Delta voeding revisie & reparatie tips

Hallo Blackdog, steek er niet te veel tijd in! Ik heb het schema al uitgevlooid maar dat geeft geen direct antwoord op mijn vraag. In de manual staat deze mysterieuze opmerking:
"If the terminals at the front side are used for error sensing, the shorting links at the front side have also to be disconnected"
Mysterieus omdat ik niet weet wat met "error sensing" bedoeld wordt. Als dat hetzelfde is als remote sensing van de spanning over de load dan is het duidelijk en nogal wiedes, want die back side is gewoon doorverbonden met de front side. Maar ik zou meer denken aan het permanent meten van een afwijking dan aan het elimineren van een afwijking. Refereert misschien aan "error amplifier". Al met al staat nergens met zoveel woorden dat de links in andere gevallen gesloten moeten zijn.

Heel ander vraag: waar zou je het serienummer moeten zoeken bij de jaren '60 units?
Albert

Ha aobp11,

Goed om te horen dat je verder komt met je voeding. In elk geval zijn de mystieke trafo problemen opgelost

In het algemeen verwacht ik dat je oscillatie problemen, bij een voeding van die leeftijd, vooral door slechte contacten veroorzaakt worden. Zoals je al met je geoxideerde sense verbinding merkte.

Check alle verbindingen onder de schroefterminals, print connectors, andere connectors een keertje los/vast etc.
Verminderde stabiliteit verwacht je òf door afgenomen capaciteiten, of door extra serieweerstanden.

Het is duidelijk dat, als je geen remote sensing gebruikt, er zowel aan de voor- als aan de achterzijde doorverbindingen moeten zitten.
check verder of aan de achterzijde de doorverbindingen gemaakt zijn zoals in de tekening op pagina 10 ""voltage and current controll internal".

In de tijd dat jouw voeding gebouwd werd was het niet ongebruikelijk om af en toe modificaties door te voeren. Het kan dus best zijn dat jouw voeding afwijkt van het schema dat je nu hebt.

Ik zou nog eens contact opnemen met Delta. Veel van je specifieke vragen kunnen zij het best beantwoorden. Zeker vragen als "waar zit het serienummer, en "hoort er een C23 in deze voeding te zitten". Ze helpen je graag, kennen de standaard kwalen, en hebben een lang geheugen.

groet, Gertjan.

Om eerlijk te zijn, die tweezijdig verkoperde PCB stripjes had ik ooit zelf gezaagd voor dit doel. Van een toen al stokoude plaat.
Als, zoals Miedema zegt, doorverbinding noodzakelijk is, dan heb ik dus een denkbeeldig probleem. Met aangebrachte strips is de voeding (althans bij die ene belasting 12 V/21 W) keurig stabiel, en met "troep" niet ver boven de specs.
Overigens is die opmerking over slechte contacten wel terecht denk ik. Bij oscillatie zie je meestal wel rare spanningen over stukken draad, vooral vanwege de zelfinductie. Hier blijken er forse (wissel)spanningen te heersen tussen S+ op front en contact 6 op de achterzijde, ondanks dat deze twee punten gewoon doorverbonden zijn. Zelfs getwist met andere draden. Moeilijk toe te schrijven aan zelfinductie bij pak weg 30 kHz lijkt me.
Er meldt zich misschien nog wel een eigenaar die de plaats van het serienummer weet.
Albert

Ha aobp11,

Na een nachtje slapen, en nog eens naar je schema getuurd te hebben toch nog een paar opmerkingen.

- Delta kennende zullen ze er zeker voor gezorgd hebben dat òòk als de sense doorverbindingen ontbreken de voeding stabiel blijft. Is dat niet zo, dan is dat een aanwijzing dat er toch iets marginaal is.

-In mijn schema hangt die ontbrekende C23 in feite over de beide sense ingangen. Het kan dus best zijn dat Delta die C later heeft toegevoegd om de door jou gesignaleerde verschijnselen beter te onderdrukken.

