Ik heb het koppelboard eruit. Het heet filterboard en is ontworpen in 2007 dus mogelijk later toegevoegd. Het is niks meer dan een 22 ohm serie weerstand per lijn.

Maar toen ik het eruit had (het hangt aan de zijkant) lag er onder het board een 2cm lang stukje RF-vingers. Ik denk dat die klem zaten onder het board. Ze zitten verder helemaal nergens in het apparaat dus het kan er niet tijdens mijn werkzaamheden (afscherming losschroeven) ingevallen zijn.

Een tweede reden waarom ik denk dat het daar klem zat was omdat ik bij het meten van de 22ohm weerstanden in situ bij eentje 11 ohm kreeg. Ik dacht dat dat kwam doordat ik er heel slecht bij kon (half op gevoel) en er per ongeluk 2 tegelijk raakte.

Dat kan ook verklaren waarom ik nu de fout veel vaker kreeg dan de vorige metingen. Bij de vorige testen en metingen (die 3 weken) stond hij op zijn zijkant. Nu heb ik hem in de normale positie open liggen. Dus zoals je hem normaal gesproken gebruikt maar vanwege de maat/gewicht vs ruimte had ik hem op zijn zijkant staan.

Ik ben benieuwd, ik ben voorzichtig optimistisch..

Maar als dat ding de oorzaak was, had ik bij metingen daar het eigenlijk moeten zien. Tenzij het iets vreemds deed met de keyboard matrix waardoor het soms via een omweg ging en dus niet via de lijnen waar ik mijn probes op had.

[Bericht gewijzigd door fred101 op (17%)]

Helaas, nog steeds het zelfde probleem. Dan heeft dat stuk metaal blijkbaar toch niets geraakt.

Morgen eens de kloksnelheid meten en die 3 IC's in een voetje zetten en uitwisselen. Ik denk niet dat het oppikken van EMI is ofzo, want dan zou ik diverse fouten verwachten en niet iedere keer exact de zelfde. Alsof er een bitje af en toe omvalt in de eprom waardoor het programma uit een loop springt zonder dat er aan de eis is voldaan. Maar daar is hij volgens mij te jong voor. Ik heb dat een paar keer gezien maar dat waren heel oude apparaten uit de begintijd van de met eprom/ microprocessor uitgevoerde apparaten.

Kijk ook of alle ic pinnen door de print heen zitten. Wij hebben regelmatig meegemaakt dar er een pin dubbelgeknikt zat.
Die maakte initieel wel goed contact, maar door de jaren heen werd dat wat wisselvalliger door oxydatie...

Afhankelijk waar het systeem heeft gewoond kan er aanslag in IC-sockets zijn gekropen, met slechte contacten als gevolg.
Het zou zo simpel kunnen zijn als elk IC wat in een socket zit eruithalen en weer terugsteken.

@Arco: een waar woord, heb ik ook eens meegemaakt met de CS van een EPROM.

Ik heb twee dingen gedaan en tot nu toe lijkt het te helpen. Wel een beetje stom want nu weet ik niet wat de probleem veroorzaker was. Ik heb de 82C55 vervangen en alle IC's uit hun voetjes gehaald en terug in gestoken. Maar dat in/uitbouwen is zoveel werk dat ik de gok maar heb genomen (Ik wordt er ondertussen wel steeds sneller in :-) )

Ik heb hem nu anderhalf uur draaien en 3x opgestart/uitgezet en tot nu toe gaat het goed. Maar gezien de voorgeschiedenis geloof ik het pas als hij het de hele week goed blijft doen. Dus allemaal aub duimen :-)

Op zondag 11 januari 2026 15:07:33 schreef fred101:
Ik heb twee dingen gedaan en tot nu toe lijkt het te helpen. Wel een beetje stom want nu weet ik niet wat de probleem veroorzaker was. Ik heb de 82C55 vervangen en alle IC's uit hun voetjes gehaald en terug in gestoken. Maar dat in/uitbouwen is zoveel werk dat ik de gok maar heb genomen (Ik wordt er ondertussen wel steeds sneller in :-) )

Ik heb hem nu anderhalf uur draaien en 3x opgestart/uitgezet en tot nu toe gaat het goed. Maar gezien de voorgeschiedenis geloof ik het pas als hij het de hele week goed blijft doen. Dus allemaal aub duimen :-)

Oude 8255 terugsteken en testen ?

