Hoogfrequent experimenteerprint

Meer info over de Manhattan style. Ziet er netjes uit, maar je bent wel even bezig.

Dead bug style vind ik meestal nogal rommelig worden, maar het is snel en het werkt prima. Naderhand nog iets aanpassen kan wel een uitdaging zijn.

Kan een ramp zijn ... Maar ook een zegening! Een gewone print moet je immers opnieuw ontwerpen/etsen/boren als er iets niet klopt.

Nog even ter (afschrikwekkend) voorbeeld:
Pseudo Manhattan (gefreesde eilandjes) en UC.

http://img87.imageshack.us/img87/8595/img07302nw.jpg

Op 21 november 2008 20:01:44 schreef Rd12tf:
De tegenhanger (en mijn favoriet) is Ugly Construction, hier gebruik je, zoals al reeds gezegd, het hele kopervlak als montage platvorm. Meestal combineer ik dat met af en toe een aangebracht kopervlakje voor een power aansluiting of als draagvlak voor een groter component (elco b.v.).

Oftewel, Ugly Manhattan style.

[Bericht gewijzigd door Henry S. op vrijdag 21 november 2008 20:49:40 (85%)]

Dank je Henry!
Nog even voor de esthetici hier op CO, een dergelijke schakeling werkt, indien zo opgebouwd, zeer goed.
Elektronen hebben nu eenmaal hetzelfde denkpatroon als ik: Chaotisch!

Hangt er ook vanaf hoe hoogfrequent je wil gaan, bij zeer hoge frequenties kan je overstappen naar ander materiaal, anders Basismateriaal PCB's ook nog eens lezen, daar heb ik ook nog links instaan voor evtl. info.

- - big bang - -

Ik heb het hoogfrequentexperimenteerbordje met uit het andere printplaat gezaagde eilandjes gemaakt. De eilandjes heb ik met cyanoacrylaatlijm vastgeplakt op het kopervlak. Dat wil best. Alleen het zagen en gladschuren van de eilandjes is rotwerk. Veel beter lijkt het mij om met een dremel de eilandjes te maken door het koper weg te frezen. Op het hoogfrequentbord heb ik de MOS-FET regeneratieve ontvanger van topic http://www.circuitsonline.net/forum/view/74755 gebouwd. Ik merk dat zo'n hoogfrequentbord veel beter werkt dan zo'n breadboard, punaise- en spijkerbordjes. Ik heb veel minder last van handefect en andere ongewenste dingen.

Waar is de Elektuur hoogfrequent experimenteerprint nog te koop? .

Ik gebruik de dead bug methode.
Werkt snel en goed.
Hoe hoog in frekwentie wil je gaan?

Gewoon de Midden- en de Kortegolf. Eventueel ook de FM-Onmroepband d.m.v. een superreg. Ik vind de 'Dead Bug'-methode niet handig: het is niet stabiel en modificaties aanbrengen is erg lastig.

Waar zijn zulke HF-experimenteerprinten kant-en-klaar nog te verkrijgen?

Waren die zelfklevende dingetjes er nog maar:
stukjes met blokjes, IC-pads transistor pads, voedingsstrips, enz. Folie er af, vastplakken op geisoleerde of metalen plaat (zelfs aluminium!!) en klaar, solderen maar.
Ben ik verdorie de naam weer kwijt

Op 24 juni 2009 22:04:43 schreef dawmast:
... Ik vind de 'Dead Bug'-methode niet handig: het is niet stabiel en modificaties aanbrengen is erg lastig...

Veel van mijn projectjes zijn mbv de dead bug methode gemaakt.
Stabiliteit is geen probleem en modificaties aanbrengen is gemakkelijker dan met een print.
Tijdje geleden een 280MHz oscilator gemaakt met een BD139. Vele veranderingen aangebracht.
Zonder de dead bug methode was dit moeilijker geweest.
Maar het is een methode die meer mensen lastig vinden.

ik was net ook aan de elektuur RF print aan het denken ...
iemand was me voor.

tis ene kleintje om dat rap effe te tekenen en zelf te etsen he. met de natte spons methode is dat in 5 minutne geklonken...

