Afgebroken knopje Conrad Oscilloscoop

Een hoop gepriegel, maar een gaatje boren en tappen naar M1 of M1,5 , veel dikker zal niet gaan, en een klein stukje draadeind of een afgezaagd boutje er in en fixeren met een goede lijm of loctite.
Het asje kan je tegenhouden met een griptangetje bij het boren en tappen.
In de modelbouw wereld is dat allemaal te koop.

Op zondag 9 augustus 2026 11:04:58 schreef Retirado:
Potmeter vervangen zal waarschijnlijk een dure grap worden omdat het een combinatie is van een draaischakelaar en een potmeter die ook nog uittrekbaar is.

Het betreft vermoedelijk een analoge oscilloscoop.

Direct aan de achterzijde (binnenzijde oscilloscoop) van de potmeter / draaischakelaar combinatie zit hoogstwaarschijnlijk de versterker / verzwakker ingangstrap elektronica van het betreffende kanaal. Deze ingangstrap zal voor HF afscherming zijn ingeblikt en is af fabriek afgeregeld / afgesteld op een juiste werking.
Het openmaken / modificeren en weer dichtmaken van de afscherming / ingangstrap kan de ingangstrap ontregelen, het betreffende kanaal kan dan gaan afwijken van de fabrieks specificaties (in amplitude / faze zin over de bandbreedte van de oscillscoop).

Motto, blijf liever zelf af van de elektronica / ingangstrap direct achter de potmeter/draaischakelaar combinatie.

Goed opgemerkt van Bosbosje. Uitbouwen zal allicht opnieuw afregelen van de verzwakker betekenen. Dat hoeft niet ondoendlijk te zijn, maar is ook zeker zonder service manual niet triviaal.

Als het asje wel uit te bouwen is, is het met een klein draaibankje goed te repareren. Inderdaad een gaatje er in, en daarin een nieuw topje (hard-)solderen, persen en/of lijmen. Maar dat is een mechanisch klusje dat men in de vingers moet hebben.

Als ik goed "Google" zal dit een Voltcraft 630 30 MHz analoge scope betreffen. Ik zou het zo laten denk ik, hij is goed bruikbaar als bij 1 kanaal de var. niet meer werkt en hier tijd en/of geld in investeren voelt eigenlijk zonde. Mogelijk is er net genoeg as over voor een (gemodificeerd-) spantang knopje?

Ik heb inmiddels lang geleden tientallen, zoniet honderden oscilloscopen gerepareerd en afgeregeld dus ik den dat ik weet waar ik het over heb.
De hele schakelaar / potmeter er uit halen en kijken of je ergens intern ruimte hebt om het asje met een koppelbusje opnieuw te verlengen. Als je twijfelt maak dan enkele foto's van de situatie en post ze hier, dan kunnen wij meedenken.
Een gaatje boren van 1 mm of kleiner, in een niet 100% vlak staafje van 2,35 mm, en dan ook nog precies in het middel lijkt mij een kansloos iets, tenzij je over een draaibank beschikt en daarop een soort van geleidebusje kunt maken om het gaatje precies te centreren., maar met een 1 mm boortje is dit denk ik toch wel een hele stevige uitdaging.

Het afregelen is enerzijds met behulp van een goed bloksignaal de flanken zo recht mogelijk maken, meestal doe je dat met reglbare condensatortjes die in de verzwakker zitten. De amplitude kun je het beste vergelijken met het andere kanaal, dit natuurlijk mits het gaat om een tweekanaals scoop. Je kunt ook met een gelijkspanning en een voltmeter de boel zo goed mogelijk calibreren, dat moet ook gaan.

Het hele verhaal teruglezend en de foto's goed bekeken hebbende denk ik dat ik zou gaan om het knopje, wat al een zgn. spantang uitvoering is op de resterende 1 mm te klemmen. Echt superstevig zal het niet zijn, maar het heeft ook vrijwel niets te lijden. Ik zou dit als eerste proberen, alle ander oplossing kunnen later altijd nog.

[Bericht gewijzigd door benkr op zondag 9 augustus 2026 11:58:25 (13%)]

Ik zou een eerste poging wagen met een tipje (goede) epoxylijm.
Het lijkt alsof het afgebroken deel zichzelf nog kan centreren op de as.

aan elkaar solderen?

