Show Your Repairs! - Deel2

[Krisvandamme] Die Idler was populair, vandaar dat ik het partnr nog weet. VXP0521

Verdraaid goed geheugen! Inderdaad, de idler-assembly heeft part.nr. VXP0521; het idler-wieltje zelf is VXP0581.

Maar toch nog een vraag: maakt het nog uit hoe de aandrukrol gemonteerd wordt? Met de kunststof bus aan de bovenzijde (waar de kunststof 'punaise' op de as schuift), of juist aan de onderzijde? Heb ik bij de allereerste demontage niet goed op gelet, en van de service-manual word ik ook niet wijzer op dat vlak. 50% kans, en sowieso speelt hij momenteel goed....

Hoewel buizenspul knapte ik al aardig af op de restauratie van een Ampeg R-12 die ik ooit op me nam.

Zou zeggen, probeer eens een keer een leuk Tektronix buizenapparaat te pakken te krijgen, zoals de 535, 545, of iets anders dat op dezelfde manier is opgebouwd, op die witte keramische soldeersteunen met verzilverde gleufjes. Da's een heel andere en plezierigere ervaring om aan te werken dan de warboel die je in veel 'point-to-point' bedrade buizenapparatuur aantreft....

Ook wel leuk om te zien dat PA1WBU wordt overstelpt met aanbiedingen van LM318's, hij moet ze bijna van zich af slaan....

Doet me denken... Iemand toevallig interesse in een oude Tek met bijpassend karretje en vermoedelijke herkomst uit het lab van Amroh? Die moet ik binnenkort eens Tek-oop gaan zetten...

[Bericht gewijzigd door maartenbakker op zondag 30 augustus 2026 23:31:43 (34%)]

Als het een 575 is dan wel

Maar als het een scope is kun je hem misschien maar beter Te-skoop zetten....

En als het goed is zit er een klosje loodvrij maar cadmiumhoudend (pin me daar niet op vast... dacht zoiets ooit gelezen te hebben) soldeer verstopt, ergens in de behuizing van de Tek-scopes omdat loodhoudend soldeer de metallisering van de keramische steunen oplost.

Zeer mooie constructie. Maar tek scopes waren dan ook enorm dure apparaten, dus dan kan je dat ook wel verwachten.
Nee, dan de warboel van amerikaanse omroep-ontvangers, mijn god. Lange raden kriskras overal heen, niet één seconde zich houdend aan de regels van de HF kunst. Philips kan er wat van met z'n zwevende opbouw tussen de buisvoeten en hier en daar een soldeersteuntje, maar als ik bijvoorbeeld naar mijn Hallicrafters keek, dan zitten daar zo'n 2 meter extra montagedraad in.

Die zwevende montage is overigens helemaal prima om aan te werken als reparateur hoor. Je kan heel weinig stuk maken door te lang verhitten. Geen risico op loslatende eilandjes op die oude pertinax printplaten. Enige hinderlijke is dat je soms 2 andere onderdelen los moet knippen (niet solderen, de draden zijn vaak door een oogje gestoken en omgevouwen dus dat gaat niet) om toegang te krijgen tot een derde.

Kijk, kijk, kijk en wie hebben we daar? Een Rifa RC die op het punt van detoneren staat!

Uitsolderen en jawel meerdere overlangse scheuren, kwestie van tijd voordat die klapt. Deze zit op de netswitch van de volumepotmeter.
Nu nog een nieuwe erop, losse R en losse C in serie, en dan kan het kassie weer dicht.
Gezien de stamp is die uit 1975

@Ledlover zilver, geen cadmium en ik denk wel gewoon lood. Waarschijnlijk is moderne SAC305 ook goed genoeg.

