Stroomkabel verlengen

Op 6 juli 2007 19:48:11 schreef jongensenwetenschap:
wat jij beschrijft, gesmolten koperdraadjes in een geschroefde verbinding, bewijst dat er een zéér grote stroom door die verbinding gelopen heeft

Die stroom hoeft geeneens zo hoog te zijn als de draad een beetje los zit. Dat gaat mooi vonken trekken hoor.

Yep, en het is juist dat wat het zo gevaarlijk maakt: losse kontakten, die gaan vonken, ofwarmen, isolatie smelt, en met wat tegenslag vliegt de rest van de boel mee de fik in.

- - big bang - -

beste vrienden, dat bedoel ik nu juist. Een niet gesoldeerde geschroefde verbinding komt niet los.

Op 6 juli 2007 20:20:26 schreef jongensenwetenschap:
beste vrienden, dat bedoel ik nu juist. Een niet gesoldeerde geschroefde verbinding komt niet los.

Beste mensen,
Voor mij was het ook altijd effe vertinnen is sterker.
Maar na het lezen is het me duidelijk, dus niet vertinnen.

Weer 'n lesje geleerd, vandaar die loszittende contacten.

mvg

En toch blijf ik eigenwijs! Stel dat van de aangesloten aders in de kabel zo'n 50% goed onder de schroef zit en de rest alleen onderling contakt heeft.
Aan de andere kant van de kabel zit precies de andere helft van de aders onder de schroef.
In dat geval hebben de aders alleen onderling contakt en dat geeft weerstand. Zo'n kabel aan bv. een electrische verwarming zal op den duur gewoon doorbranden.
Dit is geen flauwe kul, ik heb het zelf gezien in de praktijk.
Zelf heb ik gewerkt een installaties met groot vermogen en op schakelaars werd altijd de kabel gesoldeerd. Later kwamen die opzet busjes die met een speciale tang werden aangeknepen. Ook dat was niet ideaal, dit was te zien aan verkleuring van de isolatie bij de aansluit punten.
Dus na het aanbrengen van die busjes werd alsnog de boel nog even gesoldeerd om zeker te zijn dat alle aders een gelijke stroom voerden.
En schroeven die los gingen zitten, nooit mee gemaakt als je goed gereedschap gebruikt en alles goed vast zet.

Groetjes Hans.

koper is taai ... tin niet, koper veert ( en houdt de schroef gespannen )

ik ben uberhaupt geen voorstander van kroonstenen, daarbij kun je inderdaad een paar draadjes onder de klem vangen en het grootste deel missen.

De betere aansluitingen hebben een constructie om zoveel mogelijk aders te vangen ( kijk maar eens naar weidmuller spul klemmen )

Solderen is in ieder geval niet de oplossing.

Een beetje schroefverbinding bestaat niet meer uit een bout die je op (door) de aders drukt, maar uit een 'klem' die je dicht draait. Kijk naar rijgklemmen bijvoorbeeld. Dat gaat prima met onvertinde kabel.

Voor wat betreft die adereindhulsjes: Als die dingen te groot zijn, krijg je inderdaad het effect dat niet alle aders gevangen worden. Het zou wel eens kunnen dat het middel dan erger is dan de kwaal. Als ze goed passen, zitten ze al min of meer klem voordat ze gekrompen worden. Als je dat krimpen dan ook nog met een 'echte' tang doet, wordt alles netjes in elkaar geperst.

Voor wat solderen betreft: Ik heb wel eens een tijdje op een scheepje gevaren waar de vonken trekker die het spul opgebouwd had ook zo'n vertin-freak was. Je wilt niet weten wat daar allemaal is uitgefikt in korte tijd. Gelukkig was hij wel zo handig om wat slack in de kabels te houden, 10cm eraf, en dan fatsoenlijk vast zetten.

Om op het verhaal van ZdH terug te komen: als slechts 50% van de aders geklemd wordt, moet je diegene die dat in elkaar geschroefd heeft z'n schroevendraaiers maar eens afpakken. Broddelwerk! (en het lukt zo heel makkelijk met kroonsteentjes ). Voor wat betreft die adereindhulsjes: zoals reeds eerder vermeld: die moeten wel goed passen. Dat de kabel verkleurd is, kan ook nog als oorzaak hebben dat die hulsjes 'oud' waren: oxide laag erop en daar dus geen contact. Maar hetzelfde geldt voor een schakelaar die een tijd gelegen heeft...
Dat schroeven in een installatie los gaan zitten, is niet ongebruikelijk. Zelfs als je alleen op massief koper werkt. In industriele omgevingen is dat nog een stukje erger (trillen).

