Recent was er in 'Het Grote Aanbiedingentopic' discussie over de kwaliteit van de LED-lampen van de Action (https://www.circuitsonline.net/forum/view/message/2556879#2556879). Ik vertelde er over m'n slechte ervaringen met een bepaald merk en type lamp (LSC 12W, niet-dimbaar, 2900K, 1100 Lm), die bij mij systematisch net iets meer dan 3 maanden meegingen, ca. 95 dagen. Dit voor 5 of 6 exemplaren telkens opnieuw, met nauwelijks spreiding.

Nou heb ik de onhebbelijke gewoonte om electronica te slopen en te recupereren. In één geval heb ik zelfs de lamp proberen te repareren door de defecte LED te verwijderen en te overbruggen met soldeertin. Deze reparatie was om een andere reden (m'n eigen fout) niet succesvol, omdat ik later de voeding beschadigd had (draadje losgetrokken).

Ik had daarom nog twee identieke LED-printen (van betreffende LSC lampen van de Action) in de rommelbak liggen die ik zojuist allebei aan wat metingen heb onderworpen. De metingen zijn gedaan met de, deze kerstdagen gereedgekomen, 'Huntron Tracker' kloon, curve-tracer, signature-analyzer, of hoe men het apparaat ook wil noemen. De metingen zijn gedaan bij U = 42V piek, en I= 0.2 mA piek.

Op de LED-prints heb ik de gemeten forward voltages geschreven. Zoals te zien variëert die spanning behoorlijk, van Vf=22V tot Vf=29V. Dit, terwijl alle LEDs op het oog gewoon goed branden. Maar blijkbaar is er toch sprake van meetbare degradatie. Opvallend is ook dat bij beide printen hetzelfde patroon te zien is (hoge vs. lage Vf), dit had ik niet verwacht.

Wat ik óók niet verwacht had was dat op beide printen het dezelfde LED was die het zou hebben begeven: de LED bovenaan (omcirkeld met stift). In het ene geval heb ik de print dus ooit geprobeerd te repareren, zoals eerder vermeld. Bij de andere print heeft de LED een hele 'slappe' knie, die rond 40V begint, maar waarbij m'n test-spanning niet hoog genoeg is om de Vf eigenlijk goed te bepalen: zie foto's hieronder. (horizontaal 10V/div).

Oók opvallend is dat wanneer de teststroom verhoogd wordt naar 2mA, de 'goede' LEDs allemaal véél feller gaan branden, maar dat er bij de defecte LED geen zichtbare verbetering is: hij blijft net zo flauw oplichten als met 0.2mA teststroom.

Een LED met Vf=24V:

De defecte LED (Vf ca. 40V), zeer flauw brandend. Testen met 2mA i.p.v. 0.2mA geeft hetzelfde resultaat en dezelfde, lage lichtopbrengst:

Frappante resultaten, vind ik. Vooral het feit dat bij beide prints het op dezelfde positie is dat de LED het begeven had, naast het feit dat de Vf van de overige gedegradeerde LEDs ook op dezelfde posities zitten.

Toch mogen er geen al te harde conclusies getrokken worden: de LED-prints van de andere 3-4 Action/LSC-lampen heb ik weggegooid, omdat elke LED zo overduidelijk schade vertoonde (zwarte brandpuntjes, craquelé), dat het weinig zin om deze printen/LEDs te bewaren. De twee printjes van hierboven zijn, op het oog, echter relatief 'zacht' kapotgegaan, waarbij de meeste LEDs (al dan niet gedegradeerd) nog gewoon lijken te werken.

Voor de volledigheid ook nog een foto gemaakt van de curve van een LED met Vf=29V:

Het verschil met de LEDs van 22-24V is duidelijk zichtbaar. Ik vraag me wel af wat nu eigenlijk de Vf van de LEDs hoort te zijn (nieuw, ongebruikt).

Een witte led met een Vf van 42v kan niet kloppen, die ploft meteen...

Ik zag in je startbericht niet of je mijn thread uit 2020 over mijn ervaring met het fixen van defecte LSC ledlampjes bent tegengekomen, hier is iig. de link:
https://www.circuitsonline.net/forum/view/150133

De beide G9 ledlampjes werken na mijn reparatie in 2020 (i.c. vervangen van een paar defecte ledjes) nog altijd. Ik heb een jaar later bij 1 lampje nog een keer 1 van de originele ledjes moeten vervangen, ook die was doorgebrand met een zwarte pit in het gele vlak, maar that's it. Maar ik had nog voldoende ledjes in voorraad, had voor de eerdere reparatie nl. een rolletje van 100 stuks op AliExpress gekocht voor het wereldbedrag van € 1 incl. verzenden. Daarvan heb ik er nu dus nog 97 liggen, voor het geval er weer een keer een ledje mocht sneuvelen.

