Elke wikkeling kan maar een bepaalde maximale stroom leveren, beperkt door de draaddikte.
Precies, maar het maakt niet uit of je die éne wikkeling alle laadpulsen laat leveren (even en oneven), of dat je hem alleen de oneven pulsen laat leveren en de andere wikkeling de even pulsen.
In beide gevallen zijn de verliezen (in energie per puls) exact hetzelfde.
Dat wordt dit weekend trafo's belasten... Nu wil ik het weten ook.
Voor alle duidelijkheid, dit zijn de situaties die ik bedoel. Links de trafo met centertap en twee diodes.
Rechts dezelfde trafo, één helft gebruikt, maar met een brug erachter.
Om de diodeverliezen hetzelfde te houden, heb ik ze links maar in serie gezet. De primaire wikkelingen en de kernen zijn niet getekend.
De weerstanden R1,2 en R4,5 stellen de draadweerstand van de wikkelingen voor.
Dit stelt een 2x300Vrms trafo voor. De gelijkgerichte spanning is gemiddeld 369V met een top-top rimpel van goed 25V. Het vermogen in de belasting is gemiddeld 136W; het koperverlies in de trafo gemiddeld 15W - al deze waarden zowel voor links als rechts.
Mijn gedachte is dat links en rechts de trafo op precies dezelfde manier wordt belast, zowel wat stroom en warmteontwikkeling betreft, als wat magnetisatie betreft.
In het plaatje hieronder is rood het vermogensverlies in Watts in de ene helft, groen in de andere helft van de trafowikkeling; blauw is het verlies in het rechter geval, waarbij alle pulsen dus door dezelfde helft van de wikkeling gaan. Horizontaal staan de milliseconden.
Het verliesvermogen van gemiddeld 15W ontstaat in het rechter geval in één wikkeling; in het linker geval zijn de verliezen 7,5W per wikkeling.
Maar de wikkelingen zitten over- of door elkaar gewikkeld, en op een grote ijzeren kern; voor de warmteverdeling maakt het niets uit denk ik.
Het veld dat bij de secundaire stroom hoort, is ook op ieder moment links en rechts evenveel amperewindingen groot.
---
Als je in het rechter geval de nu ongebruikte wikkeling los zou kunnen maken van de centertap, dan kon je hem parallel zetten aan de andere wikkeling, en zo de draadweerstand halveren. De trafo zou dan dus minder verliezen hebben, en mogelijk zwaarder belast kunnen worden. Maar de verliezen aan de primaire kant spelen ook mee. In een goed ontworpen trafo zijn die ongeveer de helft van het totaal; je gaat geen primaire van 6 mm2 leggen als de secundaire maar voor een halve ampere (eff) bedoeld is.
Hoe dan ook is dit alles pas voor het volgende hoofdstuk. 
Op 16 juli 2010 13:30:27 schreef Frederick E. Terman:
In een goed ontworpen trafo zijn die ongeveer de helft van het totaal;
Oude wijsheid, maar is alleen het het geval voor bloktrafo's. Voor ringkernen kom je een heel aardig eind als je alleen de koperverliezen meeneemt.
Overigens heb ik geen idee in hoeverre remanentie een rol speelt (verzadiging door 50Hz-stroompuls van opladen van elko's; de ene keer van een wikkeling 'linksom', de andere keer van een wikkeling 'rechtsom'; dat zou elkaar net op moeten heffen).
Aan de andere kant is mijn ervaring dat vergelijkingen voor dit soort dingen te grofstoffelijk zijn om dat soort dingen mee te nemen. In theorie heb je bv. overal in je kern hetzelfde veld, in de praktijk is je veld helemaal niet uniform.
[Bericht gewijzigd door alex278 op (43%)]
Ik had het nog niet over de kernverliezen; ik bedoelde: de helft van de koperverliezen. Dat had mijn voorbeeld (primair 6 kwadraat, secundair een draadje voor een halve ampere) duidelijk moeten maken.