Dat zou ik kunnen doen, maar dan moet ik eerst zin maken om dat board weer uit en in te bouwen ;-) Het apparaat is absoluut niet service vriendelijk. En dan zul je net zien dat hij weer de fout niet ingaat zoals de eerste keer. Net als die meetversterker, 2x naar de fabriek, 1x naar mij, kan niet echt wat vinden maar hij doet het weer goed, doet het zelfs anderhalf jaar weer goed en toen pas begon de, door de fabriek, vergeten soldering weer te vervelen. Dit soort fouten zijn een ramp.

Waar ik wel aan denk is om een nieuwe 8255 te bestellen want van deze oude kan er ook best een ding niet meer goed zijn wat pas zijn kop opsteekt bij gebruik. Ik kan het apparaat zelf niet functioneel testen, de klant heeft alle hardware daar (plus bedien kennis) wat daar bij nodig is. Is een nogal complex apparaat.

Als dit niet helpt weet ik het zo wie zo niet meer. Die HC245 kan het niet zijn want alle meetdata en teksten gaan wel foutloos naar de display. Dan zou het een van de eproms moeten zijn. Als daar een bitje qua spanning op de grens van hoog of laag zit om er soms onder/overheen te gaan voor een variabele of routine die bij knop 2 uitlezen hoort.

Het enige wat ik dan zou kunnen doen is de eproms diverse malen copieren en dat net zolang tot ik 2 verschillende files heb (1 bit/byte verschil) Hopelijk sneller dan 3 weken wat het ding staat in de weg en ik heb meer werk liggen waar ik pas aan kan beginnen als dit bakbeest weer dicht kan en van tafel is.
Dan is een van die twee files de goede. Dan de eproms met de ene laden, daarna met de tweede dataset en dan kijken welke niet de fout in gaat. Maar dan moet ik eerst weer software vinden en installeren voor mijn TL866 en hopelijk heb ik die eproms (en zijn ze nog goed)

Is de week al om?Want ik krijg zere duimen.. :+

Het helpt wel want hij doet het nog steeds goed :-)

Als je ergens een rot contact had (wat door in-en-uit een voetje opgelost zou zijn), dan zou het zomaar kunnen verklaren waarom het zo gevoelig op een probe reageert...

Dat 22Ω weerstandsbordje staat me ook nog steeds niet aan. Het zal wel een reden hebben, maar het is raar...

Voor wat betreft dat uitlezen / EPROM: je zou verwachten dat er een hele byte gelezen wordt en dat die daarna per bit bekeken wordt. Het zou natuurlijk kunnen dat er zo nu en dan een bit omvalt in het stukje voor 'knop 2'. Maar dat zou niet verklaren waarom het ze nerveus wordt van een probe.
Voor wat betreft de EPROM: soms hebben die dingen een checksum die 0 moet zijn. De laatste byte wordt dan gebruikt om daar voor te zorgen. Bij init rent de processor de hele ROM door en XORed alle bytes. Dat is snel en een redelijke sanity check. Uiteraard weet niemand hier of dat bij deze ook het geval is. Een hint zou kunnen zijn dat de laatste byte van de EPROM geen 0xff is - doorgaans wordt alleen het deel geschreven waar wat zinnigs staat en 0xff is tevens de waarde na een erase.

Mocht je serieus de voetjes verdenken... Haal ze eruit en soldeer het spul op het bord. Voetjes was leuk voor 'in het veld' wisselen. Maar met de desoldeer gereedschappen van vandaag de dag is het minder relevant geworden.

Voor wat betreft terug naar de klant: ik heb dit soort dingetjes ook wel eens... Het doet het, geen idee waarom en eigenlijk heb ik er niks aan gedaan behalve uit elkaar halen, afstoffen, wat dingen meten en concluderen dat ik het probleem niet (meer) kan reproduceren. Hoe veel tijd wil je er in steken?
Tot op heden snapt iedereen het probleem en accepteert dat zij de 'field test case' worden. Meestal komt het probleem ook niet meer terug. Conclusie: toch ergens een rot contact geweest. Vertel maar waar...

Met een beetje geluk houden de duimen van Mel het nog een tijdje vol :)

Op maandag 12 januari 2026 07:56:12 schreef fred101:
Het helpt wel want hij doet het nog steeds goed :-)

Ik heb hier een Micro-professor liggen , Z80 ding die de 8255 gebruikt voor Display en Keyboard aansturing. Ik wil "de verdachte" daar wel eens in prikken. Loopt wel maar op 1.79MHz, ik zeg dat omdat ik hier Z80's heb die op een lage kloksnelheid (KHz'en) prima de "NOP-teller" test doen maar in een volledige schakeling (op de normale snelheid) het niet doen. Z80's uit oude schaak-computers vallen op deze manier nogal eens om.