Deze vakantie werd ik er weer aan herinnerd dat de sigaretten-aansteker plug van mijn koelbox (voor onderweg), vorig jaar al erg heet werd en dat dit jaar niet beter was. Ook het Insuline koelboxje lust wel wat.
"Omgebouwd" naar de "Bosch" Bosch pluggen. Dingetje is wel dat de "normale" wiebelende sigaretten aansteker pluggen gezekerd zijn met een glaszekering, de Bosch stekkers niet.
Zitten goed stevig nu, worden niet warm en aangezien ik in een ver verleden al eens een gesmolten draadboom in een Ford gerepareerd heb toch maar (met de beperkte middelen die ik hier in Italie heb) een zekering er tussen gefroebeld. Goed genoeg voor de reis onderweg.

Collegae,
Op de markt van ,,de dag v/d radio-amateur" in het voormalig autotron ( 2025) is mij een uiterst massieve voeding aangeboden cq aan mij opgedrongen.
Deze Philips PE 1527 ( categorie bootanker) was, uiteraard, defect.
Inmiddels met enige moeite en schemahulp van Miedema is het ding weer tot leven gewekt. Het apparaat produceert een variabele spanning tussen 0 en 150 Volt bij een maximale stroom van 3 A.
Het enige onderdeel dat ik niet heb kunnen herstellen was de draaispoel.
Echt meerdere uren aan zitten prutsen en zelfs onder een microscoop.
Zo'n vergroter geeft een prachtige details dus de pincet ter hand en....dat ding blijkt dan bijkans een heel grof werktuig en mijn bejaarde vingers bewegen wel heel erg ongecontroleerd.
Ergens in de draaispoellagering zat iets onhebbelijks en dat was niet op lossen.
Op zoek naar een vervangende meter. Enkele radiomarkten bezocht en gezocht...geen resultaat.
Afgelopen weekeinde in Bentheim weer gezocht en tussen een stapel meters lag een Philips exemplaar maar enkele centimeters smaller en lager.
Toch maar meegenomen voor €2,-
Thuis heb ik deze nieuwe meter gedemonteerd en vergeleken met de originele.
De wijzerplaat van de oude past qua afstanden van de bevestingsboutjes exact op het draaispoelarmaruur van de kleinere nieuwe.
Het draaispoelarmatuurtje past ook in de grote meter
De voorschakelweerstand past ook bij de nieuwe draaispoel.
Alleen nog in het bestaande kastje wurmen en dat ging fout.
Het kleine wijzertje brak af.
Na een kort gesprek met onze lieve vrouw ben ik gaan zoeken in de bak met oude draaispoelmeters. Een oud exemplaar zonder glas leek geschikt en diens wijzertje afgeknipt.
Zo'n mini stukje metaal aan het draaispoeltje monteren is tamelijk lastig.
Het draaispoeltje heeft een soort ,,u " vorm en daar heb ik de nieuwe wijzer ingeschoven en vervolgens middeks licht aanknijpen gefixeerd.
De zaak in elkaar gezet en getest.
De wijzer lag keurig links. Spanning erop en de wijzer gaar naar rechts en blijft daar ijzerenheinig liggen. Het wijzertje is zwaarder dan de originele en dus geen evenwicht ( gaat met gewichtjes en niet met veertjes)
Met, zoals dat heet, de moed der wanhoop en stukje koperdraad bij het bestaande contragewichtje gesoldeerd.
Meter bleeft in het midden staan.
Dus met enkele malen afknabbelen van de draad ging het wijzertje uiteindelijk naar links en na volle uitslag ook.
Het geheel is gemonteerd.
Nu nog in de voeding en het project is afgewerkt.
Op de fotos is links de behuizing van de nieuwe kleinere meter re zien.
Rechts zie de nieuwe geminteerde meter
Het defecte draaispoelarmatuurtje is ook te zien.
En natuurlijk de voeding waar het nog in moet worden geplaatst.

Waarde Heer Plof, u heeft meer succes gehad dan ik!