Ik verwacht dat het asje op de foto in uitgetrokken stand staat, een spantangknopje zal dus niet gaan helaas.
Voor boren kan je op een draaibank een hulpstukje maken van een stukje staf met aan de ene kant een gaatje exact de dikte van het asje en aan de andere kant een gaatje van de boordiameter en daar door heen boren, dan zit je in het midden.
Asje wel vlakken zo goed mogelijk natuurlijk.
Maar het vraagt veel handigheid en ervaring... daarom zei ik al , gepriegel.

Bedankt allemaal voor de aangedragen suggesties.
Ik denk dat ik eerst ga proberen met 2 componentenlijm alleen het afgebroken stukje te fixeren, en dat even laten rusten. (Wat Boudie zei.)
Als het me lukt om het afgebroken deeltje goed te plaatsen kan ik er voorzichtig een gaatje in boren van max. 1mm om er nog een versteviging in te lijmen. Dat ik dan niet perfect loodrecht boor zal dan niet uitmaken denk ik.

Als ik goed "Google" zal dit een Voltcraft 630 30 MHz analoge scope betreffen

Bijna Het is een 632FG.

Ik zou het zo laten denk ik, hij is goed bruikbaar als bij 1 kanaal de var. niet meer werkt en hier tijd en/of geld in investeren voelt eigenlijk zonde

Dat is idd. de meest pragmatische oplossing. Gewoon als enkelkanaals gebruiken (als de lijmpoging mislukt) en als ik dan toch een 2e kanaal nodig heb kan ik met een mini-platbektang dat knopje nog bedienen.

Als het afgebroken stukje as nog beschikbaar is zou ik het proberen te hard-solderen. Met een beetje geluk is de achtergebleven centrale as eenvoudig te verwijderen zonder de schakeldecks teveel te beroeren. Hard-solderen is de beste, sterkste en duurzaamste oplossing, los van een vervangingsasje.

Als de as verwijderbaar is is het trouwens misschien makkelijker om gewoon een compleet nieuw asje te maken van een staafje messing, of te kopen (verwijderen uit een vergelijkbaar schakeldek).

Foto's van de binnenkant van het schakeldek kunnen helpen om te bepalen wat de beste/makkelijkste oplossing is. Met een beetje geluk zit er inwendig een askoppeling die eenvoudig los kan. Vaak zitten de potmeters helemaal achteraan op het schakeldek, gekoppeld met een askoppeling.

Op zondag 9 augustus 2026 16:13:28 schreef nonius:
Foto's van de binnenkant van het schakeldek kunnen helpen om te bepalen wat de beste/makkelijkste oplossing is. Met een beetje geluk zit er inwendig een askoppeling die eenvoudig los kan. Vaak zitten de potmeters helemaal achteraan op het schakeldek, gekoppeld met een askoppeling.

Bedankt nonius, ik zal morgen foto's van het inwendige proberen te maken, dat is te zeggen er tijd voor proberen te maken. Anders in de loop van de week

Edit: het lijk wel een kwaal: deze staat op ebay.de

Linker asje beetje krom, rechter bijna haaks... durven ze nog 114 voor te vragen

[Bericht gewijzigd door Retirado op zondag 9 augustus 2026 16:35:41 (13%)]

Heb het asje eruit gekregen. Het was inderdaad een koppeling die los kon. Aan het einde zat een paspennetje, dat kon ik er voorzichtig uit tikken.

Nu heb ik dus dit:

Hardsolderen heb ik nooit gedaan, buiten vroeger wel eens een waterleidingbuis, als dat onder hardsolderen valt tenminste...
Ik wil dat overigens best proberen, ik heb nog wel stukjes oud materiaal liggen waar ik het mee kan proberen.

Mooi dat het eenvoudig te demonteren was (zoals ik al vermoedde), dat maakt het werken eraan een heel stuk makkelijker!

Bij hardsolderen is het allerbelangrijkste dat je zuiver werkt: alles zeer goed schoonmaken, zuiver blank metaal. Met een schuurpapiertje. Klein beetje borax (natriumtetraboraat) oplossing maken in water, als vloeimiddel, en aanbrengen. Zelf gebruik ik altijd zilversoldeer, dit smelt bij een lagere temperatuur en vloeit mooier, en zo kan ik vaak toch nog wegkomen met een simpele propaanbrander (karweiflesje).

Belangrijkste daarna is een stabiele opspanning zodat de beide delen de juiste positie hebben t.o.v. elkaar, en dit ook blijven houden. Dit vind ik altijd het lastigste, soms moet je creatieve oplossingen bedenken....

