Op woensdag 7 februari 2024 16:21:37 schreef blurp:
[...]De versterker die achter dat element komt is (per definitie) niet perfect lineair. Signalen boven de 20kHz kunnen dus invloed hebben op de overdracht onder de 20kHz.
Dus het gedrag van een element boven de 20kHz kan wel degelijk relevant zijn voor wat je uiteindelijk hoort.
Een beetje high-end versterker heeft een rechte doorlaat tot +/- 100kHz en een verwaarloosbare lage vervorming. Audio signaal frequenties van boven de gehoorgrens spelen daar geen rol van betekenis in het hoorbare gebied.
Verder, in een RIAA phono-preamp worden de hoge nog hoorbare frequenties al stevig verzwakt laat staan dat daar nog meer dan 100kHz doorheen komt.
@fred101
Die meneer van Biezen in het filmpje meet overigens niets; hij berekent de overdrachts-functie (in dit geval de impedantie als functie van de frequentie). Bij S-parameters kijken we niet naar de stromen, i.t.t. de H-parameters (Hybride) waarbij het gedrag (spannin en stroom) aan een poort uitgedrukt wordt als functie van spanning en stroom aan de andere poort. (zoals Hfe [mA/mA] en steilheid S [mA/V] van transistoren b.v.).
Impedantie meting met een VNA gaat uit van vergelijking met de 'bekende' 50 Ohm van de generator (volgens mijn korte zoektocht) en meten niet direct de stroom door de DUT. Beetje flauw natuurlijk, want met kennis van de spanning over de inwendige 50 Ohm weet je ook de stroom en kun je natuurlijk berekenen wat er in de DUT zit. Maar dat zei je in een eerdere post zelf ook al.
Je opmerkingen hebben me in ieder geval weer gestimuleerd om er wat meer over op te zoeken en dat is altijd leuk.
fred101
Golden Member
www.pa4tim.nl, www.schneiderelectronicsrepair.nl, Reparatie van meet- en calibratie apparatuur en maritieme en industriele PCBs
Op woensdag 7 februari 2024 16:54:37 schreef blurp:
@fred101: Klopt, maar dan moet je wel zo'n LP hebben.Ik heb vroeger optische ontvangers geevalueerd. Die dingen waren alleen bedoelt voor aan/uit modulatie op 2.5GHz, dus in de ontvanger zat gewoon een forse versterker zodat er elektrisch altijd een '0' of een '1' uitkwam
Door het signaal nu extreem te dempen kon je met de VNA toch een bode-plot maken. Relevant? Volgen jou misschien niet, want zo gebruik je hem niet. Maar je kon de ontvangers die problemen hadden met lange reeksen '0' of '1' er zo uitpikken, doordat ze te weinig bandbreedte hadden.
Als je de response van dat element wil meten dan is dat volgens mij de enige zinvolle manier. Misschien werkt het door de spoel zelf aan te stoten maar de enige manier om daar achter te komen is eerst dit met een LP te doen. Of het zinvol is laat ik in het midden. Ik zelf zou liever de versterker erna meten. bv mbv een audio SA.
Een meet idee wat denk ik, uitvoerbaar is:
Je zou de naald met bv een piezo element in beweging te kunnen zetten, of bv door een klein nokje op een motortje met regelbare snelheid, dan kun je de frequentie mooi variëren.
Mooi bedacht Blurb, ik ben gek op metingen "misbruiken" Ik heb een tijdje relais getest met een IV meting op de curvetracer. Door met een 555 het relais op, ik dacht 0,5 Hz te laten schakelen kreeg je een kruis in beeld. Als een relais brak was dan zag je niet verticale traces even oplichten. Ik gebruik nu een, denk ik, betere methode. Maar het was wel grappig om te doen. Ijk heb de meest vreemde dingen gemeten zoals de impedantie van modder, olie, zeewater. TDR gebruikt om een kapot lampje in kerstverlichting te vinden etc.
