Op zondag 9 juni 2024 09:53:47 schreef fatbeard:
[...]
Da's waar, alleen is een probe-coax (meestal) helemaal geen 50 Ohm...
sterker nog, het is de bedoeling dat een gewone probe niet als transmissielijn gaat werken (in het voorgeschreven frequentiegebied) dus de impedantie wordt in principe bepaald door de scoop. (bij een x1 probe).
maar is hier allemaal niet van tel, het gaat enkel om de capaciteit van 1 meter afgeschermde draad, en dat klopt ongeveer.
Ach, het gaat logaritmisch, dus met 93- of 105-ohm coax (zoals wel voor de sprietantenne van de AM autoradio gebruikt werd) zit je wel zowat aan de maximum impedantie.
Maar je hebt natuurlijk gelijk; in een Tektronix-manual zie ik zelfs dat het weerstand-coax is, zodat meetkabel plus probe kritisch gedempt zijn. De gebruikte kabel komt op 9 pF/voet, dus dan zou je op 30 pF komen voor de kabel; samen met de scoop 50 pF. Dan heb je maar de helft van de elektronen nodig, zeg driekwart miljoen.
Ergens is dat trouwens toch minder dan ik eerst had gedacht!
[off topic] Stel, ik zet twee ouderwetse dubbeltjes (10 guldencent-stukjes) op een afstand van een dubbeltje (15 mm) uit elkaar. Breng ik nu één elektron over van het ene dubbeltje naar het andere, dan wordt daardoor de spanning ertussen 3,2 µV. Dat is wel niet veel, maar wel meetbaar: radio-ontvangers 'meten' de hele tijd van dit soort spanningen.
Vandaar dat je, zelfs als middelbareschool-scholier, de lading van een elektron zélf kunt meten met de proef van Millikan, die met de zwevende oliedruppeltjes. Dat was een erg leuke proef.