Recent bij een bezoekje aan Fred101 stond er een Phlips PM2505 van hem op de nominatie om de kliko in te gaan, na een ernstige val. Was eigenlijk een hopeloos geval, maar onder het motto 'verklein de afvalberg' heb ik me over het apparaat ontfermd. Eerst de behuizing weer netjes gelijmd, verstevigd met secondenlijm-met-bakpoeder, en daarna de naadjes netjes weggeschuurd met P600 en P1200 waterproof schuurpapier. Het apparaat zag er van buiten weer verdraaid mooi uit, was behoorlijk in m'n nopjes met mezelf

Daana begonnen om het wijzerinstrument open te halen (de kleine polariteitsaanwijzer, de 'meter in de meter' was defect - open spoel; dat was het enige oorspronkelijke probleem van de meter, vóór z'n val). Dat 'herstellen' van het aanwijsinstrument ging heel snel van kwaad naar erger: vrijwel direct brak de grote naald af. Die is verbazingwekkend bros! Zoiets had ik nog nooit eerder meegemaakt, meestal buigen de naalden. Enfin, de naald had ik nog wel kunnen herstellen (en daarna opnieuw moeten balanceren). Maar al vrij snel viel het mechaniekje uit de kunststof meterbehuizing - gelukkig zonder schade. Maar even later viel het weer - helaas, zeer dun aluminium stripje/draadje naar de spoel afgebroken, en een ander contactje losgekomen. En weer kort daarna kwam het asje uit z'n lagering. Ik kreeg het met geen mogelijk terug in z'n lagers. Toen heb ik de handen in de lucht gestoken en opgegeven.

Dit alles was bij de grote meter. De kleine meter had ik nog wel kunnen herstellen door het binnenwerk van een ander metertje over te zetten.

Ben niet erg onhandig, maar ik stond er verbaasd over hoe enorm snel de situatie achteruit ging, van kwaad tot erger. Het leek wel een aflevering van Buurman & Buurman....

Indrukwekkend dat het u toch gelukt is om een dergelijk aanwijsinstrument te herstellen. Want als je nog maar naar de naald kijkt breekt hij al af.....

Heb mijn apparaat achteraan op een schap gezet, zodat ik niet te vaak met m'n mislukte geklooi geconfronteerd word (kwestie van de bewijsstukken te verdoezelen ), in de hoop op een beurs of zo ooit nog eens een defecte meter te pakken te kunnen krijgen. Maar dergelijke meter-movements ga ik me niet meer aan wagen - da's meer horlogemakerswerk. Alle lof dat het bij die PE1527-voeding toch gelukt is!

[PS: misschien toch eens met een bus contactspray de 'o'-knop op het toetsenbord te lijf gaan.... ]

Naar ik heb begrepen worden de naalden wel gemaakt van glas.
Een staafje glas verhitter tit de zaak ,,kneedbaar" is en dan deene kant vastklemnen en de aan de andere kant langzaam trekken.
op deze manier kun he een uiterst dunne ,,draad" krjjgen.

De wijzer die bij mij stuk ding heb ik nog geprobeerd toch te gebruiken maar bij het oppakken met zo'n muizentand pincet brak ook dit stuk doormidden.

Uiteindelijk is het een metalen wijzer geworden maar die was, zoals beschreven, zwaarder dan de originele. Met de beschreven gevolgen.

Glas, dat zou inderdaad de verklaring kunnen zijn! Ik had de afgebroken naald al getest met een magneetje en hij was in elk geval niet magnetisch.

Op woensdag 2 september 2026 17:43:22 schreef nonius:

[PS: misschien toch eens met een bus contactspray de 'o'-knop op het toetsenbord te lijf gaan.... ]

Heb je wel voldoende licht en een sterke loupelamp? Maar draaispoelmeters repareren is idd wel een fragiele bezigheid. Ooit een VU meter uit een Revox recorder opnieuw gebalanceerd met een mini druppel tin. Brrr

Op woensdag 2 september 2026 17:43:22 schreef nonius:
. . .
Daana begonnen om het wijzerinstrument open te halen (de kleine polariteitsaanwijzer, de 'meter in de meter' was defect - open spoel; dat was het enige oorspronkelijke probleem van de meter, vóór z'n val).