De ledlampjes hebben een slechte warmtehuishouding, worden erg warm als ze lange tijd aan staan, waardoor (zo vermoed ik) telkens het op dat moment 'slechtste' ledje is doorgebrand. Bij mijn lampjes hadden die defecte ledjes allen zo'n zwarte pit in het gele vlak.

Het lijkt ook niet uitgesloten, dat LSC voor haar productie simpelweg een slechte batch ledjes had ingekocht. Toen die G9 ledlampjes in 2016 na een jaar gebruik wegens defecte ledjes waren uitgevallen, heb ik 2 nieuwe identieke lampjes gekocht, ook weer van LSC en bij Action, en die 2 doen het tot de dag van vandaag zonder morren. Bij hen nog geen enkel doorgebrande ledje meegemaakt.

De gerepareerde G9 lampjes heb ik destijds in een ander armatuur in een andere kamer gemonteerd, ter vervanging van halogeen lampjes, en ze doen het zoals gezegd (op dat ene naderhand doorgebrande ledje na) nog steeds.

Ik heb in 2015 trouwens bij Action ook veel LSC ledlampjes met GU10 fitting gekocht, ter vervanging van de halogeenlampjes in mijn nieuwe woning. Eerst lampjes in witte plastic behuizing, later in glazen behuizing. Die GU10 lampjes sneuvelden ook allemaal na een jaar, telkens doordat 1 ledje defect was, te zien aan de zwarte pit in het gele vlak. Ik heb ze toen allemaal vervangen door GU10 ledlampjes van Lidl, en die werken tot de dag van vandaag (d.w.z. al bijna 9 jaar) zonder dat er ook maar eentje is uitgevallen. 6 van die ledlampjes zitten in mijn tuinverlichting, en die branden van zonsondergang tot zonsopkomst (worden middels smarthome aan en uitgezet), hebben er inmiddels dus al flink wat branduren op zitten. Deze ledlampjes waren niet eens zoveel duurder dan de LSC lampjes.

Op woensdag 1 januari 2025 22:33:32 schreef nonius:
Op de LED-prints heb ik de gemeten forward voltages geschreven. Zoals te zien variëert die spanning behoorlijk, van Vf=22V tot Vf=29V. Dit, terwijl alle LEDs op het oog gewoon goed branden. Maar blijkbaar is er toch sprake van meetbare degradatie. Opvallend is ook dat bij beide printen hetzelfde patroon te zien is (hoge vs. lage Vf), dit had ik niet verwacht.

Interessant patroon, dat heb je scherp opgemerkt. Je zou denken dat de koeling alleen aan één rand van de PCB plaatsvindt en dat de afstand tot het thermische contactpunt bepaalt hoever de LEDs degraderen. Het oplopen van de Vf heb ik nooit waargenomen.

Wat ik óók niet verwacht had was dat op beide printen het dezelfde LED was die het zou hebben begeven: de LED bovenaan (omcirkeld met stift). In het ene geval heb ik de print dus ooit geprobeerd te repareren, zoals eerder vermeld. Bij de andere print heeft de LED een hele 'slappe' knie, die rond 40V begint, maar waarbij m'n test-spanning niet hoog genoeg is om de Vf eigenlijk goed te bepalen: zie foto's hieronder. (horizontaal 10V/div).

Oók opvallend is dat wanneer de teststroom verhoogd wordt naar 2mA, de 'goede' LEDs allemaal véél feller gaan branden, maar dat er bij de defecte LED geen zichtbare verbetering is: hij blijft net zo flauw oplichten als met 0.2mA teststroom.

Heb je metingen van de 'reverse' stroom Ir? Je zou denken dat de slechte LED chips veel meer lekstroom zouden hebben door de schade. Vaak zijn LED problemen gevolg van 'bond wire' defecten, maar deze symptomen lijken daar niet direct op te wijzen.

