Western Digital WD Elements Desktop 8TB defect na overspanning

Op 15 januari 2023 15:34:35 schreef ohm pi:
[...]Als ik zo naar de foto's kijk, is dat een gepasseerd station.

Ah ja, de controller print van de HD zelf is defect.
Maar dat laat onverlet, dat je de controller print ook nog rechtstreeks aan de PC kan hangen na de 'reparatie' die al uitgevoerd is. Dus zonder SATA - USB printje ertussen - aangezien dat ook defect kan zijn. Misschien heeft de OP dat al wel gedaan, maar dat weten we niet.
Als de data belangrijk is, kan de OP ook nog een identieke (goede) HD kopen en hem even overprikken. En daarna pas repareren

Dank jullie wel voor de suggesties. De waardevolle suggesties, kan ik zelfs zeggen.

Nadat ik de controller print voor de vierde (o.i.d.) keer weer terugschroefde op de HDD, en de spanning op de SATA connector aanbood (zowel +12V, als +5V) met een regelbare voeding, hoorde ik de disk ditmaal opspinnen. Dat had ik daarvoor nog niet gehoord.

Ik sloot de disk daarna rechtstreeks aan op een PC (dus niet via het USB3.0<->SATA boardje dat in de WD Elements Desktop zit). En... de data is te benaderen. Dat is mooi. Ik moet nog even een duur test doen, maar het ziet er vooralsnog goed uit.

Er lijkt nog een fout te zitten in het USB3.0<->SATA board: via USB3.0 werkt de HDD nog steeds niet.

(foto onder: het driehoekige USB3.0<->SATA board, stock photo dus het zijn niet de vingers van ondergetekende)

Overigens stond er geen data van waarde op de HDD, althans, de disk was ironisch genoeg bedoeld als externe backup schijf.

Ik ga even een backup draaien om te duurtesten, en dan nog maar even kijken naar het USB3.0<->SATA bordje...

Bedankt allemaal !
Roland.

@ ohm pi
Had ik voor een tijd terug met een 1T WD. Daar had ik twee vervangende printjes met exact het zelfde typenr en zelfde bouwjaar, niet de zelfde week. Ene printje werd herkend als 551G en de andere als 4,43T, terwijl het beide 1T printjes zijn. Beide onbruikbaar want elke poging tot een lees-schrijf check leverde defecte sectoren en tracks op.

Volgens WD had dat te maken met de hardware-lock die deze schijven hebben.Het vlaggetje van de lock staat, met serie en typenr kennelijk encrypted op zowel de 0-track als in een 2 stukjes eenmalig programmeerbaar ROM dat volgens zeggen op zowel de besturingsprint als de actuator zetelt in de chip van de headactuator.

Een vanuit de PC-bios gelockte schijf waarvan de toegangscode kwijt is kan volgens WD alleen buiten die code unloct worden op een manier dat de data op de disk voor altijd verloren is omdat de encryptie-sequentie-key totaal veranderd. De disk wordt dan geheel opnieuw letterlijk voorzien van nieuw tracks en sectoren. Het lijkt er ook op dat de loopwerken, van in dit geval singelplatter met onder en boven heads allemaal geschikt zijn tot 4G. Aantal GB's wordt er kennelijk tijdens de afwerkings-productie in geprogrammeerd.

Dit ter bescherming van de data op een gelockte schijf en dat deze niet door derden (waaronder ook de fabrikant dus) toegang kan krijgen tot een schijf.

[Bericht gewijzigd door harry64 op zondag 15 januari 2023 17:01:23 (12%)]

Ik repareer harddisken nooit (hooguit tijdelijk om data eraf te halen)

Een disk zoals deze die ernstig mishandeld is vertrouw ik mijn data niet meer toe, zeker niet voor backups.
(je weet nooit welke onderdelen er allemaal een opdonder hebben gekregen, niet alles overlijdt meteen)

Het kan zijn dat de en/decrytie hash wordt gemaakt o.a. van het serienummer van de disk, dan werkt 't op een andere controller inderdaad niet.

[Bericht gewijzigd door Arco op zondag 15 januari 2023 18:17:47 (20%)]

Op 15 januari 2023 17:59:31 schreef Roland11:
Vroeger zat er een EEPROMmetje op, die moest je dan overzetten om een andere controller aan de praat te krijgen.

Ik zie het eeprommetje in een user-friendly behuizing op de print zitten. ('t is een flash chip, paar megabyte denk ik).

De controller chips zullen iets doen als "boot from external SPI FLASH, if that fails run the ROM code". Tegen de tijd dat ze denken dat de code uitgekristalliseerd is bestellen ze de volgende batch chips met de firmware in ROM. Dan zie je disks met wel de footprint maar niet het flash chipje.