Dat doet mij herinneren . . .
Ik heb ooit een oude Philips PM 2403 met net zo'n polariteitsmeter gekocht. Ook het spoeltje onderbroken.

Begin er maar niet aan, die is nog een decade erger dan de hoofdmeter. Het wikkeldraad is van een dikte... nou géén dikte eigenlijk. Snap niet dat stroom zich laat verleiden dáár in te stappen

Ik heb er (naast een flinke kast en circuit opknapbeurt) een polariteitsaanduiding ingebouwd met een blauwe en een rode LED met een opamp. Ik heb geen ervaring met opamp's, maar vond ergens een schema en heb dat in het metertje kunnen bouwen, mede omdat deze Philips meter twee 9 Volt blokjes gebruikt (+ een 1,5V cel).

Was in 2022, gelukkig heb ik nog een krabbel van het schema gevonden:

Opamp is een ADA4098-1
In het oorspronkelijke schemaatje zat een 741, maar daar werd een potmeter toegepast voor offset compensatie. Ik heb wat rondgekeken en vond die ADA4098 met een hele lage eigen offset (8 µV bij mijn exemplaar) en hoefde dus geen twee weerstanden extra in te bouwen.

De bouw is gedaan op een klein stukje ongeëtst printplaat waar ik tussen de banen heb weggeslepen en op het koper ben gaan solderen. Daarna 4 printpennen naar buiten gevoerd, en heb ik de meter volgegoten met giethars (uitharden ging fout, belletjes. . . wat héb ik toch met dat spul. )

Negatief, positief, en wissel, het werkt echt heel bruikbaar. Als je de meter op nul moet stellen ben je echt even tijd kwijt om beide LED's uit te krijgen:

Ik moet nog één ding doen, het grote glaasje opnieuw schuren en polijsten, iemand heeft een klodder soldeer laten vallen. Helaas te diep ingesmolten om helemaal kwijt te raken.

Aaaaah een klodder soldeer op je meter... Heb ik ook al meerdere keren gehad.

Ik heb ook zo'n analoge Philips meter als Erik heeft, maar dan volgens mij een stapje nieuwer en zonder die polariteitsindicator. Made in india (ja echt! Dat is ook een reden waarom ik 'm nog steeds heb!) van zeer breekbaar plastic. Interessant is om te zien dat ze allemaal andere vormen condensatortjes en weerstandjes gebruiken dan we hier van de Europese philipsen zien. Een deel is uiteraard ook hetzelfde.

Heb hier nog een keer een stuk plastic voor voor het meetinstrument van iemand overgenomen, dat ik vervolgens nog op maat moest maken omdat de vorm een fractie anders was, en daarna het ding eigenlijk maar weinig gebruikt omdat ie onvoorspelbare nukken heeft. Hij stond op de nominatie om naar de kringloop te gaan met de sticker 'voor hobbyist' maar nu lijkt ie het weer te doen, in ieder geval voor alle gelijkspanning/stroom/weerstandbereiken. De beveiliging doet het ook, ook al is nu plotseling het lampje daarvan doorgebrand.

Met uitzondering van het breekplastic lijkt het merendeel van mijn problemen te komen door vochtige opslag. Heel veel dingen zijn wat gecorrodeerd. De beveiligingresetschakelaar viel letterlijk helemaal uit elkaar, daar heb ik nog een andere schakelaar voor op maat gemaakt.

De dingen die je soms doet om die ouwe meuk werkend te houden...

Op woensdag 2 september 2026 16:36:58 schreef pietplof:

Echt meerdere uren aan zitten prutsen en zelfs onder een microscoop.
Zo'n vergroter geeft een prachtige details dus de pincet ter hand en....dat ding blijkt dan bijkans een heel grof werktuig en mijn bejaarde vingers bewegen wel heel erg ongecontroleerd.