Toch mogen er geen al te harde conclusies getrokken worden: de LED-prints van de andere 3-4 Action/LSC-lampen heb ik weggegooid, omdat elke LED zo overduidelijk schade vertoonde (zwarte brandpuntjes, craquelé), dat het weinig zin om deze printen/LEDs te bewaren. De twee printjes van hierboven zijn, op het oog, echter relatief 'zacht' kapotgegaan, waarbij de meeste LEDs (al dan niet gedegradeerd) nog gewoon lijken te werken.

Als LEDs stuk gaan zie ik ze ook vaak gaan flikkeren, en dat verdwijt als de LEDs weer afkoelen. Dat geeft het frustrerende resultaat dat ze "in het lab" vaak gewoon lijken te werken. Dat test heel lastig... :(

Bedankt voor dit verslagje, dit soort resultaten zijn altijd interessant om te zien, al is het probleem zelf niet echt op te lossen.

Op donderdag 2 januari 2025 00:27:17 schreef Arco:
Een witte led met een Vf van 42v kan niet kloppen, die ploft meteen...

Het is ook niet één enkele LED in zo'n behuizing, er zitten meerdere in serie in, zgn. multichip. Sneuvelt daar één van de micro LED's van dan krijgt die ineens de volle spanning te verwerken, slaat dan door en vormt dan soms een onderbreking, soms een kortsluiting.

Door een aantal van die multichips in serie te zetten kun je de totale spanningsval zodanig kiezen dat er nog maar een klein deel over de stroomregelaar valt.
Bij sommige LED lampen is de totale electronica niet meer dan een veiligheidsweerstand annex zekering, brugcel, een elcootje en een klein lineair SMD regelaartje wat de stroom constant houdt.

De LED's worden stevig aangestuurd om zoveel mogelijk licht te produceren, verlaag je de stroom een beetje (vaak simpel uit te voeren door een weerstandje aan de regelchip aan te passen) dan gaan ze veel langer mee.

hitte is ook het meest voorkomende probleem waardoor ze sneuvelen

jaren geleden kocht ik 3W leds in china. zaten 3 dikke 1W leds op een alu pcb.
het jaar erop kon je de 4W versies kopen, in dezelfde behuizing. zaten er gewoon 4 op diezelfde pcb met koelplaat. die sneuvelde aan de lopende band.
de kapotte led overbruggen met een draadje zodat er nog maar 3 leds licht geven en probleem was van de baan.

heb nu al enkele jaren led lampen van de ikea. spotgoedkoop en blijven het goed doen. nogthans ook in de budget reeks zoals action

https://www.ikea.com/be/nl/p/solhetta-led-lamp-e27-470-lumen-globe-opa…

heb het ook gezien bij armaturen met een ledstripje welke dan 6 leds parallel en weer in serie heeft staan en dat een keer of 10. de driver is een stroombron, dus verbind de kapotte leds door en je hebt weer licht. had pas een lichtlijn ledbak in handen welke al een 25K uren op de klok had. daar waren sommige leds al blauw van aan het worden. de gele voorkant van de leds was eraf aan het gaan op de 1 of andere manier.

Hoe verbind je die dan door? Als er 6 parallele LED's stuk zijn is zo een ding wat mij betreft al vrij aardig 'end of life'. Bovendien is 25.000 uur wat mij betreft best redelijk. Dat fosfor wordt wel slechter, zelfs als het er niet af valt, dat zie je nog wel als je een oude lamp en een nieuwe naast elkaar legt. Lichtopbrengst en kleur zijn dan vaak anders.

Op donderdag 2 januari 2025 05:57:00 schreef KGE:
[...]

Het is ook niet één enkele LED in zo'n behuizing, er zitten meerdere in serie in, zgn. multichip. Sneuvelt daar één van de micro LED's van dan krijgt die ineens de volle spanning te verwerken, slaat dan door en vormt dan soms een onderbreking, soms een kortsluiting.

Door een aantal van die multichips in serie te zetten kun je de totale spanningsval zodanig kiezen dat er nog maar een klein deel over de stroomregelaar valt.
Bij sommige LED lampen is de totale electronica niet meer dan een veiligheidsweerstand annex zekering, brugcel, een elcootje en een klein lineair SMD regelaartje wat de stroom constant houdt.

Het is helaas lastig te zeggen wat het aantal chips hier was omdat de spanningen zo verschillen. Bij 0,1mA verwacht ik iets van 2,5-2,75V over een LED, dus als de spanning van de "beste" LED's hier representatief is zouden er 8 chips in zo een behuizing zitten.

