digitaal gestuurde labvoeding

ja, ik denk ook dat ik dat ga doen, zie mijn reactie een halve pagina terug.

Hmmm nog wat meer uitgevogeld.. Door de FET van de lineair een goed sterke (snelle) driver te geven kan deze de grootste klap al opvangen (die 'ie krijgt via Cdg). Dit in combinatie met een CLC netwerk er voor geeft toch een heel aardige uitgangsspanning waar nagenoeg geen vuil meer op zit; in de sim < 1uV rommel wat te verwaarlozen is als je aan't bouwen gaat.

Hmm, MagickBox,

met welke implementatie is dit nu? Ik ben het even kwijt met alle verschillende ideeen door elkaar. De schakelende fet met condensator of je eigen schakelende + lineaire regeling? Heb je hier al een schema van?

Ik heb hier nl nog een 2x48V/6A 2x36V/6A trafo liggen die ooit voor een voeding bedoelt was..

Grt Tijs

Wat er voor zit maakt in princiepe niet meer uit, het gaat om de uitvoering van de lineaire trap en het voorschakelfilter

Persoonlijk zou ik voor een switcher als eerste trap gaan, bij voorkeur 1tje met een regelfrequentie van ongeveer 200KHz. De frequentie is niet zo hoog dat het filter en lineair er al te veel moeite mee gaan hebben, maar hoog genoeg dat het ver genoeg weg van de audioband is.

Oh, schema heb ik nog niet iets. Alleen deelschakelingen. Ik ben van plan ook ooit eens een digitaal gestuurde regelvoeding te maken met redelijke specs (tot 20V/10A) en dan dubbel uitgevoerd, elk met stroombegrenzers. Men zou moeten kunnen kiezen uit voltage mode en current mode.

Dus vandaar dat ik dit topic leuk vind Het duurt nog wel even voor ik zo ver ben hoor dat ik een compleet schema heb. Als het zo ver is, dan komt 'ie wel beschikbaar als project met schema en PCBs.

[Bericht gewijzigd door Henry S. op dinsdag 23 maart 2010 22:57:30 (38%)]

Naar wat ik hier allemaal lees is een paar mV rimpel echt helemaal vreselijk. Ligt het nu aan mij of ben ik de enige die niet wakker ligt van 10 mV rimpel?

nee hoor, ik ook niet
maar als een goed gefilterde spanning in de sim maar een paar uV rimpel geeft, kan dat in het echt nog wel eens tegenvallen. maar als de rimpel in de sim microscopisch is, kan hij in het echt nooit groot worden.

Nou.. als je met signalen in de 0 - 100mV orde werkt, dan is dat veel ja, en zeker als de ruis in de audio band komt.. klooien met audioschakelingetjes waar van zich zelf al geluid uit komt

Ligt het nu aan mij of ben ik de enige die niet wakker ligt van 10 mV rimpel?

/begin{opjutten}
Als de PWM-frequentie 20KHz bedraagt, en de pieken bedragen 5V maar zijn slechts 20nS breed, krijg je daar weinig van te zien op je scoop...
/end{opjutten}

Daar heb je toch een delayed timebase voor

Of een simulator met een 'ideale' scoop

Verhuizing naar /Ontwikkeling.

Op 23 maart 2010 20:23:20 schreef MagicBox:
Persoonlijk zou ik voor een switcher als eerste trap gaan, bij voorkeur 1tje met een regelfrequentie van ongeveer 200KHz. De frequentie is niet zo hoog dat het filter en lineair er al te veel moeite mee gaan hebben, maar hoog genoeg dat het ver genoeg weg van de audioband is.

Let wel dat een normale spanningsregelaar dat normaal doorlaat zodat je voor extra regeling misschien naar een discrete regelaar (Walt Jung's superreg) moet grijpen.

Oh, schema heb ik nog niet iets. Alleen deelschakelingen. Ik ben van plan ook ooit eens een digitaal gestuurde regelvoeding te maken met redelijke specs (tot 20V/10A) en dan dubbel uitgevoerd, elk met stroombegrenzers. Men zou moeten kunnen kiezen uit voltage mode en current mode.

Ik ook.. ik lees aandachtig mee.

Op 23 maart 2010 21:09:04 schreef Timmestein:
Naar wat ik hier allemaal lees is een paar mV rimpel echt helemaal vreselijk. Ligt het nu aan mij of ben ik de enige die niet wakker ligt van 10 mV rimpel?

Bij audio en HF zou ik er niet vrolijk van worden. Voor mij is een dergelijke voeding dan niet geschikt. En daarom ben ik benieuwd naar het gedrag van de nieuwe Elektorvoeding, eventueel met lineaire naregeling.

Ik heb toch het idee dat het niet zo heel nauw luistert. De bekende Delta bench voedingen hebben ook zomaar een rimpel van 10mVtt.

Als je met audio in de weer gaat zet je zelf ook vaak een symmetrische voeding op je print. Met een beetje mazzel verdoezel je dan ook nog die rimpel met 50dB. Ik geloof nou niet dat alle voedingen in eindversterker lekker schoon zijn. Da's een brug met een dikke elco en klaar. Spanning voor de trapjes ervoor is een weerstand met een zener.

Je hebt het dan over laagfrequente rimpel, en dat is geen probleem, hele hoge PSRR voor die storingen. HF prikt daar genadeloos doorheen.