Natte spons ?

Aangezien er voorbeelden van ugly manhantan kwamen heb ik hier nog een ugly smd met freeswerk

http://www.hamforum.nl/download/file.php?id=1648&mode=view

Mijn breadboardje:
http://www.hamforum.nl/download/file.php?id=1234&mode=view

Ik heb vandaag op mijn werk d.m.v. een dremel een hoogfrequentexperimenterprintje gebaseerd op de bekende Elektuur HF-print gemaakt. D.m.v. een dremel heb ik de koperen eilandjes uitgefreesd. Een goedkope en een goede methode om zo'n printje te maken.

Ik maak ook wel eens zo'n HF exp. print. Ik doe het zo. Print beplakken met plakplastic en met een hobbymesje de lijntjes tussen de vlakjes wegsnijden (een paar insnijdingen langs een liniaal, zo gepiept)

Daarna in het warme etsbadje en paar minuutjes zachtjes wiebelen... Afspoelen, afdrogen, plakplastic van de vlakjes halen en klaar is uw print.

Ik vind de elektuur HF experimenteerprint gewoon geweldig, en werkt zeer aangenaam onder de 100MHz. Daarboven niet meer, niet zozeer omwille van de parasitaire capaciteiten, maar door de parasitaire inductanties die je krijgt van de lange aansluitdraden waar je niet omheen komt.

Even googlen -> gevonden: ik heb eens een oscillatortje gemaakt met de plakmethode, en de condensator was de LC tank: de aansluitdraden van de 3.3pF C gaven ongeveer 30nH, hetgeen voor een mooie 800MHz oscillator zorgt:

Voor UHF ben ik al een tijdje van plan om een experimenteerbord te maken waar bovenaan een paar busbars lopen (zoals op het elektuur bord), maar dan met een 50 ohm stripline van links naar rechts. Een beetje zoals het gedremelde stuk hier:

De stripline van links naar rechts omdat in mijn geval het toch altijd op een SMA connector (of twee of meer, in geval van versterker, filter, mixer...) uitkomt. Een stuk stripline kan je makkelijk onderbreken om er een pi of T filter, of een matching netwerkje tussen te plakken.

En misschien wat SMD outlines voor synthesizers en zo. Ja, dat zie ik wel zitten.

In 2002 heb ik een telegrafie zend/ontvanger gebouwd volgens de "Manhattan" bouwstijl; een nabouwsel van een toen niet meer leverbare bouwkit. Ontworpen voor de 20m amateurband met circa 5Watt output.

Met een pons ronde schijfjes gemaakt die met secondenlijm vastgezet zijn op het aardvlak. Met de potmeters en connectoren meegerekend net over de 300 componenten in een doosje van 12x12cm.

http://members.ziggo.nl/cmulder/nc20.htm

De achtergrondfoto in de header van deze webpagina is een bovenaanzicht van de RTx. Onderin de pagina staan circa 80 bouwfoto's.

Carel.

Op 28 april 2011 19:44:12 schreef Bert_mc:

De stripline van links naar rechts omdat in mijn geval het toch altijd op een SMA connector (of twee of meer, in geval van versterker, filter, mixer...) uitkomt. Een stuk stripline kan je makkelijk onderbreken om er een pi of T filter, of een matching netwerkje tussen te plakken.

En misschien wat SMD outlines voor synthesizers en zo. Ja, dat zie ik wel zitten.

Dit klinkt wel erg intressant als idee

Misschien nog een 2de stripline aan de andere kant van de print? dan kan je ook nog mixers, splitters, combiners maken

[Bericht gewijzigd door jovak op donderdag 28 april 2011 22:02:10 (11%)]

Misschien een domme opmerking van mij: je kunt de printzijde van de ondersteprintplaat met de massalaag toch andersom zetten zodat de afstand tussen het koperen laagje van het vierkantje en de massaplaat dubbel zo groot wordt?
Dan heb je dus de dubbele dikte van het dieelectricum.
Mac.

En die lijmlaag er tussen hoe constant zijn de diëlektrische eigenschappen daar van (vocht, temperatuur...) ?

Die 3M Minimounts® waren zo gek nog niet !