(Ik heb gisteren 200 van die flash chips besteld. 4Mbyte is gewoon GOEDKOPER dan 1Mbyte (als je er 100+ koopt). De nog kleinere zijn geen van allen op voorraad.)

The saga continues: ik probeer het USB3.0<->SATA 'bridge' printje aan de praat te krijgen. Het printje wordt gezien als USB device door een externe PC, maar als de HDD die op deze print wordt aangesloten vertoont deze geen tekenen van leven. Ik ben er inmiddels achter dat de +12V SATA lijn 0V is, waarschijnlijk omdat deze lijn kort veel stroom trok als gevolg van het doorbrandende TVS circuit in de HDD.

Nu heb ik een vraag over onderstaand IC, waarvan pootjes 5 en 6 aangesloten zijn op die 'dode' +12V SATA pin. Op pinnetjes 3 en 4 staat rond de 12V. Ik zou graag willen weten wat het type van dat IC is. Zoeken op de opdruksels 4601 / CX2B8 leverde mij een datasheet van een SM4601CSK op, maar ik weet niet zeker of ik nu het juiste IC te pakken heb...

Groetjes, Roland.

Dank je wel PE9SMS, dat hielp. Het 'bridge'printje doet het inmiddels ook, zij het met een wat discutabele aanpak. Ik mat dat de gate van de betreffende MOSFET in het IC 'dicht' zat (+12V op de gate). Ik heb geen schema en probeerde het circuit dat die gate aandrijft terug te zoeken met mijn multimeter, maar dat slaagde maar gedeeltelijk. Daarop besloot ik 'brute force' te gaan door de gate hard aan GND te solderen:

En dat deed het hem. Er verscheen nu +12V op de SATA voedingconnector, en de inhoud van de HDD kon benaderd worden middels USB.

Deze aanpak verdient geen schoonheidsprijs, maar ik zag weinig alternatief.

Arco, ik begrijp je opmerking over het niet meer vertrouwen van deze HDD, maar ik ben bereid het risico te nemen, omdat het een back-up schijf is (dus (vrijwel) dezelfde data staat tevens op een andere HDD).

Nog een plaatje dat van pas kan komen voor eenieder die deze HDD (serie) uit elkaar sleutelt, en die zich afvraagt hoe de rubber blokjes geplaatst moeten worden:

Tot slot nog twee lezingen over HDD data recovery die ik interessant vond:

https://youtu.be/Kx-D1nJcv0k
https://youtu.be/vCapEFNZAJ0

Groetjes, en iedereen bedankt voor de hulp,
Roland.

De plaatjes maken mij het niet duidelijk, maar is het zo dat de poster de harddisk zelf heeft opengemaakt? De case met zijn controller is maar een doosje voor de hd, dus die is sowieso uitwisselbaar.
Ik begreep altijd dat dit een no-go is, i.v.m. de noodzaak van een absoluut stofvrije ruimte (en vakkennis)?!?

en: ik zou maar een tweede backup maken op een nieuwe 8TB disk...

en2: het bureau reorganiseren?1

Op 29 januari 2023 13:16:41 schreef electronono:
Ik begreep altijd dat dit een no-go is, i.v.m. de noodzaak van een absoluut stofvrije ruimte (en vakkennis)?!?

Je hebt twee dingen. Die USB-behuizing: Die mag open. Geen probleem. Daar zit dan een gewone SATA schijf in (of, bij WD soms: een USB schijf: ze hebben het USB-SATA printje op de print van de disk geintegreerd!). Die mag je niet open maken.

Ik heb 20 jaar lang een "datarecovery" bedrijf gehad. Sinds schijven 80Gb en groter zijn, kan ik WD schijven niet meer openmaken (in de cleanroom!) en weer dichtmaken. Nouja, het kan wel, maar het is me nog niet gelukt om hem dan weer werkend te krijgen. Ik heb er een keer een middag aan gespendeerd: kijken waar het mis gaat: Schroeven los, schroeven vast: Doet het nog. Maar op een gegeven moment niet meer. Ik heb niet kunnen achterhalen waar het nu mis ging. Anderen (op youtube b.v.) doen alsof het gewoon open en weer dicht kan. Bij mij niet.

Dus zelfs met een cleanroom is het oppassen geblazen.

Op 29 januari 2023 13:52:49 schreef rew:
Sinds schijven 80Gb en groter zijn, kan ik WD schijven niet meer openmaken (in de cleanroom!) en weer dichtmaken. Nouja, het kan wel, maar het is me nog niet gelukt om hem dan weer werkend te krijgen.

Ik hou het erop dat de spoorbreedte van de koppen zo smal zijn dat de minste vervorming van de behuizing ervoor zorgt dat de koppen niet meer netjes op hun sporen landen. Die vervorming krijg je al als je de behuizing open of dichtschroeft.