En met twee voedingen heb je een symetrische voeding.

ik heb het schema even in de simulator (LTspice) gezet, om te kijken wat voor effect veranderingen hebben op de hoeveelheid rimpel. en met het schema wat ik nu had:

heeft 2 grote nadelen. 1: de comparator werkt zelf ook als een soort switcher,en dat zie je als zeer grote ruis terug op de uitgang van de LT1074. 2: bij grotere belastingen (meer dan 3.5A) gaat de LT1074 in kortsluitbeschermingsmodus (leuk woord voor galgje), omdat de uitgang van de opamp dan langere tijd achter elkaar op 0 staat (een 0 op z'n feedback pin interpreteert hij als kortsluiting).

nu ben ik toch weer gedeeltelijk terug gegaan naar m'n eerste schema:

dit gaat een stuk beter, hij heeft een veel kleinere ruis (10 mv), en kan gewoon tot de volle 5A. het vreemde is alleen, als ik een LC filter aan de uitgang zet (wat ook in het schema staat), neemt de ruis toe tot 1 volt!
ben ik nu gek, of wordt het voor de simulator tijd voor een pilletje?

Mmmm... Met 10µH en 220nF zit je op een resonatiefrequentie van 108kHz. Afhankelijk van de schakelfrequentie kan dat rare resultaten opleveren.
Ik zou (in het tweede schema) voor L2 100µH nemen, en naast C5 nog een elco van 1000µF plaatsen.
Daarnaast zou ik de GND v/d opamp, en alle GND-aansluitingen rechts daarvan, via een afzonderlijke lijn naar de min-pool van C2 laten lopen.

de schakelfrequentie is 100 KHz, dat hoort toch de ruis eruit te filteren, niet te versterken?
die 1000uF doet 'em de trick: 0,2 mV ruis in de simulatie
met 10uH doet hij het het best.

Op 24 maart 2010 20:32:10 schreef danielbakker:
de schakelfrequentie is 100 KHz, dat hoort toch de ruis eruit te filteren, niet te versterken?

Dan zou ik niet iets op de resonantiefrequentie bouwen.

ah wacht effies, ik denk dat ik die filters begin te begrijpen
de resonantiefrequentie is dus de frequentie die ze doorlaten. zet de resonantie op een andere frequentie dan de ruisfrequentie en de ruis wordt netjes tegengehouden.
heb ik het zo ongeveer bij het juiste eind?

Als je een L/C-kring op zijn resonantiefrequentie lichtjes gaat aanstoten, reageert die daarop door flink uit de bol te gaan. Denk aan de slinger van grootvaders klok. Wil je die trager of sneller laten slingeren, dan moet je er redelijk wat kracht op zetten. Maar om die in beweging te houden op zijn eigen frequentie hoeft die kracht niet groter te zijn dan hetgeen nodig is om wrijvings-verliezen te compenseren.

'k vat em. bedankt!

Verhaaltje:
Ik was ooit aan het stoeien met een kleine printtrafo. Die leverde iets minder spanning dan gewenst, en de andere trafos die ik op voorraad had, leverden veel te veel spanning.
Ik denk bij mezelf: als ik nou een gepaste C in serie met de primaire wikkeling zet, zodanig gekozen dat de C en die wikkeling een afgestemde kring vormen op 50Hz, zou dan de uitgangsspanning niet stijgen?
Nou, dat had ik beter niet kunnen doen. De uitgangsspanning was (belast!) een veelvoud van de originele spanning, en na enkele seconden werd mijn reukorgaan geteisterd door de geur van verschroeide lak.

Met gelijkspanning kan je er zeker van zijn, dat de stroom door A afneemt, als je B in serie plaatst. Met wisselspanning is dat meestal ook zo, maar beslist niet in alle gevallen...

Op 24 maart 2010 19:57:37 schreef danielbakker:
heeft 2 grote nadelen. 1: de comparator werkt zelf ook als een soort switcher,en dat zie je als zeer grote ruis terug op de uitgang van de LT1074.

2 punten:

1. Het is geen comparator maar een non-inverting versterker
2. Ligt het nu aan mij of staat die opamp verkeerd om. De weerstandsdeler moet op de positieve input en je ref op de negatieve. De LT gaat zijn uitgang omhoog regelen als de feedback te laag is. Nu is zo dat de opamp zijn uitgang naar 0 zet als de uitgang te hoog wordt en vice versa. De boel gaat als een idioot staan klapperen.

Ik heb niet zo ontzettend veel kaas gegeten van filters, maar zo'n LC filter, met alleen wat parasitaire (= onwenselijk, dus de fabrikant kan ze morgen weg weten te werken!) weerstandjes dat lijkt me toch niet verstandig.

D'r is altijd een resonantie frequentie. Dat aanslingeren kan gebeuren vanuit de primaire kant (links) maar ook vanaf rechts. Dus als je nu op 108 kHz zit, en je denkt, ik maak daar 1MHz van krijg je gezeik als je toevallig iets hebt wat op 1MHz iets doet of een onderfrequentie daarvan..... theoretisch is de Q oneindig, dus al doe je iedere (exact) seconde iets, dan slingert dat de boel op, zodat het na een tijdje uit de hand loopt. In de praktijks is een hoge Q, als 10^6 niet te halen met een normaal LC circuit, maar dat neemt niet weg dat het geheel altijd op EEN frequentie kan gaan oscileren. 't enige wat ik even snel kan bedenken als alternatief is een RC filter...

@Tim: die 2 nadelen slaat op de eerste, ik kan het natuurlijk fout hebben maar volgens mij is de opamp daar gebruikt als comparator. en nee, hij staat goed om bij de eerste: als de weerstandeler lager is dan de ref gaan de uitgang van de opamp en daarmee de uitgangsspanning omhoog.

rew: een rc filter lijkt me niet al te handig in een voeding waar 5A door gaat lopen

En een L gaat geen problemen opleveren als je straks met hoge frequentie een ohmse belasting in- en uitschakelt? Dat zou ik me toch ook kunnen voorstellen namelijk.