Op vrijdag 16 oktober 2026 17:11:03 schreef redguuz:
[...]
Ik heb deze voeding nog niet gerecapped omdat alle elco's er nog goed uitzien

Ha redguuz,

Elco's beoordelen op hun uiterlijk??? Je zou beter moeten weten! :-)
Meten! Één kant loshalen, en capaciteit & ESR meten. Dan weet je pas wat voor vlees je in de kuip hebt.

Zonder in het schema te duiken, verwacht ik dat de kans groot is dat een klein elcootje in het regeldeel de oorzaak is.

Hij zoemt heel zachtjes wat een goed teken is (grote voedings elco's nog goed)

Dat zoemen komt van de Thyristor voorregeling. Inderdaad een goed teken: de voorregeling doet het.

Ik heb nog niet met een scoop verder gezocht.

De goede volgorde is: Zelf foutzoeken, en als je er niet uitkomt een vraag stellen.
Daar wordt je wijzer van! :-)

groet & succes, Gertjan.

Hi Gert Jan,

Enkele "random" overpeinzingen:

- Elko's kun je m.i. idd heel goed op hun uiterlijk beoordelen, nl als ze al slecht zijn (zie 2 afbeeldingen).
(Als ze er nog goed uitzien , kunnen ze natuurlijk ook defect zijn).

- De fout is zeer reproduceerbaar op spanningen > 29.53 V (dus niet een random failure).

- De fout treedt op in CV mode zonder belasting.
Dan zou ik de fout in het CV regeldeel vermoeden.

- Maar het thyristor schakel deel ("pre-regulation" ) zou misschien ook te voorbarig kunnen "inkicken".

Ik ga volgende week systematisch zoeken, maar was nieuwsgierig of iemand dit typische verschijnsel ook al in zijn /haar E030-3 heeft gezien.

Ik hou je op de hoogte!

Tja, eigenlijk hoef je hier niet eens te zoeken.

Alle elco's (Zeker de kleintjes) van deze lijftijd zijn minimaal verdacht.

Bij mijn E030-3 waren zelfs de buffer elco's rot.

Na meer dan 50 jaar kan je inderdaad nergens neer op rekenen. Toch lekken ze vaker niet dan wel en drogen ze alleen uit, en kan je best vaak gewoon wachten op symptomen om die dan aan te pakken.

Op vrijdag 16 oktober 2026 20:06:07 schreef redguuz:
- Elko's kun je m.i. idd heel goed op hun uiterlijk beoordelen, nl als ze al slecht zijn (zie 2 afbeeldingen).
(Als ze er nog goed uitzien , kunnen ze natuurlijk ook defect zijn).

Wat mij betreft spreken deze uitspraken elkaar tegen: als hetzelfde uiterlijk kan betekenen dat ze goed zijn of rot kan je ze niet op hun uiterlijk beoordelen, toch?

Op woensdag 14 oktober 2026 12:25:06 schreef miedema:
[...]
Natuurlijk heb ik meteen de hFE van de eindtorren gemeten, nu ze toch los waren:

PLUS voeding darlington:
T10 TIP29A TI hFE=15
T11 2N3055 Ates hFE=34

MIN voeding darlington:
T18 TIP29A TI hFE=34
T19 2N3055 Ates hFE=22

Dat is dus erg laag.... Het lijkt wel of die torren langzaam wat minder gaan versterken naarmate ze ouder worden. (Heb ik eerder gezien)

Bedoel je dat transistoren die langer geleden gemaakt zijn minder versterking hebben of wordt de versterking van oude transistoren over tijd minder? Oude vermogenstransistoren (omslagpunt rond 1980) werden zo ver ik weet in een hometaxiaal diffusieproces gemaakt, en die hadden vanaf het begin minder versterking en waren trager. Ze hadden wel een betere 'safe operating area'. Ik heb nooit de versterking van transistoren zo gemeten dat ik een verloop zag over tijd. Dat gezegd hebbende, voor zo een kleine TIP29 lijkt 15 wel een heel lage versterking. Ik begreep trouwens dat transistoren soms versterking kunnen verliezen als de B-E overgang in de sperrichting wordt geactiveerd.

Bedoel je dat transistoren die langer geleden gemaakt zijn minder versterking hebben of wordt de versterking van oude transistoren over tijd minder?

Ha Kruimel,

De hFE van die TIP29A en 2N3055 is een stuk lager dan de minimum waarden uit hun datasheets. Dus ze zullen niet zo uit de fabriek gekomen zijn.

Ik ben een paar keer eerder tegengekomen dat iets niet meer werkte omdat een transistor nog maar een hFE had van 6 of 8. Dat waren kleine torretjes in TO-92.

Dus heb ik de ervaring dat de versterking van een transistor sterk kan verminderen. Tot héél veel lager dan de minimum waarde op z'n datasheet.
Maar ik heb geen idee van de oorzaak....

groet, Gertjan.