Hoe het de magnetisatie precies in de kern verloopt weet je inderdaad niet, maar mijn punt is dat dat in beide gevallen hetzelfde is: de beide helften van de wikkeling zitten in dezelfde ruimte op dezelfde kern en voeren dezelfde stroom. Het maakt dus niet uit of je voor de even pulsen dezelfde (schema rechts), of de andere (links) wikkeling neemt.
Ook al zou bijvoorbeeld de éne kant van de kern magnetisch anders zijn dan de andere kant, dan maakt dat nòg niets uit, doordat dat voor beide helften van de wikkeling geldt - ze nemen immers dezelfde plaats in.
En als de magnetisatie van linksom die van rechtsom niet zou weten op te heffen, dan zou ook dat in beide gevallen moeten gelden, en dus ook weer geen verschil opleveren.
ik bedoelde: de helft van de koperverliezen
Als ik trafowikkelingen uitreken dan ga ik echt niet op koperverliezen optimalizeren ('primair moet gelijk zijn aan secundair'), maar eerder of de afgenomen hoeveelheid stroom die je garandeert enigszins in overeenstemming is met de draaddikte, puur voor de veiligheid. In de praktijk komen die verliezen daardoor min-of-meer overeen.
Daarnaast heb je nog wat praktische issues als draadwisseling en wikkelgemak etc; een 100mA biaswikkeling zou je 'volgens de regels' met een 0.2mm draadddiameter mogen doen, maar het is veel makkelijker om dat met 0.5mm te doen, zodat je die wikkeling probleemloos met 500mA kunt belasten (en de verliezen nihil zijn).
Ik zal eens kijken of ik dit weekend niet wat kan meten 
Ik denk dat een fabrikant wel probeert niet teveel koper te gebruiken. Maar dat is ook het punt niet; mijn punt is dat het linker- en het rechterschema, wat verliezen, belastbaarheid et cetera betreft, niet van elkaar te onderscheiden zijn. We gaan nu te diep in op een bijkomend punt 'voor een volgend hoofdstuk'.
Het zou erg interessant zijn de resultaten van jullie praktijkmetingen te zien.
Ik heb niet de illusie dat we hiermee een 'wijsheid van jaren' onderuit gaan halen, maar het moet toch wel spannend zijn om te kijken of de werkelijkheid zich aan die wijsheid wil houden, of niet.
Overigens denk ik dat je wel gelijk hebt hoor, maar ik ga 't morgen of overmorgen wel eerst even nameten
Graag.. een denkfoutje is zó gemaakt, heb ik gemerkt. 
kijk dit is een van mijn eerste buizen projecten
een ecc82 hybryde buizen amp (huidige buis een ecc85)
het is mono ik had geen zin om er sterio van te maken
hij heeft een diskman ingang en een line in (microfoon-pc-gitaar)
ingebouwde speaker-uitgan voor normale speaker-koptelefoon uitgang
hij gaat best hard en kan boxen van 100W (oude digitale boxen) tot vol vermogen door trekken
en een em84 buis voor de sier (kreeg het vu niet aan de praat)
ik kan het schema wel opzoek als er iemand interesse heeft
De voeding van mijn projekt is nu ook klaar:
Linksboven de 12.6V voeding met 7812 en 1N4148.
Linksonder de spanningsverdrievoudiger, onbelast 30V => 60V =>90V.
Rechts de hoogspanningsregeling met een TL783 volgens http://www.circuitsonline.net/schakelingen/115/voedingen/voeding-voor-… met de opmerking dat de potmeter zo'n 1W moet verstoken. Ook een beveiligingsdiode over de spanningsregelaar bleek geen overbodige luxe. Voor de potmeter heb ik een 4k7/3W draadgewonden instelpotmeter uit een oude KTV genomen, daarmee in serie een 1k weerstand. De lagere spanningen zijn niet zo belangrijk en de maximale instelling ligt wat hoger. De elco's van 22µF/100V gisteren nog in Hoenderloo gekocht.
Op 16 juli 2010 00:03:19 schreef Henry S.:
Dat wordt dit weekend trafo's belasten...
Daar ben ik niet aan toe gekomen, alex278 misschien?