-Als je je elco's alleen "in circuit" meet heb je geen garantie dat ze goed zijn. Zo staan er bij de (voor stabiliteit cruciale) uitgangs elco's C17 en C18 parallel. Bij een slechte elco meet je dus de betere ESR van zijn broertje...

-Verder: bij welke frequentie heb je ESR gemeten, en wat is de oscillatie frequentie? M.a.w. is de ESR daar ook nog laag?

- Tot slot: als het mijn voeding was zou ik toch al die kleine elcootjes vernieuwen. Zeker in het licht van je stabiliteit problemen. Belangrijkste reden: zelfs als je voeding nu goed zou werken worden die elcootjes alleen maar minder. Vervangen zorgt er voor dat je voeding ook op de lange termijn betrouwbaar blijft werken.

Wat betreft het serienummer: Bij mijn (jongere) Delta's zit dat nummer steeds op een plaatje dat met 2 mini klinknagels op het koellichaam zit geklonken. Dus als je ergens 2 lege gaatjes ziet....
De enige (kleine) D Delta die ik heb is het serienummer met slag-cijfers ingeslagen. Dat serienummer zal niet verdwijnen....

groet, Gertjan.

Hallo Gertjan,
Bedankt voor de tips. Op dit moment ben ik te snotterig/hoesterig/grieperig om er helder over na te denken, laat staan om iets op de koude zolder te gaan meten. Ik kom er t.z.t. wel uitvoeriger op terug.
Een plaatje of kleine klinknagelgaatjes heb ik niet kunnen ontdekken.
(E)SR heb ik op twee manieren met de scoop gemeten. 4-draads en met voorspanning. Een keer met een stroomsprong (dus eigenlijk SR) en een keer met meestal een 25 kHz sinus. Veel maakte het niet uit. Je hebt gelijk met die parallel geschakelde condensatoren. De oscillatiefrequentie zit zo rond de 25-35 kHz, al naar gelang de instellingen. Tot op zekere hoogte kun je er m.i. toch wel iets over zeggen. Als ze samen een strak lineair verloop laten zien direct na de sprong en als ook nog de totale capaciteit klopt, dan zit het aardig goed (gelijk) met die SR's. Bij sterk ongelijke SR's of tijdconstantes is het effect m.i. vergelijkbaar met dat van diëlektrische verliezen. Ik heb wel wat op kromming na de sprong gelet en weinig bijzonders gezien.
Albert

Even mijn "analyse" van wat ik tot nu toe gehoord heb:
Er is een sense ingang. Die hoor je aan de output te hangen als je geen vierdraads verbinding naar je belasting wil hebben.

Er is een 47 ohm weerstand die de + output met de sense+ ingang verbindt. Als je dus WEL een vierdraads meting doet, staat die 47 ohm je sense te verneuken omdat ie parallel staat met je draad. Bedoeling is natuurlijk dat het minder dan een procent scheelt omdat je draad minder dan een halve ohm heeft.

Deze constructie is handig omdat het vergeten aan te sluiten van de sense niet direct tot gevolg heeft dat de boel raar gaat doen.

Maar.... de sense input verwacht ik van dat ie in essentie hoogohmig is. Een spanningsval over de 47 ohm weerstand verwacht ik niet.... Die halve volt vind ik ERG veel....

Hi,

Als de sense draden niet goed verbonden zijn, zal ook de "loop gain" veranderen en het geheel instabiel worden.

