsluiting van de load sectie ( wat gebeurde) de spanningsregeling niet wordt kortgeloten, die had de basis spanning naar beneden moeten trekken . Blijkbaar is dt niet gebeurd. En nu weet ik waarom ( ik durf het bijna niet te zeggen) maar een opamp werkt niet zo goed als je er geen voedingspanning op aansluit die voeding moest van de regelaars op de dynamic load pcb komen en een aparte trafo. Ik heb dit keer eens braaf eerst alles helemaal ontworpen ipv tijdens het bouwen het definitieve bepalen van componenten, ( tenminste voor 80 procent, ik krijg tijdens het bouwen toch altijd weer " betere" ideetjes, toen alle grote spullen ingebouwd, zodat ik wist hoe groot de pcbs mochten worden, dat de koelprofielen pasten ect, zelf het hele pcb uitgetkend op ruitjespapier en precies gefreesd, schakelaars ect geplaatst.
Toen alles aangesloten. Eerste test, wel een erg grote rimpel. Moet toch niet met >6000 uF.

Afijn, Mijn experiment mbt draadloze energie overdracht is dus mislukt. Maar met draad tussen elco en gelijkrichter werkte het wel.

Toen verder getest, even met krokodil klemkabeltjes tussen de pcbs ( die zaten toen nog niet gemonteerd ivm meten) de regeling leek te werken dus pcbs ingebouwd. En daarbij dus de tijdelijke voeding van de opamps vergeten definitief te mken. De LM317 die de gatespanning levert werkt tov massa en onafhankelijk dus daarom werkte hij verder gewoon. Alleen was het beveiligingscircuit dus niet actief. Ik voel me nu echt een ongelofelijke ezel. Oja, een mooie analoge meter inbouwen er er maar vanuit gaan dat hij waarschijnlijk niet echt 200 mA nodig heeft is ook niet slim. Nu ga ik iets met twee ICL7107 ICs maken.

Ik geloof dat ik beter in het micro-meet gebeuren ben dan in power toestanden. Voel me weer echt een n00b. Ga van de week eens even alles met het schema erbij nalopen om te kijken wat ik nog meer vergeten ben.

Wat zou het record regelbare voedingen mollen zijn. Ik zit op dit moment op 6 stuks. Een 317/337 waarbij bleek dat die diodes in sper tussen de uitgangen niet zinloos zijn, zeker als je ook nog denkt dat 2X 6000 uF op de uitgang een goed idee is. ( maar ik was toen net bezig en wist niet wat ik deed, in ieder geval nog minder dan nu) daarvoor had ik hem al gemold door 25V elcos op de ingang te zetten. Die deden ook. Poef, duurde nog vrassend lang, zeker een paar maanden goed gegaan.
De CO voeding heb ik 3 X opgeblazen. De eerste twee door de digitale meters die intern anders bleken te zitten dan de datasheet aangaf. De derde keer door er een ipv de electuurvoeding aan te sluiten zonder eerst de AC spanning te meten ( en die was hoog, heel hoog, in ieder geval te hoog) en dn dus dan deze ( qua ontwerp redelijk rare) voeding en nog een zware zender voeding maar dat was niet mijn schuld, daar was en elco gesprongen.

Op 8 augustus 2012 00:12:31 schreef fred101:
Ik heb dit keer eens braaf eerst alles helemaal ontworpen ipv tijdens het bouwen het definitieve bepalen van componenten,

You are me. D'r zijn projectjes waar ik 4 versies printen van achter elkaar heb gebakken -- de eerste keer 'ofuck, nog een driveropampje vergeten', de tweede keer 'shit, d'r ontbreken nog een paar connectors voor hulpspanningen, en die componenten passen helemaal niet -- verkeerde footprint gebruikt. En nou ik dan toch bezig ben..', de derde keer 'crap, dat schema werkt helemaal niet', vierde keer 'oh, dat kon veel simpeler'.

Dat van lucky luke heb ik ook wel eens gehad. Test dat tgenwoordig eerst maar achter de variac en gloeilamp.

Ik heb blijkbaar lekker zitten slapen van de week. Niet alleen de voeding niet aangesloten. Ook de definitieve sense lijn van min naar de som ingang van de opamp.

Verder bleek toen ik alles na ging meten de opamp het niet te hebben overleefd en ook de bovenste regeltor. Nu stuurde de LM317 direct via de doorgeslagen basis emitter overgang de FETs aan.