De LED's worden stevig aangestuurd om zoveel mogelijk licht te produceren, verlaag je de stroom een beetje (vaak simpel uit te voeren door een weerstandje aan de regelchip aan te passen) dan gaan ze veel langer mee.

Exact, de levensduur schiet enorm de lucht in als je een beetje van de grenswaarde af werkt.

Op donderdag 2 januari 2025 09:07:25 schreef fcapri:
heb nu al enkele jaren led lampen van de ikea. spotgoedkoop en blijven het goed doen. nogthans ook in de budget reeks zoals action

https://www.ikea.com/be/nl/p/solhetta-led-lamp-e27-470-lumen-globe-opa…

Ik ben ook een groot fan van Ikea. Ik heb er wel een paar stuk gehad, maar na langdurig gebruik van best veel exemplaren. Ze zijn bovendien best kleurecht en flikkeren nooit. Je ziet er soms ook wel enkele defect in de Ikea display, dus ze zijn niet de beste betrouwbaarheid op de markt, maar het uitvalpercentage lijkt redelijk beperkt en het is zo te zien pas na langdurig gebruik. In die prijsklasse heb je met Ikea best wel een hoop problemen van goedkope LED's niet.

Op woensdag 1 januari 2025 22:33:32 schreef nonius:
Op de LED-prints heb ik de gemeten forward voltages geschreven. Zoals te zien variëert die spanning behoorlijk, van Vf=22V tot Vf=29V.

Weet je heel zeker dat die meting klopt. Een witte led hoort rond de Vf van 3V te zitten. Als je een 10W of 50W "led" koopt, dan wil het wel eens 10V of 30V zijn, omdat ze dan 3 of 10 leds in serie hebben gezet. Maar dat ziet er dan uit als een "module", vergelijkbaar met jou alu PCB, waar je als je goed kijkt gewoon de individuele leds kan zien zitten. Zie je in deze "leds" de individuele leds zitten?

Als het inderdaad meerdere dies in een behuizing zijn, is dat ook de reden voor overlijden.
De led wordt door al die dies op een hoopje veel heter als losse leds, bij slechte koeling is het dan snel afgelopen.

Gezien de wild uiteenlopende Vf waarden ook geen leds uit dezelfde batch: in serieschakeling ook al niet levensduur bevorderend...

Kan best hoor, multichip-LEDs met zelfs onzichtbare multi-dies zijn heel gewoon inmiddels. In lampjes van m'n ouders zitten 5 LEDs met 5 chips. Maar ik heb ook al varianten gezien waar je echt maar 4 of 5 dies ziet zitten, maar die blijkbaar toch onderling dan weer uit twee chips of zo bestaan, omdat die echt een krankzinnige Vf hebben.

Oh, ik bedenk me nu wat rew, ik ga je even een mail sturen ;)

Bij RGBCCT heb je ook meerdere led-dies, maar niet direct strak naast elkaar...

Ze zijn redelijk algemeen geworden omdat het makkelijker is een driver te maken voor een LED waarvan de spanning redelijk in de buurt is van de gemiddelde netspanning. Hier zie je de oneffenheid in het fosfor (dat de oorzaak is dat je zelden kan zien hoeveel 'dies' er in een LED zitten) een beetje van de (hier) 4 'dies' in de behuizing zitten:

Dit is een deel van een frame uit dit filmpje van bigclivedotcom op YouTube: Hacking an extra trashy Poundland LED lamp (with schematic).

Als ik de puzzelstukjes bij elkaar neem denk ik eigenlijk dat de driver in de LED van de TS het probleem is. Ik denk dat die kortgesloten defect is geraakt en dat de LED's gegrilld zijn, en dat de LED's op volgorde van hun temperatuur zijn gedegradeerd tot er eentje zich echt stuk bakte. De Uf van de LED's samen is ongeveer 350V, wat vrij aardig de piekwaarde van de gelijkgerichte netspanning is (325V, de netspanning piekt in theorie pas bij 247VRMS op 350V, wat binnen de tolerantie is). Ik denk dat er een serieweerstand in de behuizing zal zitten die de stroom op zo een manier heeft beperkt dat de LED's op "zachte" wijze defect konden raken.

Die driver is niet meer dan een lineaire constant-current driver.

