nonius
set SCE to AUX.
Voor zover ik weet kun je elektronen helemaal niet zichtbaar maken, omdat ze vele vele vele malen kleiner zijn dan een atoomkern.
'Zien' en 'zichtbaar maken' zijn twee totaal verschillende zaken.
Electronen kun je niet zien (daarvoor is de golflengte van het licht veel te groot), maar wel 'zichtbaar maken'.
Een kathodestraalbuis (van een oscilloscoop, of een Z/W-TV) doet niets anders dan electronen zichtbaar maken.... Of beter: het scherm maakt het inslagpunt (de momentane positie) van de straal electronen zichtbaar.
Het is net als met atomen: die zijn ook niet te zien (weer omdat ze veel kleiner zijn dan de golflengte van zichtbaar licht), maar wel zichtbaar te maken, bijv. met een scanning tunneling-microscope.
In een (continu) nevelvat, of Wilsonvat, 'zie' je de kerndeeltjes ook niet: je maakt alleen hun ionisatiespoor zichtbaar. En daaruit kun je ook veel informatie afleiden (toch zeker als er ook een magnetisch veld aanwezig is, dat het spoor van evt. electrisch geladen deeltjes afbuigt).
Denk dat dat al een zeer belangrijk aspect is om duidelijk te onderscheiden in het projectverslag van uw zoon: het verschil tussen 'zien' en 'zichtbaar maken'. Als ik zijn natuurkundeleraar was, zou dat één van m'n eerste vragen/opmerkingen zijn 
Eerder zat ik ook al te denken om te experimenteren met fosforiscerende poeders (zelfs binnen Philips werden dit, onterecht, 'flu-poeders' genoemd), bijv. geschraapt uit de binnenkant van een TL-buis of spaarlamp (CFL). Misschien dat er hier op het forum nog oud-werknemers van Philips Maarheeze zijn, die nog wat flu-poeder uit die tijd hebben?
Electronenkanonnen heb ik er vroeger tientallen gesloopt uit oude TV's (zie het risico er eigenlijk niet zo van, in tegenstelling tot wat u in uw startpost schrijft, mits op de juiste manier gedemonteerd c.q. 'ontlucht' (is er bij mijn weten geen gevaar van implosie). Ze stonden vroeger op m'n slaapkamer in een rijtje op m'n kast. Heb ze helaas allemaal weer weggegooid, in een vlaag van opruimwoede. Nu grote spijt van. Maar met een electronenkanon uit een oude Z/W-beeldbuis, of scoopbeeldbuis ben je al half op weg.
Overigens, elk metaal dat verhit wordt, wordt omgeven door een zwevene electronenwolk. Maar geen idee hoe je *dat* zichtbaar zou moeten maken.... (misschien met een nevelvat?)
EricN
Instruction manual? You mean the manufacturers opinion?
Ooit eens een tl buis gehad die slecht gepoederd was. De matte laag was dus gedeeltelijk afwezig en het glas was gewoon doorschijnend. Je kon dan centraal een blauwe lichtstraal zien. Banaler dan een tl lamp gaat het niet worden. Een slecht geproduceerd model vinden gaat wat moeilijker zijn mss?
Die ga je niet vinden. Je beste optie is dan om een UVC TL van bijvoorbeeld 8w te nemen, en deze in een conventionele glazen buis te schuiven (verkrijgbaar voor een grijpstuiver bij de onderwijsleverancier). Dat blokkeert 100% van de UVC straling, en ook een aanzienlijk deel (maar niet alles) van de UVB.
Echter schiet je hier op theoretisch vlak weinig mee op. Je ziet dan gewoon een mooie blauwe gloed van de kwikdamp-ontlading. Je kan er verder niets mee, je kan die ontlading niet sturen of afbuigen etc.
Ik heb in de vitrinekast op 't werk een oud delta-elektronenkanon liggen. Althans, ik denk dat het delta is, en geen inline.
Zal eens zien of ik die kan integreren in de lessen over deeltjesversnellers.