@redguuz

Als je toch bezig bent met de delta E030-3 kan je dan de wikkelverhouding van voornamelijk de hoofdwinding, primair secundair, bepalen. Bijv. 230VAC in geeft (haast) onbelast secundair xVAC.

Ook de inwendige weerstanden van de wikkelingen zou mooi zijn. Gewoon vaste 1A DC van een labvoeding er doorheen en dan meten hoeveel spanning erover staat. Kan geen kwaad want het voltage erover zal minimaal zijn.

Het bepalen van de smoorspoelinductie is voorlopig onbegonnen werk want dat zou bij verschillende stroomsterktes gemeten moeten worden.

Delta zelf geeft niet thuis want ze weten het zogenaamd niet meer.

Als de trafo stuk is heb je wat mij betreft toch al wel een probleem. Er zitten een aantal elektrostatische schilden in die je niet snel vindt in een normale transformator. Je moet het ding dan open schroeven en afwikkelen als je de exacte wikkelverhouding wil kennen voor een reparatie (wat imho best kan). De nominale spanningen en de inductie van de externe spoel staan toch verder gewoon in het schema?

Op maandag 19 oktober 2026 09:39:21 schreef miedema:
De hFE van die TIP29A en 2N3055 is een stuk lager dan de minimum waarden uit hun datasheets. Dus ze zullen niet zo uit de fabriek gekomen zijn.

Ik ben een paar keer eerder tegengekomen dat iets niet meer werkte omdat een transistor nog maar een hFE had van 6 of 8. Dat waren kleine torretjes in TO-92.

Dus heb ik de ervaring dat de versterking van een transistor sterk kan verminderen. Tot héél veel lager dan de minimum waarde op z'n datasheet.
Maar ik heb geen idee van de oorzaak....

Ow interessant, zelf ben ik het nog niet bewust tegen gekomen. Helaas kan ik ook alleen maar gokken wat dit kan veroorzaken. Ik zie ook te weinig oude apparatuur om hier een patroon in te herkennen.

Als je wil kan ik de transistoren van mijn oude D050-10 eens testen. Die staat nu stof te vangen vanwege valschade, maar de ernst van het probleem lijkt beperkt en dit zou de transistoren niet moeten hebben geschaad. Ik heb ook nog wel een stel "prehistorische" Siemens 2N3055'jes uit een oud meetapparaat liggen die ik misschien eens kan testen, al weet ik niet of die goed waren om mee te beginnen. Daarvan was ik aanvankelijk alleen geïnteresseerd in de koellichamen. In hun volle glorie, met roest en al:

Ik geloof dat deze exemplaren deel waren van een inverter voor 400Hz boord spanning, maar ik weet het niet zeker. Het apparaat is onttakeld en verdeeld over verschillende mensen.

Als je wil kan ik de transistoren van mijn oude D050-10 eens testen

Van mij hoeft dat niet.
Het enige dat belangrijk is om te onthouden is dat een transistor niet alleen maar "heel" of "defect" kan zijn, maar ook werkend ,maar met te lage versterking.

groet, Gertjan.

Op dinsdag 20 oktober 2026 01:25:05 schreef Bart777:
@redguuz

Als je toch bezig bent met de delta E030-3 kan je dan de wikkelverhouding van voornamelijk de hoofdwinding, primair secundair, bepalen. Bijv. 230VAC in geeft (haast) onbelast secundair xVAC.

Ook de inwendige weerstanden van de wikkelingen zou mooi zijn. Gewoon vaste 1A DC van een labvoeding er doorheen en dan meten hoeveel spanning erover staat. Kan geen kwaad want het voltage erover zal minimaal zijn.

De spanningen zijn gewoon bekend toch? Die zijn netjes gegeven in de schema's.

Het bepalen van de smoorspoelinductie is voorlopig onbegonnen werk want dat zou bij verschillende stroomsterktes gemeten moeten worden.

Daar heb je wat meer marge, zolang je de grootste stroompieken maar uitvlakt en voldoende spanning overhoudt bij gewone gelijkrichting.

Delta zelf geeft niet thuis want ze weten het zogenaamd niet meer.

Dat kan zomaar kloppen, die voedingen zijn ontworpen in de 70's, zelfs de 'moderne' geschakelde ES-serie varianten zijn nu +30 jaar oud.
We hebben ooit van Delta een hele berg onderdelen gekregen toen ze voor de E-serie hun laatste spares opruimden.

Op dinsdag 20 oktober 2026 17:59:11 schreef Kruimel:
Als de trafo stuk is heb je wat mij betreft toch al wel een probleem. Er zitten een aantal elektrostatische schilden in die je niet snel vindt in een normale transformator.