Zie datasheet : https://www.lcsc.com/datasheet/lcsc_datasheet_1811051610_Shenzhen-Sunm…

Op donderdag 2 januari 2025 14:05:40 schreef Kruimel:
Hoe verbind je die dan door? Als er 6 parallele LED's stuk zijn is zo een ding wat mij betreft al vrij aardig 'end of life'. Bovendien is 25.000 uur wat mij betreft best redelijk. Dat fosfor wordt wel slechter, zelfs als het er niet af valt, dat zie je nog wel als je een oude lamp en een nieuwe naast t.

ik doelde op het eerste geval, dat was een garantiekwestie maar de leverancier hoefde het ding niet terug. de lichtlijn bak heb ik bij t oud ijzer gekiept. een leddriver met die uren op de klok bewaar ik niet eens meer. die lichtlijn heeft een demo functie. kan daar geen bakken in gaan steken die op zijn en andere kleuren licht gaan geven.

[Bericht gewijzigd door testman op (11%)]

Vannacht in bed heb ik wat liggen rekenen. Als de max. voedingsspanning 310Vdc is (veronderstelling; ik weet niet meer op welk principe de voedinkjes in de lamp werkten) en er zitten 13 LEDs op de print, dan geeft dat 23.8V per LED, wat wel heel erg dicht in de buurt van de 22-24V forward-voltage is. Dus 24V per LED, met, ik veronderstel, ca. 3V per diode, dat geeft dan inderdaad 8 diodes per LED.

Alle defecte lampen hebben in hetzelfde armatuur gezeten, horizontaal gemonteerd (met E27-schroefdraad). Omdat beide lampen beschadigde LEDs hebben aan dezelfde (rechter) kant van de print, vraag ik me af of ze allebei in precies dezelfde positie hebben gezeten in het armatuur (rechterkant print boven), waardoor de warmte vooral die kant op ging en die LEDs het eerst de geest gaven? Dat is meer gissing. Het vereist dat alle lampen de metalen schroefdraad van de E27-fitting in dezelfde (rotationele) positie hadden. Dat hangt weer van het fabricageproces af, maar het lijkt me niet uitgesloten dat het een mogelijkheid is.

Als de huidige, laatste LSC-lamp in hetzelfde armatuur kapot gaat, zal ik het zorgvuldiger bekijken, m.n. wat in gemonteerde toestand de bovenkant van de lamp was.

Weet je heel zeker dat die meting klopt. Een witte led hoort rond de Vf van 3V te zitten

Het is een zelfbouw-apparaat, dus geen 0.001% precisie, maar ik ben ervan overtuigd dat het niet veel afwijkt. Ik heb wat extra luxe-dingetjes ingebouwd, zoals een paar referentie-zeners, zodat ik de oscilloscoop netjes kan afregelen op precies 10V/div horizontaal (in de 'high' stand, 42Vpk) en 2V/div (in de 'low' stand, 8Vpk). Hierdoor is de horizontale schaal redelijk betrouwbaar (in tegenstelling tot de oeroude Huntrons, die meer een kwalitatieve uitlezing hadden.) En op de 'low' stand, met testspanning 8Vpk, gaan de LEDjes ook echt niet branden....

Wat me trouwens wel verbaasde is dat zelfs 0.2mApk al voldoende stroom was om toch behoorlijk wat licht te geven. In de high-current stand, 2mApk, zelfs verblindend licht, waardoor je niet meer ziet wat je doet. Die witte LEDs zijn toch wel verdraaid efficiënt, als ik ze vergelijk met de rode LEDjes uit m'n jeugd.

Gezien de wild uiteenlopende Vf waarden ook geen leds uit dezelfde batch: in serieschakeling ook al niet levensduur bevorderend...

Mogelijk, maar ik vermoed zelf dat de wild-variërende forward voltages (22/24V vs. 28/29V) vooral door veroudering/slijtage worden veroorzaakt, en dat ze oorspronkelijk allemaal dezelfde Vf hadden (ik vermoed 24V, zie berekening hierboven).

Als het LEDs uit verschillende batches zijn, dan zouden het zelfs compleet verschillende LEDs moeten zijn, waarbij de 28V-variant dan 10 diodes per LED-behuizing heeft? Ik weet niet of dergelijke LEDs bestaan, maar het lijkt me ook niet logisch om de twee soorten (8 vs. 10 diodes per LED) met elkaar te combineren.