Wat voor VNA gebruikte jij, mijn VNAs kunnen geen Bode plot maken. Ik las net dat R&S VNA's sinds 2011 ook bodeplot opties hebben (4k5 voor de speciale probes en software-optie). Zover ik weet noem je een S21 plot op een VNA geen Bode plot. Dat beide dB en graden geven wil niet zeggen dat ze gelijk zijn. Een Bode meting is een stabiliteit meting, ze worden tegenwoordig ook gebruikt om de fase marge van schakelende voedingen te testen. Je monteert een 5 ohm weerstandje in de FB spanningdeler, injecteerd een signaal mbv een injectie trafotje in die loop en de Bode plot geeft je dan de fase- en gain-marge. Dat ga ik binnenkort eens proberen. Ik moet nog wat smps bouwen.
benleentje
Golden Member
Als een relais brak was dan zag je niet verticale traces even oplichten.
Wel leuk om dat ook echt te kunnen meten. Maar als im met reparaties aan een machine bezig ben hoor je het 9 van de 10 keer wel dat een relais brak is. Of hij bromt luid en wil niet goed aantrekken of hij trekt wel aan maar maakt daarbij een knetterend geluid. Maar dat is dan omdat het relais probeert een motor in te schakelen. Dus hang er een zware verbruiker aan en je hoort het vanzelf
.
Maar in meetapparatuur waar er bv relais in de signaalweg zitten werkt dat niet.
Op woensdag 7 februari 2024 18:15:09 schreef fred101:
Wat voor VNA gebruikte jij, mijn VNAs kunnen geen Bode plot maken. Ik las net dat R&S VNA's sinds 2011 ook bodeplot opties hebben (4k5 voor de speciale probes en software-optie). Zover ik weet noem je een S21 plot op een VNA geen Bode plot. Dat beide dB en graden geven wil niet zeggen dat ze gelijk zijn. Een Bode meting is een stabiliteit meting, ze worden tegenwoordig ook gebruikt om de fase marge van schakelende voedingen te testen. Je monteert een 5 ohm weerstandje in de FB spanningdeler, injecteerd een signaal mbv een injectie trafotje in die loop en de Bode plot geeft je dan de fase- en gain-marge. Dat ga ik binnenkort eens proberen. Ik moet nog wat smps bouwen.
Een enorm Hewlett-Packard (was nog HP, nog geen Agilent laat staan Keysight) bakbeest dat tot 20GHz ging. Had indertijd meer dan 100k Gulden gekost.
Let wel, dit was in 2001, 23 jaar geleden.
Overigens was dit inderdaad wel een S12 meting. Als ik het artikel over Bode-plot op Wikipedia lees is de definitie van een Bode-plot een grafiek van de magnitude en fase van een overdrachtsfunctie. Nu is hetgene je meet met een S12 meting een overdrachtsfunctie, dus ik vind dat je dat een bode-plot mag noemen. Of je hem gebruikt om de stabiliteit te bepalen of iets anders lijkt me aan jou.
Op woensdag 7 februari 2024 11:26:44 schreef Bobosje:
Wat is de zin of het nut van deze meting?
Zijn er mensen met het gehoor van een hond of vleermuis die nog tonen kunnen horen tot ver boven de 20kHz?
Metingen doen op een platenspelerelement voor frequenties hoger dan 100kHz is nutteloos.
Het nut van deze meting komt vanuit een andere discussie over MC loading, en of dat wel of geen belang heeft.
1 van de argumenten was dat de RF resonantie wellicht iets met de phonopre kon doen, dus een argument in de lijn met wat Brightnoise zegt:
Op dinsdag 6 februari 2024 21:53:07 schreef Brightnoise:
Toch is een "peaking" bij hogere frequenties een probleem. Niet direct hoorbaar, maar het kan het heel snel tot slew-rate oversturing van de phono preamp leiden.
Mijn eerste gedachte is dan: hoe sterk is die resonantie? Vandaar deze meting. De resonantie is (voor dit element althans) ca. 4dB hoger dan dat wat de resonantie aanstuurt (achtergrondstoring oid, iig niet een signaal van de plaat). Dat is denk ik een verwaarloosbare toename, waarbij ik me kan voorstellen dat het binnen de marge valt van een opstelplek (het ene huishouden heeft veel meer EM straling etc dan het andere huishouden).