Hij werkt nog steeds correct. Ik heb de verwijderde 8255 op een breadboard geprikt, V+ en gnd doorverbonden en de gnd aan de gnd van de Vu-data tracker. Toen een "signature analyse" gedaan. Dat doe ik met een Vu-data, dat is een (beperkte) Huntron kloon. Je krijgt dan bij digitale IC's een "L" of een "stoel"(bij CMOS) te zien bij iedere pin. Deze vergeleken met de 3 uit mijn voorraad en voor de zekerheid toch ook maar met de gene die ik er in heb gezet (dus weer de boel open maken :-( ) en de enige afwijkende is de originele die ik verdacht. Veel pinnen gaven erg vervormde "stoelen", pin 1t/4 en pin 10 hadden de meeste vervorming. Dus er is zeker wat mis met dat ding. Niet zoveel om niet te werken maar blijkbaar genoeg om iets raars te doen. Dat had ik beter eerder kunnen doen.

Heb je een link voor de "vu-data" of "huntron"? Ik wil weten wat dat ding /doet/. :-)

Mijn Vu-data https://www.pa4tim.nl/meetapparatuur/diverse-meetapparatuur/vu-data-31…
Huntron trackers: https://huntron.com/ (ze zijn erg duur)
In gebruik: https://youtu.be/s-mRtOIHqqM?si=9-Blvcrr9pQVX-34

Het is eigenlijk een component tester/octopus. Een curve-tracer kan het ook maar die kan veel meer. Huntron is de grote naam op dat gebied. Je gebruikt ze voor reparaties waar je twee de zelfde boards hebt, een goede en een defecte. Daardoor kun je het in situ doen zonder componenten los te solderen.
Een andere manier is om metingen aan een goed board vast te leggen (de grafische plaatjes) en zo later te gebruiken voor defecte boards. Dat zou ik zelf doen als ik vaak de zelfde boards kreeg.

Je kunt niet alles zo testen maar het is een snelle manier om een board voor het grootste deel te testen en dan doe je daarna de componenten die externe testen nodig hebben zoals bv relais.

Het is niet 100% betrouwbaar (een IC kan intern kapot zijn maar niet direct aan de pinnen meetbaar) Het is net als ESR in situ meten, meet je een hoge ESR dan is de elco zeker rot, meet je een lage ESR dan is er een kans dat de elco goed is maar niet uitsluitend (er hangt meestal meer dan een condensator over een voedingrail) Maar voor een eerste snelle diagnose is het handig.

Gaaf ding! En ik denk dat een "goedkope namaak" redelijk zelf te maken is, toch? Niet alle toeters en bellen van de huntron.

Ja, zoek maar op octopus. Een trafo en wat weerstandjes. https://www.nutsvolts.com/magazine/article/build-an-oscilloscope-octop…

Het mooie van de Huntron is dat hij verschillende frequenties aan kan en (sommige modellen) een bias spanning kunnen maken om bv mosfets open te kunnen sturen of een relais te schakelen.
Er schijnt een goedkope Huntron kloon te zijn die op AliExpress te koop staat (iets van 600 euro dacht ik)

Fluke heeft een grafische DMM met deze functie, HmH heeft er een en volgens mij Raaf ook. (de 867 als ik het goed heb) Die zou ik wel een willen want die is compacter wat handig is. Je wilt het scherm vlak bij het PCB hebben zodat je niet steeds moet opkijken. Maar ze zijn zeldzaam, oud en overprijsd .

Ik heb de Vu-data en een zelfbouw die ik met een functie generator aanstuur, die gebruikte ik op analoge scopes maar op veel digitale scopen werkt dit niet goed meer. Ik heb het niet op mijn huidige R&S geprobeerd omdat ik meestal die VU data gebruik.

Er is hier een topic van Free electron over de bouw van een curve tracer. Dat ding kan ook voor signature analyses gebruikt worden. Maar dat ding gaat veel verder dan wat je voor signature analyse nodig hebt.

Met een beetje snelle uP en een grafische display moet je redelijk makkelijk zoiets kunnen bouwen. Met een DAC maak je het signaal en met een ADC meet je het. Dan op de display weergeven.

Ik zit al langer met het idee om een curvetracer oid te maken. Dit is wat mij betreft een "andere toepassing" voor dezelfde hardware.

Ik zit wel eens met zelfgemaakte PCBs die dan niet door de test heenkomen. Dan zit er wel eens een pootje los of zoiets. Als het ADC pootje van de stroommeting op dat printje los zit, dan vermoed ik dat je dit gewoon met de curvetracer moet kunnen zien.