Vergroten is één ding, je vingers en gereedschap gecontroleerd in dat kleine aandachtsvenstertje krijgen is weer heel wat anders. Als je ogen dan ook nog achteruit zijn, en blijven tranen zoals de mijne, dan worden simpele dingen een dagtaak. Licht, mentaal voorbereiden, en scherp gereedschap. En voor mij een paar tissues.

Dat wijzers van glas konden zijn wist ik ook niet, iets om zeker in het achterhoofd te houden.

Op donderdag 3 september 2026 07:41:40 schreef Ledlover:
Aaaaah een klodder soldeer op je meter... Heb ik ook al meerdere keren gehad.

Ik heb ook zo'n analoge Philips meter als Erik heeft, maar dan volgens mij een stapje nieuwer en zonder die polariteitsindicator. Made in india (ja echt! Dat is ook een reden waarom ik 'm nog steeds heb!) van zeer breekbaar plastic. Interessant is om te zien dat ze allemaal andere vormen condensatortjes en weerstandjes gebruiken dan we hier van de Europese philipsen zien. Een deel is uiteraard ook hetzelfde.

Hij stond op de nominatie om naar de kringloop te gaan met de sticker 'voor hobbyist' maar nu lijkt ie het weer te doen, in ieder geval voor alle gelijkspanning/stroom/weerstandbereiken. De beveiliging doet het ook, ook al is nu plotseling het lampje daarvan doorgebrand.

dat moet een PM2412A zijn.. ziet er heel mooi uit, maar was een ergelijke meter.. en duur.

Op woensdag 2 september 2026 23:19:08 schreef erikdenhouter:
[...]
Dat doet mij herinneren . . .
Ik heb ooit een oude Philips PM 2403 met net zo'n polariteitsmeter gekocht. Ook het spoeltje onderbroken.
[bijlage]

Negatief, positief, en wissel, het werkt echt heel bruikbaar. Als je de meter op nul moet stellen ben je echt even tijd kwijt om beide LED's uit te krijgen:
[bijlage]

Ik heb dit idee ook al jaren in mijn achterhoofd. polariteitsmetertje werkt nog, maar in het donker niet goed zichtbaar (het zit verzonken). Het zal nog niet voor morgen zijn, maar heel leuk uitgevoerd!
de PM2403, daar viel nog mee te werken. Het verbaast me dat Philips nog zoveel analoge multimeters heeft kunnen slijten, toen, tov de Jappaners als Sanwa en Hioki. 10 keer zo duur, niet zo handig in gebruik , schakelwals niet goed uitgevoerd,en zeer fragiele kastjes.. maar wel heel mooi om naar te kijken.

Verdraaid mooi resultaat, Erik! Het metertje vervangen door LED's is een creatieve oplossing om de meter weer operationeel te maken! Het alternatief is de kliko, of ongebruikt verstoffen op zolder. En die rood/blauwe LEDs zien er eigenlijk ook nog eens duidelijk en smaakvol uit. Absoluut niets mis mee. Qua extra stroomverbruik viel het hopelijk ook mee? De LEDs waren waarschijnlijk high-efficiency LEDs, dat je ze zo karig hebt kunnen instellen? (ca. 0.6mA voor de LEDs; los van het verbruik van de opamp zelf).

Dat idee om de meter te vervangen door LEDs had ik aanvankelijk ook, tot ik in de rommelbak een metertje tegenkwam met een passend mechaniekje dat te transplanteren was. Was zonder midden-aanwijzing maar dat had ik wel in orde gekregen.

