Hoe werkt deze "kristal"-ontvanger?

Kan ik eens wat terug doen, ik kan wel 50 meter draad naar je opsturen en een echte Waardenburgse diepvriesmaagd (de beste vang je op zondag morgen). Dan bij volle maan dat draad om een maagd wikkelen, 3 rondjes naakt om je penthouse rennen en je hebt een dijk van een virgin-loop-antenne. Daar komt een signaal af, daar wordt je stil van. De ontvanger waarschijnlijk ook maar ach, je kan niet alles hebben.

Fred

Op 10 juli 2008 00:44:06 schreef Radioortje:
Dat wordt dan afzien , Henry .
Fijn hè , die vakantie ...

Er staan 4 weken USA tegenover

woah! even op vakantie, 10 dagen geen internet en er komt weer iets bovendrijven over voedingsspanningloze ontvangers!
* Ledlover hoopt nog wat te gaan begrijpen van dit curieuze apparaatje

Ik heb dit topic meegelezen en het liet mij niet los, dit fenomeen had ik eerder gezien.
Jawel,

RB juni 1965. Er hoort een artikel bij, dat zal ik scannen.

[edit] De scans.
Het begon met een klein artikeltje in mei 1963.
RB 1963: http://welther.nl/hugo/Radio%20schema's/PK1PK%20artikelen/RB%20me…

Gevolgd door een duidelijker artikel
RB 1965: http://welther.nl/hugo/Radio%20schema's/PK1PK%20artikelen/RB%20ju…

[Bericht gewijzigd door Hugo Welther op zondag 20 juli 2008 17:51:34 (11%)]

6000µ? hadden ze al zulke grote toen?

ik stel voor dat je er ook (een niet aangesloten) fluorescentielamp bijneemt voor de gezelligheid. Die licht gegarandeerd op. maw dit werkt alleen zéér dicht bij de zender.

Jawel, die waren maar NLG 2,50 in de dump.

[edit] Zie de edit bij het schema op de vorige pagina.

[Bericht gewijzigd door Hugo Welther op woensdag 16 juli 2008 00:08:49 (41%)]

Op 15 juli 2008 23:51:49 schreef Ledlover:
6000µ? hadden ze al zulke grote toen?

tja, dat is nodig om de gevolgen van de zenderfading op de voeding te onderdrukken wanneer je een ver, overzees, station beluisterd...

Op 16 juli 2008 00:15:00 schreef jongensenwetenschap:
[...]

tja, dat is nodig om de gevolgen van de zenderfading op de voeding te onderdrukken wanneer je een ver, overzees, station beluisterd...

Dat zou goed kunnen. De schrijver van het artikel was radio technicus bij Radio Malabar in voormalig Nederlands Indië.

RB juni 1995?

Op 16 juli 2008 00:20:34 schreef Henry S.:
RB juni 1995?

Typo gecorrigeerd.

Hahaaaaa, geweldig! Dat tweede artikel is dat uit mijn herinnering, kompleet met "Der Mohr"!

Dank u dank u dank u.
Evengoed, (1e artikel), transistoren in klasse C? ! Het wordt al raarder, dit onderwerp.. het is duidelijk dat ik nog niet de helft van de benodigde theorie beheers...

Ik vond gisteren in de NRC een stelling bij een proefschrift vermeld die eventueel met enige variatie uitstekend op de radiohobby en zijn vele zijwegen kan worden toegepast:

"het kan ook een uitvinding zijn als je iets maakt dat niet werkt op een manier waarop nog niets eerder niet gewerkt heeft".

Mag ik jullie dit op je levenspad aanbevelen? Wat schitterend overigens dat "der Mohr" is opgedoken. Dat is nu een perfect voorbeeld van die nutteloze fragmentarische herinneringen die je wél onthoudt terwijl je de hoofdzaak níet hebt onthouden. Een goed voorbeeld is ook dat je weet dat een plaatje rechts bovenaan op een pagina stond, maar geen flauw idee meer hebt van welk tijdschrift het was, laat staan de jaargang, laat nog meer staan het nummer....

Leuke artikelen, gelijk maar geprint. Er werd dus 45 jaar geleden mee geexperimenteerd. Ze waren zo dom nog niet toen Wij gaan er te snel van uit dat iets niet kan omdat we het niet begrijpen of misschien weten we te veel (denken we) en trekken dan de conclussie dat het niet kan.
Maar jammer genoeg is dit experiment niet te herhalen. Hilversum 1 en 2 bestaan niet meer

Maar dames, er is hoop, het werkt dus ook al met een kleine antenne zoals u kon lezen.
Inductief gekoppeld ging daar minder dus ik ben benieuwd wat de eerste schakeling doet zonder inductieve koppeling. Voordeel van deze koppeling is denk ik dat de resonantie niet nadelig beinvloed kan worden door de ontvanger

Fred

Het lijkt me toch dat de RB schakelingetjes fundamenteel anders zijn dan de standby ontvanger van de TS. Ik bedoel het volgende: als je in de RB schakelingen het collector-emitter stroompad volgt dan passeert de stroom doorheen de grote elco. M.a.w. in die schakelingen zit er een DC bron in de collector (de grote elco dus). Daar stelt zich dus geen mysterie hoe die transistoren kunnen werken. In de schakeling van de TS is er echter geen bron in de collector, de elco zit zuiver in het basis-emitter stroompad. Het mysterie is nog altijd even mysterieus...

