Heb ik gisteren stad en land (digitaal) afgezocht naar een firma die zowel loodhoudend soldeer als soldeer punten verkoopt, maar niet te vinden. De enige firma die beiden wel op de lijst had staan, stond bij de punten dat die besteld moesten worden, dus daar had ik ook niks aan. Dus uiteindelijk bij 2 zaken besteld, de punten bij Sinus, die ze volgens het screen nog op voorraad hadden. Besteld en betaald, om een paar uur later een mailtje te krijgen dat mijn bestelling is geannuleerd, omdat de delen niet op voorraad zijn, en mijn betaling terug wordt gestort. Zal best, maar nog niet ontvangen....
Dus deze maar weer aan het opzoeken, uiteindelijk wel weer gevonden, maar alleen met een beitelpunt, geen spitse; toch maar besteld, en afwachten of ik die dan ook krijg.....
De diverse soldeer stationnetjes op MP zijn er wel, maar dan alleen in de 50 W uitvoering, niet de 80, die ik beter kan kopen dan, als er toch een nette temperatuur regeling op zit.
Er wordt 1 set aangeboden met 2 bouten, waarvan 1 stuk (Advertentie m2336381199) ze lijken van verschillende grootten, dus wattages? Is dat dan weer een andere mogelijkheid dan alleen op het type punten te vertrouwen qua temperatuur? Het is een WTCP-S Magnastat volgens de ene foto. Een draadbreuk moet redelijk makkelijk te repareren zijn, maar waarom doet die eigenaar dat dan niet even zou je denken.....Een magneetschakelaar kost tenslotte €95 bij de kabelshop...volgens de 'gesponserde berichten"

https://www.marktplaats.nl/v/hobby-en-vrije-tijd/elektronica-component…

uiteindelijk wel weer gevonden, maar alleen met een beitelpunt, geen spitse; toch maar besteld,

Ik wist niet dat er mensen waren die vrijwillig een spitse punt gebruiken :-)

Een spitse punt is voor heel beperkte toepassingen enigszins bruikbaar, bv zoals jij doet: draadjes solderen. De hitte weerstand is vaak veel te hoog voor bv multilayer pcb gebruik. De beste punten voor universeel gebruik (en zeker optimaal voor draad solderen) zijn beitel en hoof. Ik gebruik meestal een gullwing hoef maar de meeste mensen gebruiken beitels (ik heb beitels en hoeven in diverse maten)

Er wordt een PU81 aangeboden, maar dat type ben ik hier nog niet tegengekomen; wel de bekende regeltrafo met temp instelling ne de opdruk PU81, met bout. Google vertelt mij dat dit, met bout de WS81 is, maar ook deze niet hier al eens genoemd.
?

De PU81 is de voedingsunit voor de WS81.
Opletten dus of de bout er ook bij zit.

Op dinsdag 30 december 2025 10:15:56 schreef Heli:
Besteld en betaald, om een paar uur later een mailtje te krijgen dat mijn bestelling is geannuleerd, omdat de delen niet op voorraad zijn, en mijn betaling terug wordt gestort. Zal best, maar nog niet ontvangen....

Gewoon even geduld hebben. Jouw betaling wordt dan doorgestuurd naar een andere afdeling en dat kan enkele dagen (misschien wel langer dan enkele dagen) duren.

Op dinsdag 30 december 2025 10:15:56 schreef Heli:
De diverse soldeer stationnetjes op MP zijn er wel, maar dan alleen in de 50 W uitvoering, niet de 80, die ik beter kan kopen dan, als er toch een nette temperatuur regeling op zit.

Je verkijkt je op vermogen. 80 Watt geeft alleen maar aan hoeveel vermogen de bout in je verbinding kan proppen en ook een beetje hoe snel de boel opwarmt/bijwarmt. Maar of jij nu een bout van 50 of 80 Watt neemt, maakt voor je beoogde gebruik niets uit, het zal allebei prima solderen.
Bij passieve punten is het sowieso een kwestie dat het opwarmen trager verloopt dan bij actieve (cartridge) punten, omdat het element veel verder van de punt af zit en de temperatuurdetectie daardoor ook. Tegen de tijd dat de sensor doorheeft dat er bijgewarmd moet worden, kan de punt zo 50 graden in temperatuur gezakt zijn. Actieve punten zijn daar veel rapper van op de hoogte, maar ook beduidend duurder in aanschaf.

Op dinsdag 30 december 2025 10:15:56 schreef Heli:
Er wordt 1 set aangeboden met 2 bouten, waarvan 1 stuk (Advertentie m2336381199) ze lijken van verschillende grootten, dus wattages? Is dat dan weer een andere mogelijkheid dan alleen op het type punten te vertrouwen qua temperatuur?