Als ik eerder dit voorbeeld van die rode en blauwe LEDs had gezien dan had ik waarschijnlijk niet eens de moeite genomen om naar ander binnenwerk van de meter te zoeken maar had ik gelijk deze oplossing geïmplementeerd. Die PM2505 heeft ook 2 stuks 9V-batterijen nodig, dus daar had de LEDs-met-opamp oplossing prima kunnen werken.

en heb ik de meter volgegoten met giethars (uitharden ging fout, belletjes. . . wat héb ik toch met dat spul. )

Zonder gekheid, maar in dit geval lijken me de luchtbelletjes eigenlijk wel een mooier, diffuser lichtbeeld op te leveren dan wanneer de epoxy glashelder zou zijn....

Waarschijnlijk ligt het eraan hoe je de epoxy mengt: te heftig roeren waardoor je er lucht in klopt. Het is epoxy, geen slagroom: rustig roeren en opletten dat je er geen lucht in slaat.

Desondanks komen er vaak toch wel wat luchbelletjes in, reden dat ik het meestal even 10 minuten laat staan voor ik het ga gebruiken. Even laten 'bezinken'.

Mocht er daarna toch nog een luchtbelletje aan de oppervlakte komen dan kun je die doen barsten door er *heel kort* (met de nadruk op 'heel' en 'kort' ) met een vlammetje overheen te gaan. Bij kleine projectjes zoals dit met een aansteker, bij grotere projecten met een gasbrander. De belletjes barsten dan direct - maar dit werkt alleen voor bellen aan de oppervlakte. Als heel je epoxy vol zit met lucht dan blijft dit langzaam naar boven drijven en blijf je bezig met belletjes 'doorprikken' met de vlam....

Maar het begint dus al bij het roeren: zo min mogelijk lucht erin kloppen. Daarna even laten 'ontluchten'. En resterende luchtbellen aan de oppervlakte met een vlammetje laten barsten.

Als je een vacuümsysteem hebt kun je het bekertje epoxy ook daar even in zetten en dan vacuüm trekken - dat verwijdert luchtbelletjes ook snel.

In het gietsel van die plakkerige wiskop van pasgeleden zat geen enkel luchtbelletje, dus het kan wel

Vroeger kon ik me mateloos ergeren aan zo'n beschadiging van het plastic door een kloddertje tin, maar sinds ik het als een 'battle scar' beschouw, opgedaan in het heetst van de strijd en als illustratief voor het werkzame leven van de meter, geeft het eigenlijk toch wel een beetje z'n unieke charme aan een apparaat. Het blijft een gebruiksvoorwerp en gereedschap, geen museumstuk....

Op donderdag 3 september 2026 15:00:09 schreef kris van damme:
[...]

dat moet een PM2412A zijn.. ziet er heel mooi uit, maar was een ergelijke meter.. en duur.

[...]

Ja, precies!

Op zondag 30 augustus 2026 16:25:20 schreef blackdog:
Hi PA1WBU,

Op de foto hieronder mijn LM218/318 voorrraad.
Heb je nog een LM218 nodig, dan stuur ik er twee op voor je?

[afbeelding]
.

Groet,
Bram

dag Bram,

Nodig.. is wat anders want hij doet het dus prima met de niet-originele opamp. Maar voor het sjiek zou een originele LM318 natuurlijk wel mooier zijn. Er zat een TO -99 in maar wel op een DIL8 PCB footprint.

Wilko

Op zondag 30 augustus 2026 15:31:51 schreef testman:
[...]

toen ik opgroeide en nog ervoor had pa al n videorecorder. eerst de N1700 VCR met die tapes van 1 uur. daarna de VR2020 V2000 machine van 15 kilo welke ik als kind nog ooit heb omgezet in onderdelen toen inmiddels de jvc VHS er stond in 1987 meen ik. de stopknop van dat toestel was al kapot binnen 2 weken. toch 10 jaar volgehouden uiteindelijk, het bekende jvc probleem, na rec timer ingesteld was er toch geen opname. meen tussenwiel of drukrol wat slipte of gare mode switch. toen kwam de akai hifi stereo VHS. die is werkend in onbruik gekomen zoals de meeste latere VHS.