Op 7 augustus 2010 19:42:28 schreef robt797:
ik kan het schema wel opzoek als er iemand interesse heeft
Natuurlijk, en wat foto's van de binnenkant.
Edit: Even stapelen.
daar kunnen een hoop mensen mee kunnen helpen als je meer info geeft
oke hier is de info
een flyback trafo heeft 20khz nodig dan vonkt deze (10KV) maar hij heeft dan een hoogverquent piep
boven de 36KHZ verdweind deze piep
als je boven die ferquentie komt kan je hem dus moduleren met een fm signaal
dus wat heb ik nodig
een simple modulator die of de orginele spoel (1ohm)
of een herwonden spoel (liefste zo klein mogelijk)
een ferquentie van 20-40khz kan maken met een funktie om het geluid via fm modulatie in te voeren
ik zat zelf aan een aangepaste fm zender te denken met een ecc85 en een hogere ferquentie
oja mijn mini diskman buis versterker (zie 4 posts hoger)
heeft een ruw vermogen van 300 watt kunnen trekken
vervorming-hoog volume veel anders weinig
Ik zie niks in frequentiemodulatie van een flyback. Met amplitudemodulatie schiet je meer op.
Het lijkt me meer iets voor teslacoil en dergelijke trouwens, daar zitten de bouwers van hoogspanningsspul en audiogemoduleerde teslacoils.
een 555 timer die moduleert ook fm
het moet een ferquentie modulatie zijn
een een oscillator die dat kan is voor mij al genoeg
dan bou ik de rest zelf wel
Meer iets voor http://www.circuitsonline.net/forum/view/73597/6 waar je ook al gepost hebt.
hahahaSoms is een berichtje tikken handig om je eigen vragen te beantwoorden: ik probeer wat buizen door te meten, en wilde met iets 'simpels' beginnen: een EZ80. Het eerste exemplaar wat ik pakte week meteen stevig af van de philips datasheet: 100mA bij 16V, diode direct op de + en - van de voeding.
De datasheet geeft 50mA aan, maar da's blijkbaar voor een enkele diode. Met 2 diodes kom je dus 2x zo hoog uit..
Iemand nog info in hoeverre diodes gevoelig zijn voor slijtage?
Interesting: als ik dezelfde karakteristiek vijf minuten later probeer op te nemen, dan is-ie iets verschoven (wat minder steil). Plus dat de 2 helften van een EZ80 niet gelijk zijn qua karakteristiek (van 0-30V, dat wel).
Meestal met dit type gelijkrichters is de zijde die het dichts bij de kathode aansluiting zit het snelst "versleten".
Bij types als AZ1...4 en GZ34 zie je dat nog sterker. De zijde waar de HSP wordt afgenomen slijt het "snelst". Eigenlijk zou je regelmatig de HSP aansluiting moeten omwisselen bij dit type buizen.
Bij een GZ34 gaat dan weer niet.
Bij een gelijkrichter (EZ80/81 etc.) loopt de emissie natuurlijk ook terug gedurende het gebruik.
En 'versleten' zou zich dan uiten in een vlakker lopende I-V curve?
Overigens, leuk effect: na een half uur bleven de I-V curves voor de ene buishelft gelijk, en waren de twee buishelften ook nagenoeg gelijk geworden. Als je voor 'gelijkloop' diodes wil gaan matchen, dan wordt dat dus een aardig tijdrovende bezigheid.
(next: dezelfde exercitie doen voor wat ecc buisjes. Als dat net zo gaat dan zou al dat 'gematch' wel eens niet zo heel zinvol kunnen zijn als je d'r niet de tijd voor neemt...)
Yep. Op den duur kan de gelijkrichter de stroom niet meer leveren. De rimpel neemt toe, wat tot op zekere hoogte nog kan worden opgevangen door de 1e elko. Elko slijt sneller door de grotere rimpel en je hebt een lawine aan effecen met uiteindelijk een door gepiepte gelijkrichter.
Matchen is een moment opname. Zodra de buizen in de schakeling zitten wordt het toch weer anders door component toleranties.
Waar meet je die buizenmme? AVO CTxxx .....