Groet,
Blackdog

Intussen heb ik me suf zitten meten aan de D050-10, zelfs aan delen daarvan met externe voeding en functiegenerator. Ik heb me te lang geconcentreerd op die rare spanningen op S+ t.o.v. +. Het venijn zit m.i. in de negatieve weerstand die S+ ondervindt van T12collector, in combinatie met de HF ontkoppeling van T11collector naar +.
Terzijde, in de stuklijst staat dat R52 (van S+ naar +) een 47k weerstand is. Kan nooit, is (en moet zijn) 47R.
Daarna ben ik overgestapt op meting bij wisselende belasting (step response) bij doorverbonden S+ en +. Eerder had ik gezien dat de uitgangsspanning "keurig" was bij constante belasting. Nu bleek er wel degelijk uitslingeren op te treden bij het schakelen van de belasting. Met S+ aan + grijpt de stroombegrenzing (mits hoog afgesteld) niet in. Daardoor is de uitslingerfrequentie nu veel hoger, rond 50 kHz. (Ingrepen van de stroombegrenzing zorgden voor vergaande oversturing en daardoor lagere frequentie.) De amplitude halveert ongeveer in 1 periode. Uitgangsstroom en uitgangsspanning zijn nagenoeg in fase en wijzen op 40 mΩ ESR van de uitgangscondensatoren samen (2*500 uF). De spec voor de uitgangsimpedantie is < 0.1 Ω tot 100 kHz. Dus 40 mΩ lijkt me zo gek niet.
De 2*0.1 Ω weerstanden voor stroommeting zijn eenlaags luchtspoelen van dikke (weerstands?) draden, berekende zelfinductie ongeveer 2*0.6 uH. Bij 50 kHz zijn ze dus al overheersend inductief. Samen met het effect van C9 en van de uitgangs C's geeft dat al 3 stappen van fasevertraging bovenop de LF 180 graden. Kennelijk zou dit toch zonder uitslingeren moeten kunnen werken.
De spanningen op S+, S+ + 38 V en S+ -6.8 V variëren nagenoeg identiek tijdens het uitslingeren. Daarom geloof ik niet in slechte elco's in die regio. Bovendien zijn de verbindingen daarvan naar de rest nogal hoogohmig (behalve die 47R).
Ik kan het uitslingeren aardig onderdrukken door de stroommeetweerstand(en) te overbruggen met 0.33 Ω + 10 uF. Maar de uitgangsspanning slingert dan toch nog één keer te ver door. Bij losgenomem S+ treedt er toch weer langer uitslingeren op, en de uitgang reageert ook weer op "gebeurtenissen" in de 50/100 Hz circuits.
Zo langzamerhand krijg ik zin om er de brui aan te geven, snik.

Waar ik eerst niet genoeg bij stil heb gestaan is dat je bij uitslingerende signalen nogal op moet passen met het interpreteren van faseverschuivingen.
Hier een theoretisch plaatje van uitslingerende spanningen, gemeten aan de ingang en aan de uitgang van een onbelast lineair filter.
(Strik)vraag: kan dit horen bij een simpel laagdoorlaat RC-filter?

Albert

Ik begin te betwijfelen dat bij het D050-10 ontwerp geen uitslingeren zou moeten optreden. Ik heb theoretisch naar de stabiliteit in het s-domein gekeken door alleen de hoofdbestanddelen in de regellus mee te nemen, en die ook nog in vereenvoudigde vorm. Dit zowel door nulpunten van de karakteristieke functie te bereken als door simulatie met gnucap.
De hoofdbestanddelen zijn
1) verschilversterker T11-T12. Opgevat als transductieversterker met overdracht 0.01 A/V. Dit omdat de stromen ongeveer 0.35 mA en 1.65 mA zijn. Zou afhankelijk van de transistoreigenschappen (de factor voor 27 mV) ook wel kleiner, tot 0.005, kunnen zijn.
2) filter C9 (1 nF) naar Vout. Parallel aan R17 (100 kΩ) en aan de collectorweerstand van T11, samen geschat op 40 kΩ.
3) "Darlington" keten T8-T15. Versterking (naar emitter eindtrap) 1 genomen. Is wel wat kleiner maar kan (indien reëel) in punt 1) verrekend worden.
4) serieweerstand (0.1+0.1) Ω is ook inductief. 0.2 Ω + 1.2 uH genomen.
5) uitgangselco, 1000 uF + 20 mΩ genomen. In werkelijkheid is de serieweerstand ongeveer 40 mΩ maar 20 mΩ maakt het plaatje (verderop) wat duidelijker.
De karakteristieke vergelijking is nu (als tijd uitgedrukt wordt in us):
960s³ + 200 s² + 165.2s + 8.02 = 0
met oplossingen
s = -0.079 +/- j0.397 en s = -0.051 met eenheid Ms^-1.
De toegevoegd-complexe wortels geven een uitslingering met ω = 0.397 MHz ofwel f = 63 kHz, periode zowat 16 us. Demping volgens Exp(-0.079*t) met t in us, dat is een factor 0.28 over 1 periode.
Bij mijn D050-10 is de periode meer in de buurt van 20 us.