Nu begin ik toch zodanig nieuwsgierig te worden dat ik één dezer dagen zo'n zelfde lamp nieuw bij de Action ga kopen en uit elkaar halen (in de hoop dat er gedurende de afgelopen 2 jaar niets aan het product is veranderd). Forward voltage van LEDs bepalen als ze in nieuwe toestand zijn, en de driver wat nauwkeuriger bekijken. Want anders blijft het allemaal toch hangen in speculaties van mijn kant....

Wordt vervolgd.

De metingen zijn uitgevoerd met een zelfbouw 'analog signature analyzer', een variant van de bekende Huntron Tracker. Een leuk apparaat waar ik al jarenlang naar op zoek was, maar zelfs de tweedehandsprijzen voor dit apparaat uit de jaren '70 en '80 zijn nog steeds belachelijk hoog. Dus dan met onderdelen uit de rommelbakjes zelf maar iets in elkaar geprutst als voorzetschakeling voor een oude analoge oscilloscoop (Philips PM3234):

Het ontwerp van m'n apparaat is gebaseerd op dat van Elliot sound products https://sound-au.com/project119.htm, maar met wat extra handigheidjes om het wat universeler te maken. Het staat ook wel bekend onder de naam 'octopus', vanwege de vele draadjes die eruitkomen. In sommige HAMEG oscilloscopen zit een dergelijke componenten-tester ook standaard ingebouwd, en HAMEG leverde ooit ook een los voorzet-apparaatje dat dezelfde functie en werking had als onderstaande schema:

Het hart van m'n apparaat is bovenstaande schakeling.

In de stand '8.5V' staat er maximaal 8.5V-piek op de ingangsprobes (17V piek-piek), in de andere stand 45V-piek (90Vpp). Er kan gemeten worden met 0.2mA pk, of 2mA pk.

Eén van de extra zaken die ik heb toegevoegd is de mogelijkheid van twee kanalen, A en B, om de karakteristieken van twee componenten makkelijker met elkaar te kunnen vergelijken. Het actieve kanaal wordt aangeduid met een LED. Naast handmatig omschakelen tussen kanaal A en B, wordt er in de modus 'ALT' (middenstand v.d. A/B-schakelaar) automatisch omgeschakeld tussen kanaal A en B in een frequentie van ca. 1.5Hz. Hiervoor is een kleine schakeling gebouwd met een NE555 en relais.

Om wat meer kwantitatieve metingen te kunnen doen heb ik een calibratie-mogelijkheid toegevoegd, zodat de horizontale schaal (volt) van de oscilloscoop precies kan worden ingesteld. Zowel het 8V als het 45V-meetbereik kunnen gecalibreerd worden. (er zit lichte afwijking tussen de twee meetbereiken. In de praktijk is het calibreren van één meetbereik voldoende, maar voor nauwkeurigere metingen dient het effectief gebruikte meetbereik gecalibreerd te worden). De middenstand van de 'CAL'-schakelaar is de normale meetmodus.

De drie locking-switches rechtsonder dienen om de meetspanning te begrenzen. Locking-switches, om te voorkomen dat ze per ongeluk uitgeschakeld zouden worden, met risico van schade voor het apparaat waarin gemeten wordt. In de modus 'neg.limit' worden Schottky-diodes over de ingangen gezet, waardoor de spanning maximaal -0.25V kan worden. Dit om gevoelige electronica te beschermen. 4V-limit en 0.7V limit functioneren hetzelfde: het schakelt zener-diodes in, waardoor op de meetpennen nooit meer dan +/- 4V resp. +/- .7V kan komen te staan. De limit-switches kunnen gecombineerd worden, bijv. neg. limit en 4V-limit geeft een spanningsbereik van -.25V...+4V

Om ook relais te kunnen meten op contactdender (zie ook deze video van Carlson's lab: https://www.youtube.com/watch?v=mjF0S-ctXfg&t=53s, of FETs of thyristors, is een kleine regelbare voeding (LM317) van 0-12V toegevoegd. Op de rode bus staat de uitgang van deze continue spanning. Daarnaast is een pulse-modus toegevoegd, waarbij deze 0-12V spanning in-en uitgeschakeld wordt met een instelbare frequentie van 0.5-45 Hz, d.m.v. een tweede NE555 en een P-channel MOSFET. De gepulste DC-spanning staat op de blauwe bus. De LED geeft een indicatie van de spanning en de frequentie. Met de 3-standenschakelaar kan de spanning op de blauwe bus, naast de puls-modus, ook continu in-of uitgeschakeld worden.