Volgens mij heeft onze groene schoonheid inmiddels heel stilletjes zijn kroonsteentje aangebracht....

Kroonsteentjes gebruik ik alleen op harde draad of adereindhulsje (of als noodoplossing voor het een of ander).

Wat ook zo gevaarlijk is als iemand koffie morst op zo'n ding. Als iemand kroonsteentjes gebruikt in de huiskamer kan ik me niet voorstellen datie zn zekeringkast op orde heeft....

Op 7 juli 2007 02:05:15 schreef Zoef de Haas.:
En toch blijf ik eigenwijs! Stel dat van de aangesloten aders in de kabel zo'n 50% goed onder de schroef zit en de rest alleen onderling contakt heeft.
Aan de andere kant van de kabel zit precies de andere helft van de aders onder de schroef.
In dat geval hebben de aders alleen onderling contakt en dat geeft weerstand. Zo'n kabel aan bv. een electrische verwarming zal op den duur gewoon doorbranden.
Dit is geen flauwe kul, ik heb het zelf gezien in de praktijk.
Zelf heb ik gewerkt een installaties met groot vermogen en op schakelaars werd altijd de kabel gesoldeerd. Later kwamen die opzet busjes die met een speciale tang werden aangeknepen. Ook dat was niet ideaal, dit was te zien aan verkleuring van de isolatie bij de aansluit punten.
Dus na het aanbrengen van die busjes werd alsnog de boel nog even gesoldeerd om zeker te zijn dat alle aders een gelijke stroom voerden.
En schroeven die los gingen zitten, nooit mee gemaakt als je goed gereedschap gebruikt en alles goed vast zet.

Groetjes Hans.

Dit is iets anders. Als je een buisje over de koperdraad schuift mag je dat buisje vol gieten met tin, geen probleem. Het buisje zorgt voor de nodige blijvende veerkracht. Vergeet echter niet dat de kroonsteen een eenvoudige, snelle oplossing is. als je eerst al een buisje moet zetten, vertinnen om dan in de kroonsteen te duwen... neem dan een andere verbinding hé.

Het kroonsteenverhaal komt ook terug bij bananenstekkers en gewone stekkers (voor in het stopkontakt) . Ook hier zet je draden vast met een vijsje, in een stekker gaat dat tot 16 Amp. Ik heb er nog geen verbrande gehad. Als je die aansluiting vertind verbrandt het gegarandeerd binnen de korste keren.

Banaantjes is nog wat anders ...

Daar draai ik meestal de schroef uit en soldeer de draad in de bus.

Op 6 juli 2007 00:41:19 schreef jongensenwetenschap:
[...]

Ik weet niet wat voor kroonstenen je gebruikt, maar ik heb er nog nooit een gehad die zomaar loskwam. Heel belangrijk is dat je draden voor een kroonsteen niet vertind.

Nee, want dan verliest het koper zijn veerkracht en komt de verbinding los.
De draadjes horen eigenlijk in een passend hulsje geschoven te worden voor je het kroonsteentje aanspant. Dat is de enige goeie methode.

Laatst nog iets bizar voorgehad met koperdraad.

Ik had een meter 1.5mm2 installatiedraad uitgegloeid om het zacht te maken om een kamerplant te leiden. Dan kun je de draad rond de tak draaien zonder die te beschadigen en ook weer losmaken.

Toen ik een stuk afknipte met een scherpe tang was de draad weer op slag hard als voorheen.
Ik wist dat je koper kon verharden door te slaan of te buigen, maar dat de trilling van een knip zich door 40 cm draad voortplant en de structuur verandert was me onbekend.

Hét probleem met kroonsteentjes is dat de meeste tegenwoordig van Velledinges-made-in-China komen en dat je de vijsjes niet meer kunt voldoende aanspannen, de schroefdraad breekt gewoon en het vijsje valt er uit.

Op 7 juli 2007 11:33:01 schreef bolbuyk:
Als iemand kroonsteentjes gebruikt in de huiskamer kan ik me niet voorstellen datie zn zekeringkast op orde heeft....