Die schilden ga je missen, maar ik heb zelf al een trafo voor een E030-3 gewikkeld (de originele trafo was verbrand en door de vorige eigenaar al weggekiept. Op een ringkern zelfs.
Dat is verder niet heel kritisch. Een beetje overdimensioneren kan geen kwaad uiteraard.

@ Bart777

Als je toch bezig bent met de delta E030-3 kan je dan de wikkelverhouding van voornamelijk de hoofdwinding, primair secundair, bepalen. Bijv. 230VAC in geeft (haast) onbelast secundair xVAC.

Ook de inwendige weerstanden van de wikkelingen zou mooi zijn. Gewoon vaste 1A DC van een labvoeding er doorheen en dan meten hoeveel spanning erover staat. Kan geen kwaad want het voltage erover zal minimaal zijn.

Zal ik dit weekend doen (nu even geen tijd).
Overigens is die rare langzame spanningswisseling (In Volts in CV mode > 2.95 V en in CC I > 2.93 A spontaan verdwenen.

De E030-3 lijkt nu goed te werken binnen de specs en ook wat hoger tot 32V in CV en 3.2 A in CC .

Maar ik heb opgemerkt dat de voeding deze specs niet lang kan handhaven.

De current sense weerstanden R43/R44 (parallel), elk 1 Ohm 7 W, worden zeer heet en er vindt een thermische "Run Away " plaats voor langdurige currents > 3.0 Ampere.
(getest met een Dummy weerstand 8.02 Ohm, 500W).
Er wordt dan 2.25 W per weerstand gedissipeerd (totaal 4.50 W =31% van de nominale 14W totaal beschikbaar.
Een zwaardere R43 /R44 en betere koeling zou dus zeer wenselijk zij IMHO.

-----

Overigens wordt in een E030-1 1.8 W gedissipeerd (R sense is 1.8 Ohm 7W), dus "slechts"25.7 % van het nominale wattage.

Volgens een YouTube film, waar IR temperatuuur metingen aan deze E030-1 voeding gedaan zijn, wordt genoemde current sense weerstand (1.8 Ohm 7W) zo'n 140 graden C!
https://www.youtube.com/watch?v=SmA6TSfyQJI&t=530s @ 15 minutes 15 S.

Het lijkt me dus nuttig de kleine E-serie voedinkjes niet langdurig volledig te belasten ( < 7 minuten)!

Ik ga overigens de elco's van het P211C stuur Board en het P113 E main board tzt vervangen (door Hybrid Polymer Elco's) muv de 2 grote 2200 uF 63V elco's.
Die laat ik maar zo, omdat ik anders de hele voeding zou moeten slopen (zeer slecht bereikbaar).

Het blijft een 70's ontwerp, met de beperkingen van de opamps van die tijd.

Die sense weerstanden worden inderdaad flink heet, ik heb ze bij mijn variant wat verder van de print gezet.

Het is me niet helemaal duidelijk wat er nu aan de hand is eigenlijk. Kijken we tegenwoordig naar YouTube om ons het idee aan te laten smeren dat een weerstand van 140°C veel te heet is? In datasheets van weerstanden zijn maximale temperaturen van 200°C best algemeen. Zo een TO-3 transistor is misschien net aan de hete kant met een TC van 140°C, maar een keramische weerstand zonder koellichaam wat mij betreft niet. Het kan wel dat de las of soldeerverbinding het aan het begeven is en dat je dat ziet. Ik ga zeker mijn 1A voeding niet minder belasten hierom, ik vervang die weerstand wel als die faalt.

PS Wat hebben jaren '70 opams hiermee te maken trouwens? Hij moet zijn specs wel halen natuurlijk...

Op dinsdag 20 oktober 2026 18:47:52 schreef miedema:
Van mij hoeft dat niet.
Het enige dat belangrijk is om te onthouden is dat een transistor niet alleen maar "heel" of "defect" kan zijn, maar ook werkend ,maar met te lage versterking.

OK, scheelt weer. ;-) Ik ben blij dat je het meldde, want ik neig de versterking van werkende transistoren niet snel te testen. Dit is wel zo een ding waar je anders uren naar op zoek kan zijn.

Op dinsdag 20 oktober 2026 21:19:19 schreef Kruimel:
Het is me niet helemaal duidelijk wat er nu aan de hand is eigenlijk. Kijken we tegenwoordig naar YouTube om ons het idee aan te laten smeren dat een weerstand van 140°C veel te heet is?

Dat is heter dan ik ze zou willen hebben ja. De print van mijn versie is dan ook behoorlijk verkleurt onder die weerstanden, vandaar dat ik ze wat meer ruimte gegeven heb.

PS Wat hebben jaren '70 opams hiermee te maken trouwens? Hij moet zijn specs wel halen natuurlijk...