Op de BNC-bussen X & Y wordt de oscilloscoop aangesloten, in XY-modus.

Het inwendige bevat weinig interressants: gaatjesprint met drie simpele schakelingen: de NE555 + relais om te schakelen tussen kanaal A en B, een kleine regelbare voeding met LM317 (0-12V) en een tweede NE555 met P-ch. MOSFET om die voedingsspanning met regelbare frequentie te kunnen aan-en uitschakelen.

Het kleine trafootje is het hart van de meetschakeling. De schakelende voeding (van een oude laptop) voorziet de electronica van de benodigde 15V spanning.

Ik ben vooralsnog erg tevreden over het apparaat, maar het plan is om een verbeterde variant te bouwen: met meer, en instelbare, meetfrequenties. Dit apparaat meet bij 50Hz, de netfrequentie. Het moet mogelijk zijn om een kleine audio-generator te bouwen met versterker, om zo bijv. 20 Hz, 50 Hz, 200 Hz, 500 Hz, 2 kHz en 5 kHz te kunenn genereren, zoals bij de moderne Huntron Tracker 2800. Met een audio-trafo in de uitgang, met verschillende aftakkingen om de diverse spanningen af te kunnen takken. Ook zou ik meer stroombereiken willen hebben (bijv. 0.2mA, 2mA, 20mA en evt. ook nog 200mA). Daarnaast wil ik eigenlijk het liefste een stand-alone apparaat hebben, waarbij het beeldscherm ingebouwd is, i.p.v. het moeten gebruiken van een losse oscilloscoop.

Ik ben via een forum-lid ondertussen in het bezit geraakt van een oude oscilloscoop die gebruikt zal gaan worden als behuizing voor de signature analyzer versie-2. De scope is ondertussen hersteld en werkt weer. Nu wordt het een kwestie van veel electronica uit de oscilloscoop te verwijderen en de benodigde signature-analyzer schakelingen toevoegen.

In elk geval een erg handig apparaat waar ik al veel plezier van heb gehad bij het doormeten van LEDs, diodes en controleren van relais op contactdender. Het hart van de schakeling (schema van ESP, helemaal bovenaan) had ik trouwens al 15 jaar geleden gebouwd en in gebruik genomen, maar toen was nog een naakte trafo, kluwen draad en schakelaars (8V/45V en 0.2/2mA), waarbij ook nog eens regelmatig een draadje afbrak. Het werd dus de hoogste tijd om het nu maar eens netjes in te bouwen en met wat extra luxe-opties toegevoegd....

Dat is best een mooi apparaatje, wat voor kastje is dat? Het is altijd heel lastig uit te leggen waarom deze dingen handig zijn tot je ze nodig hebt. Eigenlijk grappig dat hij zo geschikt blijkt voor het LED tijdperk. :)

Op donderdag 2 januari 2025 16:18:19 schreef deKees:
Die driver is niet meer dan een lineaire constant-current driver.

Zie datasheet : https://www.lcsc.com/datasheet/lcsc_datasheet_1811051610_Shenzhen-Sunm…

Dat weet ik, sterker nog: ik heb een topic over dit specifieke component: Spanning regelen met een SM2082C LED driver. Het plaatje was niet van dit specifieke type lamp, maar om te tonen dat LED behuizingen met meerdere chips vaker voorkomen en dat je het soms kan zien. In de lamp van de TS kan je de driver niet zien.

PS Ik snap dat verhaal van die scoop niet helemaal: je hebt dat ding gerepareerd en nu ga je hem weer slopen om de behuizing te gebruiken? Of ga je de scoop zelf als een deel van de schakeling gebruiken zodat je een soort 'curve tracer' hebt?

[Bericht gewijzigd door Kruimel op (13%)]

Geen idee waar de behuizing van was, hij zat al zo'n 25-30 jaar in de rommeldoos met oude behuizingen (motto: 'wie wat bewaart die heeft wat'. Wie veel bewaart heeft veel.... pack-rat syndrome :/ ). Er zat waarschijnlijk ooit een computermodem o.i.d. in. Ik vind geen merknaam/producent van de behuizing terug erop.