Op 29 januari 2023 18:57:48 schreef ohm pi:
[...]Ik hou het erop dat de spoorbreedte van de koppen zo smal zijn dat de minste vervorming van de behuizing ervoor zorgt dat de koppen niet meer netjes op hun sporen landen. Die vervorming krijg je al als je de behuizing open of dichtschroeft.

Mijn 2 centen: vanaf 1986 zijn HDDs overgegaan van een 'stepper motor' naar een 'voice coil' als onderdeel van de head actuator. De HDD head zoekt daarbij zelf het spoor op, mbv servo informatie die op de HDD is geschreven.

Het zou natuurlijk nog steeds kunnen dat een vervorming in een andere dan de radiale richting een probleem kan opleveren.

Verder heb ik begrepen dat de 'air flow' kritiek is, dus nooit een HDD laten draaien met verwijderde bovenkap.

Op 29 januari 2023 18:47:45 schreef rew:Hij heeft volgens mij ook de CASE-electronica en niet de harddisk-electronica weer werkend. ...

TS heeft wel degelijk ook aan de print van de harddisk zelf gewerkt, te lezen in de eerste posts.

Zelf zou ik zo'n schijf nooit meer durven vertrouwen, tenzij ik zeker zou weten dat ik alle defecte onderdelen heb kunnen vervangen door nieuwe.

En dan nog, die schijf heeft op z'n donder gehad en je weet niet of er onderdelen zijn die daardoor een kortere levensduur hebben gekregen.

Wat de WD schijven betreft, ik geloof dat sommigen met een hoge capaciteit in een vacuüm draaien, wellicht verklaart dat waarom ze niet meer werken na openen?

In Helium gevulde harddisks zweven de koppen wel degelijk en raken het oppervlak helemaal niet. De voordelen zijn vooral minder frictie en energie verbruik.

There has to be a gas inside the disk chamber. The read-write heads have to ‘fly’ very close to the disk surface to be able to transfer data that is stored at very high bit densities on the disk. When the disk is spinning there is a surface layer of gas carried round by the spinning disk surface and the heads actually fly on this layer of gas.

When the disk stops, in some drives the heads are moved to a parking zone normally close to the disk spindle, which is specially treated to minimise the damage to the heads. Since the parking zone is not storing data any wear to this part of the disk surface does not risk data loss. Many modern hard disks use a different system. Before the disk stops the heads are moved to the outer edge of the disk where a ramp lifts the heads away from the disk surface.

If there was no gas inside the disk chamber then the heads would not fly and the heads would have to be held further away from the magnetic surface. This would necessitate using a much lower bit density and the capacity of a drive would be several orders of magnitude less.

Many drives use filtered air inside the chamber. There is a small filtered breather hole that allows air into or out of the chamber as temperature and ambient pressure change.

Some manufacturers have using helium in the chamber, but there are problems with this. Helium is a very light gas and has to be at significantly high pressure to ensure that the heads fly properly. As the gas is very light, making the chamber permanently sealed against leakage of the gas is another major problem.

There is one advantage to a fully sealed drive. A disk drive with a chamber breather imposes an altitude limit for the drive. If the drive is used at too high an altitude the air in the chamber is too thin and the heads will hit the disk surface. In a sealed disk, providing the gas does not leak, then the heads will fly at any altitude.

Meer info:

We all know that helium is lighter than air — that’s why helium-filled balloons float. Inside of an air-filled hard drive there are rapidly spinning disk platters that rotate at a given speed, 7200 rpm for example. The air inside adds an appreciable amount of drag on the platters that in turn requires an appreciable amount of additional energy to spin the platters. Replacing the air inside of a hard drive with helium reduces the amount of drag, thereby reducing the amount of energy needed to spin the platters, typically by 20%.

We also know that after a few days, a helium-filled balloon sinks to the ground. This was one of the key challenges in using helium inside of a hard drive: helium escapes from most containers, even if they are well sealed. It took years for hard drive manufacturers to create containers that could contain helium while still functioning as a hard drive. This container innovation allows helium-filled drives to function at spec over the course of their lifetime.

Een snelle zoektocht op internet levert op dat de dichtheid van helium ongeveer een vijfde is van die van lucht. Als de kop "planeert" over de platter dan zou je helium dus onder vijf bar in de schijf moeten duwen.
Tenzij je de "aandrukkracht" vermindert, zoals bij een naald op een LP. Dan zou het ook met twee bar kunnen?
Ik begrijp nog niet helemaal waarom ze helium er in doen als het ook met lucht kan.

Edit: wacht ... helium onder 1 bar en aandrukkracht een vijfde.