Hier zit een µA747 in, dat is zo ongeveer een dubbele µA741. Niet echt dat je zegt een super-amp ;)
Dus om met offsets, ruis, drift en weet ik nog wat voor een beperkingen weg te komen moeten je spanningen waarmee je het een en ander aanstuurt vooral niet te laag maken anders verzuipt je signaaltje daarin.

Die hogere spanningen krijg je door je meet weerstanden wat groter uit te voeren. En dus verstook je meer vermogen in die weerstanden.
Met moderne opamps maak je die weerstand probleemloos 0.1R

Ik heb in LTspice een model gemaakt van de E030-3. Een aantal zaken bleven onbekend.
Ik bezit zelf niet deze voeding. Bij simulatie bleek dat de 30V niet gehaald kan worden bij 3A.
Ik ging uit van een aantal aannames die blijkbaar niet kloppen.

De spanningen zijn gewoon bekend toch? Die zijn netjes gegeven in de schema's.

De opgegeven spanningen bij een trafo is bij nominale belasting. De wikkelverhouding is dus anders. Je kunt er wel een gooi naar doen (+7% misschien).

Daar heb je wat meer marge, zolang je de grootste stroompieken maar uitvlakt en voldoende spanning overhoudt bij gewone gelijkrichting.

Die smoorspoel blijft de grote onbekende. Hij doet blijkbaar zijn werk maar voor een simulatie heb ik daar niets aan.

Delta zelf geeft niet thuis want ze weten het zogenaamd niet meer.

Ik kan mij niet voorstellen dat ze geen archief hebben. Tegenwoordig moet alles digitaal dus ja gooi maar weg.

Gertjan heeft ooit rendementcijfers laten zien. Bij simulatie kom ik daar niet bij in de buurt.
De trafospoelweerstanden zijn dan ook van belang.

Op dinsdag 20 oktober 2026 21:52:53 schreef Bart777:
Ik heb in LTspice een model gemaakt van de E030-3. Een aantal zaken bleven onbekend.
Ik bezit zelf niet deze voeding. Bij simulatie bleek dat de 30V niet gehaald kan worden bij 3A.
Ik ging uit van een aantal aannames die blijkbaar niet kloppen.

Die 'power' wikkeling is 45V, daar moet je toch makkelijk 30 uit kunnen maken? Mijn trafo heb ik gewikkeld op 45-'en een beetje' volt onbelast.
Bij 30V 3A uitgang heb ik 37V op de buffer elco's en staat de voorregeling nog niet vol open, die regelt op zo'n 4,5 a 5V over de torren.

De opgegeven spanningen bij een trafo is bij nominale belasting. De wikkelverhouding is dus anders. Je kunt er wel een gooi naar doen (+7% misschien).

Die is zo ruim, onbelast zit ik niet veel hoger dan die 45V en heb plenty marge.

Als je in je simulatie geen 30 haalt dan zit er ergens iets *behoorlijk* naast.

Die smoorspoel blijft de grote onbekende. Hij doet blijkbaar zijn werk maar voor een simulatie heb ik daar niets aan.

'droog' meet hij 0,15R bij 1,9mH, de belangrijkste (en enige?) taak van dat ding is zorgen dat er geen enorme laadstroompieken richting buffer elco's uit de trafo getrokken worden.

Ik kan mij niet voorstellen dat ze geen archief hebben. Tegenwoordig moet alles digitaal dus ja gooi maar weg.

Productie archief van een smoorspoeltje voor een 50 jaar oude voeding die ze al 35 jaar niet meer maken?

Bij simulatie kom ik daar niet bij in de buurt.
De trafospoelweerstanden zijn dan ook van belang.

"My simulator is solder"

Mijn voeding heeft niet meer de originele trafo, dus daar kan ik wel rendementcijfers van opnemen, maar die hebben net zo weinig waarde als de output van een simulator ;)

"My simulator is solder"

Mee eens! _/-\o_

Om eerlijk te zijn vind ik het ook wel een beetje vreemd om af te geven op een bedrijf dat gewoon de telefoon opneemt en je te woord staat zonder dat je ze ooit zelfs maar een cent aan omzet hebt gebracht, omdat het de ontwerp details, waar je ook als gebruiker totaal geen vanzelfsprekend recht op hebt, niet meer paraat hebben. Ik zou je afgewimpeld hebben omdat ik zelfs het zoekwerk in een digitaal archief niet zou zien zitten om een niet-bestaand probleem op te lossen.

Dat je resultaat niet klopt zonder de eigenschappen van de spoel is in elk geval niet gek. Dan stond er mogelijk voor elke eigenschap een '0' of '1' ingevuld. Heb je ooit gezocht naar het schema, of is dat ons werk? :?

Op dinsdag 20 oktober 2026 21:43:22 schreef Sine:
[...]
Dat is heter dan ik ze zou willen hebben ja. De print van mijn versie is dan ook behoorlijk verkleurt onder die weerstanden, vandaar dat ik ze wat meer ruimte gegeven heb.