In de getoonde advertentie zijn het twee Magnastat-bouten uit verschillende bouwjaren, met de rechter een duidelijk ouder model.

Op dinsdag 30 december 2025 10:15:56 schreef Heli:
Een draadbreuk moet redelijk makkelijk te repareren zijn, maar waarom doet die eigenaar dat dan niet even zou je denken.....Een magneetschakelaar kost tenslotte €95 bij de kabelshop...volgens de 'gesponserde berichten"

Omdat er genoeg mensen zijn die wel een soldeerbout hebben, maar er genoeg zijn die niet kunnen repareren of dat niet aandurven.

De PU81 met WS81 is een prima keus, de punten zijn identiek aan die van de W(S)P80 en analoge instelling is prima voor je beoogde doel ;)

De diverse soldeer stationnetjes op MP zijn er wel, maar dan alleen in de 50 W uitvoering, niet de 80, die ik beter kan kopen dan, als er toch een nette temperatuur regeling op zit.

Een soldeerpunt moet de warmte overdragen en de meest gangbare punten zijn net te klein om 50W over te dragen.
Dus eigenlijk alleen als je met wat grote punten wilt gaan solderen zal je die 80W echt nodig hebben. En dan zijn al best lomp grote punten.

Ik heb het wel eens getest met een 10x3mm punt op een plaat koper en ik kwam met moeite aan 80W gemeten op een watt meter, en dat waren dan nog de pieken en enkel het bij verwarmen.

Maar die test was achteraf niet heel goed want dat was zonder soldeer toe te voegen, want die druppel soldeer zorgt voor een veel betere warmte overdracht. Maar 50W is best goed en je oude bout was ook maar 25W. En beter een goede 50W bout dan een bout die claimt 100W te zijn maar waarvan de punten niet goed de warmte overbrengen.

Bij een bout gaat het niet zo zeer om het vermogen maar dat de warmte in de punt zit. Bij een magnasat punt zit er een magneet in de punt zelf en als die magneet + de punt op temperatuur is dan schakelt het element even uit.

Bij andere bouten weet je niet altijd waar de temperatuur geregeld word en of die warmte ook echt in de punt komt. Of dat de punt juist te warm word.

Ik heb twee magnastatbouten van weller. En met een hele erge dikke beitelvormige punt en een andere met een wat fijnere beitelvormige punt. En daar ben ik eigenlijk heel tevreden mee. Die met de fijne punt gebruik ik het meeste. Maar om bijvoorbeeld smd te (de)solderen gebruik ik beide bouten tegelijk. Met die twee bouten kan ik zo de smd componenten van de print afplukken. En er weer op solderen gaat eigenlijk ook erg goed. Beide einden even verhitten en het onderdeel vloeit als ware zo op zijn plaats in het soldeer masker wat je eigenlijk ook altijd op de print hebt zitten.

Eigenlijk gaat dat zo goed dat ik voor nieuw te maken projecten helemaal over ga naar smd. De true hole technologie is veel meer werk met solderen enzo. Je moet al die draadjes door de gaatjes wurmen en pielen. En als de componenten er eindelijk in zitten moet je de pcb omdraaien waarbij de onderdelen er weer uitzakken. De omgedraaide print moet je dus ook nog ondersteunen. Vervolgens de draden allemaal op lengte knippen om daarna alles te gaan solderen. Eerst solderen en dan afknippen is natuurlijk uit den boze. Dan kun je immers de solderingen weer beschadigen. Als je om een of andere reden toch eerst soldeert en daarna de draden afknipt, dan soldeer ik alles na het knippen nog een keer na om er zeker van te zijn dat alle solderingen perfect zijn.

Dat is erg belangrijk als je printje in een industriële vijandige (trillende) omgeving gebruikt moet gaan worden.

Je bent gewoon veel meer montagetijd bezig met een true hole technologie printje als met een smd printje.

Met het gebruik van z.g. tweezer soldeerpunten heb ik slechte ervaringen. Veel tijd nodig om de boel warm te stoken. En vaak toch uiteindelijk eindigend met een z.g. koude las. En het is helemaal lastig als er van dat loodvrij soldeer gebruikt moet worden. Mijn twee soldeerbouten truuk werkt bij mij het beste.

Als ik overigens grote SHF eindtransistoren op een koperen koelplaat moet solderen dan gebruik ik ook een z.g. hotplate. met daarboven ook nog een heteluchtblazer. Met de hotplate warm ik dan eerst die hele grote klont koper op. Waarna ik de grote transistor met het huis direct op het koper met de hetelucht blazer vast soldeer.

Dat is meestal best wel een avontuur. Vooral omdat de eindtransistoren voor die hoge frequenties vaak best wel prijzig zijn.

De true hole technologie is veel meer werk met solderen enzo.

Jazeker weten SMD als het maar niet te klein is, is veel sneller en handiger.