Ik heb in mijn nadagen bij Philips (Data Systems was al overgenomen door Digital Equipment Corporation, aka DEC) het genoegen mogen smaken een corporate research exhibtion mogen bezoeken op het Natlab.

Ik had nog een Philips badge dus ik mocht er naar binnen. Mooie dingen gezien als een V2000 recorder met digitaal geluid (nooit in productie genomen zover ik weet) en de eerste HD TV spullen, een Sony / Philips samenwerking met HD op CRT TVs. Echt gave dingen daar. Het meeste, in beste Philips stijl, nooit een product geworden ?

Wilko

Hi Wilko,

Als je de opamps wilt hebben TO en of DIP stuur mij dan een e-mail.
Het adres is in mijn profielgegevens te vinden.

Groet,
Bram

Op donderdag 3 september 2026 21:45:36 schreef blackdog:
Hi Wilko,

Als je de opamps wilt hebben TO en of DIP stuur mij dan een e-mail.
Het adres is in mijn profielgegevens te vinden.

Groet,
Bram

done

Op donderdag 3 september 2026 19:30:32 schreef PA1WBU:
[...]

Ik heb in mijn nadagen bij Philips (Data Systems was al overgenomen door Digital Equipment Corporation, aka DEC) het genoegen mogen smaken een corporate research exhibtion mogen bezoeken op het Natlab.

Ik had nog een Philips badge dus ik mocht er naar binnen. Mooie dingen gezien als een V2000 recorder met digitaal geluid (nooit in productie genomen zover ik weet) en de eerste HD TV spullen, een Sony / Philips samenwerking met HD op CRT TVs. Echt gave dingen daar. Het meeste, in beste Philips stijl, nooit een product geworden ?

Sony/Philips klinkt erg interessant. Zal wellicht dan om een Japans (digitaal?) transmissiesysteem/signaalformaat gegaan zijn? Daar waren ze verder mee dan in Europa. De oudste HDTV die ik in persoon van Philips heb gezien was ergens tweede helft jaren '90 een 32" breedbeeld van F.I.M.I. (ook bekend als Phonola, de high-end monitorfabriek van Philips in Saronno, later overgenomen door Barco). Type iets met 32ICMHD.... ofzo. Dat was mogelijk toen al geen primeur maar gewoon om beeldmateriaal te tonen.

Op donderdag 3 september 2026 15:00:17 schreef nonius:

Qua extra stroomverbruik viel het hopelijk ook mee? De LEDs waren waarschijnlijk high-efficiency LEDs, dat je ze zo karig hebt kunnen instellen? (ca. 0.6mA voor de LEDs; los van het verbruik van de opamp zelf).

Mijn hersens moeten kraken over wat ik toen gedaan heb, maar ik heb notities (met wat riedels). Eerst herinnerde ik mij niet hoe er een axiale weerstand van 3K3 aan een LED zit ( zoals je in de doorzicht foto rechts-onder van de 4 foto's bij elkaar kan zien, een 1/16 watt ). Dat zou neerkomen op 2 mA voor de LED's.... Maar ik ben er uit dat die weerstand niet de enige is, dat die weerstand alleen is om te compenseren dat de blauwe LED te fel brandde. Ik vond namelijk zojuist mijn notitie: "Totaal verbruik < 750 µA".

Op donderdag 3 september 2026 15:00:17 schreef nonius:
Dat idee om de meter te vervangen door LEDs had ik aanvankelijk ook, tot ik in de rommelbak een metertje tegenkwam met een passend mechaniekje dat te transplanteren was. Was zonder midden-aanwijzing maar dat had ik wel in orde gekregen.

Ik denk dat ze allemaal gaan. Er hoeft maar een miniem stukje van dat flinterdunne koperdraad onbedekt te zijn of het oxideert na zoveel jaar doormidden. Ik heb wel meterspoeltjes met flink dikker draad gezien waarbij dat gebeurde.
Maar, zolang het werkt werkt het natuurlijk.