Maar goed, focussen op de achtergrond/doel van de meting valt zoals al eerder gezegd eigenlijk buiten de vraagstelling. Want de vraagstelling is net zo goed toepasbaar op een MM element, waarbij de resonantie wel binnen het hoorbare gebied valt.
Op dinsdag 6 februari 2024 18:48:17 schreef miedema:
GuidoK, kijk je wel uit met je element? Die spoeltjes zijn heel fragiel, en bedoeld om maar 1mV uit te geven. Dus veel meer moet je er niet opzetten....Ook als je element heel blijft bij een hogere aangelegde spanning, dan zal het meetresultaat vertekend zijn omdat het systeem buiten z'n normale werkgebied getrokken wordt.
groet, Gertjan.
Ik heb de meting op 10mvPP gedaan (anders vervalt alles in ruis). De referentieoutput van de dl-160 is 1,6mV, dus het testsignaal is +16dB, wat een element wel aankan. tikken op een plaat kunnen in dezelfde orde vallen en daar wordt de spoel ook niet mee doorgebrand.
Ik zie even niet hoe de hogere spanning het meetresultaat kan vertekenen, omdat ik niet verwacht dat de elektrische waardes van de componenten hier verandert.
Op dinsdag 6 februari 2024 18:19:59 schreef blackdog:
Het lijkt er op dat je een deel vergeet in je berekening, maar misschien heb ik het niet goed gezien/gelezen.
Je hebt een kabel naar je scoop en je hebt de scoop ingang capaciteit, dat moet je niet vergeten mee te nemen in je berekeningen.
De kabel naar je scoop zou weg kunnen vallen als je de pic-up kabel direct aan de scoopingang monteerd....
Meestal is het zo dat je de kabel capaciteit hebt en een capaciteit van de PU ingang, die vaak rond de 150pF zit.
Dit samen met de ingang weerstand van meestal 47K zorgt er voor dat de resonantie niet zo hoog is dan dat jij laat zien.
Ik heb geen berekening gemaakt, het is een meting.
De verbinding naar de oscilloscoop is gewoon met de probe. Die heeft een capaciteit van 85pF. Dus de totale capaciteit in de schakeling is ongeveer 300pF, wat een aannemelijke waarde is voor een setup (al kan ik natuurlijk de condensator in de schakeling vervangen voor elke waarde die ik wil, maar ik heb dus 220pF genomen omdat ik ca 300pF wou simuleren).
Een typische draaitafelopstelling is inderdaad ~150pF voor de interlink, 30-40pF voor de armbekabeling, 100pF voor de vaak niet uitschakelbare voorschakelcondensator in de phonopre, en ca 30-40pF voor de bedrading, stekkers etc in de phonopre. Dan zit je al boven de 300pF.
Op dinsdag 6 februari 2024 16:11:30 schreef kris van damme:
[...]Die invloed is er vooral als je bij resonantie komt (485 kHz), omdat de stroom dan maximaal is. door de 155 Ohm blijft de invloed van de 50 Ohm beperkt tot 25 % amplitudeverlies bij resonatie en een wat minder scherp fazediagramma. Is dat belangrijk voor je meting?
Ik heb hier toch nog eens over zitten nadenken, maar ik denk dat de weerstand van de functiegenerator geen invloed heeft.
De meting is namelijk in dB. Dus een verhouding. De weerstand van de functiegenerator heeft volgens mij net zo goed invloed op de golf die de resonantie aanslingerd als de hoogte van de piek van de resonantie.
Als de plot in voltwaardes zou zijn, zou de exacte numerieke waarde van die spanningen wel beinvloed worden, maar dat is hier dus niet het geval. Een waarde in dB's betekend niets meer of minder dan "x keer zo hard".
Of maak ik hier een denkfout?
benleentje
Golden Member
Maar goed, focussen op de achtergrond/doel van de meting valt zoals al eerder gezegd eigenlijk buiten de vraagstelling.