[Bericht gewijzigd door Tidak Ada op donderdag 28 april 2011 22:17:31 (20%)]

Op 24 juni 2009 22:17:53 schreef Tidak Ada:
Waren die zelfklevende dingetjes er nog maar:
....
Ben ik verdorie de naam weer kwijt

Minimounts klik

/e Ah, Je had de naam al weer gevonden.

De door Schimanski beschreven methode met plakplastic heb ik ook nog gebruikt (Boeklon hette dat spul geloof ik.)
Later ben ik printen gaan tekenen met oostindische inkt met van die Rotering pennen, ging best wel goed.Voordeel was ook dat een foutje
makkelijk gecorrigeerd kon worden door wegkrabben of bijtekenen.
Nadeel: lage temperatuur van het ijzerchloride waardoor je langer moest etsen.
Mac.

Op 28 april 2011 16:14:01 schreef Schimanski:
Ik maak ook wel eens zo'n HF exp. print. Ik doe het zo. Print beplakken met plakplastic en met een hobbymesje de lijntjes tussen de vlakjes wegsnijden (een paar insnijdingen langs een liniaal, zo gepiept)

Dit gaat ook goed met schilderstape (crêpe plakband).

Op 28 april 2011 19:44:12 schreef Bert_mc:
Voor UHF ben ik al een tijdje van plan om een experimenteerbord te maken waar bovenaan een paar busbars lopen (zoals op het elektuur bord), maar dan met een 50 ohm stripline van links naar rechts. Een beetje zoals het gedremelde stuk hier:
[afbeelding]

Heb je een zeer vaste hand of heb je een hulpmiddeltje gebruikt bij het dremelen?

@Carel M: Prachtig opgebouwd.

@ Mans:

In 2011 denk ik niet meer aan wat ik in 2009 heb opgeschreven

Op 29 april 2011 00:14:56 schreef Henry S.:
[...]
Dit gaat ook goed met schilderstape (crêpe plakband).

Ja? Dat had ik nooit gedacht. Straks eens proberen...!

Heb je een zeer vaste hand of heb je een hulpmiddeltje gebruikt bij het dremelen?

Geen van beide - het is 15 micron koper printplaat, en met een scherp stanleymes en een latje trek ik de contour van het oppervlak waarvan ik het koper weg wil. Dan neem ik mijn soldeerbout met een brede punt (even breed als het stukje dat ik wil verwijderen) en een tangetje. In een hoekje stook ik het koper heet zodat de lijm los laat en ik een millimeter of twee heb om het koper met het tangetje te grijpen. En dan, met de print bevestigd op tafel trek ik tegelijkertijd aan het koper met het tangetje terwijl ik het koper verhit. Zo komt het los zonder het FR4 te beschadigen, met uitzondering van een paar mm2 in het hoekje waar je begint. Maar ook dat is bijna niet zichtbaar.

@Carel M: Prachtig opgebouwd.

Ja, zonder meer. Prachtig. Je mag naast Pros en FotoOpa op het podium gaan staan

Zeker het ziet er zeer mooi uit!
Maar het valt mij tegen dat er nog niet zoiets te koop is als een holle boor,
Of iets als een zeer kleine gaten zaag.
En dan denk ik aan een gaatje in het midden van 1MM en daar omheen een eilandje van ong. 5MM.
Die holle boor in meerdere maten eilandje 3MM spatie ongeveer 2MM en zo oplopende naar groot.
Die spatie/ruimte tussen eilandje en massa/min voor zo min mogelijk capaciteit.
Zelf heb ik het niet echt nodig ik bouw zwevend en dat gaat me goed af.

Maar ook het idee om een enkelzijdige print om te draaien (als massa vlak)
En dan ook weer met enkelzijdig print eilandjes en strookjes print te gebruiken is vind ik wel een goed idee!
Ook met de gedachte dat er dan een wat grotere ruimte zit tussen min/massa en het eilandje.
Je moet dan wel een gaatje boren om de min te kunnen bereiken.
En je kunt eventueel het onderdeel aan de print lijmen om mechanische sterkte te verkrijgen.

Vr Gr RRob.