(Met een multimeter in piepstand, vind je dan altijd dat ie verbonden is, omdat de minste druk op hetpootje de verbinding tot stand brengt. Dus juist op het testpad wat er aanzit meten of je de chip ziet, is een goede test.).

Gaaf ding! En ik denk dat een "goedkope namaak" redelijk zelf te maken is, toch? Niet alle toeters en bellen van de huntron.

Stelt weinig voor; mijn curve-tracer is gebaseerd op dit ontwerp: https://sound-au.com/project119.htm

Maar ik heb er een hoop extra toeters en bellen aan toegevoegd (A en B kanaal, met automatische omschakeling; simpele spanningscalibrator; negatieve spanningslimiter, andere overspanningslimiters. Regelbare voeding 0-12V, regelbare pulsuitgang 0-12V en 0.5-45Hz, om bijv. FETs en relaiscontacten mee te kunnen testen. Enige waar ik spijt van heb is dat ik de mijne niet 30 jaar eerder heb gebouwd. Heb plannen voor een volgende versie, waarbij ik ook de test-frequentie kan variëren (meet nu altijd met de 50Hz van het lichtnet).

Mijn Huntron-kloon heeft meer toeters en bellen dan de eerste Huntron Trackers, ongeveer vergelijkbaar met de Huntron 2000; de modernere Huntrons hebben nog veel meer mogelijkheden (die ik toch niet gauw zou gebruiken).

Er is ook een behoorlijk uitgebreid ontwerp van ELV (de K7000). Best zelf even zoeken naar het ontwerp.

Op veel Hameg-scopes zit ook een heel erg basic componententester volgens dit principe. Op m'n Fluke 99 scopemeter zit er ook zo'n functie, maar die meet maar met -2V...+2V, wat veel te weinig is. Jammer dat ze geen betere componententester hebben geïmplementeerd.

Zo'n tracker is een goede toepassing van een anderszins afgedankte oscilloscoop. (let wel, het werkt alleen maar goed met analoge scopes)

On-topic: leuk om te lezen dat je de fout hebt gevonden met een tracker. Zou er zelf niet aan gedacht hebben om op die manier de 8255 te checken.

Rew: Dit is makkelijker want je hebt geen step generator nodig (die een precies instelbare stroom, of een precieze spanning kan genereren) Je hebt genoeg aan een ramp of driehoek spanning.

Veel stroom is niet nodig en ook geen hoge spanning (wat je wel voor een curve tracer nodig hebt) bv 100uA, 1mA en 10mA bij een volt of 5. Dan een displaytje. Zo'n Chinees toy scoopje wat scoop en generator is maar dan met andere software. De hardware deel kan ik wel bedenken en bouwen maar de software schrijven is niet mijn sterkste punt anders zou ik er zelf een maken. Een mooi compact ding met schermpje zonder te veel toeters en bellen.

[Bericht gewijzigd door fred101 op (19%)]

Aanbod staat nog steeds om de verdachte 8255 hier eens in een Micro-Professor te steken.

[Bericht gewijzigd door bprosman op (11%)]

@fred Ah! ik begrijp nu wat voor jou (en waarschijnlijk vele anderen) bij een curvetracer hoort en voor mij (voorlopig) niet nodig.

Ik heb over een maand een stagiare die met "hardware" aan de slag wil. Ik zal als ik wat heb dat langs jou sturen voor op- en aan-merkingen. :-)

(in het kader van "behapbare doelen stellen" gaan we het GUI gedeelte eerst uitstellen en gewoon de meetresultaten naar een computer sturen).

Op dinsdag 13 januari 2026 10:46:59 schreef fred101:
Hij werkt nog steeds correct. Ik heb de verwijderde 8255 op een breadboard geprikt, V+ en gnd doorverbonden en de gnd aan de gnd van de Vu-data tracker. Toen een "signature analyse" gedaan. Dat doe ik met een Vu-data, dat is een (beperkte) Huntron kloon. Je krijgt dan bij digitale IC's een "L" of een "stoel"(bij CMOS) te zien bij iedere pin. Deze vergeleken met de 3 uit mijn voorraad en voor de zekerheid toch ook maar met de gene die ik er in heb gezet (dus weer de boel open maken :-( ) en de enige afwijkende is de originele die ik verdacht. Veel pinnen gaven erg vervormde "stoelen", pin 1t/4 en pin 10 hadden de meeste vervorming. Dus er is zeker wat mis met dat ding. Niet zoveel om niet te werken maar blijkbaar genoeg om iets raars te doen. Dat had ik beter eerder kunnen doen.