Ben ik het niet mee eens. Als deze meting als voorbeeld nu juist geen resultaten oplevert die je eigenlijk wilt weten, maar wij weten dus niet wat je nu wilt meten dan is deze hele discussie al niet doel gericht. Ik wou zinloos zeggen maar dat is niet waar het is toch een leerzaam topic.
Op vrijdag 9 februari 2024 17:48:12 schreef benleentje:
[...]Ben ik het niet mee eens. Als deze meting als voorbeeld nu juist geen resultaten oplevert die je eigenlijk wilt weten, maar wij weten dus niet wat je nu wilt meten dan is deze hele discussie al niet doel gericht. Ik wou zinloos zeggen maar dat is niet waar het is toch een leerzaam topic.
Maar er worden allerlei incorrecte invullingen gegeven die niet ter zake doen die het topic alleen maar ontsporen. Zoals dat de frequenties niet hoorbaar zijn, of dat de waardes van de componenten niet zouden kloppen.
Die hebben niets te maken met mijn vraag of de impedantie van de signaalgenerator invloed heeft op de meetplot danwel of de signaalgenerator op een andere manier aan te sluiten is zodat deze eventuele invloed meer uit te sluiten is.
Ik had gewoon niet moeten zeggen dat het een platenspeler element is. Want kennelijk gaan mensen dan gelijk denken dat ik met hoorbare effecten bezig ben wat in dit geval niet de situatie is. De meting is juist gedaan om aan te tonen dat het naar alle waarschijnlijkheid een onhoorbaar effect is. Maar niet vanwege de frequentie, maar vanwege de amplitude.
Ik ben blij met alle hulp, begrijp me niet verkeerd, maar het maakt het topic m.i. onnodig onoverzichtelijk.
[Bericht gewijzigd door GuidoK op (12%)]
Op vrijdag 9 februari 2024 18:04:17 schreef GuidoK:
Die hebben niets te maken met mijn vraag of de impedantie van de signaalgenerator invloed heeft op de meetplot danwel of de signaalgenerator op een andere manier aan te sluiten is zodat deze eventuele invloed meer uit te sluiten is.
Er zijn verschillende opties / manieren aangereikt om de invloed van de uitgangsimpedantie van de functiegenerator op de overdracht / meetplot / Bode diagram te kunnen onderzoeken.
Vergroot de uitgangsimpedantie of verlaag deze en kijk / beoordeel of en hoe de overdracht / meetplot / Bode diagram hierop reageert / verandert.
Daarmee kun je je conclusie trekken.
benleentje
Golden Member
Want kennelijk gaan mensen dan gelijk denken dat ik met hoorbare effecten bezig ben wat in dit geval niet de situatie is.
Ik hbegrijp je dilemma. Zelf probeer ik juist zoveel mogelijk te vertellen in mijn openingspost maar dat werkt ook niet altijd even goed.
Toch denk ik dat je dit beter gelijk in je openingspost had kunnen vermelden.
maar het maakt het topic m.i. onnodig onoverzichtelijk.
Ja nu zijn mensen aan het vissen naar wat je probeert te meten want dat was niet echt duidelijk voor ons buitenstaanders
. dus daarom hoort het toch in de openingspost.
Ik denk dat je nu genoeg info hebt geven en hoop dat er nu wel goede info gegeven gaat worden.
miedema
Golden Member
Op dinsdag 6 februari 2024 18:48:17 schreef miedema:
Ook als je element heel blijft bij een hogere aangelegde spanning, dan zal het meetresultaat vertekend zijn omdat het systeem buiten z'n normale werkgebied getrokken wordt.
Je meet aan een spoel die beweegt in een magnetisch veld. Bij normaal gebruik werkend als een generator.
Nu leg je een spanning aan op die spoel, je meet nu dus aan een motor 
Als de aangelegde spanning te hoog wordt, dan zal de spoel uit het normaal gebruikte (lineaire) deel van het magnetisch veld getrokken worden, en kunnen dus de eigenschappen veranderen. Denk ook aan de ophanging van de naald+spoel, die nu grotere bewegingen moet maken als normaal.