Of zie ik iets over het hoofd?

grappig dat een tor in dat schema als een soort triode wordt getekend. Duurde even voor ik door had dat het geen buizen waren.

Fred

Vooral het eerste RB schema is helemaal begrijpelijk. Er is collectorvoeding, en de basissen krijgen een instelling. Alleen staan de torren natuurlijk niet in C, maar in AB of A; dat heeft de schrijver fout.

In het tweede schema wordt het al iets vreemder. De basissen liggen alleen maar aan de emitter (voor gelijkspanning). Bij kleine modulatiediepten zakt het geluid dan ook helemaal weg, zegt de schrijver.
Persoonlijk snap ik niet hoe het bij grotere wel werkt, maar ok. Die emitterweerstanden zijn ook wel apart verklaard.
Als dit werkt, moet dat door komen doordat de Ge-torren door lekstroom worden ingesteld.

Het schema uit de startpost is in vergelijking hiermee wéér onbegrijpelijker, en ik vermoed dan ook dat dat helemaal fout is overgenomen. Hier kan van stroomversterking door de transistor geen sprake zijn.

Ik denk wèl dat het TS schema afgeleid is van de twee gescande artikelen. Een serie-antennekring met 350 pF is wel èrg toevallig; en die basiskring vind je ook nergens anders.

Het is jammer dat de theorie in het verhaal wat te wensen overlaat. Dat wordt echter méér dan goed gemaakt door het leuke idee, en vooral door al zijn metingen aan die spoelen! Dat vind ik heel interessant.
Wie had gedacht dat zo'n zelfgewikkelde spoel zó slecht zou zijn dat hij maar net de helft van de spanning afgeeft! Ik niet, in ieder geval. Dat moet te maken hebben met een ongelukkig gekozen maatvoering en/of draaddikte (een al te dikke draad levert, doordat de wikkelingen dan heel dicht tegen elkaar aan liggen, weer een grotere parasitaire capaciteit op).

De schrijver moet tegen de zestig gelopen zijn. Als ik me niet vergis is hij dezelfde die indertijd als eerste, per telegram, de ontvangst in Bandoeng bevestigde van de telefoniezender PCJJ (spraak en muziek!) op 30 meter, ergens in 1927.

De schrijver is PK1PK. Het verhaal over de eerste ontvangst PCJJ staat ook in RB. Ik zal het eens opzoeken.

Dat Bandung verhaal staat ook in het 50 jarig gedenkboek van de Veron.

In RB stond destijds ook een of meerdere artikelen over Indie en langegolf pirekelen met vonkzenders Malabar ; ik geloof ook Bandoeng.

Heel leuk vond ik het verhaal dat de schrijver (misschien niet PK1PK, maar dan een kennis van hem) altijd een ontvangstrapport ging uitbrengen aan het, nog ietwat experimentele, millitaire station dat hij ontving. Dat moest per fiets, want telefoon had hij niet.
Op een ochtend kwam hij op de gedachte de ontvanger te laten genereren. Seinsleutel in de hoofdtelefoonuitgang geprikt (waardoor dus de plus werd gesleuteld!) en seinen maar. En verd*md, er kwam antwoord.
Dat scheelde een paar km fietsen iedere ochtend.

Op 16 juli 2008 21:37:07 schreef Frederick E. Terman:
Het is jammer dat de theorie in het verhaal wat te wensen overlaat. Dat wordt echter méér dan goed gemaakt door het leuke idee, en vooral door al zijn metingen aan die spoelen! Dat vind ik heel interessant.
Wie had gedacht dat zo'n zelfgewikkelde spoel zó slecht zou zijn dat hij maar net de helft van de spanning afgeeft! Ik niet, in ieder geval. Dat moet te maken hebben met een ongelukkig gekozen maatvoering en/of draaddikte (een al te dikke draad levert, doordat de wikkelingen dan heel dicht tegen elkaar aan liggen, weer een grotere parasitaire capaciteit op).

Als je artikelen over spoelen leuk vindt zijn deze over experimenten voor de jacht op hoge de Q misschien ook wel interessant:
Site van Dick Kleijer
Artikel van Wes Hayward

Dat zijn leuke stukken, dank je wel!
Behalve dat de stof zelf interessant is, zitten er ook weer erg goede links in.

Ik vond nog wat in RB november 1965:

Voor de liefhebber, wat artikelen van AC de Groot PK1PK

http://welther.nl/hugo/Radio%20schema's/PK1PK%20artikelen/