Onderstaand plaatje laat het simulatieresultaat zien waarbij de uitgang afwisselend 100 us wel/niet met 1 A belast wordt. Ik heb me alleen vergist in de stroomrichting. Daardoor wordt 1 A toegevoerd aan de uitgang in plaats van afgenomen. Maakt verder niet uit natuurlijk. En ik heb de 40 kΩ naar de min gelegd in plaats van naar Vout; maakt ook niet echt uit. Te tijdrovend om het weer opnieuw te doen.

Heeft iemand wel eens metingen gedaan van de step response van de D050-10?

Albert

Edit:
Intussen heb ik contact opgenomen met de heer Peter Strayer van Delta Support. Zijn commentaar komt hier op neer:
- de S+ moet hoe dan ook aangesloten zijn, hetzij direct op de voeding, hetzij met inductiearme verbinding op de belasting. (Zal net zo voor S- gelden).
- het recovery gedrag is een compromis tussen snelheid van herstel en het optreden van overshoot en uitslingering. Een bijgeleverd plaatje laat ook uitslingering zien.
- zo'n oude voeding moet je niet willen vergelijken met een moderne schakelvoeding.
Dit is voor mij genoeg reden om er (eindelijk) een punt achter te zetten. Ik zal deze voeding trouwens waarschijnlijk alleen gebruiken voor zeer grof werk, zoals even een accu vervangen.

Nieuwsgierig geworden heb ik ook eens het recovery gedag van mijn E018-0.6D bekeken. Schakelend tussen 0.075 A en 0.575 A bij 6 V. Inderdaad wel een heel verschil met de D050-10! De spanningsprong is 20 mV, overeenkomend met 40 mΩ, is nog wel hetzelfde. Maar de hersteltijd is zeer kort, 10 us of zo, en er is vrijwel geen overshoot zichtbaar laat staan uitslingering. Mooi spul van Delta. Ik heb er nooit in gekeken, maar ik vermoed gezien de herkomst dat hij nooit gerepareerd is of anders in elk geval professioneel.

[Bericht gewijzigd door aobp11 op woensdag 8 februari 2017 21:27:35 (22%)]

Ha bprosman,

Dank je voor de foto's. Leuk om te zien.

Ik heb even het schema van je voeding opgezocht. Volgens dat schema heeft de trafo slechts 1 secundaire wikkeling van 28V. Ook geen aparte hulpwikkeling voor de regelelektronica zoals andere Delta voedingen. Ombouwen naar 13,8V wordt dus inderdaad erg lastig.....

groet, Gertjan.

Ha Kridri,

Ik gebruik aluminium profiel denk aan raam profiel ik kan hier 1.2mm deksels in schuiven en op lengte maken.
Deze profielen zijn max 2m en in verschillende hoogten te verkrijgen.
Ik ben nu van plan om mijn ontwerpen meer te baseren op plug-ins.
Dit houd in dat ik een 19" rekje tafelmodel heb voor 3HE dit is 3x4.445cm.
Hierdoor kan je gebruik maken van een voeding in de achterkant van het rekje.
En je kunt diverse units in het rek schuiven naargelang je nodig heb.
Niet iedereen heeft 12 meter werktafel!

Groet Henk.