Maar wellicht valt het bij 10mVtt nog wel mee...
groet, Gertjan.
Op vrijdag 9 februari 2024 19:22:53 schreef miedema:
[...][...]
Je meet aan een spoel die beweegt in een magnetisch veld. Bij normaal gebruik werkend als een generator.
Nu leg je een spanning aan op die spoel, je meet nu dus aan een motorAls de aangelegde spanning te hoog wordt, dan zal de spoel uit het normaal gebruikte (lineaire) deel van het magnetisch veld getrokken worden, en kunnen dus de eigenschappen veranderen. Denk ook aan de ophanging van de naald+spoel, die nu grotere bewegingen moet maken als normaal.
Maar wellicht valt het bij 10mVtt nog wel mee...
groet, Gertjan.
Ik denk dat het met de spanning meevalt (ik denk dat de generator een extreem laag rendement heeft), maar ook dat het bij de optredende frequentie niet of nauwelijks mogelijk is dat de spoel/cantilever daadwerkelijk gaat bewegen met een significante amplitude.
Sowieso vraag ik me af of de spoel uit het lineare veld getrokken kan worden. Uiteindelijk zit deze namelijk vast aan de magneet. Hij kan alleen heen en weer trillen met een zeer beperkte amplitude.
Het is wel grappig dat al die tijd de plots uit de beginpost helemaal niet passen bij het opgegeven vervangschema. Met de waarden in het schema zou de piek veel hoger zijn, en het faseverloop ook veel steiler.
Natuurlijk ligt een vaste dB-fout altijd op de loer, maar die beweegt de dB-grafiek alleen op en neer. En een vaste fasefout idem voor dié grafiek.
Ik heb de plot omgezet in een Excel-lijstje, en daarnaast een kolom gemaakt met berekende waarden, voor bepaalde waarden van de onderdelen (te beginnen met die uit het schema van de startpost) plus nog een dB- en een fase-offset.
Met de 'kleinste kwadraten'-methode was het daarna eenvoudig uit te zoeken welke combinatie van onderdelen het beste met de gegeven plots overeenkwam. Daarbij ging ik er natuurlijk van uit dat de meeste waarden wel zouden kloppen. M.a.w.: welk onderdeel zou de afwijking het beste verklaren?
Blauw= plot uit de beginpost; oranje= berekende waarden.
Afgezien van de offsets (een paar graden en anderhalve dB, of zo), blijkt het belangrijkste te zijn dat de totale serieweerstand daarvoor niet 50+155=205 ohm moet zijn, maar veel meer, zeg 670 ohm totaal ongeveer.
De waarde van de condensator lijkt juist niet groter te moeten voor beste gelijkenis.
Let wel: ik zeg niet dat bij @TS de onderdelen in werkelijkheid anders zijn dan in zijn schema!
Ik zie alleen dat de berekende plot niet met de gegeven onderdelenwaarden overeenkomt, maar wel vrij goed met een hogere spoelweerstand.
Zie dit overigens alleen als beschrijving van een speels proefje met de beschikbare data. De belangrijke dingen zijn al wel gezegd.
--
Edit: abusievelijk is hier 4k7 als afsluitweerstand genomen, waar die 47k moet zijn. Zie verderop voor een correctie.
Op vrijdag 9 februari 2024 15:21:41 schreef GuidoK:
Ik heb hier toch nog eens over zitten nadenken, maar ik denk dat de weerstand van de functiegenerator geen invloed heeft.
De meting is namelijk in dB. Dus een verhouding. De weerstand van de functiegenerator heeft volgens mij net zo goed invloed op de golf die de resonantie aanslingerd als de hoogte van de piek van de resonantie.
Als de plot in voltwaardes zou zijn, zou de exacte numerieke waarde van die spanningen wel beinvloed worden, maar dat is hier dus niet het geval. Een waarde in dB's betekend niets meer of minder dan "x keer zo hard".