Denk als je heel hard kroonsteentjes zou roepen en ze vallen er allen vantussen, het wel eens een heel pak donkerder zou kunnen worden in huis.
Wil gewoon vertellen dat er op zoveel plaatsen aanwezig zijn. Dan denk ik maar aan TL-armaturen , ingebouwde spotjes in het plafond (en daar kunnen ook de 50W lampjes zitten met meerdere per kring), transfo's die deels ingebouwd of opbouw zitten in badkamermeubeltjes,de draadloze schakelaars/ dimmers ......enz

Mocht het echt zo slecht zijn dan hadden we er allen veel meer last van uitval op de een of andere manier, toch.

Heb wel ooit eens een kroonsteentje uit het plakwerk in een muur gehaald bij renovatie werken welke gewoon vanuit het stopcontact met soepele draad schuin over de muur naar boven ging, halverwege het kroonsteentje en verder met stijve draad tot aan een opbouw muurhalogeenlamp (draden alles mooi weggewerkt inclusief kroonsteentje in alleen het plakwerk dus) , daar kreeg ik toch koude rillingen als ik dit zag.

Mvg Luc

Ik werk ook nog wel eens wat met kroonsteentjes. De beste manier is gewoon de draden aan elkaar draaien en dan in het kroonsteentje steken en dan aan 1 kant. Je hebt dan het meeste onder de schroef en ze maken gelijk al contact. Dit werkt voor al goed bij dunnere draden.

en de schroef draait de aders dus mooi stuk, daarom gebruik je adereind hulzen dan zitten alle draadjes altijd goed onder de schroef.
Jouw methode vraagt om verbrande kroonstenen.

Ja, u heeft gelijk. Maar het zijn meestal lage vermogens waar ik een kroonsteentje gebruik. Maar zon set met aderhulzen zal voor mij niet verkeerd zijn. Weet ik gelijk weer wat te vragen voor mn verjaardag/ sinterklaas.

Op 7 juli 2007 07:30:15 schreef Marco69:
Dat schroeven in een installatie los gaan zitten, is niet ongebruikelijk. Zelfs als je alleen op massief koper werkt. In industriele omgevingen is dat nog een stukje erger (trillen).

Een paar jaar geleden is zo mijn hoofdaardlekschakelaar in mijn schakelkast uitgebrand, samen met een groot gedeelte van de VOB kastbekabeling (isolatie compleet verkoold).

En dan nog te denken dat de schakelkast op zolder (houten vloer/zoldering) staat, voor dezelfde prijs was mijn huis afgebrand...

Sindsdien draai ik om het jaar alle schroeven weer eens aan (het afdekpaneel van de klemmen is definitief weggenomen zodat ik ten allen tijde overal aan kan, zonder zelfs de spanning te moeten afschakelen).

CD

PS: mijn (gehuurd) huis is héél lang geleden (volgens oudere mensen uit de straat) al eens afgebrand, ik persoonlijk heb 2 zware huisbranden op 16 jaar meegemaakt in hetzelfde straatje (allebei overburen).

Maar dat paneel is vlamvertragend/dovend en is je eerste lijn van verdediging mocht het fout gaan.

Op 7 juli 2007 07:30:15 schreef Marco69:
...Dat schroeven in een installatie los gaan zitten, is niet ongebruikelijk. Zelfs als je alleen op massief koper werkt. In industriele omgevingen is dat nog een stukje erger (trillen)...

Dat is zo, vroeger nam ik ook aan van niet, maar ben ondertussen daar al van teruggekomen. Bij sommige machines staat/stond bij het elektrische nazicht zelfs een volledig nazicht van alle elektrische verbindingen en Weidmüller(rijg)klemmen aanschroeven. Nu doen ze dat tegenwoordig met een thermografisch onderzoek. Verbindingen die gammel zijn en een beetje stroom voeren warmen op, en dan vallen ze op zo'n thermografisch plaatje direct door de mand.
De opwarmingsgraad kan je direct op de schaal aflezen.

We hebben zo ooit eens foto's gezien van aansluitingen van een motorbeschermer die 80°C warmer waren dan omgevingstemperatuur. Pak die draden vast om één of andere reden (bvb elektrische kontrole) en je vel hangt eraan.

En aan aansluiting sterkstroom van een 2m³ betonmenger (75Kw), er was 1 kontakt dat op 125°C draaide, de isolatie was onder de bestendige hitte zo bros geworden dat ze eraf viel.