Op donderdag 3 september 2026 15:00:17 schreef nonius:
Zonder gekheid, maar in dit geval lijken me de luchtbelletjes eigenlijk wel een mooier, diffuser lichtbeeld op te leveren dan wanneer de epoxy glashelder zou zijn....

Waarschijnlijk ligt het eraan hoe je de epoxy mengt: te heftig roeren waardoor je er lucht in klopt. Het is epoxy, geen slagroom: rustig roeren en opletten dat je er geen lucht in slaat.

Desondanks komen er vaak toch wel wat luchbelletjes in, reden dat ik het meestal even 10 minuten laat staan voor ik het ga gebruiken. Even laten 'bezinken'.

Je omschrijft vrij goed hoe ik het zelf ook doe, maar ik ben vaak ongeduldig vanwege de vele handelingen die allemaal hun tijd nodig hebben, zoals uitharden. En daarbij maak ik snel fouten.
Mengen doe ik vaak met een klein Dremel-achtig boormachientje met een stokje er in, ik wil dan echt een paar minuten lang elke molecuul elke hoek van het potje laten zien. Dat geeft goede epoxy, maar het goedje zit ook vol luchtbellen. OK, laten staan, en ze gaan boven drijven, en dan vlieg ik er een vlammetje overheen. Maar in het geval van dit metertje had ik geen geduld, dacht het wel op te lossen door flink te verwarmen (80 °C of zo), maar... na het ingieten kwam ik er achter dat de vorm van het metertje zó is dat ik hem niet meer zo kon positioneren dat de belletjes er op tijd uit konden ontsnappen. En weer leeggieten, nee. Dus... ik heb ook jouw excuus; staat best goed al die belletjes waar het licht tegenaan schijnt, lekker diffuus Maar bedoeld was het niet, en toch meegenomen.

Wat ik ook wel doe om laatste belletjes weg te krijgen is na ingieten kort tot zo'n 80 °C verwarmen zodat de lucht in de belletjes uitzet en gaan drijven of ploffen, en dan direct weer afkoelen naar kamertemperatuur zodat de kleinste belletjes die niet konden ontsnappen (in randjes en holtes e.d. ) door afkoeling weer imploderen in de nog hoog vloeibare epoxy. Als je de temperatuur hoog zou houden tot uitgehard ("wel lekker snel...."), zouden die kleinste belletjes groot blijven en zichtbaarder worden.

En dat het zonder belletjes kan weet ik uit ervaring, maar hoe belangrijk vind ik het resultaat om voldoende geduld te beoefenen, daar draait het bij mij vaak om. Ik heb een smal LED lampje voor boven de breedte van mijn keyboard gemaakt, 1,5 cm breed en zo'n 35 cm lang (LED strip ingegoten in een soort in de lengte doorgezaagde buis), en daar zit geen belletje. Was nog een hele toer (gezien de vorm die het ontwerp heeft) die horizontaal te houden om exact tot de rand te vullen en ... gevuld te houden.

Op donderdag 3 september 2026 15:00:17 schreef nonius:
Het blijft een gebruiksvoorwerp en gereedschap, geen museumstuk....

Gebruiken is het einddoel, en dat doe ik bij deze meter. Ik heb vier draaispoelmeters, drie daarvan heb ik uitvoerig moeten herstellen voordat ze gebruikt konden worden, maar deze heeft als enige een vaste plaats op de tafel gevonden, vooral omdat deze als enige een hoge impedantie heeft (FET) en lage bereiken heeft. Soms moet je gewoon een analoog meter gebruiken om fluctuerende metingen te kunnen inschatten.

Heel leuk dat je het resultaat heel leuk vond.

Met dank aan @Blackdog heeft mijn Advantest weer een LM318 (nou ja, zijn beter-spec broertje LM218) in de oorspronkelijk ook gebruikte TO-99 uitvoering aan boord.

Dank!!

Wilko