Ha Kridri,

Let vooral ook op op de uitgekiende indeling van Delta! Een voeding in een kleine kast bouwen is lastig: hoe hou je gevoelige schakeling gedeelten weg van 230V en trafo velden...
Kijk naar de foto's in de openingspost, en elders in dit topic: trafo en 230V (netschakelaar) zitten helemaal aan èèn kant, de insteekprint met regel elektronica en uitgangsbussen aan de andere kant.

Let ook op de koelplaat: die is minder hoog dan de kast, zodat er boven en onder een luchtspleet van 7,5mm open blijft. Zo ontstaat er een trek zodat de warmte meteen afgevoerd wordt, en minimaal het inwendige verwarmt.
Alternatief zou je hiertoe ook de koelplaat met afstandsbusjes vrij van de achterwand kunnen houden.

groet, Gertjan.

Op 11 september 2017 16:30:07 schreef Dratsabylgu:
....

Bedankt voor de afmetingen! Ik ga in de loop van de week eens beginnen met schetsen!

Daarnaast zijn dat wel heel mooie kastjes, de prijs er ook naar

Op 11 september 2017 16:57:46 schreef electron920:
Ha Kridri,

Ik gebruik aluminium profiel denk aan raam profiel ik kan hier 1.2mm deksels in schuiven en op lengte maken.
Deze profielen zijn max 2m en in verschillende hoogten te verkrijgen.
Ik ben nu van plan om mijn ontwerpen meer te baseren op plug-ins.
Dit houd in dat ik een 19" rekje tafelmodel heb voor 3HE dit is 3x4.445cm.
Hierdoor kan je gebruik maken van een voeding in de achterkant van het rekje.
En je kunt diverse units in het rek schuiven naargelang je nodig heb.
Niet iedereen heeft 12 meter werktafel!

Groet Henk.

Naar jou systeem ben ik wel benieuwd Heb je hier toevallig foto's van? Gelukkige heb ik nog een meter plaats in de hoogte voor meetgereedschap

Op 11 september 2017 17:10:24 schreef miedema:
Ha Kridri,

Let vooral ook op op de uitgekiende indeling van Delta! Een voeding in een kleine kast bouwen is lastig: hoe hou je gevoelige schakeling gedeelten weg van 230V en trafo velden...
Kijk naar de foto's in de openingspost, en elders in dit topic: trafo en 230V (netschakelaar) zitten helemaal aan èèn kant, de insteekprint met regel elektronica en uitgangsbussen aan de andere kant.

Let ook op de koelplaat: die is minder hoog dan de kast, zodat er boven en onder een luchtspleet van 7,5mm open blijft. Zo ontstaat er een trek zodat de warmte meteen afgevoerd wordt, en minimaal het inwendige verwarmt.
Alternatief zou je hiertoe ook de koelplaat met afstandsbusjes vrij van de achterwand kunnen houden.

groet, Gertjan.

Ik had dit al gezien. En zeker hoe mooi zij alles weg gewerkt hadden in der tijd. Wat een vakmanschap! Maar de kastjes zou ik willen gebruiken voor meer dan voedingen alleen. Een dummyload, een meetversterker of een bode analyser staat ook nog op de lijst

Groeten

Kris

@ Modjes:
Misschien past het wel beter in een ander topic. Het "Mooie zelfgebouwde projectkastjes topic" ?

Op 11 september 2017 19:13:42 schreef bprosman:
Vanavond komt er hier een M24-20HE op de werkbank. Mocht je interesse hebben in de maten laat maar weten.
(Is een full 19").

Als het niet te veel moeite kost dan zie ik wel graag wat foto's van de mechanische opbouw aangevuld met een maat hier en daar

Ha Kridri,

Ik zal morgen een paar foto's maken.
Op dit moment heb een bus ontworpen zeg maar een backplane inclusief coax aansluitingen voor snelle data 10GB VGA en HDMI dus je kunt allerlei modules ontwerpen.
Het is inderdaad best prijzig steeds weer een behuizing en voeding al die stekers.
Dus zo'n modulair systeem leek mij wel wat een beetje alla Tektronix alleen dan kan je met je vingers de knoppen bedienen

Groet Henk.