- - big bang - -

pff, lekker offtopic hier.

na vervangen is er volgens mij maar een goede methode om een 230 4 aderige soepele kabel te repareren (in dit geval) of te verlengen.

-de vermolmde/kapotte stukken er tussenweg
-eerste isolatie strippen
-stuk krimpkous dat over de complete dikte van de kabel past eroverheen schuiven
-kleine draadjes (kort) strippen
-kleine draadjes vertinnen
-kleinere krimpkousjes over de draadjes, niet te dicht bij het te solderen spul, anders krimpen ze voor je ze over de sodleerverbinding hebt kunnen schuiven
-draadjes aan elkaar solderen
-evt. scherpe punten verwijderen doormiddel van dremel, tang, schuurpapier, vijl of wat dan ook.
-krimpkousje over de soldeerverbinding, krimpen
-grote krimpkous eroverheen, krimpen
-als het een kabel betreft die veel beweegt (zoals die van een grasmaaiermotor) verstevig je het stuk waar geen isolatie meer zit doormiddel van bijv. 2 stukken installatiedraad in de grote krimpkous

voor een waterdichte verbinding lijmkrimpkous.

overigens, ik heb hier nog zo'n vader die alle draadjes (ook 230) in elkaar draait en er plakband omheen draait. ik zoek nog steeds een (niet al te harde) methode om het af te leren, maar tot nog toe wil hij niet luisteren.

Op 22 juli 2007 23:08:16 schreef pcnerd:
[...]
overigens, ik heb hier nog zo'n vader die alle draadjes (ook 230) in elkaar draait en er plakband omheen draait. ik zoek nog steeds een (niet al te harde) methode om het af te leren, maar tot nog toe wil hij niet luisteren.

Mits het 'plakband' van een behoorlijke kwaliteit is (bij de gegeven onstandigheden), de mechanische belasting nihil en de stukken die hij in elkaar draait zijn 'lang genoeg', dan gaat zie ik dat liever dan een kroonsteen of soldeerwerk...

Heel veel kan er eigenlijk niet mis zijn met kroonstenen, mits op de juiste wijze en plaats gebruikt.

De wijze van bevestigen van de aders is nl hetzelfde als bij 90% van de CEEform connectoren. En die branden toch niet zo vaak af als kroonsteentjes na het lezen van de discussie lijken af te branden.

Overigens gebruik ik zelf ook best regelmatig kroonsteentjes. Dan echter wel de wat luxere versie met echte goede aansluitterminals:

Hier word ik weer een beetje vrolijk van...
Dat zijn inderdaad 'echte' kroonstenen. Zijn die ook voor de particulier normaal te koop GJ? (nooit gezien, maar ook nooit naar gezocht...)

Durf het niet te zeggen waar een partikulier ze zou moeten kopen.
Als je ze nodig heb meld je je maar. Ze zijn in verschillende lengtes te koop.

Ik gebruik ook nog wel eens porcelijn, maar dan wel met de gewone aansluitschroefjes.

Op 23 juli 2007 06:18:46 schreef Marco69:
[...]
Mits het 'plakband' van een behoorlijke kwaliteit is (bij de gegeven onstandigheden), de mechanische belasting nihil en de stukken die hij in elkaar draait zijn 'lang genoeg', dan gaat zie ik dat liever dan een kroonsteen of soldeerwerk...

erm, gewoon huis tuin en keukenplakband... en hij doet het met alles, als het hem uitkomt ook grasmaaiersnoer oid. verder niet bepaald lang het wat inmekaar is gedraaid, heb hier laatste tijd heel wat aan elkaar gesoldeerd was los was komen zitten (verlengde 230 kabel, luidspreker snoer, etc. allemaal in elkaar gedraaid).

Wat we ook al eens gebruiken in de industrie, is van die zelf-amalgerende rubber tape. Het spul plakt niet, tis precies gewoon rubberband, maar je moet er bij gebruik zo'n plastik strip aftrekken en dan de rubber uitrekken om hem te activeren. Gewoon over beschadigde kabels rollen, 1/2 overlap, en dat sealt zichzelf. Dat wordt eigenlijk 1 geheel.

Novatio verkoopt dat, ik weet niet of dit ook voor particulieren in de gewone handel te vinden is.

- - big bang - -