Mmmh, Ik denk dat die tracker heel goed is als 'in-circuit' component tester, maar minder goed presteert om digitale IC's te controleren. Grote verschillen in meet-resultaat op de verschillende I/O pinnen kan een verdenking opleveren. Persoonlijk zou ik een Arduino o.i.d. optuigen om met die 8255 te praten en I/O pennen individueel testen (pull-up, pull-down, source- of sink-belasting en een multimeter). Hoeveel tijd mag het kosten is dan de vraag.

Op dinsdag 13 januari 2026 14:47:04 schreef bprosman:
Aanbod staat nog steeds om de verdachte 8255 hier eens in een Micro-Professor te steken.

Bram, bedankt, maar ik wil eerst kijken of ik dat zelf wat uitgebreider kan testen om er van te leren. Zo'n ding heb ik ook gehad maar dat was me te primitief, in de jaren 80 heb ik in assembler geprogrammeerd op mijn ZX-81 maar dat ben ik allemaal vergeten.
Maar eerst moet ik wat achterstand in reparaties inhalen. De kalibrator gaat terug naar het baasje en langer gebruik daar zal moeten uitmaken of het nu goed blijft.

Ik heb geen Arduino, wel gehad maar ik had er altijd ruzie mee. Ik heb wel een raspberry pico en een leerboek ervoor (van electuur) ik ben beter in Python dan in C. Ik heb al even zitten kijken hoe je zo'n 8255 aanstuurt om te testen test maar dat is verrekte ingewikkeld. Dat gaat me weken kosten. Misschien is het simpeler om hem gewoon statisch aan te sturen door handmatig lijnen laag en hoog te maken. Dan kan ik ook mooi op de scoop zien of alles reageert zoals het moet. Eeerst met een goede en dan als vergelijk de niet-zo-goede.

Soldeersmurf: het was echt een groot verschil. De signatuur's van de drie goede kon je zo over elkaar leggen, die van de defecte weken echt veel af dus er is zeker wat mis mee. Sommige "stoeltjes" waren bijna gewoon recht. Zelfs zonder vergelijk zag het er nogal verdacht uit (het is niet de eerste keer dat ik signatuur analyse doe) Dit was overigens niet in situ.
Voor mensen die er mee willen spelen, je moet de + en gnd aan elkaar verbinden, er zijn wat YT videos van iemand die dat demonstreert op een Tek 576, die heb ik ook, en daar deed ik dat meestal mee maar die staat helaas niet aan board vanwege de afmetingen/gewicht. Ik heb ook een smu die het kan maar dat gaat heel traag en hij "schrijft" over elkaar heen dus dan moet je eerst het component aansluiten en dan 1 sweep doen. ik ben er nog niet uit hoe die het snel kan doen waarbij hij niet persistent is. .

Een peripheral of complex interface adapter chip is alleen volledig te testen door een set van test-vectoren aan te bieden en te controleren of deze het juiste resultaat opleveren bij de nominale voedingsspanning. De test-vectoren zullen alle interne chip functies en modi van de I/O pinnen moeten afdekken. Nu is de 8255 betrekkelijk eenvoudig in opzet (basic I/O) en is dat nog te doen in korte tijd maar voor complexere peripherals is dat haast niet te doen.

Mooi dat het weer werkt. Al was het een gok.
Over die signatures: Dat is een grappige manier van quick-scan inderdaad. Houd er wel rekening mee dat verschillende fabrikanten (en soms ook... dezelfde fabrikant, maar later in tijd) andere productie processen toepassen waardoor het best wel eens anders zou kunnen geen reageren als je 'blind' kijkt wat een sweep oplevert.

Die 8255 is een vrij simpel ding. Maar er zit iets meer in dan 'in-uit'. En dan is het ding nog 'bidirectioneel' ook. Het is prima te controleren met iets programmeerbaars. Echt lastig is de aansturing ook niet.
Intern zal het ding een zut 'poortjes' bevatten, meer is het niet. Daarmee kun je wel een 'sanity check' doen, maar als het 'niet fout' is, is het daarmee niet 'goed'. Timing kan soms best naar zijn. En ga DAT maar eens testen... Dat kan, maar het is zelden zo uitgebreid gespecificeerd dat je er op kunt testen (soms wel propagatie tijden, data moet xxx nS stabiel zijn voor de nWR komt etc.). In Python op nS werken gaat niet vliegen.
En nou maar duimen dat je het ding nooit meer terug ziet :)