Maar waren niet stuk toch? Bij dit soort temperaturen is het genereren van wat ruimte overigens wel handig, maar wat mij betreft niet voor de weerstand zelf. Vroeger was ik nog wel fan van TO-3 transistoren omdat ze hogere temperaturen aan konden, dus meer vermogen met gelijke koelprofielen. In de praktijk was dat echter nogal een pyrrusoverwinning, want je moest overal ruimte omheen maken omdat best veel materialen op die temperatuur smelten, slecht worden of inzakken zelfs voor je transistor te heet wordt.

[...]
Hier zit een µA747 in, dat is zo ongeveer een dubbele µA741. Niet echt dat je zegt een super-amp ;)
Dus om met offsets, ruis, drift en weet ik nog wat voor een beperkingen weg te komen moeten je spanningen waarmee je het een en ander aanstuurt vooral niet te laag maken anders verzuipt je signaaltje daarin.

Die hogere spanningen krijg je door je meet weerstanden wat groter uit te voeren. En dus verstook je meer vermogen in die weerstanden.
Met moderne opamps maak je die weerstand probleemloos 0.1R

Volgens mij valt het met de offset en drift van ihb bipolaire opamps best wel mee. Het ontwerp bepaalt hoe zeer de drift een rol speelt, dus ik denk dat als de voeding nu opeens wegloopt met een zware belasting er waarschijnlijk een component problemen heeft. Misschien is het wel wat miedema zegt: een transistor die in versterkingsfactor is gedegradeerd. Dan is misschien één van die µA747'tjes langzaam aan het smelten omdat hij een onrealistische basisstroom moet leveren met misschien wel 15 of 18V voedingsspanning. Ik denk om eerlijk te zijn niet dat redguuz's probleem door de weerstand komt.

Ach kruimel. Ik heb er destijds veel moeite ingestopt en geen mens die er iets mee gedaan heeft.
https://www.circuitsonline.net/forum/view/172189
Er zat ook niemand op te wachten. Het was in het kader van een preregulator bedenken. Voorkomen dat bij een labvoeding bij lage uitgangsspanning maar wel hoge stroom de serietransistors niet te veel vermogen dissiperen. Deze voeding zou eventueel als inspiratie kunnen dienen.

Ik had een goede preregulator nodig voor zgn. eigen ontwerp terugvouwvoeding. Zonder zal bij niet volledig terugvouwen de dissipatie de pan uitreizen.

Ik heb Delta per email benaderd. Zij weten helemaal niet of ik dit apparaat bezit. Zij hebben wel het schema gemailed. Ik had begrepen dat Delta vrij bereidwillig is.

0.15 Ohm 1,9mH kijk daar kunnen we wel iets mee. Dat is dan bij 0A. Bij hogere stromen kan die minder zijn.
Ik ging uit van 5mH want hoe groter de zelfinductie des te hoger het rendement. Vandaar dat die ook geen 30V haalde.

De trafo in het schema vermeld 48V bij 220V in. Dat is wat ik aangehouden heb bij de verhouding van de trafo primair secundair zelfinducties. Nu bij 230V in zal dat 50V belast zijn.

Ik ging van 7% uit met sectie 11.3 Regulation van https://sound-au.com/xfmr2.htm#s125 in mijn achterhoofd maar dat geldt voor ringkernen en zou dan bij 160W uitkomen op 9%.

Op woensdag 21 oktober 2026 00:09:13 schreef Bart777:

0.15 Ohm 1,9mH kijk daar kunnen we wel iets mee. Dat is dan bij 0A. Bij hogere stromen kan die minder zijn.

En de smoorspoel in de E030-3 heeft een luchtspleet, wellicht handig om te weten als er een simulatie wordt gedraaid.

Op dinsdag 20 oktober 2026 23:06:54 schreef Kruimel:
[...]
Maar waren niet stuk toch? Bij dit soort temperaturen is het genereren van wat ruimte overigens wel handig, maar wat mij betreft niet voor de weerstand zelf.

Die weerstand zelf wordt daar niet warm of koud van ;) De onderdelen in de omgeving wel. Die hadden fysiek best een maatje groter gemogen. Of op de koelplaat mogen zitten.

omdat best veel materialen op die temperatuur smelten, slecht worden of inzakken zelfs voor je transistor te heet wordt.

Te heet is ook slecht voor de levensduur van halfgeleiders, dan gaan ze nog sneller achteruit. Daarnaast ben ik uberhaupt geen fan van 'hete' elektronica.

Volgens mij valt het met de offset en drift van ihb bipolaire opamps best wel mee. Het ontwerp bepaalt hoe zeer de drift een rol speelt

Dat speelt zeker een rol, en daar is door Delta ook rekening mee gehouden, vandaar dat die weerstanden relatief hoogohmig zijn.