Die kastjes zijn inderdaad bijzonder leuk om na te maken, ik zou echter verkiezen om dan de kast van de E030-3 na te maken, dat is het iets grotere 0-30V 0-3A model, die zijn enkel wat dieper.

Er zijn diverse webshops die het benodigd aluminium plaatmateriaal op maat kunnen maken, echter is dat behoorlijk kostbaar.
Bijna elk metaalbedrijf heeft tegenwoordig een apparaat met automatische achteraanslag. Daarmee knip je in een uur +-10 behuizingen.

Het ontwerp van delta is overigens heel erg goed uitgekiend, de dimensies zijn zo dat je met 3 keer instellen van de knipbank en een instelling van de zetbank het materiaal voor de behuizing op maat hebt.

Bedankt allen voor jullie input!
En bedankt aan Dratsabylgu voor de metingen.
Van zodra de schetsen af zijn en de eerste proto's komen zal ik een topic hierover openen indien er interesse is.
@electron920
Komen de foto's nog Je hebt me nieuwsgierig gemaakt.

Heel eerlijk gezegd niet getest, zal hem vanavond eens proberen.
Ook eens kijken hoe ik dat "vettige stof" er uit krijg, zo'n groot IPA bad heb ik niet.

Van de altijd behulpzame Delta support kreeg ik deze :

De HE versie heeft FETs in plaats van transistors. Die zijn wat verder uit te sturen en daarmee verbeterde het rendement (HE staat voor High Efficiency)

De schakeling is een soort van master/slave systeem, Q601 is the master. De stroom hiervan wordt gemeten over R501, en het signaal hiervan gaat via IC101 naar de overige FETs die het gedrag van de master kopiëren.

Goede kans dat daar iets mis mee is, en dat de master het nu alleen moet doen. Dat is eenvoudig te controleren door de spanning over de shuntweerstand /zekering van de afzonderlijke FETs te meten. Hang een meter met de + aan de +uitgang, en meet met de - op de source van de FETs. Je meet dan de spanningsval over de shunt/zekering combinatie. Die zouden ongeveer gelijk moeten zijn.

Het is ook mogelijk dat er één of meerdere zekeringen zijn doorgebrand. Ook dat is simpel te meten.

[Bericht gewijzigd door bprosman op dinsdag 19 september 2017 10:28:06 (75%)]

De constructie van de grote broer uit de E serie: E030-10

De zware onderdelen zoals de trafo hangen nu niet aan de achterwant/heatsink maar op staven die in de breedte lopen en dan weer verbonden zijn met de staven die van voor naar achter lopen.
Hiermee rust het dan direct op de bodemplaat.

De frontplaat is 411 x 132 x 4 mm.
De staven die van voor naar achter lopen zijn 254 x 10 x 10 mm.
De bodemplaat en omkapping zijn 3mm dik.

Woef, die afbeeldingen zijn zo tot snot ontruist dat ik kan net geen date codes meer kan lezen.

Maar dat het een oldtimer is mag duidelijk zijn

Misschien iets voor de E030-3 reparatie/revisie database.

Ik kwam in het bezit van een zeer oude E030-3, serie nummer 0682 met de printen P68 en P113.
Volgens mij een oorspronkelijke 1ste versie.
Stuurprint P68 zonder IC's (P68a) maar met transistoren (BC182 & BC212).

Output V nauwelijks regelbaar (10V), 0,5A maximale output en een 35mV rimpel.

Wat er aan de hand was:

1. Elco C6 vervanging gaf een directe rimpel vermindering van 35mV naar 0,5 - 1 mV.

2. Alle andere kleine elco’s vervangen. Rimpel naar 0,3 - 0,5 mV (oude Fluke 177).

3. De thyristoren functioneerden niet bij hogere stroomvraag. Naar D15 gekeken,
half losgesoldeerd en gemeten. Was OK. Weer ingesoldeerd en wat gebeurde:
het oudje werkt weer. En vrijwel op specs!
Slechte soldeer verbinding, dus.