Maar ik wil toch ook ooit een keer van mij th voorraad afkomen. En blijf dat dan maar eerst op gebruiken. :S

Mensen vergeet aub niet om ook voorzorgsmaatregelen te nemen en de rook niet in te ademen! Daarnaast ook een goede afzuiging te hebben van de soldeerrook en ook van loodvrije soldeer komt veel schadelijke rook met fijnstof, nog meer schijnt... Ik denk dat de meesten nu denken, vooral de hobbyisten, dat dat niet nodig is maar ik schrok wel weer toen ik het weer eens opzocht:
Looddamp: neurotoxisch, hoopt zich op in lichaam en kan zenuwstelsel aantasten, chronisch blootstelling kan tot loodvergiftiging met symptomen als vermoeidheid, geheugen- nierproblemen geven en bloedarmoede.
Harsdamp: irriterend voor luchtwegen en ogen (colofonium en aldehyden o.a.), kan astma en allergien veroorzaken.
Geadviseerd word ook een fijnstofmasker (FFp2 / FFP3) bij intensief soldeerwerk. Was handen na solderen , vooral voor het eten en drinken.
Nu heb ik een luchtreiniger die ik vaak vergeet aan te zetten, en onlangs had ik een schakelklok doorgesoldeerd waar de zoveeelste accucel weer eens leeg was. In de slaap /hobbykamer gedaan, en een stuk oud loodsoldeer gebruikt wat zo lekker ruikt met harsdamp... maar o wat vloeit dat lekker...ook wat stinkend vloeibaar goedkoop soldeer uit China dat erg goed vloeit maar erg rookt ook. Dag erna gigantische hoofdpijn gehad en ik dacht echt waar komt het van... ben toch wel wat voorzichtiger geworden. Ook omdat ik klaar was met dat goedkope loodvrij AE tin dat maar niet goed wil smelten en ronduit waardeloos is om je het repareren lijkt wel te ontmoedigen... Maar niet voor niks is het lood uit de printen en soldeer verdwenen. Echt chronisch ziek wordt je er pas na jaren regelmatige blootstelling van. En besef ook: als je het ruikt zit het al bijna in je....

Lood verdampt niet in significante mate, dus dan moet je wel heel je leven elke dag solderen (cumulatief effect). Hars kan lelijke allergische reacties geven, en sowieso niet zo goed. Dus afzuigen (of raam open) loont.

Ik heb vroeger op mijn werk jarenlang regelmatig over mijn longen gesoldeerd. In de loop der jaren ga je er toch over nadenken en informatie inwinnen. Het vloeimiddel in het soldeer en of extra toegevoegd vloeimiddel komt als rook of damp naar je toe, dit komt omdat jouw lichaam meestal flink warmer is dan de omgeving en je dus een stijgende luchtkolom om je heen opwekt. Die luchtkolom wordt uit de omgeving aangevuld en transporteert zo de rook / damp richting jouw neus. Bij langdurig solderen zal de werkruimte meer en meer bezoedeld worden met rook / damp. Niet zo gezond en het lichaam heeft er een flinke klus aan om die stofjes weer af te voeren. Longen zijn wondertjes van de natuur, functioneel, maar ook kwetsbaar.

Voor de mensen die met vragen zitten over hoe je sommige componenten het beste kunt solderen heb ik hier een mooi artikel gevonden dat erg diep op deze materie ingaat:

Hoe lastige rf power torren solderen en het creëren van de juiste footprints!.

Op dinsdag 30 december 2025 18:36:11 schreef Ex-fietser:
Eerst solderen en dan afknippen is natuurlijk uit den boze.

Awel dan doe ik het dus al zogezegd 55 jaar verkeerd... 8)

Op donderdag 1 januari 2026 13:27:07 schreef maartenbakker:
Lood verdampt niet in significante mate, dus dan moet je wel heel je leven elke dag solderen (cumulatief effect). Hars kan lelijke allergische reacties geven, en sowieso niet zo goed. Dus afzuigen (of raam open) loont.

Ik kick op de geur van harskerndampen (anderen kicken op het opsnuiven van heroïnedampen...)
Het maakt voor mij gewoon deel uit van het plezier bij solderen.

Bij mijn ouders (jaren '70) had ik als enige jongen tussen 5 zussen een eigen kamertje van 2 op 3 meter waarin een 1-persoonsbed, een kleerkast, een Kewloxkast (voor diegenen die het nog kennen) en een secretairebureau stonden.
Daarbij nog een van zakgeld zelf betaalde stereoketen en zelfgebouwde lichtorgels en stroboscopen.
Het secretairebureau was mijn studieplek en hobbytafel.
Wat ik daar allemaal gesoldeerd en gerookt heb (ik rookte toen reeds).
Dat waren tijden...