Of maak ik hier een denkfout?
mijn inziens wel, aangezien dB waarschijnlijk dBV is, dan is het verschil met spanning gewoon 20 log van een breuk met in de noemer een vaste spanningswaarde...
Ri is de inwendige weerstand van de signaalgenerator; die is hier 50 ohm.
Excuus, ik kijk verkeerd; Ri is de ingangsweerstand die je opgaf voor de voorversterker. De waarde staat er vlak onder; hij is 4700 ohm.
--
Oh ja, nog iets anders: ik heb eerst ook nog geprobeerd te rekenen met een parasitaire capaciteit in de spoel zelf, maar die bleek bij het proberen ongeveer nul te moeten zijn, en heb ik dus weer weggelaten.
Inderdaad zal zo'n klein spoeltje (zowel fysiek als in H) nauwelijks capaciteit hebben in verhouding tot de rest van de schakeling.
Op vrijdag 9 februari 2024 21:09:22 schreef Frederick E. Terman:
Afgezien van de offsets (een paar graden en anderhalve dB, of zo), blijkt het belangrijkste te zijn dat de totale serieweerstand daarvoor niet 50+155=205 ohm moet zijn, maar veel meer, zeg 670 ohm totaal ongeveer.
De waarde van de condensator lijkt juist niet groter te moeten voor beste gelijkenis.Let wel: ik zeg niet dat bij @TS de onderdelen in werkelijkheid anders zijn dan in zijn schema!
Ik zie alleen dat de berekende plot niet met de gegeven onderdelenwaarden overeenkomt, maar wel vrij goed met een hogere spoelweerstand.Zie dit overigens alleen als beschrijving van een speels proefje met de beschikbare data. De belangrijke dingen zijn al wel gezegd.
Bij 100kHz en meer heb je uiteraard andere verliezen, oa door het pick-up kerntje in de spoel. Dat uit zich als een schijnbare serieweerstand die je met DC meting gewoon niet ziet.
Op vrijdag 9 februari 2024 21:32:44 schreef Frederick E. Terman:
Ri is de inwendige weerstand van de signaalgenerator; die is hier 50 ohm.
Excuus, ik kijk verkeerd; Ri is de ingangsweerstand die je opgaf voor de voorversterker. De waarde staat er vlak onder; hij is 4700 ohm.
--
Daarvoor heb ik 47k opgegeven, dus 47000 ohm. Je zit 1 nul ernaast.
Ook heb je de capaciteit van de probe niet meegenomen. Die staat inderdaad niet in het schema, maar die is volgens opgaaf van siglent 85pF. Dus de totale parallelcapaciteit zou je op 305pF moeten zetten.
Er zullen vast nog wel wat kleine afwijkingen aan mijn kant zitten (zo heb ik geloof ik de weerstand van het element bij 1khz genomen (dus een impedantie in dit geval), DCR is geloof ik 150ohm, dat soort kleine dingetjes. Ik heb het 220pf condensatortje ook niet nagemeten. Doet ook niet ter zake voor het doel van de meting, maar wel ter zake als je de meting met een berekening wilt controleren. Maar de onjuiste ingangsweerstand en Ci op 305pF stellen zijn denk ik de grootste afwijkingen hier.
Op vrijdag 9 februari 2024 21:39:49 schreef kris van damme:
[...]
Bij 100kHz en meer heb je uiteraard andere verliezen, oa door het pick-up kerntje in de spoel. Dat uit zich als een schijnbare serieweerstand die je met DC meting gewoon niet ziet.
Ook moeten we wellicht rekening houden met dat de spoel in het element zich niet 100% als een ideale spoel gedraagt.
Op vrijdag 9 februari 2024 21:32:04 schreef kris van damme:
[...]mijn inziens wel, aangezien dB waarschijnlijk dBV is, dan is het verschil met spanning gewoon 20 log van een breuk met in de noemer een vaste spanningswaarde...
Zowel in de teller als noemer staat een spanning, dus die valt tegen over elkaar weg. dB is geen natuurkundige eenheid. dB is dimensieloos.
dBV wordt gebruikt om aan te geven dat het gerelateerd is aan een voltage, maar heeft niet de eenheid volt.