Dit werkstukje is zo klein dat het wel met een propaanbrander gaat lukken; oxy-acetyleen, MAPP of zuurstof gaat hier niet nodig zijn, verwacht ik.

Als u het zelf niet aandurft evt. misschien even bij een zilversmid langs gaan? Die heeft het zo weer gesoldeerd. Of misschien een brillenwinkel?

Evt. is het ook nog met zachtsoldeer te solderen; dan wordt het een heel stuk makkelijker, maar minder sterk. Maar volgens mij wordt deze knop/as niet zo heel zwaar belast (bediening van een licht-lopend potmetertje), dus kunt u mogelijk ook nog wegkomen met zachtsoldeer, als u in de toekomst voorzichtig doet met het knopje (blijft dan altijd een zwak punt). Indien zachtsolderen dan zou ik het hier nog steeds met een open vlam doen, denk ik. En goede flux.

Op maandag 10 augustus 2026 18:18:07 schreef nonius:
Mooi dat het eenvoudig te demonteren was (zoals ik al vermoedde), dat maakt het werken eraan een heel stuk makkelijker!

Ja ik dacht dus dat het binnenin één geheel zou zijn

Als u het zelf niet aandurft evt. misschien even bij een zilversmid langs gaan? Die heeft het zo weer gesoldeerd.

Goed idee! Iemand in de kennissenkring maakt zelf juweeltjes van oude sierraden, ik zal eens informeren. Moet ik ook niet zoeken naar zilversoldeer etc
Enne, zeg maar jij hoor, als hobbyisten onder elkaar

Evt. is het ook nog met zachtsoldeer te solderen; dan wordt het een heel stuk makkelijker, maar minder sterk. Maar volgens mij wordt deze knop/as niet zo heel zwaar belast (bediening van een licht-lopend potmetertje),

Dat knopje kun je ook nog uittrekken. Het zou vervelend zijn als het dan weer afbreekt. De voorkeur gaat dus uit naar een zilversmid.

Als beide stukken as eruit zijn, dan kun je met een draaibank in elke helft een gaatje boren van ca 1mm en een paar mm diep. Daarin kun je dan een stalen stiftje lijmen en wel zodanig dat de breuk vlakken precies tegen elkaar vallen.
Als het boortje niet wil centreren op de breukvlakken, dan kun je die eerst recht afsteken.
Voor draaibanken zijn er speciale korte center boortjes met een dikke schacht. Die laten zich meestal wel centreren in zacht materiaal als messing.

"lijmen" kan ook met soldeer, maar dan moet het stiftje ook van soldeerbaar materiaal zijn, zoals messing. De vraag is welke versie steviger is , een stalen staafje met lijm of de voorgestelde soldeerverbinding.

Bij nader inzien vraag ik me af of het niet eenvoudiger is een nieuw dun asje te maken, een klein beetje langer dan het origineel; het afgebroken stukje (voor de knop) netjes vlakken op de draaibank, gaatje erin boren van, zeg, 2.0-2.5mm diameter en het nieuwere, langere asje erin monteren met Loctite 638. (Of evt. zachtsolderen.)

Denk dat ik het zelf eigenlijk eerder op die manier zou doen. Vereist wel (toegang tot) een draaibank, en een messing asje van de juiste diameter (modelbouwzaak?). Asje mag evt. ook gewoon staal o.i.d. zijn, neem ik aan.

_{(bij m'n Noniusson-telefoon was het ook veel eenvoudiger om een nieuw asje te maken dan het oude proberen te herstellen.... https://www.circuitsonline.net/forum/view/message/2635491#2635491}

Op maandag 10 augustus 2026 19:29:23 schreef buzzy:
dan kun je met een draaibank

Bij nader inzien vraag ik me af of het niet eenvoudiger is een nieuw dun asje te maken

Als ik er maar een had... Die komt er nog wel maar ik moet er ruimte voor maken, niet voor korte termijn helaas.

gaatje in boren van 1mm
messing opwarmen en staal pennetje van 1,1mm erin persen (bv een 1,1mm boortje).
daarna het warme messing nog aan elkaar solderen. kan zowel trek als draaikrachten aan.
gewoon staal kan je ook solderen, maar denk dat persen vaster zal zitten

ik heb zilversoldeer, als je het opstuur wil ik het wel voor je doen.

Zachtsolderen zal ook wel lukken en stevig zijn, mits je de delen goed in elkaar past. (hoe minder soldeer hoe beter)

Hardsolderen heb ik nooit gedaan, buiten vroeger wel eens een waterleidingbuis, als dat onder hardsolderen valt tenminste...