Ik denk om eerlijk te zijn niet dat redguuz's probleem door de weerstand komt.

Oh nee, dat is echt wat anders.

Op woensdag 21 oktober 2026 00:09:13 schreef Bart777:
Ach kruimel. Ik heb er destijds veel moeite ingestopt en geen mens die er iets mee gedaan heeft.
https://www.circuitsonline.net/forum/view/172189
Er zat ook niemand op te wachten. Het was in het kader van een preregulator bedenken. Voorkomen dat bij een labvoeding bij lage uitgangsspanning maar wel hoge stroom de serietransistors niet te veel vermogen dissiperen. Deze voeding zou eventueel als inspiratie kunnen dienen.

Het concept is prima, maar anno nu ga je dat niet meer op deze manier doen, ook dat is redelijk voorbijgestreefd door nieuwere onderdelen. Met een UJT ga je dat zeker niet meer bouwen.

Ik heb Delta per email benaderd. Zij weten helemaal niet of ik dit apparaat bezit. Zij hebben wel het schema gemailed. Ik had begrepen dat Delta vrij bereidwillig is.

En dat zijn ze ook.

Ik ging van 7% uit met sectie 11.3 Regulation van https://sound-au.com/xfmr2.htm#s125 in mijn achterhoofd maar dat geldt voor ringkernen en zou dan bij 160W uitkomen op 9%.

Delta wikkelde zelf de trafo's, en zwaar overmaats, zowel magnetisch als in het koper.

Ik heb in het verleden wel eens gestunt met een voorregeling, en Jezelf, Blackdog en Kruimel hebben er ook wat experimenten op los gelaten. Het meest kritische onderdeel daarin blijft toch de smoorspoel.

@ Kruimel,

Dan is misschien één van die µA747'tjes langzaam aan het smelten omdat hij een onrealistische basisstroom moet leveren met misschien wel 15 of 18V voedingsspanning.
Ik denk om eerlijk te zijn niet dat redguuz's probleem door de weerstand komt.

Ik heb nooit beweerd dat mijn oorspronkelijk "probleem" door de Current Sense Resistors werd veroorzaakt.
Dat probleem was er al, als de voeding werd aangezet en nog steenkoud was.
(De voeding was lang niet aangezet; de (overleden) oorspronkelijke eigenaar had de voeding al jaren niet meer gebruikt (volgens zijn weduwe)).
Dit "probleem" is spontaan verdwenen. zoals ik al vertelde.

Ik heb wel gesteld dat de E-030-3 na een tijd , zeg 10 minuten, bij volle current belasting in CC mode , begint te driften en de current steeds groter wordt (waarschijnlijk omdat de weerstand van de Current Sense Weerstanden aanzienlijk toeneemt bij hogere temperatuur).
Dit effect is reversible. Als de voeding weer is afgekoeld , doet hij het weer volgens specs.

Dit toenemen van de maximale current is waarschijnlijk ook gebeurd bij de oorspronkelijke eigenaar van Sine's "Ringkern trafo E030-3" ).
De voedingstrafo van de E030-3 was doorgebrand na een nachtelijke duurtest bij 3 Ampere .
De netzekering had gelukkig het voedinkje uitgeschakeld anders was er brand uitgebroken!

Mijn oorspronkelijke probleem, is dus spontaan verdwenen en was geen issue meer.

Ik constateerde enkel dat de E030-1 en E030-3 NIET gedurende lange tijd hun volledige specs kunnen leveren.
Dat hebben anderen (zie Youtube filmpjes ) ook geconstateerd.

De E-030-1 en E030-3 zijn meer bedoeld voor praktika van scholen e.d. dan voor lange termijn toepassingen.
(De voorgangers D-030-1 en D030-3 kunnen dat wel maar die hebben een veel grotere trafo, sense weerstanden worden veel betere gekoeld etc. etc. Mar ze zijn veel groter en zwaarder!).

De hanteerbaarheid en robuustheid van de kleine E-serie Delta's is hun grote pre: je kunt ze gemakkelijk naar een of andere opstelling/locatie meenemen.
(Maar dat kun je met moderne schakelend schakelende voedingen ook; Die Delta's zijn wat ouderwets geworden, maar ik vind het nog steeds fijne voedinkjes!

"Horses for Courses"

Hi,

Problemen met vermogensweerstanden op printen?
Kijk naar dit plaatje, dit is zo opgelost. ;)

https://www.bramcam.nl/Diversen/Power-R-01.png
.

Groet,
Bram

Ik heb nooit beweerd dat mijn oorspronkelijk "probleem" door de Current Sense Resistors werd veroorzaakt.
Dat probleem was er al, als de voeding werd aangezet en nog steenkoud was.

Ha redguuz,

Soldeer de aansluitingen van je sense weerstanden eens door. Er is een redelijke kans dat ze door verhitten en afkoelen inmiddels slecht geworden zijn.