Toen maakte ik nog een stomme fout. De spanning op de gate werd hoger dan 20V. Dik 28V. Dat zou niet moeten kunnen. Zal wel en reken of denkfout hebben gemaakt. Andere weerstand erin. Shit, ik kom niet verder dan 14V onbelast . De fet zou bij 18V op de gate toch vol open moeten zijn. Som, stom stom, de source zit aan de plus, en met kortgesloten ingang beplaald de shunt de stroom. Daar stond in deze setting 10V overheen. Dus Vgs was maar 4V. Weer terug aangepast en nu lijkt het allemaal te werken. Ik kan de boel kortsluiten, stroom en spanning regelen alleen ben ik er nog niet uit of de regeling die moet compenseren voor de shunts klopt. Het was een vrij wazig hersenspinsel wat wel degelijk een functie heeft in beoaalde situaties maar ik ben er nog niet uit hoe ik dit ga testen. Alles reageerd echter zoals verwacht. Hij kan flink stroom leveren. Stroom en spanning zijn regelbaar en overal blijft de spannining binnn de SOA. Voor de veiligheid nog een 5V1 zener van basis naar emitter gezet bij die gesneuvelde tor en wat weerstanden aangepast. In geval van vast nog volgende lompe fouten blijft Vbe dan in ieder geval rond de 5.1V en kan geen 28V worden zoals bij de big bang. Ook 12V zeners op de ingangen van de opamp.

Nu nog een stroom en spanning uitlezing, dat s het moeilijkste. Misschien toch en LCD displaytje en een atmel ? ( of ik schroef een fluke 8000 er bovenop) een differentiaal voltmeet uitgangsadapter ( gewoon twee bananen aan de ene kant, twee bnc aan de andere kant en dan naar een diff plugin) en een gat slijpen in de kast voor de ventilator (en een thermoschakeling zodat dat ding niet pemanent staat te loeien)

Op 8 augustus 2012 00:12:31 schreef fred101:
...Ik geloof dat ik beter in het micro-meet gebeuren ben dan in power toestanden. Voel me weer echt een n00b. Ga van de week eens even alles met het schema erbij nalopen om te kijken wat ik nog meer vergeten ben...

Maar allez Fred! Stromen tot 20A is micro meet dinges! Toen ik met reparaties van lasinvertoren bezig was, was 500A geen uitzondering Het is wel zo dat het vuurwerkgehalte bij vermogenelektronica snel toeneemt met de stromen en vermogens in kwestie.
Ik heb ook een paar malen echt geluk gehad, zoals die keer met een 500A invertor. Dat ding braakt dus 500A uit op +-42V. Het komt van een 3f net 400V die wordt gelijkgericht en afgevlakt voor het naar een chopperbrug gaat. Daar zit het em, de inschakelstroom is rechtstreeks te groot, en dus zetten ze een ferme vermogenweerstand in serie met de brug (om de inrushcurrent te dempen) en na een paar seconden wordt die overbrugt door een relaiskontact.
Het ding staan op de testbank, kap eraf, en we regelen langzaam de vermogensbelasting vol aan. Op 400A een scherpe zeer luide knal en alles in de labo's en burelen donker... Ik hoorde nog iets voorbij zoeven.... De vermogenweerstand werd door een hapering niet overbrugd, kreeg de volle laag en donderde uit elkaar.
Het was zo'n alu DALE ding, je kent ze wel, die met links en rechts een oor aan die ze op een plat vlak schroeven.
Ik zeg het jullie nu, als je die dingen zwaar overbelast knallen ze zonder verwittiging gloeiend uit elkaar. Ze zijn gecementeerd, het kan niet weg tot er genoeg druk is. Goede weerstanden maar blijf rond de specs. Daar word je toch veel voorzichtiger mee, en gebruik ook vaker een veiligheidsbril.
Ik mag er niet aan denken dat je zoiets gloeiends met zoveel kracht tegen de gevel krijgt...
Stel je voor dat je de rest van je leven met zo'n brandmerk "4.7Ω DALE" in spiegelbeeld op het voorhoofd moet rondlopen

- - big bang - -

herwikkelen motoren deed me denken aan:

Een kennis is een motor aan het maken. Gave manier om de spoelen te wikkelen, goede manier om de magneten te plaatsen. Die moet een hoger rendement en meer PK/kg dan alle bestaande motoren gaan leveren.

Maar dan moet er wel in de ruimte waar de spoelen kunnen zo veel mogelijk koper komen te zitten. Geen lucht! Als je perfect wikkelt kan je met ronde koperdraad geloof ik 83% vulling krijgen. Maar als je nu gewoon uit een koperplaat de juiste vorm laat snijden, kan je nog 17% hoger komen! Gewoon de koperplaat in de jusite vorm buigen en klaar! Massief koper! 100% vulling!