4. Mijn schatting is dat het apparaat zo’n 40 jaar oud is.

De brom bij hogere belastingen is hoger in frequentie dan ik gewend was. Oorzaak onbekend.

Frans

Ha Lupus,

Goed dat je je ervaringen met je Delta E030-3 reparatie/revisie ook hier gepost hebt.
Wat je mij mailt heb alleen ik wat aan, hier hebben alle CO'ers er plezier van

De brom bij hogere belastingen is hoger in frequentie dan ik gewend was. Oorzaak onbekend.

Dat komt door de fase aansnijding van de thyristor voorrregeling. Die fase aansnijding geeft steile flanken, en dus meer hogere harmonischen.
Ik die spectra gemeten in het "Labvoeding eigenschappen, meten & vergelijken" topic. Hier vindt je een vergelijk van de E030-1 (geen voorregeling) met de E030-3 (met thyristor voorregeling): https://www.circuitsonline.net/forum/view/message/1810500#1810500

groet, Gertjan.

Hallo Gertjan,

Ja, dat begrijp ik en is ook op de FFT duidelijk te zien.
Wat ik bedoel is het verschil in toonhoogte tussen 2 E030-3's. De oudste heeft een duidelijk
(zacht maar hoorbare) hogere toon en blijkbaar is het hogere spectrum iets naar boven verschoven.
Zou aan het type thyristor kunnen liggen?

Verder hierbij 2 prijslijsten (1981 en 1984) van dit soort voedingen.

Leek me leuk voor de belangstellenden.

Frans

Ha Frans,

Ahh, je hebt het over de akoestische brom/zoemtoon....
Mijn ervaring is dat die erg smoorspel/trafo afhankelijk is. De bevestigingsbouten net wat meer of minder aangetrokken, wat meer/minder lak geïmpregneerd etc.

Dank voor de prijslijsten! Dat was iets waar ik nieuwsgierig naar was, maar waar weinig over te vinden is....

groet, Gertjan.

Vanavond nog even met deze info aan de gang gegaan :

De HE versie heeft FETs in plaats van transistors. Die zijn wat verder uit te sturen en daarmee verbeterde het rendement (HE staat voor High Efficiency)
De schakeling is een soort van master/slave systeem, Q601 is the master. De stroom hiervan wordt gemeten over R501, en het signaal hiervan gaat via IC101 naar de overige FETs die het gedrag van de master kopiëren.
Goede kans dat daar iets mis mee is, en dat de master het nu alleen moet doen. Dat is eenvoudig te controleren door de spanning over de shuntweerstand /zekering van de afzonderlijke FETs te meten. Hang een meter met de + aan de +uitgang, en meet met de - op de source van de FETs. Je meet dan de spanningsval over de shunt/zekering combinatie. Die zouden ongeveer gelijk moeten zijn.
Het is ook mogelijk dat er één of meerdere zekeringen zijn doorgebrand. Ook dat is simpel te meten.

Mijn voeding heeft de IRF150 transistors.
Als ik in de datasheet kijk is de source het onderste pootje , de [E] bij een "gewone" transistor.
Bij een belasting van ca  2,5 A zakt de spanning al 1...2Volt in. 
Als ik de spanningen meet (+ op de + uitgang, - op desource) , meet ik :
Q601 - 0.017V
Q602 - 0.014V
Q603 - 0.016V
Q604 - 0.012V
Q605 - 0.014V
Als de belasting wegvalt meet ik 0 Volt. De zekeringen waar ik bij kon gemeten en die zijn goed.

//Edit, de 2 elco'tjes op de stuurprint vervangen. Dat scheelt al een stuk, op 2,5 A is de spanning nu stabiel. Nu nog testen op een zwaardere belasting.

M24-20HE_full.pdf

@Lupus, 1050 Gulden in 1984, geen slechte koop dan als ik voor de mijne een Tientje (Euro's) gegeven heb.