De scope die gebruikt gaat worden voor een toekomstig curve-tracer project (V2.0) was een oud beestje waar het een en ander aan haperde. Dus heb ik het eerst weer 100% werkend gemaakt. Volgende stap is de niet-benodigde schakelingen weer te verwijderen. Leek me makkelijker om het eerst te repareren, voor ik tot modificatie overga. Maar lijkt inderdaad een onlogische volgorde om te repareren wat je later toch weer gaat verwijderen, dus ik kan de verwarring begrijpen.

De bedoeling is dus dat de nieuwe scope een gespecialiseerde curve-tracer wordt, dus een volledig stand-alone apparaat. De tijdbasis is dus niet meer nodig, net zo min als een deel van de (omschakelbare) Y-versterker/verzwakker. De buis en de hoogspanningsvoeding blijven uiteraard wel zitten....

Dan snap ik het plan en geef je groot gelijk in de gekozen werkwijze. Ik lees graag mee met de vorderingen. :-)

[Bericht gewijzigd door Kruimel op (21%)]

Op dinsdag 7 januari 2025 07:44:00 schreef Kruimel: wat voor kastje is dat?

Op dinsdag 7 januari 2025 09:23:39 schreef nonius:
Geen idee waar de behuizing van was, hij zat al zo'n 25-30 jaar in de rommeldoos met oude behuizingen

Ik herken dat kastje :-). Het was een (professioneel?) PTT modem. Mijn exemplaar heb ik waarschijnlijk ergens in de 90er jaren op een HCC beurs (of zo) gekocht, met het idee om er ooit iets in te bouwen.

Helaas heb ik geen foto's van het originele PTT modem.
Ik heb er rond 2000 een load ingebouwd, bedoeld om voedingen goed aan de tand te kunnen voelen:

https://www.miedema.dyndns.org/co/2025/IMG_6898__Mietro_Power_supply_Test_Load_front-600pix.jpg

https://www.miedema.dyndns.org/co/2025/IMG_6881__Mietro_Power_supply_Test_Load_boven-600pix.jpg

Sorry voor de off topic... :-)

groet, Gertjan.

Heb nog wel de originele frontplaat en achterkant van het behuizinkje teruggevonden, misschien dat dat helpt?

Blijkbaar was het ooit een 'protocol converter', wat dat verder ook moge zijn. In de achterkant zaten 2 DB25-chassisdelen. Lijkt me iets computerachtigs uit de vroege jaren '80.

Op de achterzijde van de frontplaat (zit normaal dus aan de binnenzijde van het apparaat) kom ik wel nog een logo tegen: 'telec', met iets wat een hoofdletter omega op z'n kant, een C of een G moet voorstellen. Mogelijk is dit de fabrikant van de behuizing?

De behuizing van Miedema ziet er trouwens wel veel mooier uit, en met een professionele frontplaat. Mijn behuizing was helaas flink vergeeld. Maar het voordeel was dan weer dat hij gratis was, en dat de hoeveelheid rommel op zolder weer een klein beetje is verminderd....

Op donderdag 2 januari 2025 17:55:28 schreef nonius:

Nu begin ik toch zodanig nieuwsgierig te worden dat ik één dezer dagen zo'n zelfde lamp nieuw bij de Action ga kopen en uit elkaar halen (in de hoop dat er gedurende de afgelopen 2 jaar niets aan het product is veranderd). Forward voltage van LEDs bepalen als ze in nieuwe toestand zijn, en de driver wat nauwkeuriger bekijken. Want anders blijft het allemaal toch hangen in speculaties van mijn kant....

Wordt vervolgd.

Dubai-i-ficeer je ‘m dan ook? (Dubai lamp waarbij de led’s juist niet te hard worden aangestuurd zodat ze zowat eeuwig meegaan maar er iets minder licht uit komt)

Op donderdag 2 januari 2025 05:57:00 schreef KGE:
De LED's worden stevig aangestuurd om zoveel mogelijk licht te produceren, verlaag je de stroom een beetje (vaak simpel uit te voeren door een weerstandje aan de regelchip aan te passen) dan gaan ze veel langer mee.

Op dinsdag 7 januari 2025 14:56:29 schreef miedema:
Ik herken dat kastje :-). Het was een (professioneel?) PTT modem. Mijn exemplaar heb ik waarschijnlijk ergens in de 90er jaren op een HCC beurs (of zo) gekocht, met het idee om er ooit iets in te bouwen.

Wel mooie kastjes voor een projectje. Mag ik je complimenteren met de mooie afwerking met het frontpaneel en de sticker? Netjes met oog voor detail... _/-\o_