Het zou je spontaan verdwenen probleem kunnen verklaren.

.

Hier staan mijn Delta voedinkjes gaf en toe probleemloos bijna hun volle stroom te leveren.
Maar ik heb wel hier en daar die sense weerstand vervangen, het belastbaar vermogen daarvan meteen wat overgedimensioneerd, en ze wat verder van de print gezet.

En 0,6A of 1A is geen 3A. Toepassingen met grote stromen hebben meestal geen superschone voeding nodig. Dus als je tegenwoordig dat soort stromen nodig hebt, dan pak je een schakelvoeding. Hier doe ik dat met een Delta ES 030-5. :-)
Efficiënter, een geen thyristor geratel...

groet, Gertjan.

Een goede schakelende voeding is ook echt zo een ruisbron niet, zeker met een toepasselijk netfilter. Ik deel de indruk dat dit best een slecht (soldeer-)contact kan zijn, maar ik zou zeker verder zoeken dan alleen de weerstanden.

Op woensdag 21 oktober 2026 09:11:21 schreef redguuz:
Ik heb nooit beweerd dat mijn oorspronkelijk "probleem" door de Current Sense Resistors werd veroorzaakt.
Dat probleem was er al, als de voeding werd aangezet en nog steenkoud was.
(De voeding was lang niet aangezet; de (overleden) oorspronkelijke eigenaar had de voeding al jaren niet meer gebruikt (volgens zijn weduwe)).
Dit "probleem" is spontaan verdwenen. zoals ik al vertelde.

Ik heb wel gesteld dat de E-030-3 na een tijd , zeg 10 minuten, bij volle current belasting in CC mode , begint te driften en de current steeds groter wordt (waarschijnlijk omdat de weerstand van de Current Sense Weerstanden aanzienlijk toeneemt bij hogere temperatuur).
Dit effect is reversible. Als de voeding weer is afgekoeld , doet hij het weer volgens specs.

Wacht even, jij zei:

Op dinsdag 20 oktober 2026 20:47:02 schreef redguuz:
De current sense weerstanden R43/R44 (parallel), elk 1 Ohm 7 W, worden zeer heet en er vindt een thermische "Run Away " plaats voor langdurige currents > 3.0 Ampere.

Als er een 'runaway' plaats had gevonden zou je voeding nu stuk zijn, dus ik heb dat in mijn hoofd vertaald naar een escalerende drift waardoor de stroom aanzienlijk groter werd dan ingesteld, maar eigenlijk zat de stroom er gewoon een beetje naast. Heb je ook getallen zodat we kunnen beoordelen wat er nu gebeurt? Je had het eerder al over een langzame oscillatie van 0,5Hz, dus als dat probleem nooit is gelocaliseerd draagt dat misschien bij.

Ook wil ik even kanttekenen dat als de weerstand van de shunts toeneemt, de stroom af zou moeten nemen. Het "aanzienlijk" toenemen van de weerstand van een hete weerstand is ook gewoon niet waar. Weerstandsmateriaal drift meestal in de ordegrootte 100-500ppm/°C en dat merk je met een ΔT van 115°C alleen als je er naar zoekt.

Ik constateerde enkel dat de E030-1 en E030-3 NIET gedurende lange tijd hun volledige specs kunnen leveren.
Dat hebben anderen (zie Youtube filmpjes ) ook geconstateerd.

Nee, jouw E030-1 en E030-3 halen hun specs niet omdat deze bejaarde voedingen blijkbaar een defect hebben. Het feit dat er één iemand op YouTube is die dat ook heeft maakt dit niet universeel.

Nu lijkt het alsof ik op je aan het afgeven ben, maar dat wil ik niet. Ik wil alleen duidelijk hebben dat als je problemen als dit constateert je moet gaan zoeken naar het defect, en niet iedereen moet vertellen dat ze hun voedingen, waar mogelijk niets mee aan de hand is, niet maximaal mogen belasten. Ik denk dat YouTube hier ook een beetje schuldig aan is, want het lijkt altijd alsof iedereen meteen het probleem vindt en een zelfverzekerde conclusie kan trekken. In de praktijk is het geen schande als je het probleem een keer niet vindt, dat gebeurt vaak zat, maar weet dat dan van jezelf en zorg dat je niet meegesleept wordt in de vertelling van iemand anders die het ook niet goed kreeg dat het eigenlijk altijd al de schuld van (het ontwerp van) de voeding was. Jouw voeding heeft dan "karakter". De wereld bestaat niet alleen uit duidelijke problemen met concrete oplossingen, dus zorg dat je de optie dat het niet gerepareerd gaat worden open houdt. Dit gebeurt veel vaker dan niet, maar niemand publiceert dat als een topic of filmpje. Het zou kunnen dat de vorige eigenaar van jouw voeding dit ook heeft gehad.