Zo zie ik het althans.
Dus als er 6dBV staat, betekend dat 2x zoveel als een bepaalde waarde in volts.
Maar je zegt dus niet 2V (als die bepaalde waarde 1V is)
Op vrijdag 9 februari 2024 21:41:52 schreef GuidoK:
Daarvoor heb ik 47k opgegeven, dus 47000 ohm. Je zit 1 nul ernaast.
Ook heb je de capaciteit van de probe niet meegenomen. Die staat inderdaad niet in het schema, maar die is volgens opgaaf van siglent 85pF. Dus de totale parallelcapaciteit zou je op 305pF moeten zetten.
De capaciteit is ook een totaal, en zou dus vanzelf goed moeten uitkomen. Nogmaals, ik zocht naar de waarden die de beste passing van de grafiek met die van jou zouden geven, en daarbij vind ik o.a. een kleinere (totale) C.
Wat de nul betreft heb je natuurlijk gelijk! Gelukkig is dat eenvoudig te verhelpen. Hier is de best fit voor 47k en 420 µH, met inderdaad dan ook een kleinere dB-offset:
Alleen is dan voor een best fit de (totale) serieweerstand nóg groter te nemen, en de (totale) parallelcapaciteit nog kleiner.
Het is een wonderlijke zaak.
Op vrijdag 9 februari 2024 21:51:37 schreef GuidoK:
[...]
Zowel in de teller als noemer staat een spanning, dus die valt tegen over elkaar weg. dB is geen natuurkundige eenheid. dB is dimensieloos.
dBV wordt gebruikt om aan te geven dat het gerelateerd is aan een voltage, maar heeft niet de eenheid volt.
Zo zie ik het althans.
Dus als er 6dBV staat, betekend dat 2x zoveel als een bepaalde waarde in volts.
Maar je zegt dus niet 2V (als die bepaalde waarde 1V is)
denk nu aub even goed na over wat je hier schrijft. blijkbaar lost omzetten naar dB bepaalde problemen op
Je weet toch waarom de dB inhet leven is geroepen?
mogelijke denkpiste is.. geef de generator een weerstand van 1kOhm, in dB maakt het niet uit..?
idee! lijkt me dat ministers van financiën hun geldput kunnen dichten door al de negatieve bedragen om te zetten in dB.. en dan te argumenteren dat het relatief is...
Om het juiste spoor terug te vinden alvast een schaal waar V en DBM staan..
Ook op die voltmeter is het nog steeds een eenheidsloze ratio.
Dat zit 'm in de definitie van de decibel. Of dat nou dBV, dBM, geluidsdruk of geluidsintensiteit is.
Zolang V op V gedeeld wordt, I op I gedeeld wordt, P op P gedeeld wordt of W op W gedeeld wordt, de natuurkundige eenheid vervalt dan.
Als het een eenheid zou zijn, zou 0dB ook 0 zijn. Maar dat is het per definitie nooit. Want wie deelt door nul....
[Bericht gewijzigd door GuidoK op (16%)]
Op zondag 11 februari 2024 02:37:39 schreef GuidoK:
Ook op die voltmeter is het nog steeds een eenheidsloze ratio.
Waar je wel moet naar kijken is dat iedere dBm schaal samenhoort met een spanningschaal.
bvb, de onderste dB schaal , waar 0dB overeenkomt met 0,775 volt (die dB schaal is geldig in het 1,5V AC bereik). Die gaan dus samen.
Meet je dus een afwijkende spanning, bvb, door verlies in de generator, dan heeft dat ook invloed op de dB waarde, ook al is die relatief. Zo moeilijk is dat nu toch niet 
edit : je denkt vermoedelijk dat die 50 ohm over de ganse curve dezelfde invloed heeft, en aangezien dB relatief is , dan zou dat idd een juiste aanname zijn. Maar, je impedantie in serie met die 50 Ohm blijft over de frekwentiesweep niet constant.
[Bericht gewijzigd door kris van damme op (18%)]