Hardsolderen van een waterleiding kan wel, maar zie je zelden (de waterdruk is daar te laag voor)
Hardsolderen doe je met andere (hardere) soldeer en bij een (stuk) hogere temperatuur.

Op dinsdag 11 augustus 2026 09:26:54 schreef fcapri:
gaatje in boren van 1mm
messing opwarmen en staal pennetje van 1,1mm erin persen (bv een 1,1mm boortje).

Vergeet het. Voor zoiets moet je met precisie-apparatuur met tienden of zelfs honderdsten van millimeters boren.

De metalen staven die ik voor m'n zelfbouwbankschroefje in wou persen in de messing delen hadden een diameter van net over de 4 millimeter, uit m'n hoofd 4,03 millimeter of zo.

Ik dacht te boren met 3,9 millimeter en het gat iets op te ruimen door het werkstuk iets rond tegen de boor te duwen. Maar niets van dat alles: inpersen was onmogelijk.

Daarna met 4 millimeter geboord en dat vereiste nog steeds enorm veel kracht. Het was dat het de extreem zware bankschroef van de bankwerkerij betrof waar ik toen werkte, anders denk ik dat de bankschroef mijn proces niet in dank afgenomen had.

messing zet uit bij hitte. een geboord gat van 1mm dat je dan warm stookt, daar krijg je een boor van 1.1mm wel in. en die kleine boortjes hebben we masaal liggen van printboren (0.6-0.7-0.8-0.9-1.0-1.1-1.2 tot 1.5mm denk ik. ik gebruikte ze vroeger veel om de messing sproeiers van brommers groter te boren

Sowieso is een boortje van 1.1mm van gehard staal en daarom niet geschikt voor deze toepassing als verbindingsstuk, te breekbaar. Die printboortjes waren meestal zelfs van wolframcarbide ('widia') - dat wil je absoluut niet als verbinding hebben, zo bros is dat. Dat breekt bij de eerste perspoging. Daarnaast is een as van 1.1mm en een gat van 1.0mm wel heel veel negatieve speling. Voordeel is dan weer wel dat, als de meeste normale stervelingen met een boortje van 1.0mm boren, het gat nooit netjes 1.0mm zal zijn, eerder 1.2mm

Dit soort perspassingen en krimpverbindingen meet je normaal in (tientallen) micrometers, NIET in tienden van millimeters.... Dat doe je echt niet eventjes met een 2-lippenboortje uit de vrije hand of in een draaibank - dat is het terrein van drielippenboren en vervolgens ruimen naar de juiste passingsmaat. Allemaal niet triviaal bij 1mm....

(en ja, ik heb Dormer tapjes M0.8, M1, M1.1, M1.2, etc.; en nee, ze gebruiken word je NIET vrolijk van.... Denk dat je van de prijs van een ruimer 1P7 ook niet blij gaat worden, en dat hij vervolgens sneller gebroken is dan dat je 'g*dvernondemiljaar' kunt zeggen )

Hmmm... ff rekenen.
De thermische uitzettingscoefficient van messing is ongeveer 18.5 * 10^-6 per graad Celsius.
Om het gat die 10% te laten groeien zou het staafje ruim 5000 graden heet gestookt worden, maar messing smelt al rond de 900 graden...

Fatbeard, daar hoefde ik niet voor te rekenen om te weten dat dit geen succes ging worden

En anders gewoon wat harder persen: lukt het niet met 2 ton, dan maar met 20 ton

Zonder flauwekul: Loctite 638 gebruiken, dan heb je al die fijnmechanische toeren niet nodig. Het vult spelingen tot 0.25mm op. Oersterk. (heb ooit schroeven met afgebroken schroefkoppen een gat van 3mm in geboord, er een stalen asje met deze Loctite 638 ingelijmd en er de volgende dag de schroeven zonder problemen uitgedraaid aan het ingelijmde asje met een visegriptang.) Er is een reden dat een flesje 638 een permanent plekje in de gereedschapskoffer heeft hier. Niet goedkoop. Wel goed.

Het grootste probleem bij de herstelling gaat zijn om de twee delen netjes concentrisch t.o.v. elkaar te fixeren, anders gaat het knopje wiebelen. Daarom neig ik dus meer naar het boren van een gat van, zeg, 2.0mm in het afgebroken stukje en daar een langer asje in te lijmen met Loctite.

Maar goed, OP moet zelf bepalen welke technieken voor zijn situatie/mogelijkheden het beste uitkomen.