Op woensdag 21 oktober 2026 00:45:13 schreef RAAF12:
En de smoorspoel in de E030-3 heeft een luchtspleet, wellicht handig om te weten als er een simulatie wordt gedraaid.

+1

Op woensdag 21 oktober 2026 00:09:13 schreef Bart777:
Ach kruimel. Ik heb er destijds veel moeite ingestopt en geen mens die er iets mee gedaan heeft.
https://www.circuitsonline.net/forum/view/172189
Er zat ook niemand op te wachten. Het was in het kader van een preregulator bedenken. Voorkomen dat bij een labvoeding bij lage uitgangsspanning maar wel hoge stroom de serietransistors niet te veel vermogen dissiperen. Deze voeding zou eventueel als inspiratie kunnen dienen.

Ik had een goede preregulator nodig voor zgn. eigen ontwerp terugvouwvoeding. Zonder zal bij niet volledig terugvouwen de dissipatie de pan uitreizen.

Ow, dat had ik niet gezien, dat geeft wat meer context. Ik zal het topic zeker even lezen, maar ik ben zelf niet zo geduldig met simulaties. De laatste keer dat ik het probeerde ben ik lange tijd ten onrechte in de veronderstelling geweest dat iets niet kon, terwijl het gewoon werkte toen ik het bouwde: Stroombegrenzer (laatste pagina).

Ik heb zelf ook ooit een voorregeling gebouwd: Projectje: (poging tot) Een voorregeling voor een lineaire voeding. Dit was niet met een smoorspoel, maar met een trafo met veel lekinductie en dat werkte verrassend goed, maar de geschikte condensatoren voor mijn specifieke opzet zijn geen gemeengoed, en ik werk er alleen intermitterend aan. De problemen zijn wel op te lossen, maar het wordt er een minder universele oplossing van dan ik wil.

Wat bedoel je trouwens met een "terugvouwvoeding"? Is dat hetzelfde als een 'foldback' stroombegrenzing? Dat laatste is namelijk niet meer nodig als je een voorregeling hebt. Met een 'foldback' stroombegrenzing heb ik ook uitgebreid geëxperimenteerd: Projectje: 24V voeding met foldback stroombegrenzing. Uiteindelijk ontdekte ik dat ik, in tegenstelling tot mijn verwachtingen, met een P4 processorkoeler zonder problemen de >150W die ik zonder 'foldback' zou hebben kon dissiperen en heb ik dat deel van het project (dat op dat punt naar tevredenheid werkte) geannuleerd ten gunste van het stabiel kunnen verminderen van de uitgangscapaciteit.

Op woensdag 21 oktober 2026 08:51:55 schreef Sine:
[...]

Ik denk dat we het eigenlijk best eens zijn. ;)

Op woensdag 21 oktober 2026 09:29:56 schreef miedema:
[...]

Ha redguuz,

Soldeer de aansluitingen van je sense weerstanden eens door. Er is een redelijke kans dat ze door verhitten en afkoelen inmiddels slecht geworden zijn.

Eigenlijk is dat raar ... draadgewonden weerstanden zijn PTC's, en ook van weerstanden met problemen verwacht je eigenlijk niet dat ze dalen in waarde. Ditto voor slechte verbindingen. Dus een beetje vreemd blijft dat wel.

[-edit-]
Wat Kruimel ook zegt dus eigenlijk ;)
.

Hier staan mijn Delta voedinkjes gaf en toe probleemloos bijna hun volle stroom te leveren.

Hier ook, al zou ik die e030-3 niet langdurig (de nacht door) onbeheerd op de volle stroom belast laten staan. Daarbij wordt het ding toch wel erg heet.

Dus als je tegenwoordig dat soort stromen nodig hebt, dan pak je een schakelvoeding. Hier doe ik dat met een Delta ES 030-5. :-)
Efficiënter, een geen thyristor geratel...

Eens, en je hebt zelden hele dikke stromen nodig waar amper rimpel op mag staan. Dus dat beetje frut wat zo'n switcher maakt is ook geen probleem.

Ik heb daar zelf een paar delta S28-10's voor verbouwd.

Op woensdag 21 oktober 2026 10:59:09 schreef Kruimel:

[...]Nee, jouw E030-1 en E030-3 halen hun specs niet omdat deze bejaarde voedingen blijkbaar een defect hebben. Het feit dat er één iemand op YouTube is die dat ook heeft maakt dit niet universeel.

In het geval van red weet ik het niet, maar zoals gezegd, in mijn geval wordt het ding toch warmer dan ik happy mee ben.
Hoewel die niet meer de originele trafo meer heeft is dat niet de oorzaak daarvan. Vooral de torren en diodes in de burg worden bij langdurige vollast erg heet.

[Bericht gewijzigd door Sine op (20%)]