Alles in mekaar gezet... Blijkt dat ding gewoon stroef te draaien als je hem met de hand wil draaien. De wervelstromen in het koper! Dat effect zal toch niet zo groot zijn? Wel dus.

Terug naar de tekentafel.

Er bestaat wel wikkeldraad die aan de zijkanten nog rond is maar boven en onder een plat vlak heeft. Vooral grotere dikke wikkelingen zoals bij industrietrafo's maken er gebruik van.

- - big bang - -

Het wervel-stroom effect is dat we met een ENKELE draad van 1mm al voelbaar invloed van de magneten hebben. Kortom, de individuele draden moeten echt minder dan 0.5 mm zijn. Er schijnen vierkante draden te zijn om hogere vulling te krijgen. Maar dat is weer erg duur en erg lastig in "sample size" te krijgen. (als je 500kg koopt is er van alles te krijgen....)

Op 20 augustus 2012 10:46:17 schreef rew:
herwikkelen motoren deed me denken aan:

Een kennis is een motor aan het maken. Gave manier om de spoelen te wikkelen, goede manier om de magneten te plaatsen. Die moet een hoger rendement en meer PK/kg dan alle bestaande motoren gaan leveren.

Maar dan moet er wel in de ruimte waar de spoelen kunnen zo veel mogelijk koper komen te zitten. Geen lucht! Als je perfect wikkelt kan je met ronde koperdraad geloof ik 83% vulling krijgen. Maar als je nu gewoon uit een koperplaat de juiste vorm laat snijden, kan je nog 17% hoger komen! Gewoon de koperplaat in de jusite vorm buigen en klaar! Massief koper! 100% vulling!

Alles in mekaar gezet... Blijkt dat ding gewoon stroef te draaien als je hem met de hand wil draaien. De wervelstromen in het koper! Dat effect zal toch niet zo groot zijn? Wel dus.

Terug naar de tekentafel.

Ehmm.... was dat koper wel gelakt / ge-isoleerd?! Zo ja, is het op de scherpe hoeken en in de bochten net gebarstten?
Anders heb je nu een pracht van een wikkelsluiting in die stator liggen!!!

Een KooiStator motor.... Nieuwe ontwikkeling!!

Neovo.

Nee, alle wikkelingen zijn gecontroleerd en waren en zijn los van mekaar.

Door een alu-strip van 10x1mm naast de magneten te houden en dan met de hand een zwieper aan de rotor te geven, is hartstikke duidelijk dat je dit niet wil in een 3000 RPM motor. Het effect zal misschien 4x minder zijn omdat de koperstrips maar 5mm zijn ipv 10mm, maar daarna liggen er in de omtrek iets van 81 van die stroken van 5mm ipv eentje....

D'r zijn een aantal dingen die "lineair" zijn. Dus dan kan je de effecten daarvan los van mekaar bekijken omdat het mekaar niet beïnvloed. Zo ook die wervelstromen. Dat is iets wat je kan uitrekenen of meten zonder dat er stroom loopt door de geleiders.

Het ontwerp is weekijzerloos.

Domme fout: (niet ik... gelukkig):

Als fotograaf fotos maken van een trouwerij en aan het end van de dag zeggen: Hier is het SD kaartje met de fotos:

Wat je ziet is de echte achterkant van de chip. Niet zomaar een behuizing die wat gekreukt is.
(met 32Gbyte aan data op die chip, zal dat in een 2^19 * 2^19 matrix staan, dus zijn er naar schatting ongeveer 1 miljoen draadjes gebroken...)

Op 11 september 2012 19:37:24 schreef Henry S.:
Heeft iemand dat kaartje in z'n achterbroekzak gehouden?

En daarna een schop onder zijn kont gekregen

Op 11 september 2012 19:13:21 schreef Lucky Luke:
Hoe gaat dat op zo'n manier stuk? (En krijg je daar nog data van gered, of moet het hele feest over op kosten van de fotograaf?)

Dit is werkelijk einde oefening, tenzij je toegang hebt tot de speeltjes van F-E, waaronder vermoedelijk een EFM van 10^{wil ik niet eens weten} euro. Het is dan inderdaad goedkoper om te scheiden, en het huwelijk opnieuw te beginnen op een tropisch eiland, waarbij je alle gasten over laat vliegen.